Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 8 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 5 การแข่งขันทำรายงานมหาประลัย(ภาคเตรียมตัว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ธ.ค. 60

CHAPTER 5

MAMA SECRET SCHOOL

การแข่งขัน ทำรายงาน สัตว์ประหลาด



บรรยากาศตอนเช้า มีฝนตก โปรยปรายลงมาอากาศเย็นเป็นใจสดชื่นทำให้หลายๆคนไม่อยากจะเอาหัวออกจากหมอน ยันตัวลุกไปจากที่นอน เอาขาแตะลงไปกับพื้นเพื่อลุกไปเลยด้วยซ้ำ แต่ก็คงจะไม่สามารถฝันหวานแบบนั้นได้เพราะ การที่เด็กใหม่เข้ามาเรียนในช่วงนี้คงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีสักเท่าไหร่ เพราะดันเป็นช่วงที่จะโหมกระหน่ำกิจกรรมอย่างหนัก!!!! 

และด้วยเหตุนี้นี่แหละท่านผู้ชม ทำให้ ทุกๆคนในโรงเรียน เกือบ100 คน ต้องเอาใจตื่นเช้ามานั่งกันในห้องโถงหน่ำซ้ำ มันก็ดูเหมือนว่าจะทำให้เห็นกันไปเลยว่า ผ.อ. รวยมากกกกกกกกกก จากวันแรกที่นั่งเก้าอี้แถว วันนี้กลายเป็นเก้าอี้คู่สุดหรู แบบSweet แบบในโรงแรม แต่สิ่งที่ทำให้เราไม่เข้าใจคือ......

ทำไมต้องให้นั่งเป็นคู่ด้วยฟ่ะ!!!!!

"เหอะ ให้ตายเหอะ! ทำไมต้องให้เป็นคู่ด้วยเนี่ย"ร่างบางบ่นออกมาอย่างเบื่อหน่าย คนร่างสูงก็เบื่อหน่ายไม่ต่างกันเมื่อได้ยินเสียงสุดแสนจะรำคาญมากเกินพออยู่แล้ว

"นิ ซิเรียส ซูโฮ คิม ฉันก็ไม่ได้อยากจะมานั่งข้างนายนักหรอกนะ ไม่ต้องมาบ่นมากหรอก"เทาหันไปพูดใส่ประชดอีกคน ซูโฮก็มองค้อนกลับมาอย่างหาเรื่อง

"ไม่ต้องห่วงหรอก พอเลิกแล้ว! ฉันจะไปกับดีโอ"ซูโฮเลือกที่จะใช้สรรพนามที่เรียกกันทั่วไปแทนที่จะเรียนคยองซูที่เรียกกันสองค

"เหอะ! แต่พูดก็พูดเถอะ นายไม่คิดจะไปหาเพื่อนคนอื่นบ้างรึไง"เทานึกขึ้นได้ก็ถามอีกคนทันที เพราะเค้าก็สังเกตมาหลายครั้งแล้วว่าคู่ตัวขาวสนิทอยู่กับแค่ดีโอคนเดียว

"ก็ฉันสนิทกับดีโอ! จะให้ไปเดินกับหมา แมว ที่ไหนล่ะ"

"ไม่ใช่! ฉันหมายถึงว่านายไม่คิดอยากจะสนิทกับคนอื่นบางเหรอ"เทาพูดขยายความเค้นคำตอบจากซูโฮที่หัวดื้อคนนี้

"ไม่!! ฉันมีดีโอคนเดียวก็เกินพอแล้ว เลิกถามสักที!!!"ซูโฮตอบปัดอย่างไม่อยากรับรู้อะไร และเค้าเป็นคนไม่ค่อยชอบคุยเรื่องเพื่อนสักเท่าไหร่

"หึ! ตัวเองเป็นหาเรื่องแท้ๆ เอาที่สบายใจเถอะ!!"เทาตอบปัดหันไปอีกทางอย่างปวดกบาลกับไอ้คู่ตัวขาวคนนี้จริงๆ ไม่รู้ว่าแค่พูดกันดีๆสักครั้งนี่จะตายไหม









"นี่"

"หืม?"ร่างบางหันไปตามเสียงเรียกของคนข้างๆ

"นายน่ะ สนิทกับลู่หานมากใช่ไหม"คริสถามถึงเรื่องของลู่หานจากเพื่อนของเจ้าตัวทันที ซึ่งก็คือเลย์คู่ของเค้านั้นเอง

"ก็สนิทนะ ทำไมเหรอ"เลย์ถามกลับ

"ไม่ต้องถามหรอกน่า ตอบมาก็พอ แล้วนายรู้ไหมว่าลู่หานชอบดอกไม้อะไร"

"ลู่หานน่ะเหรอ.....เหมือนเคยบอกว่าชอบทานตะวันนะ"เลย์พยายามนึกแล้วตอบคริสไป

"ทานตะวันงั้นเหรอ...ดีเลย! ขอบใจมาก"คริสพูดแล้วก็หันกลับไปที่เบาะตัวเองตามเดิม

"ว่าแต่ นายสนใจลู่หานเหรอ"เมื่อได้ยินดังนั้นคริสก็หันไปยิ้มเจ้าเล่ศ์ให้กับคนถามทันทีเลย์ที่ทำสีหน้าไม่เข้าใจว่าการยิ้มแบบนี้คือใช่หรือไม่ใช่กันแน่

"แล้วถ้าตอบว่าใช่นายจะทำไมล่ะ"

"!! ป่าวซะหน่อย! ก็เห็นชอบถามเรื่องลู่หานก็เลยลองถามดู"เลย์ตอบปัดพร้อมกับหลบหน้าอีกคน

"อ้อเหรอ ไม่ใช่ว่านายก็เล็งใครอยู่เหมือนกันรึไง"

"อะไรของนาย พูดเรื่องอะไรเนี่ย"คริสยิ้มร้ายมาให้เลย์ก่อนจะลอบมองไปทางเป้าที่หมายที่นั่งอยู่ข้างใครอีกคน

"ก็นายน่ะ ไม่ได้เล็งเซฮุนอยู่รึไง"เลย์กระตุกคิ้วขึ้นด้วยความไม่เข้าใจทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น นี่เป็นเรื่องอะไรกันแน่หมายความว่ายังไง

"นายพูดเรื่องอะไร"

"อ้าว ก็เห็นไปเรียนด้วยกันเมื่อวานแค่สองคน สวีทเลยล่ะสิ"ปากหนาแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ศ์ร้ายกาจออกมา

"ไม่ใช่ซะหน่อย ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเซฮุนเลยสักนิด เพิ่งได้พูดกันแค่ไม่กี่คำ!"

"อ้อ งั้นเหรอ งั้นก็ขอให้ความสัมพันธ์ของพวกนายคืบหน้าไปเร็วๆก็แล้วกันนะ จะได้ไม่มีใครมาแย่งเป้าหมายของฉัน"คริสพูดก่อนปัดผมของเลย์ให้มันไปด้านหลังแล้วแสยะยิ้มร้ายกลับไปนั่งตามปกติ


"ฮึ่ม!!"เลย์ได้แต่หัวเสียแต่ก็ไม่อยากพูดอะไรมากเพราะเค้าเองก็ไม่อยากสร้างปัญหาตั้งแต่เข้ามาหรอกนะ มันเสียเวลา เสียศักดิ์ศรี






"เซฮุนที่อ.ให้มานั่งแบบนี้นี่หมายความว่ายังไง"ลู่หานถามถึงเรื่องจุดประสงค์ของผ.อ.ที่ทำให้เค้าต้องตื่นเช้าแบบนี้

"เรื่องกิจกรรม"เซฮุนตอบสั้นๆได้ใจความ ลู่หานก็เถียงอะไรไม่ได้นอกจากหันกลับไปนั่งที่เดิม

"อ้อ!! จริงสิ ว่าจะถามมาตั้งนานแล้ว นายมีพลังอะไรเหรอ"ลู่หานนึกขึ้นได้ว่าเค้ายังไม่รู้เรื่องพลังของคู่ตัวเองเลยด้วยซ้ำไป

"ฉันมีพลังลม สายเสริมพลัง"เซฮุนหันมาตอบเสียงนิ่งตามฉบับของตัวเอง สรุปสั้นๆเรื่องของพลังของตัวเองเข้าใจได้ง่ายได้ใจความ ฉบับ เซฮุน

"มันมีเรื่องสายพลังด้วยเหรอ"

"นายไม่รู้รึไงว่ามันแบ่งสายพลัง"ลู่หานส่ายหน้าเป็นการบอกทันทีว่าไม่รับรู้อะไรเลยจริงๆ 

"เหอะ นิดว่าไอ้คริสบอกหมดแล้วซะอีก"ลู่หานมุ้ยหน้าทันทีเมื่อเซฮุนพูดเหมือนกับประชดแล้วยังพาลไปถึงคนอื่นอีก

"อะไรของนายเนี่ย นี่พูดเรื่องอะไรกัน"

"เมื่อวานได้ไปเรียนกะมันไม่ใช่รึไง"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เล่า"ลู่หานเริ่มรู้สึกแปลกกับท่าทางของเซฮุน ทำไมวันนี้ดูพูดมากผิดปกตินะ

"หึ"

"แหน่ะ ไม่ยอมตอบ! แล้วใครเค้าจะเข้าใจที่นายพูดเล่า!"ลู่หานหวังเค้นความจริงจากปากคู่ตัวสูงคนนี้ให้ได้ นี่หมายถึงเรื่องอะไร แล้วเกี่ยวอะไรกับคริส

"ไม่รู้นั้นแหละดีแล้ว แต่นายรู้ตัวเองรึเปล่าว่าตัวเองสายอะไร"เซฮุนเบี่ยงประเด็นให้กลับไปเข้าเรื่องพลังเหมือนเดิม เพราะเค้าก็เอื้อมระอากับเรื่องพันธ์นี้แล้ว

"สายพลัง.......มีสายควบคุมไหม?"

"มี"

"งั้นฉันก็คงสายควบคุมแหละ"ลู่หานตอบอย่างรู้ตัวเอง

"นายควบคุมอะไรได้"เซฮุนถามต่อถึงเรื่องพลังในตัวลู่หานที่ทำให้สามารถไปได้ถึงเลเวล6เกินมาตรฐานของเด็กใหม่

"ฉันควบคุมสิ่งของได้ แล้วก็โทรจิตได้"

"?"เซฮุนกระตุกคิ้วสงสัยทันที ห้ะ?? ควบคุมสิ่งของได้ รึว่านายโทรจิตสั่งให้คู่ต่อสู้นายยอมแพ้กันแน่??

"คิดแล้วล่ะสิ ว่าแค่พลังเท่านี้ไม่น่าจะได้เลเวล6"ลู่หานพูดดักอย่างรู้ทันเซฮุนก็ทำหน้านิ่งตามเดิมทันทีแล้วขยับตัวเล็กน้อยเป็นเชิงว่าใช่

"ฉันถามคริสมานิดหน่อย เห็นบอกว่าปกติเด็กใหม่ควรจะได้แค่เลเวล2-4 แต่ฉันได้เกินมาตรฐาน"เซฮุนหันกลับมาอีกครั้งเมื่อลู่หานเอ่ยชื่อนั้นออกมา ด้วยความหงุดหงิด

"หึ ไหนบอกไม่เกี่ยวกัน ไวไฟเหมือนกันนิ"เซฮุนพูดในเชิงประชด ซึ่งตัวเค้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเค้าต้องพูดแบบนี้

"อะไรของนาย ว่าแต่คนอื่น เมื่อวานนายก็เรียนกับเลย์สองคน ไม่ไวกว่าฉันรึไง"ลู่หานเอาเลย์มาอ้างเถียงกลับไป ไม่ยอมใคร

"ไปถามเพื่อนนายได้เลย ฉันพูดด้วยแทบนับคำได้"

"อ้อเหรออออ งั้นก็คงต้องโทษหน้านิ่งๆของนายแล้วล่ะ"

"ทำไม"เซฮุนกับลู่หานเถียงกันอยู่พักใหญ่ ด้วยเพียงเพราะเรื่องเพียงแค่คำว่า "ไวไฟ" ที่ทั้งสองงัดออกมาเถียงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร 

"คริสก็แค่มาสอนฉันนิดหน่อย ไม่ได้เหมือนพวกนายนะ นั่งติดกันทั้งคบเลยสิ"ลู่หานพูดในแนวประชดร่างสูงด้วยความอยากเอาชนะ ตอนนี้มันจะให้พูดอะไรมันก็พูดได้ทั้งนั้น

"พูดกันนับคำได้ ใครมันจะไปคิดอะไรล่ะ"เซฮุนเองก็เถียงกลับมาตามความจริง เค้าพูดอะไรกับเลย์ซะที่ไหนล่ะจะมีก็แต่เรื่องเรียนแค่นั้น

"ชิ"

"เถียงไม่ออกล่ะสิ"

"หึ เรื่องกิจกรรมน่ะ ถ้าหากแบ่งทีมก็ขออย่าอยู่ทีมเดียวกับนายเลย!!"

"อยากอยู่กับนายตายแหละ"ทั้งสองคนเอาแต่เถียงกันไปเถียงกันมา ทำให้เกิดความสนิทสนมกันมากขึ้น ในฐานะคู่หู อย่างที่ควรจะเป็น และไม่แน่ว่าอาจจะเป็นบ่อเกิดความรู้สึกอื่นๆด้วยก็เป็นไปได้





"ไคๆ"

"หืม?"ร่างสูงหันหน้ามาตามเสียงที่เรียกเค้า

"นี่ผ.อ.เรียกมาทำไมแต่เช้าอ่ะ"แบคฮยอนถามถึงเรื่องจุดประสงค์ที่ผ.อ.เล่นเปิดประกาศขอให้นักเรียนมารวมกันแต่เช้า เพื่อประกาศเรื่องอะไร

"ก็เป็นเรื่องกิจกรรมสุดโหดของผ.อ.นี่แหละ"ไคตอบก่อนจะพิงไปข้างหลังด้วยความง่วง แน่ล่ะคนอย่างไค ลุกมาถึงนี่ได้ก็บุญแล้ว

"โหดขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่ ปีที่แล้วน่ะนะ ต้องไปดำน้ำหาผลึกหินมาถ่ายรูปส่งงานอีก"ไคพูดด้วยความสหยดสยอง เมื่อปีที่แล้วเค้าก็โดนปลาไหลรัดจนแทบจะขึ้นมาจากน้ำไม่ทัน

"แล้วปีนี้ ผ.อ.ได้บอกอะไรเกี่ยวกับเรื่อนี้บางไหม"แบคฮยอนถามเพื่อความแน่ใจว่าก่อนที่ตัวเองจะเข้ามาผ.อ.ได้บอกอะไรบ้างรึเปล่า

"ไม่ได้บอกอะไรเลยแหละ ไม่รู้ว่าปีนี้จะให้ทำอะไรอีก ไม่อยากจะบอกปีที่แล้วน่ะอย่างโหดเพราะต้องทำงานเป็นทีม และอากาศที่ให้ใช้ก็มีจำกัดแล้ว"ไคตอบ

"งั้นเหรอ...น่ากลัวแฮะ"แบคฮยอนพูดติดตลกขำเพราะจากที่ฟังมาเค้าก็เริ่มเสี้ยวสันหลังแล้วเหมือนกัน

"นายไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าหากบาดเจ็บยังไง อ.จะดึงออกจากกิจกรรมทันที แต่หลังจากนั้น จะโดนอะไรบ้างก็ไม่รู้นะน้องใหม่"ไคพูดให้แบคฮยอนหายกังวลบ้างพร้อมกับเล่นมุกไปและตบบ่าแบคฮยอนเป็นเชิงเล่นๆเหมือนกันพี่ชายที่กำลังแกล้งน้องอยู่

"อย่าพูดให้กังวลสิ"แบคฮยอนยิ้มแห้งๆตอบมา ฟิลเหมือนตอนจะเดินเข้าบ้านผีสิงไม่มีผิด

"5555 น้องใหม่ ไม่ต้องเครียดหรอก ที่นี้ เค้ามีพลังรักษากันพร้อม555"ไคหยอกล้อแบคฮยอนไปเรื่อยๆด้วยความสนุกสนานแต่แค่พูดถึงพลังรักษาก็แสดงว่าอีกิจกรรมนี่มันก็ต้องสุดโหดมหาโหดอยู่แล้ว แบคฮยอนก็ได้ยิ้มแห้งๆตอบไปอย่างช่วยไม่ได้ ก็คงต้องรอลุ้นเท่านั้น ว่าอีกิจกรรมสุดโหดนี่คืออะไร




"ชานยอลๆ เมื่อปีที่แล้วก็ต้องตื่นเช้าแบบนี้เหมือนกันเหรอ"

"อืม ก็อย่างนี้แหละ ผ.อ.ชอบทำอะไรตอนเช้า แต่ถ้าสายๆใครมีวิชาว่างนะ หนีกลับไปนอนบ้านกันหมด"

"555 จริงเหรอ"ดีโอถึงกับหลุดขำออกมา เมื่อชานยอลแฉถึงเรื่องเมื่อปีที่แล้ว เพราะผ.อ.น่ะ ชอบตื่นเช้าก็บังคับนักเรียนตื่นเช้าตาม แต่พวกที่ตื่นไม่ไหวหรือนอนไม่พอ มีคาบว่างก็กลับมานอนบ้านมั้ง หรือไม่ก็โดดเรียนมันไปเลย แต่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า อย่างใคร เป็นต้น

"ใช่ๆ อย่างไอ้ไคอ่ะนะ ต่อให้มีเรียน มันก็เล่นหลับในคาบเลย"

"หืม? ไคขี้เซาขนาดนั้นเลยเหรอ"

"โธ่ๆ นายนี่ไม่รู้อะไรซะแล้ว ไอ้ไคนี่แหละตัวดีเลยเห็น2-3ที่ผ่านมาไหมล่ะ นั้นแหละนอนอย่างเดียว"พอชานยอลพูดดีโอก็ระลึกชาติถึงเหตุการณ์ที่ว่า ทุกครั้งที่กินข้าว หรือเรียนอะไรตอนเช้า ไคก็มักจะมีอาการงัวเงียอยู่เสมอ 

"ฮิ"

"ยิ้มอะไรเหรอ"

"! หะ หืม อะไรเหรอ"ดีโอเงยหน้าขึ้นมามองร่างสูง ด้วยความตกใจ

"ฉันถามว่านายน่ะ ยิ้มอะไร"ชานยอลเน้นย้ำคำถามที่พูดไปตอนแรก ดีโอก็รีบเอามือมาจับปากตัวเองทันที ด้วยท่าทางตกใจ เหมือนไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองยิ้มออกมา

"ฮ่าๆ นายคิดอะไรอยู่เนี่ยถึงได้ยิ้มออกมาน่ะ"

"เปล่าซะหน่อย! ไม่ได้คิดอะไรนะ ว่าแต่เมื่อปีที่แล้วทำอะไรเหรอ!!"ดีโอรีบตอบด้วยท่าทางที่ใส่ซื่อและดูออกง่ายมาก ท่าทางแบบนี้ดูก็รู้ว่าต้องคิดถึงใครอยู่แน่ๆ

"555 เมื่อปีที่แล้วน่ะ ให้ลงไปดำน้ำหาผลึกหินที่มีพลังซ่อนแฝงน่ะสิ ปีที่แล้วกลุ่มฉันส่งไอ้ไคลงไป เกือบขึ้นมาไม่ได้แหน่ะ"ชานยอลพูดในเชิงล่อๆ แล้วสังเกตดูจากอาการของดีโอว่ามีปฎิกิริยายังไง และผลที่ได้คือ

"ทำไมล่ะ"

"ก็โดนปลาไหลมอเร่ยักษ์ รัดน่ะสิ แต่สุดท้ายก็ขึ้นมาได้แหละ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก"

"อ้อ...."ดีโอพยักหน้าหงึกอย่างเข้าใจถึงสาเหตุ

"ว่าแต่นายถามทำไม!"ชานยอลเริ่มพูดดักดีโอทันที

"ก็นายเริ่มเรื่องมา ฉันก็สงสัยน่ะสิ"ดีโอพูดแก้ตัวไปตามความจริง ก็เค้าสงสัยนิน่า จะให้ทำยังไงล่ะ

"อ้อเหรอ อ่าๆฉันไม่แซวแหละ อีกเดี๋ยวอ.ก็คงประกาศแล้วล่ะ"ชานยอลพูดสรุปประเด็นก่อนจะชี้ไปที่เวทีที่พวกอ.กำลังประชุมกันอยู่ภายในห้องโถงอันแสนอบอุ่นเพราะเปิดฮีทเตอร์เอาไว้ สถานการณ์ตอนนี้ที่แน่ๆ ข้างนอกฝนตกแน่นอน

"ถ้าข้างนอกฝนหยุดตกแล้วก็ดีสิ" ดีโอพูดพรางองออกไปนอกหน้าต่างที่อยู่ด้านบน

"อืม....โอ้ะ!!"

"โอ้ย!" ทั้งสองคนร้องออกมาพร้อมกันชานยอลกำลังจะพิงตัวไปด้านหลังพอดีโอหันหน้ากลับมาก็ดันชนกันพอดี

"อูยย ขอโทษนะชานยอล"

"ไม่เป็นไรๆ แต่บังเอิญจังนะ 5555"

"55555"หลังจากนั้นทั้งสองคนก็หัวเราะออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย และการกระทำนี้ก็อยู่ในสายตาของคู่ที่อยู่หลังสุดสามารถเห็นได้ครบทุกคู่อีกด้วย



"เฉินๆ ดูสิ เหมือนคู่ดีโอกับชานยอลจะสนิทกันดีนะ"ซิ่วหมิ่นหันไปบอกกับเฉินที่นั่งอยู่ข้างๆ พวกเขาสั่งเกตท่าทางของทุกคู่มาตั้งแต่ต้นแล้ว ว่าแต่ละคู่มีปฎิกิริยายังไงบ้าง

"คู่ไคกะแบคฮยอนก็สนิทกันดีนะ มีคล้องคอกันด้วย"เฉินตอบ

"แต่คู่หน้านี่ดูไม่ดีเลยนะ"ซิ่วหมิ่นตอบ เพราะจากเท่าที่ดูมาทั้งหมดคู่ของซูโฮกับเทานี่อาการแย่สุดแหละ ส่วนคู่เลย์คริสนี่ก็เหมือนจะโอเคกันอยู่มั้ง ส่วนคู่ลู่หานกับเซฮุนก็คงเข้าขั้นคู่กัดล่ะ 

"ฮะๆ แต่คู่เรานี่เหมือนจะชอบสังเกตการณ์ดูคนอื่นเนอะ"เฉินพูดติดตลกกับซิ่วหมิ่น 

"55 นั้นสิเนอะว่าแต่ไอ้เรื่องกิจกรรมที่ผ.อ.ลงทุนปลุกขึ้นมาแต่เช้าเนี่ย เดาได้ไหมว่าเป็นอะไรอ่ะ"ซิ่วถามถึงเรื่องกิจกรรมของปีนี้ ของปีที่แล้วเฉินก็ได้เล่าให้เค้าฟังแล้ว

"ปีที่แล้วลงไปในน้ำ  งั้นปีนี้ก็น่าจะอยู่บนบกแหละ อาจจะให้ไปหาอะไรในป่าก็ได้"เฉินบอก

"ในป่าเหรอ จะว่าไปป่าของที่นี่เหมือนกับที่โลกจริงไหมอ่ะ"

"ถ้าหากสภาพแวดล้อมก็เหมือนอ่ะนะ แต่พวกสัตว์นี่บอกเลย ว่าคนละเรื่องกะโลกจริงเลยล่ะ"เฉินพูดก่อนจะนึกถึงเรื่องความสหยดสยองของสัตว์ที่นี้บางทีก็สวยงามเหมือนในเทพนิยาย บางทีก็น่ากลัวอย่างกับในหนัง3D



"โห นายพูดแบบนี้ฉันเริ่มรู้สึกตื่นตัวแล้วสิ"ซิ่วหมิ่นพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น

"555 ไม่ต้องห่วงหรอก ถึงอ.จะให้ล่าสัตว์จริงก็ต้องสงวนสัตว์อันตรายไว้อยู่แล้ว"เฉินพูดพร้อมกับยิ้มโชว์โหนกแก้มของตัวเองออกมา เล่นเอาซิ่วหมิ่นส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มแห้งๆออกมาเลย

"ฮะๆ นายนี่เกรียนชะมัด"



"สวัสดียามเช้านะนักเรียนทุกคน"

"สาหวาดดีคาาาาา/คร้าบบบบบบบบบบบบบ"

"ตอบมางัวเงียเชียวนะ แต่ช่าเถอะ อ.ก็ง่วงเหมือน 555 เข้าเรื่องเลยนะ"อ.คีย์ประกาศพูดติดตลกไปด้วยเพราะเค้าเองก็ไม่เข้าใจผ.อ.เลย ว่าให้ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร ประกาศอะไรเช้าขนาดนี้

"ในปีนี้ กิจกรรมแรกของเรา ก็คือ ล่าสัตว์!!!"

"ห้ะ!!!!"นักเรียนทุกคนอุทานออกมาพร้อมกันรวมถึง ไค เทา และชานยอลด้วย ส่วนที่เหลือก็คาดเดาเอาไว้แล้วว่าควรจะเป็นแบบนี้

"ไม่ต้องตกใจไปนักเรียน รายละเอียดก็มีดังต่อไปนี้คือ จะให้นักเรียนจับกลุ่มกันกลุ่มละ6คน ซึ่งนักเรียนของเรามี78คน ก็จะได้ทั้งหมด 13 กลุ่มนะ แต่ละคนและแต่ละกลุ่มจะต้องทำรายงาน เกี่ยวกับเรื่องสัตว์ที่ตัวเองได้พบเจอในป่าเวทมนต์ของเรา ในกรณีนี้ ให้นักเรียนพบอาวุธเข้าไปใช้ได้ เพื่อป้องกันอันตราย ไม่จำเป็นต้องฆ่า กิจกรรมจะเริ่มในวันพรุ่งนี้ วันนี้ครูจะปล่อยให้นักไปเตรียมตัวแล้วตั้งแต่ช่วงบ่าย อ.ทุกคนเปิดรับทุกชั้นปี ทุกวิชา ใครอยากฝึกทักษะ ส่วนเรื่องแบ่งกลุ่มนักเรียนแบ่งกันเองได้เลย แล้วก็อย่าลืมนะว่าการแข่งครั้งนี้มีการจัดอันดับด้วยทุกคนก็คงจะเดาออกนะว่าถ้าได้ที่1จะเป็นยังไง เท่านี้แหละ แยกย้ายได้"อ.คีย์ประกาศรายละเอียดทุกอย่างชัดเจน แล้วปล่อยให้นักเรียนแยกย้ายกันไป

"งั้นก็ต้องแบ่งกลุ่มกันก่อนสินะ จะใช้วิธีไหนล่ะ"ชานยอลพูดขึ้นเมื่อทุกคนมานั่งกันที่สวยหย่อมของโรงเรียนที่นี้ก็มีบรรยากาศเหมือนกับป่าหิมพานต์ เป็นอีกที่ในโรงเรียนที่น่ามาสถิตอยู่จริงๆ

"จะแบ่งเด็กเก่า เด็กใหม่ไปเลยก็คงไม่ได้ คงต้องป่นกันไป"เทาเสนอความคิดเห็น ซึ่งทุกคนก็เห้นด้วยเพราะเด็กใหม่ยังไม่มีประสบการณ์จู่ๆจะให้ไปล่าสัตว์เลยมันก็คงจะเร็วไปหน่อย

"แล้วจะใช้วิธีไหนแบ่งดี"เฉินถามต่อ ทุกคนก็ต่างมองหน้ากันอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

"เป่ายิงชุบ?"เทาพูดขึ้น

"เด็กไปป่ะ"

"ซูโฮ.."ดีโอหันไปปรามซูโฮทันทีด้วยการสะกิดเบาๆ

"โอน้อยออก"ไคพูดขึ้นบ้าง

"สองอันนี้ ใช้บ่อยแล้วนะ ลองเปลี่ยนวิธีบ้างไหม"ชานยอลที่เห็นว่าสองวิธีใช้บ่อยแล้วก็เลยให้ลองเปลี่ยนวิธีดูบ้าง จะได้ไม่เบื่อและเพื่อเป็นการต้อนรับเด็กใหม่ด้วย

"จับฉลากไหม"เลย์ลองเสนอความคิดเห็นดูบ้าง

"อืม ง่ายๆก็ได้นะ"แบคฮยอนเห็นด้วยกับเลย์

"ก็ดีนะ ไม่ต้องคิดเยอะ"คริสพูดสรุปให้

"งั้นก็ทำฉลากสิ"เซฮุนพูด

"มีใครแย้งไหม"ชานยอลถามเพื่อความแน่ใจแต่ทุกคนก็นิ่งเงียบแม้กระทั่งซูโฮก็ไม่ได้ขัดอะไร เมื่อเห็นอย่างนั้นชานยอลจึงหาประกระดาษกับปากกามาแบ่งทีม1ทีม2 ให้เรียบร้อย ก่อนจะเอาใส่แก้วก็เอามาจากไหนไม่รู้ให้ยื่นให้ทีละคน

"ให้ฝั่งไหนจับก่อนดี"ชานยอลถาม เพราะตอนนี้พวกเค้าก็นั่งแบ่งใั่งกันไม่ได้ต่างจากที่นั่งในโรงอาหารเลย

"ให้เด็กใหม่จับก่อนสิ"คริสพูดขึ้น เซฮุนตวัดตาไปมองทันทีเพราะรู้ได้เลยคริสก็ต้องทำแบบนี้เพื่อหวังอะไรบางอย่างแน่ๆ

"งั้นให้ซูโฮเริ่มเลยนะ"ชานยอลพูดก่อนจะแก้วให้กับซูโฮซึ่งซูโฮก็รับมาอย่างเบามือ เล่นเอาเทามองตาขวางทันที ทีกะเค้านี่แทบจะไม่อยากมองหน้ากันเลยด้วยซ้ำ

พรึบ!!! 

เมื่อรับแก้วมาซูโฮก็เริ่มจับฉลากทันทีแล้วก็ส่งต่อไป โดยฝั่งเด็กใหม่นั่งเรียงกันโดย ซูโฮ/ดีโอ/แบคฮยอน/ลู่หาน/เลย์/ซิ่วหมิ่น ซึ่งตรงข้ามกับคู่ของแต่ละคนตลอดแนว เมื่อฝั่งเด็กใหม่จับเสร็จแล้ว ซิ่วหมิ่นก็ยื่นแก้วต่อให้เฉินไปจับต่อเช่นกันจนครบทุกคน

"งั้นเปิดเลยยยย"ไคพูดให้สัญญาณทุกคนก็เปิดพร้อมกันอย่างลุ้นสุดๆว่าขอให้อยู่กับคนที่สนิทด้วยจะได้สบายใจเพราะต้องทำรายงานด้วยกันอีกก็ขอให้ได้คนดีๆเถอะ

"!!!!"ทุกคนถึงกับเบิกตาโตทันทีและหันไปมองของเพื่อนๆว่าตัวเองได้อะไร

และผลสรุปคือ

ทีม1=ลู่หาน/คริส/เฉิน/เทา/ซิ่วหมิ่น/เลย์

ทีม2=เซฮุน/แบคฮยอน/ชานยอล/ดีโอ/ซูโฮ/ไค

แต่ละทีมก็มีเด็กเก่า3คน ซึ่งก็พอดีและยุติธรรมกับแต่ละทีม

"โอ้โห พอดีเลยแหะ"เทาบอก

"เอาล่ะ ถ้างั้นก็แยกย้ายกันไปเลยดีกว่า อย่าลืมนะว่าต้องแย่งของรางวัลกันน่ะ"ชานยอลพูดก่อนจะบอกให้ทีม2ทุกคนไปเตรียมตัวกันเพราะฉะนั้นตอนนี้ที่โต๊ะก็จะมีแต่ทีมหนึ่งเท่านั้นตอนนี้

"เอาไงล่ะ พวกธาตุทั้งสี่ไปอยู่ทีมโน้นหมดเลย"เฉินพูดขึ้น

"ก็ไม่เห็นต้องห่วงอะไรนิ ยังไงฝั่งเราก็มีสายพิเศษเยอะกว่าอยู่แล้ว"คริสพูดพร้อมกับมองไปทางลู่หาน

"ฝั่งนั้นมีแต่คนมีพลังดีๆเหรอ?"ลู่หานถามเมื่อได้ยินเฉินพูด

"เปล่าหรอก ฝั่งนั้นมีสายเสริมพลังเยอะก็จริง แต่ฝั่งเราก็แข็งด้านการควบคุมมากกว่าจริงไหม"คริสหันมาบอกกับลู่หาน ลู่หานก็พยักหน้ารับหงึกๆอย่างไม่ได้เอะใจอะไร โดยที่อยู่ในสายตาคนของสองคนที่แอบสังเกตการณ์อยู่อย่างเงียบๆ

"ว่าแต่ แต่ละคนนี่มีสายอะไรกันบ้างเหรอ"เลย์ถามทุกคน

"ฉัน มีพลังเวลา เป็นสายพิเศษน่ะ"เทาบอกกับเลย์ที่นั่งข้างๆเพื่อเคลียความสงสัยให้กับคนผิวซีด

"ฉันมีพลังสายฟ้า สายเปลี่ยนแปลง ว่าแต่นายรู้สายของตัวเองรึเปล่า"เฉินถามเรื่องพลังของเลย์บ้างเพื่อถ้าเลย์ไม่รู้เค้าจะได้อธิบายให้

"ฉันมีพลังฟื้นฟูอ่ะ"

"ฟื้นฟูเหรอ อืมมมม ถ้าพลังแบบนี้มันเป็นสายแปรสภาพนะ ใช่ไหมคริส???"เฉินหันไปถามคริส

"อืม"คริสตอบมาอย่างเย็นชา แต่เลย์ก็ไม่ได้สนใจอะไรหันไปถามซิ่วหิ่นเรื่องพลังต่อ

"ของฉันเป็นพลังน้ำแข็ง เฉินบอกว่าสายเปลี่ยนแปลงเหมือนกัน"ซิ่วหมิ่นตอบต่อ

"ของฉันคงเป็นสายควบคุมอ่ะ ฉันควบคุมสิ่งของได้คล้ายๆเป็นพลังจิต"ลู่หานตอบ ทำให้ตอนนี้เหลือแค่คริสคนเดียวที่ยังไม่ยอมพูดทำให้สายตาของทุกคนหันไปมองที่คริสเป็นตาเดียว

"ฉัน บินได้บางทีก็ใช้ไฟได้ด้วย เป็นสายแผ่พุ่ง"คริสตอบด้วยท่าทางของผู้ชายเย็นชา

"โห งั้นแปลว่ากลุ่มเราไม่มีใครเป็นสายเสริมพลังเลยสินะ"เทาพูด

"สายเสริมพลังมันดีกว่าสายอื่นยังไงอ่ะ"ลู่หานถาม

"สายเสริมพลัง เป็นสายที่จะเน้นในด้านของพลังกาย และอนุภาคของพลังจะถือว่ามีประสิทธิภาพมากที่สุด พูดง่ายๆ ก็คือเป็นสายที่เหมาะสำหรับการต่อสู้มากที่สุด"คริสรีบพูดสรุปให้ลู่หานฟังทันทีเมื่อได้ยินคำถามออกมาจากคนตัวเล็ก ซึ่งเค้าก็ยินดีพร้อมตอบอยู่แล้ว

"งั้นก็แปลว่ากลุ่มเราก็ขาดแค่สายนี้เท่านั้น ที่เหลือครบหมด"เฉินบอก

"แล้วเราจะเริ่มทำอะไรก่อนดี"เลย์ถามเข้าเรื่องวิชาการถึงเรื่องงานเพราะยังไงเค้าก็ต้องทำรายงานส่งเป็นกลุ่มและเดี่ยวด้วย

"ตอนนี้ก็ยังทำอะไรไม่ได้มากหรอก เพราะยังไงก็ต้องรอล่าสัตว์ก่อนอยู่ดี"เทาพูดขึ้นมา

"จะไปฝึกเลย หรือจะไปหาข้อมูลก่อนล่ะ"เฉินพูด

"ฉันว่าเราก็น่าจะหาข้อมูลเอาไว้ก่อนนะ"ลู่หานเสนอ

"ฉันเห็นด้วยนะ เพราะจะได้รู้ว่าแต่ละตัวต้องจัดการอะไรยังไง เพื่อเจอ"เลย์เห็นด้วยกับลู่หาน

"งั้นก็ไปห้องสมุดกันก่อน แล้วค่อยไปห้องฝึก"คริสพูดก่อนที่ทุกคนจะลุกขึ้นพร้อมกันแล้วก็เดินนำไปที่ห้องสมุดทันที ลู่หานปลีกตัวไปเดินกับเลย์ทันทีคริสก็เดินกับเทา ส่วนซิ่วหมิ่นก็คงมีเรื่องต้องคุยกันเฉินอยู่เยอะเลยล่ะ

"นายคิดเหมือนฉันไหมเฉิน"

"นายก็คงคิดเหมือนกันสินะ"ซิ่วหมิ่นพยักหน้าตอบ ก่อนจะมองไปข้างหน้าพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

"ไม่หรอกมั้ง ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกัน คงไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก"

"ก็ขอให้มันเป็นอย่างนั้นแหละนะ เพิ่งเข้ามาอย่าเพิ่งมีเรื่องกันเลย"



ตัดมาเมื่อตอนที่ทีม1คุยกัน ในขณะเดียวกันกับทีม2

หลังจากที่แยกออกมาจากพวกทีม1 ทุกคนก็มานั่งรวมกันตรงสวนข้างทะเลสาบ ซึ่งอยู่ติดกับห้องสมุดใต้ทะเล เพื่อว่าถ้าคุยกันเสร็จแล้วจะได้ไปหาข้อมูลกันเลย

"หึ ฉันว่าปีนี้เราได้เปรียบเรื่องล่าแล้วล่ะ พลังแต่ละคนเหมาะเลย"ไคพูดขึ้น

"ก็ไม่แน่หรอกนะ ฝั่งนั้นมีทุกสายแล้ว นอกจากสายเสริมพลังอย่างพวกเรา"ชานยอลพูด ก่อนจะกอดคอเซฮุนเป็นการบอกว่าเป็นสายเดียวกัน

"แล้วเราจะรู้ได้ไงอ่ะว่าสายอะไร"แบคฮยอนถามขึ้นเพราะเค้าก็ยังไม่รู้สายพลังของตัวเองเลย

"นายมีพลังอะไรอ่ะ"ชานยอลหันไปถามแบคฮยอน

"ฉันปล่อยแสงได้อ่ะ"แบคฮยอนตอบ

"งั้นก็น่าจะเป็น เอ่อ....พลังแบบนี้มันสายแผ่พุ่งป่าวว่ะ ไอ้ฮุน"ชานยอลไม่แน่ใจในคำตอบก็หันไปถามไอ้เพื่อหน้านิ่งที่นั่งเงียบมาตั้งแต่ต้น

"อืม"

"สายแผ่พุงเหรอ มันเป็นยังไงอ่ะ"ดีโอที่ไม่รู้จักสายแผ่พุ่งก็ถามเพื่อเคลียความสงสัย

"สายนี้มันเป็นสายที่ใช้พลังได้อย่างต่อเนื่อง สามารถปล่อยพลังออกมาจากร่างกายได้มากเลย"ชานยอลอธิบายให้ดีโอฟัง แบคฮยอนเองก็เข้าใจในพลังสายของตัวเองเหมือนกัน

"แล้วกลุ่มเรามีสายอะไรบ้าง"ซูโฮถามขึ้น

"กลุ่มเราคงมีแค่3สายเท่านั้นแหละ ใช่ม่ะ ไอ้ชาน"ไคพูดแล้วหันหน้าไปถามชานยอล

"อืม ทั้งฉัน ไอ้ฮุน แล้วก็พวกนายสองคน ก็สายเสริมพลังกันหมด"ชานยอลบอกแล้วชี้ไปที่เซฮุน ดีโอและซูโฮ

"นายรู้ได้ไง"ซูโฮถามชานยอลว่าเค้ารู้เรื่องสายพลังของซูโฮได้ยังไง

"ดีโอบอกว่านายมีพลังน้ำ ก็แทบไม่ต้องคิดอะไรแล้วเพราะพวกธาตุทั้งสี่น่ะ มีแต่สายเสริมพลังล้วนๆ"ชานยอลอธิบายให้ซูโฮฟัง เพราะถ้าหากเป็นธาตุทั้งสี่แต่ไม่ได้อยู่ในสายเสริมพลังมันก็ต้องสายพิเศษแล้วล่ะ แต่เมื่อกี้เค้ามีโอกาศได้คุยกับไอ้เพื่อนหน้านิ่งนี่นิดหน่อย ว่าถ้าหากเป็นสายพิเศษก็ไม่มีทางจะต่ำกว่าเลเวล5 เพราะฉะนั้นซูโฮได้เลเวล4 ก็แปลว่าเป้นสายเสริมพลังแน่นอน ส่วนดีโอน่ะ เค้าดูจากในมอนิเตอร์แล้ว ยังไงก็สายเสริมพลังชัดๆ

"เหอะ ดิน น้ำ ลม ไฟมาอยู่หันครบเลยนะเนี่ย ปีนี้มีลุ้นล่ะ"ไคพูดอย่างมีความหวังว่าปีนี้จะได้ที่1 เพราะในทีมมีแต่พวกตัวเต็งทั้งนั้น

"ฉันกลัวตัวเองจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่จะพยายามช่วยให้มากที่สุดนะ"แบคอยอนพูดออกมาด้วยความกังวลเพราะพลังของเค้าไม่ได้เน้นต่อสู้เหมือนกับคนอื่นๆ

"ไม่ต้องห่วงหรอกแบคฮยอน ไอ้ไค ก็ไม่ได้เป็นพลังสายนี้เหมือนกัน"แบคฮยอนขมวดคิ้วคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจแล้วหันไปมองไค

"ฉันเป็นสายควบคุมนะ ฉันเป็นเทเลพอตต์"ไคอธิบายให้แบคฮยอนกระจ่าง

"ไม่จำเป็นต้องเป็นพลังโจมตี ก็ล่าได้"เซฮุนพูดออกมาสั้นๆได้ใจความ

"เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงหรอก พลังนายความจริงดูจะมีประโยชน์กว่าไอ้ไคด้วยซ้ำ"

"อ้าวอีห่า กัดกูเฉย แต่ก็เอาเถอะ แบคฮยอนนายไม่ต้องกังวลหรอก ยังไงนายอยู่ี่นี่ไปเรื่อยๆเดี๋ยวนายก็เก่งขึ้นเองแหละ"ไคตอกชานยอลก่อนจะหันมาพูดกับคู่ของตัวเอง เพื่อให้หายกังวล

"อืม ขอบคุณนะ"

"แล้วจะเริ่มจากอะไรก่อน"ซูโฮถามเข้าเรื่องวิชาการ

"ฉันว่าพวกเราไปห้องสมุดกันก่อนไหม"ชานยอลเนะนำวิธีที่ใช้กันปกติ

"กูว่าเราไปหาที่ทำรายงานกันก่อนม่ะ"ไคตอบ

"ที่ห้องสมุดก็เงียบดี"เซฮุนพูด เวลาทำงานแน่นอนว่าใครๆก้ต้องอยากได้ที่เงียบๆอยู่แล้ว

"เออ ห้องสมุดก็ดีนะ อยู่ใต้ทะเลมีปลาให้ดูเพลินๆ"ชานยอลเห็นด้วยกับเซฮุน

"งั้นก็ไปกันเลย"ซูโฮพูดก่อนจะลุกขึ้น ทุกคนก็ลุกขึ้นตามแล้วเซฮุนก็นำไปยังห้องสมุดทันที  แต่ดูแล้ว ก็ไม่ได้ต่างจากทีม1เท่าไหร่ เพราะแต่ละคนก็ต่างเดินเป็นคู่ ชานยอลกับเซฮุนเดินนำ ตามมาด้วยไคกับแบคฮยอน รั้งท้ายคือซูโฮกับดีโอ





ณ ห้องสมุดใต้ทะเล


"โห้! สุดยอด"เมื่อย่างก้าวเข้ามา เห็นความสวยงามภายใต้ท้องทะเลดีโอก็ต้องร้องออกมาด้วยความประหลาดใจทันทีเพราะความงามของเหล่าสัตว์น้ำที่ว่ายวนอยู่รอบๆ

"สวยใช่ไหมล่ะ"ชานยอลถามคู่หูตาโตที่ที่ตื่นเต้นอยู่

"อื้อสวยมากเลย เนอะซูโฮ"ดีโอตอบพร้อมกับฉีกยิ้มน่ารัก

"อืม สวยมากเลย"ซูโฮเองก็ยอมรับในความสวยงามของที่นี่เช่นกัน

"ก่อนอื่นเริ่มหาจากข้อมูลของสัตว์ ที่คิดว่าจะเจอก่อน แล้วมาเจอกันที่นี่น่ะ"เซฮุนบอกกับทุคนเมื่อเดินมาถึงโต๊ะๆหนึ่งที่ตั้งใจว่าจะใช้ ก่อนจะเดินออกไปหาข้อมูลอย่างที่บอก

"โอเค!"ทุกคนรับคำก่อนจะเดินออกไป



ส่วนฝ่ายทีม1 ที่มายังห้องสมุดตอนนี้กลับเลือกที่จะเดินหาเป็นคู่แทนที่จะแยกกันหาแบบทีม2 โดยมีเด็กใหม่คนหนึ่งไปกับเด็กเก่าเพื่อที่จะได้ไม่หลงทาง

"แล้วปกติถ้าหาในป่านี่จะอันตรายมากไหม"ร่างเล็กถามร่างสูงพร้อมกับเปิดดูหนังสือไปด้วย ว่าใช่เรื่องอยากได้รึเปล่า

"ไม่ได้อันตรายมากหรอก เพราะเราก็ไม่จำเป็นต้องฆ่า แค่ไปถ่ายรูปมาก็พอ แล้วก็สังเกตการณ์นิดหน่อย"ร่างสูงตอบพร้อมกับมองร่างเล็กที่กำลังหาหนังสืออยู่อย่างใจจดใจจ่อ

"แล้วเมื่อปีที่แล้วนี่คนได้ที่หนึ่งนี่ทำอะไรบ้างอ่ะ"ร่างเล็กถามต่อ เพราะที่อ.ประกาศแล้วคงจะให้พวกเค้าทำรายงานตายตัว ไม่มีอะไรกำหนดให้เลย แบบนี้คงให้นักเรียนเดากันเองแล้วล่ะ

"นายอยากได้ที่หนึ่งเหรอ ลู่หาน"

"ป่าวหรอก แต่มันมีผลกับอันดับนี่นะ ก็ต้องทำให้ดีไว้ก่อนแหละ"ลู่หานตอบตามความคิดของตัวเอง ถ้าหากว่ามันมีผลต่ออันดับ ก็ต้องทำให้ดีไว้ก่อนอยู่แล้ว

"ฉันช่วยนายได้นะ ถ้านายอยากได้"

"ไม่เป็นไรหรอก คริส ฉันขอแค่มันไม่น่าเกลียดก็พอ"ลู่หานตอบคริสแล้วหันกลับมาเมื่อได้หนังสือในมือแล้ว

"งั้นเหรอ โอเค ไหนดูหน่อยเอาเรื่องอะไรมา"คริสตอบก่อนจะแบมือขอหนังสือในมือลู่หาน ร่างบางก็ยื่นให้อย่างว่าง่าย เมื่อได้มาคริสก็เปิดอ่านทันทีเพื่อเช็คว่าลู่หานเลือกมาถูกรึเปล่า

"เป็นไง"

"โอเคเลย! ป่ะ กลับโต๊ะ"คริสยิ้มให้ก่อนชกหนังสือในมือลู่หานมาถือเอง

"ฉันถือเองได้ คริส"

"เอาหน่า เก็บมือนายไว้เปิดอ่านเถอะ"คริสยิ้มให้อีกครั้งก่อนจะเดินนำลู่หานไป คนข้างหลังที่ทำอะไรไม่ได้ก็ได้แต่เดินตามไปเงียบๆ

"ว่าแต่ เรื่องฝึกตอนบ่าย นายจะไปฝึกอะไรล่ะ"คริสเดินให้ช้าลงเพื่อที่จะได้เดินคู่กับลู่หาน

"ว่าจะไปหาอาวุธติดตัวอ่ะ แล้วก็ฝึกใช้ซะหน่อยแล้วไปฝึกศิลปะป้องกันตัวต่อ"ลู่หานตอบโปรแกรมที่วางเอาไว้ในหัวให้คริสฟัง

"งั้นฉันขออาสาพานายไปได้ไหม"ลู่หานหันควับมามองทันทีด้วยความไม่เข้าใจ

"นายไม่ไปกับเลย์เหรอ"

"ก็นายเป็นเพื่อนเลย์ไง แล้วเซฮุนก็อยู่ฝั่งนั้น ก็ไปด้วยกันเลยไง"//ไรท์:แถไปอีกกกกกกกกกกกก

"อ้อ โอเคๆ"ด้วยความใส่ซื่อย์ของลู่หานก็ตอบตกลงไปอย่างว่าง่าย คริสเองก็หน้านิ่งเดินต่อไป แต่ในใจ....

Yess!!!!!

"ลู่หาน! ขอดูหนังสือหน่อย"เมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะ เฉินก็ขอดูหนังสือที่หามาได้ทันที ลู่หานยื่นหนังสือให้แล้วก็นั่งลงข้างๆเลย์

"ฉันทำเรื่อง สภาพการฟื้นฟูของสัตว์ให้ได้นะ"เลย์บอกกับทุกคน ส่วนตัวแล้ว เนื่องจากพลังของตัวเองทำให้เลย์ชอบที่จะอ่านเรื่องสภาพการฟื้นฟูของสิ่งมีชีวิต

"งั้นนายทำเรื่องการรักษาฟื้นฟู มีใครจะทำเรื่องระดับพลัง"คริสถาม

"เดี๋ยวนะ สรุปรายละเอียดที่เราจะทำนี่มีอะไรบ้างอ่ะ"ซิ่วหมิ่นถาม

"ที่คาดเอาไว้คร่าวๆ ก็มี ชื่อทางศาสตร์เวทย์ ชนิดของสัตว์ ธาตุประจำตัว ขนาด ระดับของพลัง+ความสามารถ แล้วก็การฟื้นฟูที่คริสบอก"เฉินตอบให้ซิ่วหมิ่นและทุกคนฟังถึงเรื่องของเนื้อหาที่ตั้งใจจะทำ

"โห นี่คร่าวๆเหรอว่ะ ละเอียดกว่าปีที่แล้วอีกมั้ง"เทาพูด

"ปีที่แล้วก็ประมาณนี้แหละน่าเทา ไม่ได้เยอะกว่าเดิมเลยเทา"เฉินพูดปรามเทาไม่ให้โวยวาย เพราะปีที่แล้วถ้านี่เรียกเยอะ คนที่มันได้ที่1จะขนาดไหน

"มีใครอยากเพิ่มอะไรไหม"คริสถามทุกคน

"ฉันว่าน่าจะเติมเรื่องสภาพการอยู่อาศัยไปด้วยนะ"ซิ่วหมิ่นพูด

"ฉันเห็นด้วย แล้วก็ควรจะเขียนวิธีการจัดการไปด้วยนะ"ลู่หานเสนอความคิดเห็นเช่นกัน

"ฉันว่าก็ดีนะ"เลย์พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

"งั้นเราก็เพิ่มเรื่องสภาพการอยู่อาศัยแล้วก็วิธีปราม สำหรับฉัน ฉันคิดว่าอ.น่าจะให้คะแนนสำหรับสัตว์ที่มีอนุภาพสูง แล้วก็มีความสามารถที่แปลกกว่าตัวอื่นนะ"คริสใช้ประสบการณ์ที่เคยลงแข่งเมื่อปีที่แล้วบอกทุกคน

"นายรู้ได้ไง"เลย์ถาม

"ฉันเรียนที่นี่มา3ปี แล้วก็เคยลงแข่งทุกปี"คริสตอบเลย์ที่ดูเหมือนจะระแวงในคำพูดของเค้า

"ไม่ต้องห่วงหรอกเลย์ หมอนี่ลงแข่งติด10อันดับที่ทำได้ดีที่สุดตลอด"เทาบอกกับเลย์ที่ดูเหมือนจะกังวลในคู่ของตัวเอง

"อ้อ อืม โอเค"เลย์ตอบอย่างสบายใจแล้วก้มลงอ่านหนังสือที่ลู่หานกับคริสไปหามา

"งั้นก็ลองหาสัตว์ที่คิดว่าน่าสนใจ แล้วหาแหล่งของมันดีไหม"ลู่หานเสนอข้อคิดเห็นบ้าง

"ฉันเห็นด้วยนะ แบบนั้นน่าจะได้คะแนนมากกว่าหาสัตว์แบบมั่วๆ"เฉินเห็นด้วยกับลู่หาน ซิ่วหมิ่นเองก็พยักหน้าตามไปด้วยเพราะเห็นด้วยเช่นกัน

"มีใครจะค้านไหม"คริสถามอีกสองคน เลย์กับเทาก็ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ได้ค้านอะไร

"งั้นก็ตามนี้ ช่วงเช้าก็ลองหาดูก่อนแล้วบันทึกข้อมูลเอาไว้ แล้วค่อยไปฝึกกันตอนบ่าย"คริสพูดสรุปให้ทุกคน และก้มลงไปอ่านหนังสือกันทันทีอย่างใจจดใจจ่อ


"เฮ้ยๆ ดูเหมือนพวกนั้นจะเริ่มอ่านหนังสือกันแล้วว่ะ"ไคที่แอบดูอยู่บอกกับเพื่อนอีกคนที่มาแอบดูด้วยกันอยู่ใกล้ๆ

"ใช่ แต่ มึงได้ยินที่พวกนั้นคุยกันป่าวว่ะ นี่ขนาดมาอยู่ใกล้แล้วนะเนี่ย ยังไม่ได้ยินเลย"เพื่อนตัวสูงตอบไค แล้วพยายามชะโง้กดูว่า พวกทีม1อ่านอะไรกัน

โป้ก!!!ๆ

"โอ้ย!!! เชี้ยไรเนี่ย!!"ไครีบหันไปดูด้านหลังทันทีพร้อมกับชานยอลก็พบเพื่อนซี้ของเขายืนกอดอกมองด้วยสายตานิ่งๆแสนกวนตีนนั้นอยู่

"มายืนอะไรตรงนี้"

"ก็มาเผือก! อะ เอ่อ...มาหาหนังสือน่ะ แหะๆ"ชานยอลรีบบอกแก้ตัวทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของเซฮุนที่ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

"แล้วไหนล่ะหนังสือ"เมื่อเซฮุนพูดชานยอลกับไคก็ก้มลงมองในมือที่วางเปล่า แล้วก็ยกมือขึ้นมาเกาหัวทันทีๆ

"แฮะๆ"

"รีบกลับไปที่โต๊ะเดี๋ยวนี้"

"คร้าบบบบบบบบบบบบบบบ!!!"ไคกับชานยอลรีบใส่เกียรหมาวิ่งกลับโต๊ะทันที เซฮุนชายตามองก่อนจะหันกลับมามองไปที่โต๊ะที่เป็นเป้าสายตาอีกครั้ง ดวงตาคมจ้องมองไปยังร่างเล็กที่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออยู่ โดยมีร่างสูงคอยชี้แนะกันและกัน อย่างสนิทสนม

จะนั่งใกล้อะไรกันขนาดนั้น เหอะ 

เซฮุนเดินกลับไปพร้อมกับหนังสือในมือ กลับไปยังโต๊ะของทีมตัวเอง ดูเหมือนว่าการแบ่งฝั่งแบบนี้ ถ้าหากว่าอยากจะได้ที่หนึ่งก็คงต้องแข่งกันละนะ

"ว่าแต่มาหาหนังสือแล้ว ยังไม่รู้ว่าจะล่าสัตว์อะไรได้บ้าง จะมีประโยชน์อะไรล่ะ"ซูโฮพูดประท้วงขึ้น เมื่อเห็นหนังสืออยู่หกเจ็ดเล่มบนโต๊ะ

"นายลองดูหนังสือดีๆสิ"เซฮุนบอก ซูโฮก็รีบหยิบหนังสือมาดูทันที ก็พบว่าหนังสือที่เซอุนเอามา มันเป็นหนังสือแสดงข้อมูลของเขตต่างๆในเกาะ และยังแสดงถึงแห่งสัตว์ที่อาศัยอยู่ในแหล่งนั้นอีกด้วย ต้องบอกได้เลยว่าเวฮุนรอบคอบมาก ที่หาหนังสือได้ครอบคลุมแบบนี้

"ลองดูให้รู้เอาไว้ก่อน ถ้าหากว่าเราไปโผล่เขตไหนจะได้รู้ว่าต้องล่าอะไร"เซฮุนบอกกับซูโฮก่อนจะนั่งลงตรงที่ของตัวเอง

"อ้าว เค้าไม่ได้ให้เราเริ่มจากจุดสตาร์ดหรอกเหรอ"ดีโอที่ได้ยินถามขึ้น

"เปล่าหรอก ทุกๆปี เค้าจะพาแต่ละกลุ่มไปปล่อยใจจุดที่มาร์กไว้คนละที่น่ะ"ชานยอลอธิบายให้ดีโอฟัง

"อ้าว แล้วจะรู้ได้ไงอ่ะ ว่าเราไปโผล่เขตไหน"แบคฮยอนถามบ้าง

"แต่ละเขตจะมีลักษณะเฉพาะตัวของมันอยู่นะ ลองอ่านดูสิ"ชานยอลรีบพูดขึ้นมาทันทีแล้วยื่นหนังสือให้แบคฮยอน เหมือนร่างบางจะไม่ได้ยินที่เวฮุนอธฺบายเมื่อกี้


"ว่าแต่ไอ้ฮุน แล้วเรื่องรายงานกลุ่มจะไปใช้คอมบ้านใครทำ"ไคชะโงกหน้าไปถามเซฮุน

"มาทำบ้านฉันก็ได้ ถ้าบ้านพวกมึงไม่อำนวย"เซฮุนบอกกับไค ก่อนก้มลงไปอ่าหนังสือต่อ

"แล้วเรื่องรายละเอียดต้องมีอะไรบ้างอ่ะ"แบคฮยอหยิบหนังสือมาอ่านเช่นกันแล้วถามถึงเรื่องรายละเอียดของตัวรายงาน

"ตอนนี้ยังไม่น่าจะบอกได้หรอกนะว่าจะเอาอะไรบ้าง ใช่ไหมไอ้ฮุน"ชานยอลตอบแล้วหันไปถามเซฮุน

"ลองอ่านๆดูไปก่อน แล้วเย็นนี้หลังฝึกเสร็จมาสรุปหัวข้อ"เซฮุนพูดแค่นั้นทุกคนก็ก้มลงไปอ่านหนังสือของใครของมันและแน่นอนแต่ละคนก็ต้องอ่านไม่ซ้ำกัน เพื่อจะได้ให้คนในกลุ่มมีความรู้ที่ทั่วถึง และแน่นอนทั้งสองทีมต่างตั้งใจกันมาก ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง บาบคนก็อยากจะได้คะแนนดีๆ บางคนก็ต้องการประชดอีกทีมเพราะหมั่นไส้ บางคนก็อยากทำคะแนนกับหัวใจของใครบางคน หรือบางคนก็ทำเพราะอยากได้รางวัล



ทั้งสองทีมต่างใช้เวลาหมดไปกับการหาข้อมูลในตอนเช้า ต่างคนต่างก็ยืมหนังสือกลับไปเพื่อเก็บข้อมูลเพื่อทำรายงานของทีมและของตัวเอง เมื่อหมดช่วงเช้าทุกคนก็ต่างแยกกันมากินข้าว แต่ก็ไม่ได้นั่งโต๊ะเดียวกันต่างคนก็ต่างนั่งกันเป็นทีมเพื่อวางแผนของแต่ละทีม

"คยองซู ต่อจากนี้ไปยิงธนูกับฉันไหม"ซูโฮเอ่ยปากชวนดีโอ

"ซูโฮไปเถอะ ฉันอยากไปเรียนศิลปะป้องกันตัวน่ะ"ดีโอตอบซูโฮพร้อมกับรอยยิ้ม

"อ้าว งั้นฉันไปฝึกป้องกันตัวด้วยดีกว่า"ซูโฮเปลี่ยนใจทันที

"ไม่เป็นไรหรอกซูโฮ มีใครจะไปยิงธนูบ้างไหม!"ดีโอพูดกับซูโฮพร้อมกับหันไปถามทุกคน

"ไอ้ฮุนจะไปนิ"ชานยอลตอบพร้อมกับหันไปมองเซฮุน

"นี่ไง ซููโฮ ไปกับเซฮุนสิ"ดีโอยิ้มแย้มบอกซูโฮ

"แต่...."

"ไปกับไอ้ฮุนก็ได้ซููโฮ ฉันจะไปฝึกป้องกันตัวเหมือนกัน"ไคพูดขึ้นหลังจากที่ฟังบทสนทนาทั้งหมด

"แล้วแต่นายน่ะ"เซฮุนบอกก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่มอย่างชายเย็นชา

"ก็ได้ๆ งั้นนายก็ดูแลตัวเองดีๆล่ะ คยองซู"ซูโฮหันมากำชับกับดีโอเหมือนแม่สอนลูกไม่มีผิด

"อืม"ดีโอฉีกยิ้มให้และเริ่มทานข้าวต่ออีกครั้ง

"แล้วแบคฮยอนล่ะ จะไปไหน"ร่างสูงที่เคลียกับคู่ตัวเองเสร็จแล้วหันไปถามแบคฮยอนบ้าง

"อืมมม อยากลองไปฝึกฟันดาบอ่ะ"แบคฮยอนที่ทำหน้านึกอยู่ตอบชานยอล

"งั้นไปนายไปกะไอ้ชานเลยนะ พอดีเลยฝากคู่กูด้วยไอ้ชาน"ไคพูดพร้อมกับตบบ่าชานยอล

"งั้นไปด้วยนะชานยอล"แบคฮยอนบอกชานยอล

"อะ อืม ได้ๆ"ชานยอลที่ยังอึ้งๆอยู่ ตอบ

เมื่อตกลงกันได้หมดแล้วแต่ละคนก็ต่างเติมพลังให้กับตัวเอง ก่อนจะแยกย้ายกันไปฝึกตามที่คิด ในเวลา บ่ายโมง



"เคยจับดาบมาก่อนรึเปล่า"ร่างสูงยื่นดาบไม้ให้อีกคนที่ตัวเล็กกว่า

"ไม่เคยเลยอ่ะ"แบคฮยอนรับมาอย่างหวั่นๆว่าจะทำอย่างไรต่อ

"งั้นฉันสอนท่าพื้นฐานให้ก่อน แล้วนายก็ลองไปซ้อมกับชานยอลดู"ทั้งสองคนหันไปมองบุคคลที่สามซึ่งแทรกการสนทนาขึ้นมา

"ขอบคุณครับ อ.แทมิน"แบคฮยอนตอบพร้อมกับเดินไปหาอ.แทมิน เมื่อเริ่ม อ.แทมินก็สอนท่าพื้นฐษนที่สามารถใช้ได้ทั้งรุกทั้งรับ อยู่ประมาณ7-8ท่า แล้วก็ให้ไปซ้อมกับชานยอลทันที

"อ้อมมือให้ด้วยนะ"แบคฮยอนเตรียมตั้งท่าพร้อมทันที

"อืม"เมื่อตอบเสร็จ แบคฮยอนรุกเข้ามาทันทีชานยอลก็ตั้งท่ารับได้ทันและขึ้นไปเป็นฝ่ายรุก แต่ก็แกล้งอ่อนมาให้แบคฮยอนเป็นฝ่ายรุกแทน

"โอโห้ รุกเก่งนะเนี่ย ไหนบอกไม่เคยจับดาบไง"

"ก็เพิ่งลองจับเมื่อกี้แหละ ฮึบ!!"แบคฮยอนรีบอาศัยจังหวะที่ชานยอลเอาแต่ตั้งหลักจู่โจมต่อไป

"งั้นเหรอ  พรึบ!!!!!!"ชานยอลอาศัยช่วงที่แบคฮยอนเอาแต่จู่ที่ท้องใช้ดาบฟาดไปที่แขนแบคฮยอนเบาๆ แต่ก็ตรงจุดทำให้ดาบหลุดออกจากมือแบคฮยอนอย่างง่ายดาย

"นายเอาแต่รุกใส่ฉัน มีช่องให้เล่นเยอะแยะ"ชานยอลพูดพร้อมกับเอาดาบตบไหล่แล้วมองไปที่ร่างเล็กตรงหน้า

"เมื่อกี้ทำไงอ่ะ เก่งจัง"แบคฮยอนก้มลงไปหยิบดาบด้วยความอึ้ง เมื่อกี้ที่ชานยอลตัดดาบของเค้า แบคฮยอนแทบจะไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำไป

"ไม่ยากหรอก นายก็แค่หาจังหวะที่จะขัดได้ ก็เท่านั้น"ชานยอลทั้งท่ารอให้แบคฮยอนบุกมาอีกครั้ง แบคฮยอนก็ไม่ลังเลที่จะวิ่งเข้าหาชานยอลทันทีอีกชานยอลก็ตั้งรับได้อีกครั้งแต่...

"อ้ากกก!!"

"แบคฮยอน!!!"

ไม่รู้ว่าบังเอิญรึเปล่า ชานยอลถอยมามากเกินไปแต่บังเอิญว่าชานยอลไม่ได้เหยียบตรงบริเวณที่มีหิน แต่แบคฮยอนที่ไม่ได้สนใจเรื่องที่พื้นเลยกลับกลายเป็นไปสะดุดซะงั้น

พรึบ!!!

"โอย"

"โอเคไหม แบคฮยอน!!"ชานยอลก้มลงไปถามร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดทันทีว่าเป็นอะไรรึเปล่า

"อื้ออ ไม่เป็นไร ขอบใจนะ ชาน..!!"แบคฮยอนพยุงตัวเองขึ้นมาในอ้อมกอดของชานยอลแต่ดันเป็นว่า ใบหน้าของทั้งสองคนอยู่ห่างกันแค่ไม่กี่เซน

ดวงตาคมของร่างสูงจ้องมองลงไปในดวงตาเล็กๆของแบคฮยอนที่ยังคาอยู่ในอ้อมกอดของชานยอล ไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกไปเองรึเปล่า แต่พอได้มาอยู่ในอ้อมกอดของชานยอลแบบนี้ มันกลับรู้สึกแปลกๆ เหมือนกับ...ลอยอยู่ในอากาศยังไงก็ไม่รู้....

"แบคฮยอน"

"อะ เอ่อ...ขอบใจนะชานยอล"พอได้สติแบคฮยอนก็รีบลุกขึ้นแล้วยื่นมือไปดึงชานยอลขึ้นมาทันที

"ขอบใจแบคฮยอน"ชานยอลยืนขึ้น บัดผงดินที่เปื้อนตัวอยู่ให้เรียบร้อย

"เอ้ะ!! ชานยอล!! แขนนาย!!"ชานยอลรีบก้มลงไปดูที่แขนของตัวเองทันทีก็เห็นว่ามีแผลที่แขนของตัวเอง

"เลือดไหลด้วย...ขอโทษนะชานยอล เพราะฉันแท้ๆเลย"แบคฮยอนเอ่ยออกมาด้วยคามรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไร หรอกแบคฮยอน แค่แผลถลอกเอง"ชานยอลบอกแบคฮยอนเพื่อให้อีกคนสบายใจขึ้น

"ไปทำแผลเถอะชานยอล เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน"แบคฮยอนบอก

"แผลแค่นี้เองแบคฮยอน เดี๋ยวซ้อมก่อนก็ได้ ค่อยไปทำ"

"รีบไปเถอะ แล้วเดี๋ยวไปหาพวกไคกัน"อ้อ เพราะจะไปหาไคนี่เอง...

"อืม ก็ได้ งั้นไปเถอะ"ชานยอลบอกกับแบคฮยอนก่อนจะเอาดาบไม้ไปคืนแล้วตรงไปที่ห้องพยาบาลกันทันที




"นายเคยเรียนอะไรพวกนี้บ้างไหม"ไคถามดีโอเมื่อเดินเข้ามาถึงที่ให้ซ้อมต่อสู้ โดยที่ให้ดีโอไปลองเรียนกับอ.มินโฮมาบ้างแล้ว

"ตอนเด็กแม่เคยให้เรียนเทควันโดอ่ะ"ดีโอตอบพร้อมกับตั้งท่าเตรียมตัว

"โห แบบนี้สงสัยนายคว้ำฉันแน่"ไคตั้งท่ารอเช่นกัน

"ไม่หรอกน่าไค อ้อมมือให้ด้วยนะ"แววตาของดีโอเปลี่ยนไปทันที เหมือนกับแววตาของนักสู้ ทำให้ไคเองก็รู้ตัว ว่าคงประมาทกับดีโอไม่ได้

พรึบ!!!!

"อึก แรงเยอะนะเนี่ย"ดีโอรุกเข้ามาใส่หมัดใส่ไคทันทีเล่นเอาแทบตั้งตัวไม่ทัน แถมแรงก็เยอะยังกะไม่ใช่แรงของคนตัวเล็กแหน่ะ

"อันนี้ก็คงเกี่ยวกับเรื่องพลังของฉันด้วยมั้ง"ดีโอพูดพร้อมกับสวนหมัดเส่ยไปที่ไคทันที เฉี่ยวหน้าไคไป เกือบหลบไม่ทัน ไคจึงสลัดให้หลุดออกมากลับมาตั้งท่าอีกครั้ง

"คงประมาทนายไม่ได้เลยนะเนี่ยดีโอ"ไคพูดพร้อมกับหลบดีโอไปด้วย เค้าเข้าใจแล้วว่าทำไมดีโอถึงอยากจะมาเรียนศิลปะป้องกันตัว เพราะตัวเองมีพื้นฐานอยู่แล้วนี่เอง

"อึก! ผ่อนแรงหน่อยก็ได้มั้ง"ไคที่เห็วว่าสู้กับดีโอมาได้พักหนึ่งแล้ว เริ่มหมดแรง และเค้าก็พอจะรู้บ้างแล้วว่าดีโอเป็นธาตุดิน ถ้างั้นก็คงได้เปรียบในเรื่องพละกำลัง

"เจ็บเหรอ ขอโทษนะ"เมื่อได้ยินไคพูดอย่างนั้นดีโอก็หยุดลง แต่กลับกันไคกลับรีบพุ่งเข้ามา จับดีโอทุ่มทันที

พรึบ!!!

"โอ้ย!"

"ถึงจะบอกให้เบาแรง แต่ก็ห้ามประมาทคู่ต่อสู้นะ"ไคพูดก่อนจะพยุงดีโอขึ้นมาเหมือนเดิมเมื่อกี้เค้าก็ไม่ได้ทุ่มแรงอะไรหน่ำซ้ำ ข้างล่างยังเป็นพื้นปูนุ่มๆอีก จะไปเจ็บอะไรล่ะ

"อื้อ ไคเองก็เรียนยูโดมาเหรอ"ดีโอถามไค เพราะยังสงสัยในท่าทางเมื่อกี้

"ก็เรียนเอาจากที่นี่แหละ อยู่ๆ ก็เป็นเองซะงั้น"ไคตอบพร้อมกับทำหน้าเช่ไช๋ ไม่รู้ไม่ชี้จนดีโอต้องอมยิ้มเล็กน้อย

"แสดงว่าเป็นเองใช่ไหม"

"ประมาณนั้นแหละ ว่าแต่หลังจากนี้นายอยากฝึกอะไรอีกรึเปล่า"ไครีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

"หลังจากนี้เหรอ อืมมมมม อยากไปลองใช้หอกดูอ่ะ"ดีโอบอกอย่างนึกเสียดายที่เมื่อวานเค้าเรียนฟันดาบแท้ๆ แต่ก็ไม่ได้ไปแตะหอกเลย

"ตัวเล็กอย่างนายเนี่ยนะจะใช้หอก เดินๆไป ดีไม่ดีหอกจะทับตัวนายซะด้วยซ้ำ"ไคพูดอย่างติดตลก เพราะดูจากขนาดของคนตัวเล็กแล้ว ใช้หอกน่าจะลำบาก

"ไม่เห็นต้องพูดอย่างนั้นเลยนิ ฉันแค่อยากลองหอกบ้างแค่นั้นเอง"ดีโอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าใจนิดๆ เพราะเค้าก็อยากลองใช้อาวุธให้ครบจะได้รู้ตัวเหมาะกับอะไร

"เอ่อ.....ก็ไม่ได้บอกว่า ห้ามไปซะหน่อยนิ! เดี๋ยวฉันพาไปก็ได้!"ไครีบพูดปัดทันทีเมื่อเห็นปฏิกิริยาอีกคนที่ดูท่าจะไม่ค่อยดีนัก ก็ปลอบทันที เมื่อเห็นดังนั้นก็ทำให้คนตัวเล้กหลุดขำออกมา ราวกับว่าแกล้งอีกคนได้สำเร็จ

"ฮะๆ ไคนี่ก็ใจดีเหมือนกันนะ ฮิฮิ"คนตัวเล็กหัวเราะออกมาอย่างนึกสนุกด้วยท่าทางไร้เดียงสา เหมือนกันเด็กน้อยที่วิ่งเล่นด้วยความสนุกสนานกับเพื่อนยังไงยังงั้น

ดีโอ....


ดูๆไปก็น่ารักเหมือนกันแฮะ






ปึก!!!!!!

"โหว ว่าแล้วว่าแค่เป้า 100 เมตร นายก็ยิงได้สบาย"ร่างสูงเอ่ยชมลู่หานที่ยิงได้เจ้าเป้า 10 แต้มเป้ะๆ ไม่มีผิดเพี้ยน

"ไม่หรอกน่า นี่มันก็แค่100เมตร ยังไม่ถือว่าดีหรอก"อีกคนพูดพร้อมกับหยิบธนูขึ้นมาใหม่เตรียมยิงอีกครั้ง

"นี่ก็ถือว่าเก่งแล้ว บางคนยิงครั้งแรกยังไม่ได้สักแต้มเลย"ร่างสูงบอกอีกคนซึ่งหยิบธนูไปด้วย และอีกคนก็ตอบด้วยรอยยิ้ม

"หึ ขอบใจ"

"โหย ไอ้คริส กูก็เห็นมึงคุยอยู่แต่กับลู่หาน! ไม่เห็นมึงมายิงกะเค้าซะที"เทาพูดขึ้นด้วยความเอื้อมระอากะเพื่อนจากตะวันตกของเค้าคนนี้ เลย์เองก็มองอยู่นิ่งๆ แล้วยิงต่อไปเช่นกัน ฝีมือการยิงธนูของเลย์ก็ไม่ได้แย่ ถือว่าอยู่ในระดับปานกลางได้7แต้มบ้าง 8แต้มบ้าง แต่ก็ยังไม่ได้10แต้มอย่างลู่หาน ทำให้รู้ได้เลยว่าเลย์อาจจะเหมาะกับอย่างอื่นมากกว่าธนู แต่ยังไงก็ตามเลย์สามารถใช้ธนูได้อยู่แล้ว

"ลู่หาน นายมีเทคนิคอะไรไหม เห็นยิงได้10แต้มตลอดเลย"เลย์เลือกที่จะไปชานลู่หานคุยบ้าง

"ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษนะ ก็แค่เล่งให้แม่นแล้วก็มีสมาธิล่ะมั้ง"ลู่หานตอบเพื่อนสนิทพร้อมกับรอยยิ้ม




ปึก!!! แกว่ง!!!!

"อะไรเนี่ย ทำไมไม่โดนเลย"มีเสียงหนึ่งดังขึ้นอยู่ไม่ไกลอยู่ถัดไปประมาณ2-3เป้าจากทั้งสี่คนที่ และเล่นเอาหนุ่มสัญชาติจีนต้องถึงกับคิ้วกระตุกกันไปเลย เมื่อได้ยินเสียงที่แสนจะคุ้นเคยเข้ามาในโสตประสาทถึงแม้จะไม่ค่อยชอบก็ตาม

"นั้น...ซูโฮรึเปล่า?"เลย์ลองเอ่ยถามไป และผู้เป็นเจ้าของชื่อก็หันมาหาจริงๆ และอาจจะเป็นเพราะเลย์เป็นคนถาม ทำให้ร่างสูงข้างๆหันมาด้วยเช่นกัน

"เหอะ"เจ้าของชื่อซูโฮสถบออกมาเบาๆ ก่อนจะเล่งธนูดูอีกครั้ง

"ไม่ต้องสนใจหรอกเลย์ มาซ้อมกันต่อเถอะ"เมื่อเทาแน่ใจแล้วว่าเป็นคู่จอมขี้วีนของเค้าก็ดึงเลย์กลับมาซ้อมต่อทันที

"เหอะ สนใจตายแหละ"เมื่อได้ยินแบบนั้น ซูโฮก็อดไม่ได้ที่จะแขวะเทา เทาเองก็หน้ามองบนใส่เช่นกัน

"มากันแค่สองคนเหรอว่ะ ไอ้ฮุน"คราวนี้เป็นคริสที่ถามร่างสูงที่ยิงธนูไม่ได้สนใจสภาพรอบข้างเลยสักนิด แต่ก็คงไปขัดมันไม่ได้ เพราะมันก็ยิงได้10แต้มตลอดเลย

"แล้วเห็นคนอื่นไหมล่ะ"คริสถึงกับต้องกระตุกยิ้มกับคำตอบแสนจะกวนบาทาของเพื่อนอีกคนหนึ่ง แต่ก็ช่างเถอะ พวกเค้าสองคนเข้ามาที่นี่พร้อมกันเจอนิสัยแบบนี้จนชินแหละ

"โอ้ย!! ทำไมยากจังเนี่ย"เป็นอีกครั้งที่ซูโฮบ่นออกมาอย่างรำคาญ ที่ตัวเองยิงไม่ได้10กะเค้าซะที ไม่สิ แค่5แต้มเค้ายังไม่เฉียดเลยซะด้วยซ้ำ

"นายลองไปยิงระยะแรกก่อนสิ"เซฮุนบอก

"ก็ฉันไม่อยากไปแถวนั้นนิ มีไอ้แพนด้าตาดำอยู่แถวนั้นด้วย"

"ฮัดเช้ยยยยยยยยย!!!"คริส เลย์และลู่หานถึงกับต้องหันไปเป็นทางเดียวกันโดยมิได้นัดหมายทันที เมื่อเพื่อนสัญชาติจีนของพวกเค้าจู่ๆก็ไอ้ออกมาทั้งที่วันนี้ทั้งวันยังไม่ได้ยินเลย


"แต่ก็เป็นคู่นายไม่ใช่รึไง"เซฮุนบอกกับซูโฮ

"ช่างมันเถอะ ฉันก็ไม่สนใจเท่าไหร่อยู่แล้ว อยู่ด้วยแล้วหงุดหงิดชะมัด"ซูโฮพูดก่อนจะหยิบศรลูกใหม่ขึ้นมา

"เหอะ"เซฮุนสถบออกมากับเพื่อนร่วมทีมตัวขาว ก่อนง้างลูกศรยิงออกไป

"โอเค พวกนายสองคนไปเป้า150เมตรกันได้แล้ว ป่ะ!! เทา"คริสบอกกับเลย์และลู่หาน ก่อนจะหันไปเรียกเทาย้ายเป้าไปที่150 เมตร ซึ่งก็จะใกล้กับพวกเซฮุนเข้าไปอีก

แกว่ง!!!!!!!

"ชิส์"ซูโฮก็ยังไม่เข้าใกล้จุด10แต้มเหมือนเดิมก็ได้สถบออกมาด้วยความอารมณ์เสีย ซูโฮไม่เชื่อหรอกนะว่าเค้าจะทำไม่ได้ ก่อนมาที่นี่ ทั้งเรื่องการเรียน อะไรก็ตามทุกอย่างเค้าก็จะพยายามอย่าสุดความสามารถเพื่อคว้าที่1มาให้ได้เพราะฉะนั้น กะอีแค่เรื่องยิงธนู เค้าก็ต้องทำได้เช่นกัน

"เซฮุน ฉันจับอะไรผิดรึเปล่า!!"เมื่อเห็นว่มันไม่เข้าเป้าซักทีทำให้ซูโฮต้องเริ่มมามองที่ตัวเองแล้วว่าจับอะไรผิดไปรึเปล่า

"หึ ยกสูงขึ้นมาอีกหน่อย ง้างให้มากขึ้น วางลูกธนูให้มันพอดีกะนิ้ว"เซฮุนบอกด้วยน้ำเสียงเย็นชาซูโฮเองก็ลองปรับตาม

"เอ้ะ! แต่แบบนี้ที่นิ้วก็ได้แผลอ่ะดิ"

"ฝึกยิงครั้งแรกก็แบบนี้แหละ ปึก!!!!!!!!!!!!"ศรของเซฮุนปักลงที่ 10แต้มอย่างแม่นยำ เมื่อเห็นว่าเซอุนทำแบบนั้นแล้วได้10แต้มก็เลยลองทำตามดูบ้าง

ปัก!!!!!!!!

"โอย เอ้ะ! yessss ได้7แต้มแล้ว"ซูโฮก็เจ็บที่มือเล็กน้อยแต่ก็ดีใจที่ได้แต้มเพิ่งขึ้น และเริ่มยิงอีกครั้ง

"เดี๋ยวนายฝึกเป้านี้ไปก่อน ฉันจะย้ายไปเป้า400เมตร เดี๋ยวมา"เซฮุนพูดก่อนจะเดินไปยังจุดหมายที่ตัวต้องการ

ปัก!!!!

"โห ลู่หาน นี่ 200 เมตรแล้วนะ ยังได้10แต้มอยู่เลย"เลย์เอ่นชมลู่หานที่ดูเหมือนจะมีทักษะยิงธนูที่ดีมากทั้งที่เพิ่งมาลองครั้งแรกแท้ๆ

"ไม่หรอกน่า นายพูดแบบนี้ ครั้งต่ออาจจะพลาดก็ได้"ลู่หานพูดอย่างติดตลกกับเพื่อนอย่างเลย์

"ฮ่าๆ นายนี่ตลกนะ"

"ไอ้คริส มึงอยากไปลองยิงตรงที่ไอ้ฮุนมันยิงอยู่หน่อยม่ะ"เทาเอ่ยชวนคริสที่กำลังเตรียมธนูของตัวเองอยู่

"มึงอยากไปคุยกะมันก็บอกมาเหอะ"

"เหอะ มึงนี่ก็รู้ทันไปซะหมด"เทาพูดก่อนจะง้างธนูของตัวเองออกแล้วเล่งให้ดี

"ว่าแต่มึงเหอะ ไม่ไปดูแลคู่มึงหน่อยรึไง"คริสเอ่ยแซวเทาที่ดูไม่ค่อยมีความสัมพันธ์ที่ดีกะคู่ซักเท่าไหร่

"ไม่ว่ะ แม่งขี้วีนชิบหาย ไม่ต้องเจอกันได้ก็บุญแหละ"

"หึ ไม่แปลกหรอก สำหรับเด็กใหม่"

"แล้วตอนที่กูเข้ามา แล้วสนิทกะมึงนี่กูเป็นแบบนี้เหรอ"

"ก็มีบ้าง"

"เฮ้ย!! ไม่ขำน่ะ ถามจริง?"

"ตอบตรง"

"เหอะ!! แต่ฉันก็มั่นใจว่าฉันก็ยังดีกว่าไอ้หลอดไฟนีออนนี่!"เทาพูดออกมาด้วยความหมั่นไส้อีกคน และนึกสภาพที่ต้องคอยดูแลซูโฮไปอีกนาน เหอะ ปีนี้เค้าได้เฉ่าตายแน่ๆล่ะ

"เลย์ เดี๋ยวฉันอยากลองไปยิงเป้า400ดูนะ"ลู่หานบอกเมื่อยิงเป้า300ผ่านได้แล้ว

"อ้อ อืม แล้วรีบกลับมานะ"ลู่หานยิ้มให้ก่อนจะเดินไปยังเป้า400ทันที ซึ่งเซฮุนก็เห็นอยู่

"เหอะ นี่เก่งถึงขนาดจะมาเป้า400แล้วรึไง"

"ก็ฉันยิงเป้า300ได้แล้ว เลยอยากลองมา400ดู"ลู่หานพูดพร้อมกับง้างธนูเตรียมพร้อมให้เรียบร้อย

ปึก!!!!!!!!!!!!

ลู่หานหันไปตามเสียงที่ร่างสูงยิงก็พบว่าศรทุกอัน ถูกยิงซ้อนกันไปเรื่อยๆแลทุกอันปักลงที่10แต้มเสมอ

ปึก!!!!!!!!!

ลู่หานเห็นอย่างงั้นก็ยิงออกไปบ้าง ได้ผลไม่แย่เท่าไหร่ ได้อยู่ที่8แต้ม

ปึก!!!!!!!!!

ลู่หานหันไปตามเสียงและก็เห็นว่าเซฮุนสามารถยิงได้10แต้มอีกครั้ง ก็คอยลอบมองท่าทางของเซฮุน จนอีกคนต้องหลุดขำออกมา

"มองอะไร"

"เปล่า!"ลู่หานขึ้นเสียงสูงก่อนจะลองง้างธนูดูอีกครั้ง

"ปรับสูงขึ้นอีกหน่อย"ลู่หานเฉลียวมองเล็กน้อยก่อนตะปรับสูงตามที่เซฮุนบอกแล้วลองยิงออกไป

ปัก!!!!!!!!!!!!!!!

ปรากฎว่าได้9แต้ม ซึ่งก็ดีขึ้น

"หึ ปรับให้มันสูงกว่านั้น แล้วว่างศรให้มันดีๆ"ลู่หานได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้คิดที่จะขัดอะไรก็ได้แต่ทำตามเท่านั้นแต่ดูท่าทาง สำหรับคนที่เพิ่งมาเป้า400 เมตรครั้งแรก ก็ยังคงดูเก้ๆ กังๆอยู่ดี

พรึบ!

"บอกให้เอาสูงอีกหน่อย"เซฮุนเดินเข้ามาใช้ยื่นเข้าไปปรับให้ลู่หานจึงจำเป็นต้องเดินเข้าไปใกล้มาก!

"แต่แบบนี้มันเล่ง....!"ลู่หานถึงกับต้องหยุดชะงักไปเมื่อเงยหน้าขึ้นไป ด้วยส่วนสูงทำให้เงยขึ้นไปเจอหน้าร่างสูงแบบเป้ะๆ

"ลู่หาน...."






--------------------------------------------------------------------------------

Talking with writer

ขอโทษที่หายไปนานนะค่าาาาาาาาา ช่วงสงกรานต์ตั้งใจจะอัพให้แต่หันตันเลยไปเที่ยวทำบุญอย่างเดียวตอนนี้จะกลับมาอัพปกติแล้วค่าาา ขอโทษที่มาช้านะคะ อย่าเพิ่งทิ้งไรท์ไปน้าาาา ฝากติดตามด้วยนะค่าาาาา รีดเดอร์คนสวยยยย ขอบคุณค่ะ























    














B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #13 donky_ngam (@donky_ngam) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:53
    รอๆๆๆๆๆจ้า
    #13
    2
    • #13-1 229668942 (@229668942) (จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2560 / 18:06
      ขอบคุณค่าาาาา
      #13-1
    • #13-2 229668942 (@229668942) (จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2560 / 18:07
      ขอบคุณค่าาา //ชอบลู่คุยกะเราได้นะ555
      #13-2