Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 4 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 2 วันแรกกับคู่หูที่ดี??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ต.ค. 60

CHAPTER 2

MAMA SECRET SCHOOL

วันแรกกับคู่หูที่ดี??



"และ Friend couple ของลอเร็ต จางคือ..."

"แท่มทาดาแท่ม แทมแท่ม แทมแท่มแท้มมมมมมมมม"เสียงของนักเรียนโห่ร้องด้วยความสนุก แต่ก็ไม่จำเป็นต้องขนาดนี้ก็ได้นะ อีไรท์ แค่นี้ก็ลุ้นจนตัวโก่งแล้ววว

"คนๆนั้น คือ....."

"คือ....."

"คือ!!!..."

"คือ!!!"โอ้ย อ.!! คู่ผมชื่อคือรึไง!!! รีบบอกมาสิ!! ลุ้นจะตายอยู่แล้ว!!

เลย์ได้แต่นั่งคิดในใจและลุ้นอยู่กับลู่หานที่ดูลุ้นไม่แพ้เค้าเลย

"แควิน สมิสครับโผ้มมมมมมมมมมม!!!"

"กรี้ดดดดดด!!!/อ้ายยยยยยย!!!/ไม่น่าแควินของช้านนนนนนนนนนน!!!"เมื่อประกาศออกมาว่าคนๆนั้นคือใคร สาวๆภายในหอก็โห่ร้องขึ้นมาทันทีโดยที่ไม่รู้ว่าพวกเธอดีใจหรือเสียใจ หรืออย่างอื่น??

พรึบ!! 

เมื่อประกาศชื่อเสร็จ เจ้าของชื่อก็ลุกออกไปยังที่ๆFriend coupleนั่งอยู่ทันทีและจะพบว่า จู่ๆก็มีเก้าอี้ที่โผล่ขึ้นมาเป็นแบบเดียวกันที่สามารถนั่งได้6แบบสบายๆ เมื่อมาถึง ชายผู้สูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาราวกับนายแบบ จมูกโด่ง ตาคม ริมฝีปากหยักได้รูปก็ ผิวเนียนเนียบยังกับดารา รูปร่างดียิ่งกว่านักกีฬาเจ้าของชื่อ แควิน สมิส ก็นั่งลงตรงข้ามกับเลย์ทันที

"สวัสดี นายคือลอเร็ตสินะ ฝากตัวด้วย"แควินนั่งลงก่อนจะยื่นมือออกมาทำให้เลย์เดาได้ว่าเขาคนนี้คงเป็นชาวตะวันตก

"เอ่อ อืม!! ฉัน ลอเร็ต ฝากตัวด้วย"เลย์ที่ตะลึ่งในความหล่อเหลาของคริส ก่อนจะได้สติยื่นมืออกไปจับมือเป็นการทักทาย แต่ที่รู้สึกได้คือ แควินจับมือเขาแน่นมาก

"อะ เอ่อ...คือ"ยังไม่ทันที่เลย์จะพูดอะไร แควินก็ปล่อยมือแล้วนั่งตามเดิม

"โอเคครับ!! ต่อไป อ.อนยูจะเป็นผู้จับ Friend couple ของคนต่อไป ชื่อกลางคือ ลูซิเฟอร์ เชสต์ ครับ!"เมื่ออ.คีย์พูดเสร็จ อ.อนยูหันไปยิ้มให้ลู่หานก่อนจะก้มลงไปจับชื่อออกมา

ลู่หานที่ไม่ได้แปลกใจกับรอยยิ้มของอ.อนยูเลยเพราะรู้จักกันมาก่อนหน้านี้แล้ว ยิ้มตอบและลุ้นอยู่กับเลย์ว่าเขาจะได้ใคร ขอให้เป็นคนดีๆด้วยเถิดดดด

"เลขที่ออก เอ้ย!!! Friend coupleของลูซิเฟอร์ เชสต์คือ...."

"แท่มทาดาแท่ม แทมแท่ม แทมแท่มแท้มมมมมมมมม"เสียงจังหวะจากนักเรียน

"คือ 24 เอ้ย!! ไม่ใช่ 555"

"555555" 555 ถถถ!! คือมันก็ขำอยู่นะ แต่นี่อ.เพิ่งโดนห้วยแดกมาเหรอครับ พูดแต่เรื่องห้วยอยู่นั้นแหละ...

"คือ...โรมิโอ เอดิสัน คร้าบบบบบบบบ!!!!"

"กรี้ดดดดดดดดดดดดด/ไม่น่าโรมิโอ!!!!"อีกแล้ว เสียงกรี้ดดังกระหึ่มอีกครั้งเมื่อประกาศออกมาเป็นชื่อของคนๆนี้

และเช่นกัน เมื่อถูกประกาศชื่อ เจ้าของชื่อก็ต้องไปนั่งตรงข้ามกับคู่ของตัวเอง  ลู่หานหันมอง ร่างสูงที่เดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เขาก็มีใบหน้าหล่อเหลาเช่นกัน แต่มันคนแบบกับแควิน เขาคนนี้ดู เหมือนเทพบุตรที่ลงมาจากสวรรค์ คางแหลมเรียวได้รูป จมูกโด่ง ผมสีน้ำตาลบลอน์มันช่างดูเข้ากับเขาซะเหลือเกิน รูปร่างสูงโปร่งดูแลยิ่งกว่านายแบบชั้นนำ ผิวก็ขาวยังกะเป็นแวมไพร เดินมานั่งอยู่ตรงข้ามกับลู่หานในที่สุด

"...."

"....."

ทำไมไม่พูดกันเลยล่ะ!!! ต่างฝ่ายต่างเงียบไม่ได้สนใจจะพูดกันเลยสักนิด ต่างคนต่างจ้องหน้ากันไปไม่ยอมหยุดเล่นเอา ซะคนที่นั่งอยู่ข้างๆเหงื่อตกกันไปเลยทีเดียว

"โอเคนะครับ คนต่อไป!! อ.แทมินจะเป็นผู้จับให้ ชื่อกลางของเขาคือ ซิ่วหมิ่น คิมนะครับ และคนๆนั้นคือ!!!!"

"แท่มทาดาแท่ม แทมแท่ม แทมแท่มแท้มมมมมมมมม"เสียงจังหวะมาอีกแล้ว เออ...นี่คือจะมายันคนสุดท้ายเลยเหรอ??

"คือ............................................................................................................................................................................................................................................................................ทาจิบานะ เฉิน คร้าบโผ้มมมมมมมมมมมมมมมมม"

"อ้ากกกกกกกกก!!!/ไม่น่าเฉินจ๋าาาาาาาาาา/หวี้ดดดดดดดดดดดด!!!"หลังจากการเว้นซะยาวของอ.คีย์เสียงผู้หญิงโห่ร้องกันอีกครั้งนี่ก็อัน จะร้องจนคนสุดท้ายเลยไหมล่ะ ไอ้พวกนี้จะป็อปอะไรขนาดนั้น!! แหม่ 

และแน่นอนว่าถ้าถูกเรียกชื่อก็ต้องลุกออกมาเช่นกัน คราวนี้ คนที่ชื่อ เฉินนี่เป็นคนที่สูงไม่มากเท่าแควินกับโรมิโอ แต่ก็ถือว่าเป็นคนที่สูง เขาเป็นคนที่มีโครงหน้าชัด และหล่อ รับรองเลยว่าถ้าแม่ยกเห็น กรี้ดกันสุฤทธิ์แน่นอน รูปร่างก็ดี สมแล้วที่พวกนั้นจะกรี้ด

"สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จักนะ ซิ่วหมิ่น เรียกฉันว่าเฉินก็ได้ ฝากตัวด้วยนะ"เฉินทักทายอย่างเป็นมิตร ตรงข้ามกับโรมิโอเลย...

"อืมยินดีที่ได้รู้จักนะ เฉิน"ซิ่วหมิ่นยิ้มตอบแบบผู้ใหญ่ฉบับของตัวเอง ก่อนที่เฉินจะนั่งลงตรงข้ามกัน

"โอเคครับมาที่คนต่อไป และการกลับมาของอ.อนยูอีกครั้ง คนต่อไปซึ่งชื่อกลางของเขาคือ เบเธอร์ แบล็กลิสครับ และรายชื่อของ คู่ของเขาคือ!!"

"แท่มทาดาแท่ม แทมแท่ม แทมแท่มแท้มมมมมมมมม"อีนี่เอาอีกแหละ นี่จะมายันจบจริงๆใช่ม่ะ อีไรท์

"คือ หนุ่ม sexy ของเรา ไค ไลโอเนลคร้าบบบบบบบบบบบบ"

"กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"รอบนี้มีแต่เสียงกรี้ดยาวๆส่งให้ แบคฮยอนก็กำลังมองหาอยู่ว่าเป็นใครแต่..

"มองหาอะไรเหรอ??"

"อุ้ย!!"แบคฮยอนหันกลับมาตามเสียงก็ตกใจเล็กน้อย เพราะหนุ่มผิวเข้าที่ดูsexyคนนี้เขามาอยู่ข้างหน้าเราแล้ว

"ฮะๆ ตกใจล่ะสิ ฉันไคนะ ฝากตัวด้วยนะ เบเธอร์"ไคทักทายก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกัน

"อืม ฝากตัวด้วยเหมือนกันนะ"แบคฮยอนทักทายกลับ

"เอาล่ะ สองคนสุดท้ายแล้วนะครับ อ.แทมินกำลังจะจับว่าใครจะได้เป็น เดาะสตาร์ เอ้ย!!! ใครจะได้เป็นFriend couple ของ ดีโอ วิลลีอานะครับ และเขาคือ........."เอาอีกแหละ นอกจากจะชอบเล่นห้วยนี่เป็นแฟนรายการเดอะสตาร์ด้วยเหรอครับ อ.คีย์!

"แท่มทาดาแท่ม แทมแท่ม แทมแท่มแท้มมมมมมมมม"โอ้ย!! ไม่ต้องมาทุกรอบก็ได้มั้ง ไอ้ แท่มๆเนี่ย!

"และคนที่ได้เป็นเดอะสตา..."

"คู่!!!"อ.แทมิน กับ อ.อนยูรีบแก้ให้ อ.คีย์ทันทีเล่นเอาซะหน้าแตกกันไปเลย ดีมากครับอ.ทั้งสอง!!!!

"อ่า ฮะๆ ครับ คู่ของ ดีโอ วิลลีอาคือ  ชาส แม็กทริกซ์ครับโผ้มมมมมมมมม"

"อร้ายยยยยยยยย ชาสค่าาาา/กรี้ดดดดดดด/ที่รักค่าาาาาาาา!!"โอ้โห้ รอบนี้เล่นเอาที่รักเลยเหรอ อื้อหื้อแสดงว่าฮอตแหะ...

และแน่นอนโดนเรียกก็ต้องลุก ชายร่างสูงพอกันกับแควิน แต่ขาวกว่าและผอมกว่าเล้กน้อยรูปร่างดีไม่แพ้คนที่โดนเรียกก่อนหน้านี้เลย ดวงตาโตคม มีหูเป็นลักษณะเด่น แต่ทว่าสายตาของเขาคนนี้ไม่ได้มองมาที่คยองซูซึ่งเป็นคู่เลยสักนิด

"หวัดดีนะ นายคือดีโอใช่ไหม"เมื่อเขามาถึงก็เริ่มจากถามชื่อคู่ของตัวเองก่อนแต่ทว่า...

"นิ ไอ้ชาน คนโน่นคู่มึง นี่คู่กู"ไคขัดขึ้นเมื่อชานยอลทักแบคฮยอนเป็นดีโอ

"อ้อ!! นายสินะ โทษทีนะ พอดีฉันสับสนน่ะ ฉัน ชาสนะ เรียกชานยอลก็ได้"เมื่อชานยอลได้เห็นคู่ตัวจริงชานยอลก็ขอโทษแล้วยื่นมือไปทักทายทันที

"ไม่เป็นไรหรอก ยินดีที่ได้รู้จักนะ เรียกฉันว่าคยองซูก็ได้"คยองซูยื่นมืออกไปเป็นการทักทายเหมือนที่ประเทศของเขาเช่นกัน

"เอาล่ะครับ!! และก็มาถึงคนสุดท้าย ซึ่งผลนั้นอยู่ในมือของผมแล้วและหน้ากากที่ได้ เอ้ย!!! คนที่ได้เป็นคู่ของ ซีเรียส ซูโฮ คิมนะครับ คือ..."เอาอีกแหละ อีอ.คีย์บอมนี่บ้า The mask ไปอีกรายการ เหอะถ้ามีคนอย่างอาจารย์อยู่นะ รับรอง รายการวาไรตี้เรทติ้งพุ่งทะลุจอแล้วคร้าบบบบ

"แท่มทาดาแท่ม แทมแท่ม แทมแท่มแท้มมมมมมมมม"โอเค...ยอมก็ได้ แม่งมายันคนสุดท้ายจริงๆ เอ่ะว่ามา จะเอามุขอะไรก็แล้วแต่เลยคร้าบบบบ

"คือ หวง จื่อเทา!!!คร้าบบบบบบบบบ!!!"

"อ้ากกกกกก/เทาของช้านนนนนน/ไม่น้าาาาแพนด้าน้อยของช้านนนน!!"อื้อหื้อ นี่ก็กรี้ดยันคนสุดท้ายเลยแฮะ อะไรว่ะเนี่ย

"เฮ้"

"โอ้ะ!!"เมื่อซูโฮเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องตกใจในทันทีเมื่อชายคนนั้นจู่ๆก็มาอยู่หน้าเข้าแล้ว เหมือนกับตอนไคเลย...

"นายน่ะ ซูโฮสินะ ฉันเทา ฝากตัวด้วย"เทาพูดก่อนจะนั่งลงข้างๆชานยอล

"อืม"ซูโฮตอบแบบนิ่งๆก่อนจะใช้สายตามองเทาตั้งแต่หัวจรดเท้า 

ดู ดีเหมือนกัน แฮะ -///-

"เอาหล่ะครับนักเรียน ขอจบการเลือก Friend couple เอาไว้เท่านี้นะครับสำหรับนักเรียนใหม่ขอให้ คู่ของแต่ละคนพาไปที่บ้านพักด้วยนะครับ เอาล่ะ แยกย้ายได้ พรุ่งนี้อาหารเช้า จะเริ่มตอน 9โมงนะครับ ขอบคุณครับ"หลังจากที่จัดคู่กันเสร็จอ.คีย์ก็ปล่อยตัวนักเรียนออกจากห้องโถง ให้แยกย้ายกันกลับบ้านไป

"ถ้างั้น ก็ คยองซู เดี๋ยวฉันจะพานายไปที่บ้านนายนะ พวกมึงก็ลุกสิ!"ชานยอลบอกกับดีโอก่อนจะหันไปบอกเพื่อนข้างๆ

"เออๆ งั้นเดี๋ยวฉันพาแบคฮยอนไปเลยแล้วกัน"ไคบอกก่อนจะหันไปหาแบคฮยอน แบคฮยอนก็ลุกขึ้นเช่นกัน

"งั้นฉันจะรีบพานายไปแล้วกัน ตามมานี่"เทาพูดก่อนจะลุกขึ้น ให้ซูโฮเดินตามไป

"งั้นฉันไปก่อนนะคยอง ระวังตัวด้วยนะ"ซูโฮหันมากำชับกับคยองซูก่อนจะลุกออกไป

"อืม แล้วเจอกันนะซูโฮ"คยองซูพูดก่อนจะลุกตามชานยอลออกไปเหมือนกัน

"เราก็ไปเถอะ ซิ่วหมิ่นนี่มันดึกแหละ จะได้ไปพัก"เฉินลุกขึ้นเช่นกัน แล้วผายมือเรียกซิ่วหมิ่น

"อืม งั้นฉันไปก่อนนะ"ซิ่วหมิ่นลุกขึ้นบอกกับ ลู่หาน แบคฮยอนและเลย์เมื่อทั้งสามคนพยักหน้าตอบก็เดินออกไป

"นายอยากไปแบบเร็วหรือไหม"ไคถามแบคฮยอน

"ห้ะ?? หมายความว่าไง"แบคอยอนถามกลับแบบงงๆ

"เมื่อกี้นี้ นายตกใจไหมล่ะ ที่ฉันมาโผล่หน้านาย"ไคถามแบคฮยอนถึงเรื่องเมื่อกี้ แบคฮยอนก็พยักหน้าตอบแบบว่าง่าย

พรึบ!!!

"โอ้ะ!! อ้าวไค!!"แบคฮยอนหันไปดูหน้าหลังหาไค

"ฉันอยู่นี่"

"เฮ้ย ทำได้ไงอ่ะ"เมื่อแบคฮยอนหันกลับมาก็พบว่าไคกลับมาอยู่ข้างหน้าอีกครั้ง

"ก็อย่างที่นายเห็น ฉันหายตัวได้ อยากจะหายตัวไปที่บ้านของนายเลยไหมล่ะ"ไคอธิบายให้ฟังก่อนจะถามอีกครั้ง

"อ้อ ไม่เป็นไรหรอก ฉันอยากเดินดูโรงเรียนก่อนด้วย ขอบใจนะ"แบคฮยอนปฎิเสธก่อนจะยิ้มให้อย่างเป็นมิตรเพราะเค้าอยากจะจำทางในรร.เอาไว้

"เอางั้นก็ได้ ฉันได้หมดถ้าสดชื่น ไปเถอะ"ไคพูดติดตลกก่อนจะเดินนำแบคฮยอนไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรเพราะเค้าก็เป็นคนมองโลกในแง่ดีอยู่แล้ว

"แล้วเจอกันนะ ลู่หาน เลย์"แบคฮยอนหันไปโบกบ้ายบายทั้งสองคน

"อืม แล้วเจอกัน/บาย"เลย์และลู่หานตอบก่อนที่แบคฮยอนจะเดินออกไป
จนทำให้ตอนนี้เหลือแค่เพียง4คนในห้องโถง ยังไม่นับอ.ที่คุยกันอยู่บนเวที

"ไปกันได้แล้ว"จู่ๆคนตรงข้ามเลย์อย่างแควินก็ลุกขึ้นสั่งเลย์ทันที

"หะ ห้ะ อ้อ อืมๆ"เลย์ตกใจเล็กน้อยแต่เมื่อเข้าใจก็ลุกขึ้นอย่างโดยดี

"แล้วเจอกันใหม่นะ ลูซิเฟอร์ โรมิโอ..."แควินหันไปยิ้มหวานให้กับลู่หานแต่กลับค้อนสายตาแข็งกร้าวไปให้เซฮุน

"อืม แล้วเจอกันนะเลย์"ทว่าลู่หานไม่ได้สนใจคริสเลยแล้วหันไปพูดกับเลย์แทน

"อืม แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะลู่หาน บาย"เลย์ตอบลู่หานก่อนจะเดินตามคริสที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ออกไป

เมื่อทั้งสองคนออกไปความเงียบก็เข้ามาปกคลุมที่นี้อีกครั้ง ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมพูดอะไรกัน เอาแต่มองหน้ากันไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาตั้งแต่ได้ชื่อว่าเป็นคู่จนจบงาน ลู่หานยังไม่ได้ยินเสียงของโรมิโอเลยสักครั้ง เพราะอะไรก็ไม่รู้โรมิโอเอาแต่มองหน้าเค้า ด้วยสีหน้าที่เย็นชา ซึ่งมันเข้ากับท่าทางที่ดูเป็นคุณชายผู้สง่างามของเขามากเลยทีเดียว

"อ้าว ทำไมพวกเธอยังไม่ไปเข้าบ้านกันอีกล่ะ"อ.คีย์ที่เห็นว่าทั้งสองคนยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลงทักขึ้น

พรึบ!!!

ลู่หานเบิกตาโตทันทีเมื่อจู่ๆคนตรงข้ามก็ลุกขึ้นไม่บอกไม่กล่าวกำลังเดินออกไป แต่ก็หันกลับมาซะก่อน

"จะอยู่นี่ทั้งคืนใช่ไหม"เมื่อได้ยินดังนั้นลู่หานก็ลุกขึ้นทันที ลู่หานไม่ได้ใสซื่อขนาดจะอุทานออกมาว่า 'ห้ะ' แบบเด็กๆหรอกนะ

"เปล่า ไปสิ"ลู่หานตอบ คนข้างหน้าก็รีบก้าวเท้าเดินออกไปทันที ลู่หานก็ได้แต่เดินตามไปเท่านั้นท่ามกลางความเงียบ

"เดี๋ยวนะ นี่พวกมึงเห็นตรูเป็นอ.กันไหมเนี่ย"อ.คีย์ที่ยืนหน้าแตกอยู่ตรงนั้นอุทานออกมา

"หึ ก็บอกแล้วว่าอย่าเห็นห้วยเยอะ เป็นไงโดนแดกจนประสาทกินเลยสิมึง!!"อ.แทมินเดินมาเยาะเย้ยเพื่อนอย่างสนุกสนาน

"โห่มึง กุเล่นเอาตังค์นิ แต่ก็โดนแดกไปสามง้วดติดแหละ"อ.คีย์อยากจะย้อนแทมินกลับแต่ก็นะ เค้าก็โดนกินจนประสาทหลอนนั้นแหละจริง

"ใช่ แล้วเค้าก็รู้ผลกันไปตั้งนานแหละว่าใครได้เดอะสตาร์ 12!! นี่มึงยังดูย้อนหลังอยู่อีกใช่ไหมเนี่ย??"อ.อนยูเดินตามมาสมถบ ว่าพูดถึงเรื่องนี้เช่นกัน

"โห่!! มึงก็กูชอบเจนนี่อ่ะ!! สวยก็สวย ร้องเพลงก็เก่ง เสียดายจริงๆ"คีย์ก็ได้แต่สถบออกมาอย่างหัวเสียอีกครั้ง เพราะคนที่เค้าเชียรตกรอบไปก่อนจึงเกิดความเสียดายฟังเพลงของเธอซ้ำๆ

"เฮ้อ เออ!!! และที่หนักสุดน่ะ The mask อ่ะ คือเข้าใจนะว่ามึงชอบหน้ากากทุเรียน แต่ก็ไม่ต้องถึงขนาดมาเพ้อแบบนี้ป่ะว่ะ"อ.อนยูพูดเมื่อนึกเรื่องนี้ขึ้นได้

"เออ!! ใช่ แต่กูเชียรอีกาว่ะ นี่ก็เสียไปตั้ง300เลยนะเว้ย แต่ทุเรียนชนะเพราะกูโหวตไป 400 5555"แทมินเล่นมุขใส่อนยู และแน่นอน อ.อนยูถึงขนาดต้องกรอดตามองบนเลยค่าาาา

"แน่สิ!! หน้ากากทุเรียนน่ารักมากก ขนาดฉันเป็นผู้ชายนะฉันยังชอบความตะมุตะมิของเขาเลยยย"คีย์นี่สงสัยจะงานหนัก เพ้อซะขนาดบ้าความตะมุตะมิของหน้ากากทุเรียนไปเลย 

ก็นี่แหละ ต่อให้พวกเขามีพลังพิเศษพวกเขาก็ไม่ได้ต่างกับคุณเลยสักนิด แล้วคุณล่ะ เริ่มเข้าใจบ้างรึยัง



ทั้ง 12 คนที่เดินออกไปจากห้องโถงเพื่อพาเพื่อนของตัวเองไปพักผ่อน ณ บ้านพักที่อ.จัดเอาไว้ให้ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ที่ไม่รู้ว่าจะต้องเจอกันอะไรบ้าง

"นายมาจากอิตาลีเหรอ ถึงว่า ทำไมชื่อชาส"เสียงเล็กกำลังคุยกับเพื่อนตัวโตอย่างสนุกสนานเพื่อทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่

"ใช่ๆ ว่าแต่นายมาจากสวีเดนเหรอ ชื่อดีโอเหมือนคนเดนมาร์กเลย"ชานยอลทักขึ้นในเรื่องชื่อของคยองซูบ้าง

"รู้ได้ไงน่ะ! ฉันเป็นลูกครึ่งเดนมาร์ก"ดีโอเบิกโตจนแทบเหลือกเมื่อชานยอลเดา??ถูกว่าเค้ามาจากประเทศอะไร

"ห้ะ! จริงดิ!! แสดงว่าฉันคิดถูก ถ้างั้นฉันขอเรียกนายว่าดีโอนะ สั้นกว่า"ชานยอลเอ่ยขอดีโอเพราะมันสั้นกว่า และเรียกให้คุ้นเคยได้ง่าย

"ได้เลย ปกติ เพื่อนที่เดนมาร์กกับสวีเดนก็เรียกฉันว่าดีโอนะ แต่ซูโฮเรียกฉันว่าคยองซู"ดีโอพูดถึงคยองซูเพื่อนสนิทที่มักเรียกเค้าด้วยชื่อเล่นที่เรียกกันมาจากชื่อจริง

"ซูโฮ??คนที่นั่งริมสุดอ่ะนะ"ชานยอลถามเพื่อความแน่ใจว่าเค้าคิดภาพถูกคนรึเปล่า

"อืมใช่ ซิเรียส ซูโฮ คิมน่ะ"

"เค้าเป็นเพื่อนกับนายเหรอ แต่เค้าดูไม่เหมือนคนสวีเดนเลยนะ"ชานยอลอธิบายถึงข้อผิดสังเกตที่ได้เห็นจากซูโฮ

"ซูโฮเป็นคนสเปน แล้วก็เป็นลูกครึ่งเกาหลีด้วย"ดีโอพูดเกี่ยวซูโฮ

"อ้อ มิน่าล่ะนายถึงได้เรียกว่าซูโฮ"ชานยอลพูด

"เออ...ว่าแต่อีกไกลไหมอ่ะ ว่าจะถึงบ้านอ่ะ"ดีโอเอ่ยถามเมื่อเดินมาได้สักพัก

"บ้านนายน่ะไม่ไกลหรอก แต่บ้านฉันน่ะค่อนข้างไกลหน่อยนะถ้าเดินเท้า"ชานยอลพูกเพื่อให้ดีโอเอาใจลง

"แล้วบ้านนายอยู่ตรงไหนเหรอ เพื่อมีอะไรได้ไปหาได้"ดีโอถาม

"บ้านฉันเลขที่ 61 ง่ะ ไกลหน่อยจากบ้านนายนี่ไงถึงแหละ"ชานยอลชี้ไปที่บ้านหลังเล็กช้นเดียวที่ดูดีน่าอยู่

"โห้!! น่าอยู่จัง"ดีโอฉีกยิ้มกวางเมื่อได้เห็นบ้านแบบโมเดิร์นขนาดกะทัดรัดน่าอยู่

"บ้านนาย เป็นหลังที่12นะ"

เอ้ะ!!?? 12 เหรอ


อีกด้านหนึ่งที่กำลังอธิบายเรื่องบ้านอยู่

"บ้านนายเป็นหลังแรก ความจริงฉันก็ไม่ต้องมาส่งนายก็หาเจออยู่แล้ว"ร่างสูงพูดออกมาด้วยความเบื่อหน่ายและง่วงนอนสุดๆ

"ถ้าไม่เต็มใจมาส่ง ก็ไม่ต้องมาก็ได้ หลังแรก หาง่ายอยู่แล้ว"ซูโฮพูดประชดคนที่ยืนหาวอยู่ แต่อีกใจหนึ่งก็เป็นห่วงเพื่อนสนิทที่ไปอยู่บ้านไหนก็ไม่รู้

"นายรู้ไหมว่า คยองซู ไม่สิ ดีโออยู่บ้านไหน"ซูโฮเข้นคำตอบจากเทา
ทันทีด้วยความเป็นห่วงเพื่อนสนิท

"ดีโอ อ้อ คู่ไอ้ชานอ่ะนะ ไม่รู้ดิ แต่ไอ้ชานอยู่บ้าน 61อ่ะ อยากรู้ก็ไปถามเองก้แล้วกัน ฉันไปล่ะง่วง หาวววว"เทาพูดก่อนจะเดินออกไป

"แล้วบ้านนายล่ะ!! นายเป็นคู่ฉันนะ"ซูโฮรีบท้วงก่อนที่เทาจะเดินออกไป

"โอยย ฉันอยู่หลังที่ 68 โน่น!! ไปล่ะนะ"พอตอบเสร็จเทาก็รีบออกไปทันทีไม่ปล่อยให้ซูโฮถามต่อ

"ชิ ไม่ว่าหน้าไหนก็เหมือนกันหมด ห่วงแต่เรื่องของตัวเอง"ซูโฮด่าตามหลังก่อนจะล็อกบ้านให้เรียบร้อยเตรียมตัวพักผ่อน



อีกด้านหนึ่งที่ดูจะเข้าได้ดีผิดกับเมื่อกี้ลิบลับ

"อะไรกัน นายมีพลังสายฟ้าเหรอ งั้นก็สมที่ชื่อเฉินเลยนะ"คนที่นั่งอยู่อน้าระเบียงพูดติดตลกถึงคนตรงข้ามที่ชวนเข้ามานั่งคุยกันก่อนกลับไป

"นายมีพลังน้ำแข็งนี่ทำน้ำแข็งใสสบายเลยสิท่า ไม่ต้องซื้อน้ำแข็ง"อีกคนก็ย้อนคืนไปเช่นกัน

"ไว้วันหลังถ้ามีอุปกรณ์จะทำให้ละกันนะ"ซิ่วหมิ่นตอบเฉิน

"แต่บ้านอยู่หลังที่99แบบนี้ ไกลเอาเรื่องเหมือนกันนะ เหนื่อยรึเปล่า"เฉินถามถึงความรู้สึกของคนที่ต้องเดินมาจนเกือบถึงบ้านหลังสุดท้ายแบบนี้

"ไม่เป็นไรหรอก แถวนี้ติดภูเขา เงียบดีเหมือนกัน ถึงจะไกลจากห้องโถงหน่อยแต่ก็โอเค"ซิ่วหมิ่นตอบเฉินทำให้เฉินสบายใจขึ้น

"บ้านฉันอยู่หลังที่ 21 เลยมาแล้ว ถ้ามีปัญหาอะไรก็มาหาได้นะ แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้พอได้ทดสอบแล้วก็คงมาหากันหายขึ้นแล้วล่ะ"

"ทดสอบอะไรเหรอ"ซิ่วหมิ่นถามเฉินพร้อมกับกระตุกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย

"พรุ่งนี้พวกนายต้องไปสอบวัดระดับก่อนนะสิ ไม่ยากหรอก แค่วัดพลังน่ะ"เฉินอธิบายให้ซิ่วหมิ่นเข้าใจ ร่างบางก็พยักหน้าตอบหงึกๆ 

"อ้อ ขอบใจแหละ นี่ก็ดึกแล้ว นายกลับเถอะ ฉันอยู่ได้ ขอบใจมากนะ"ซิ่วหมิ่นที่เห็นว่าอากาศไม่ค่อยดี ฟ้าเริ่มร้อง จึงให้กลับบ้านดีกว่า

"อืม งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะซิ่วหมิ่น"เฉินลุกขึ้นก่อนจะโบกมือแล้วเดินจากไป

"บายยยย"


ตึกๆๆๆ

เมื่อเดินออกมาได้ไกลพอสมควร เฉินก็ยิ้มออกมาโดยไม่มีสาเหตุ ใบหน้ากลมๆของคู่หูมันลอยเข้ามาในห้วอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้จะผอมกว่าในรูป แต่ก็ยังน่ารักอยู่ดี 

รู้ไหมว่าทำไม ฟ้าร้อง ไม่หยุด .....ก็เพราะหัวใจของเฉินเจ้าแห่งสายฟ้ามันร้องหาแต่เธอไง!!!!



ตัดมาทางด้าน คู่ที่อยากเดินชมโรงเรียน ไม่ยอมกลับมาโดยพลังของคู่หู

เปรี้ยง เปรี้ยง!!!!

"ฟ้าร้องไม่หยุดเลยแฮะ ว่าแต่ นายมีพลังอะไรเหรอ"ไคละสายตาจากท้องฟ้าแล้วหันมาถามคู่หูข้างๆกัน

"ฉันปล่อยแสงสว่างได้น่ะ ตอนนอนบางทีตัวฉันก็สว่างโดยที่ไม่ได้สั่ง"แบคฮยอนอธิบายถึงพลังของตัวเองให้ไคฟัง

"งั้นเหรอ อ่า!! ถึงแล้ว นี่บ้านนาย หลังที่4 ใกล้มากกกกก"ไคชี้ให้ดูบ้านตรงหน้าแบคฮยอนก็เดินเข้าไปทันที เปิดประตูเข้าไปดูในตัวบ้าน

"โอ้โห้ ห้องน่านอนมากเลย"แบคฮยอนตะลึ่งเพราะตอนแรกที่อ.บอกว่าเป็นบ้านของแต่ละคนก็นึกว่าจะเป็นกระท่อมให้เข้ากับบรรยากาศบนเขาซะอีก แต่นี่ก็เหมือนที่บ้านพักต่างอากาศที่คารุอิสาวะที่ญี่ปุ่นเลย ได้สัมผัสธรรมชาติแถมยังได้นอนที่ดีๆ แต่งสีเป็นโทนเดียวกับสีป่า ให้บรรยากาศ ห้องน้ำก็ ทำมาจากไม้ น่าใช้มากๆ เตียงก็มีเถาวัลย์เป็นของประดับเล้กน้อย ภายนอกบนหลังคาก็ถูกตกแต่งด้วยเถาวัลย์เช่นกัน บอกได้เลยว่าน่าอยู่มากๆ

"นายชอบก็ดี บางคนนะ พอเห็นว่ามีเถอวัลย์ก็กลัวงู ทั้งที่จริงเถอวัลย์มันก็สวยดีอยู่แล้วไม่ได้รุงรังเหมือนอย่างที่คิดซะหน่อย"ไคเม้าท์ถึงเรื่องนักเรียนบางคนที่กลัวจนเตลิดเพราะกลัวสัตว์ป่า

"งั้นเหรอ แต่นี่มันสวยมากเลยนะ ยังกะอยู่ในโลกนิยายเลย"แบคฮยอนยังคงตะลึ่งอยู่แล้วเพิ่งจะไปสังเกตตู้เสื้อผ้า

"เดี๋ยวนะ!!! จริงสิ!!! ฉันไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเลยนะ"แบคฮยอนเพิ่งนึกออกว่าลืมสิ่งสำคัญทั้งที่ตอนนั้นจัดกระเป๋าเอาไว้แล้วแต่มัวแต่คุยกับแม่เพลินจนลืมเอาออกมาจากห้อง

"ฮ่าๆ ลองเปิดดูรึยังถึงคิดแบบนั้นน่ะ"ไคหัวเราะทันทีเมื่อเห็นปฎิกิริยาของแบคฮยอน

เมื่อได้ยินดังนั้น แบคฮยอนก็เปิดดูในตู้เสื้อผ้าทันที ก็พบว่าเสื้อผ้าที่เค้าจัดไว้รวมถึงของใช้ทุกอย่างนอกจากโทรศัพท์กับเงินก็มาวางอยู่ครบหมดแล้ว

"นี่มีคนส่งของมาแล้วเหรอ"แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นไปถามไค

"ใช่ของทุกอย่างเตรียมไว้หมดแล้วไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฮิฮฺิ"ไคยังคงไม่เลิกเยาะเย้ยแบคฮยอนเมื่อได้เห็นกระต่ายตื่นตูมเมื่อกี้

"โห่ ก็ฉันไม่รู้นิ ไคยังขำอีกแหน่ะ!!"เมื่อแบคฮยอนรู้ว่าหยุดไคไม่ได้จึงเริ่มเล่นกับไคแทน

"555 ก็มันตลกนี่นา เป็นกระต่ายตื่นตูมเลย555"

"ฮะๆ"แบคฮยอนก็เออ อ้อ ไปไม่ได้ว่าอะไร ถือว่านี่เป็นการเริ่มต้นที่ดีของเค้ากับแบคฮยอน เมื่อดูห้องเสร็จ ไคก็บอกกับแบคฮยอนเรื่องบ้านก่อนจะกลับไป



แล้วอีกสองคู่ล่ะ ดีแบบนี้รึเปล่า???


ทางด้าน คู่พ่อ Playboy อย่างเควินและเลย์

"ต่อไปนายก็เรียกฉันว่าคริส แบบนั้นฉันชินกว่า"

"อืม ได้ งั้นนายเรียกฉันว่าเลย์ได้นะ เป็นชื่อเล่นตอนฉันอยู่ที่รัสเซีย"เลย์บอกกับคริส

"อืม"คริสตอบแบบขอไปทีก่อนจะหยุดที่หน้าบ้าน ที่10 ซึ่งเลย์ก็คิดว่าคงเป็นบ้านพักของเขาจึงเดินเข้าไปทันที

"อืม ของใช้ทุกอย่สงมาหมดแล้วจริงๆด้วย"เลย์สำรวจรอบๆว่าของทุกอย่างมาตามที่แม่ของเค้าบอกจริงๆ

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันก็ขอตัวล่ะนะ"คริสบอกก่อนออกไปแต่ก็ต้องชะงักไว้ก่อนแล้วหันกลับมาหาเลย์อีกครั้ง

"เพื่อนนายที่ชื่อลูซิเฟอร์น่ะ ชื่อเล่นเค้าชื่อจริงเค้าชื่ออะไร"คริสหันมาถามเลย์และนึกถึงคนหน้าหวานที่นั่งข้างๆ

"นายถามทำไม"เลย์ถามกลับ

"นายก็ตอบมาสิ"คริสย้อนกลับไปเช่นกัน

"ลู่หาน..."

"ลู่หานงั้นเหรอ...หึ  ฉันไปแหละ"

ปัง

คริสเดินออกไปปล่อยให้เลย์ยืนงงอยู่คนเดียว เค้าถามชื่อลู่หานไปทำไมนะ มีเรื่องอะไรที่เราพลาดไปรึเปล่า


และคู่สุดท้ายอย่าง คู่เงียบล่ะ

"ของทุกอย่างมาหมดแล้วแหะ นี้เป็นบ้านหลังที่เท่าไหร่เหรอ เอ่อ...โรมิโอ"ลู่หานที่ดูของอยู่เมื่อต้องถามถึงชื่อของตัวละครนวนิยายก็รู้สึกแปลกสักหน่อย

"7"เจ้าของชื่อตอบเสียงนิ่ง ไม่ได้เอะใจอะไรกับลู่หานเลยสักนิด

"อ้อ แล้วบ้านทั้งหมดมันมีกี่หลังเหรอ แล้วนายอยู่บ้านไหน"ลู่หานถามเรื่องจำนวนบ้าน

"100หลัง ฉันอยู่หลังที่94"ตอบเสียงนิ่งอีกครั้ง จนทำให้ลู่หานเริ่มเกิดความหมั่นไส้สักเล็กน้อย

"อ้อ แต่ฉันจะพยายามไปหานายให้น้อยที่สุดก็แล้วกัน"ลู่หานพูดเหมือนกับประชด แต่มีเหรอที่เค้าจะสนใจ

"ถ้าได้ก็ดี"

"!!!!"ไม่ไหวแล้ว นายโรมิโอ อย่าให้เสี่ยวลู่ฟิวก์ขาดนะนี่มันเกินไปล่ะมั้ง

"ว่าแต่ นายไม่มีชื่อที่เรียกง่ายนี้เหรอ นอกจาก ไอ้โรมิโอเนี่ย!!"ลู่หานเริ่มควบคุมน้ำเสียงตัวเองไม่อยู่

"ฉันต้องบอกนายรึไง"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"เออ!! งั้นก็เอาที่นายสบายใจเหอะ!! แล้วเจอกันนะ"ลู่หานพูดก่อนนะนั่งลงบนเตียงเพื่อรอล็อกประตูให้เรียบร้อยด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก เพราะกำลังควบคิดความคิดมาให้ไปอ่านจิตไอ้หมอนี่ คนอะไร จะเรียกกวนตีนหรือเป็นบุคลิกของมันดี

"เซฮุน"

"???"ร่าบางหันไปทันทีเมื่อได้ยินเอ่ยจากร่างสูง สร้างความงงให้แก่ร่างบาง แต่เดี๋ยวนะ ที่บอกนี่คือชื่อใช่ไหม??

"เรียกฉันว่าเซฮุนแล้วกัน พรุ่งนี้นายต้องตื่นก่อน8โมง ไปน่ะ!"

ปัง!!

".....ห้ะ?? อะไรของเขาเนี่ย???"




--------------------------------------------------------------------------------

Talking with Writer:

สวัสดีค่าาา ตอนที่สองมาต่อแล้วน้าความจริงไรท์อยากจะลงก่อนเที่ยงคืนแต่นี่ก็ ตี1.48แหละ ถ้าใครยังอยู่ก็อ่านได้เลยนะค่าาาา ตอนนี้รุ้สึกชานซูมาแรงมากกก ตุยกันสนุกเชียว คู่เทาโฮนี่ก็โหดเกินนน คู่อื่นก็มุ่งมิ้ง(มั้ง) แต่คริสถามชื่อพี่ลุ่ไปทำไมน้าาา ยังไงก็ถ้ามีความเห็นหรือมีอะไรติดขัดสำหรับการอ่าน comment เอาไว้ได้เลยนะค่ะ สุดท้ายนี้ ฝากตัวรับใช้นาย เอ้ย!!! ฝากติดตามผลงานด้วยนะค่า ขอบคุณค่ะ


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #7 Fahera_Fenrir (@Fahera_Fenrir) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 13:38
    ด.เด็กตรงกรี๊ดน้อยๆหน่อยนะ555
    ออกหน้าจอเราไปเลย ฟหกด่าสว :v
    #7
    0
  2. #4 krisging (@krisging) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 15:28
    มีแต่คู่เฉินหมินที่เริ่มจะมีอะรัยมากกว่านั้นแล้วคริสจะถ่มชื่อลู้ไปทำมั้ยรัว่าคริสจะชอบลู่???
    #4
    1
    • #4-1 229668942 (@229668942) (จากตอนที่ 4)
      1 เมษายน 2560 / 00:00
      อ่านต่อไปค่ะ
      #4-1
  3. #3 PantawanBalee (@PantawanBalee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 10:05
    รอค่ะ ติดตามๆๆๆ
    #3
    1
    • #3-1 229668942 (@229668942) (จากตอนที่ 4)
      29 มีนาคม 2560 / 17:31

      ขอบคุณค่าาา ลงต่อวันนี้แหละอย่าเพิ่งลืมกันน้าาา
      #3-1