Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 23 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 21 อย่าให้ฉันคิด(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

CHAPTER 21

MAMA SECRET SCHOOL

อย่าให้ฉันคิด 






                                                                                                        
 หลังจากตอนนั้นที่แบคฮยอนได้พบกับเพื่อนที่อยู่ใกล้ตัวเค้ามาตลอดแต่หลังจากวันนั้นชานยอลก็เอาแต่ขอโทษแบคฮยอนยกใหญ่ เพราะทำให้เจ็บตัว แต่แบคฮยอนก็ำม่ได้ถือโทษโกรธอะไรขำซะด้วยซ้ำกับการที่ชานยอลมาขอโทษ 



 ณ บ้านหลังที่ 99 

 "เฉิน แล้วถ้าหากว่าสายเสริมพลังแปรสภาพไปเป็นสายแผ่พุ่งล่ะ" 

 "อืม...ก็จะสามารถเอาพลังออกมาได้มากกว่าปกติน่ะ"เฉิรตอบตามคำถาม 

 "อ้อ สายแผ่พุ่งนี่ดีเนอะพลังเยอะดี"ซิ่วหมิ่นเท้าค้างมองหนังสือที่บรรยายไว้ "

อันนั้นก็จริงนะ พื้นฐานสายเสริมพลังจะแสดงออกมาได้มากกว่าเป็นเท่าตัว แต่สายแผ่พุ่งถ้าฝึกดีๆก็เก่งกว่าได้"เฉินอธิบาย

 "งั้นเหรอ แบคฮยอนเป็นสายแผ่พุ่ง มีพลังเป็นแสงก็เหมาะแล้วล่ะนะ"ซิ่วหมิ่นบอก

 "ไอ้ไคก็เล่าให้ฟังนะ ว่าตอนภูติน้ำแข็ง แบคฮยอนยังไม่เคยเรียนอัดพลังแต่อัดพลังลงอาวุธได้ง่ายๆเลย"เฉินตอบ  

"หืมมม ถ้าแบคฮยอนรู้คงดีใจนะ ที่โดนชมแบบนี้"ซิ่วหมิ่นพูดพร้อมกับเอาปากกาจิ้มปากไปเบาๆสบายๆ

"นายดูสนิทกับแบคฮยอนมากกว่าคนอื่นนะ"เฉินทัก

"ไม่หรอก ก็แค่อยู่ด้วยกันบ่อยที่สุดล่ะมั้ง คนละเลเวลแต่ตารางเรียนดันตรงกัน"ซิ่วหมิ่นตอบ

"ฮะๆ จะว่าไปตอนเข้ามาที่นี่นายเจอใครคนแรกล่ะ"เฉินถามฆ่าเวลา

"ก็...เจอลู่หานกับแบคฮยอนพร้อมกันนะ เจอบนรถไฟอ่ะ"

"มิหน่าล่ะสนิทกันไวเชียว"

"ไม่หรอก ฉันว่าฉันก็สนิทกับนายไวนะ เผลอฉันอยู่กับนายมากกว่าพวกนั้นด้วยซ้ำ"ซิ่วหมิ่นบอก

"คิดแบบนั้นเหรอ?"

"ใช่ ก็ดูอย่างคู่ไคแบคฮยอน หรือลู่หานกับเซฮุนลองเทียบกันนะ คู่แบคฮยอนกับไคน่ะเข้ากันได้ดี แต่คู่ลู่หานกับเซฮุนน่ะเพิ่งมาสนิทกันช่วงหลังๆ แต่คู่เราฉันว่านะ ก็เหมือนคู่แบคฮยอนที่แบบ คุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษาได้เสมอ มีอะไรก็คอยช่วยเหลือกัน จนตอนนี้ฉันว่านายคือ...."

"คือ? อะไรเหรอซิ่วหมิ่น"เมื่อเห็นว่าอีกคนชะงักไป เฉินก็รีบถามทันทีซิ่วหมิ่นตกใจที่ถูกเฉินมองตาอย่างใกล้ชิด รู้สึกเหมือนมีอะไรติดอยู่ในใจหรือคอที่ไม่สามารถจะพูดออกไปได้

"คือ?"

"เพื่อน!"

"!?"

"เพื่อนไง นายคือเพื่อนสนิทที่สุดของฉันตอนนี้! ฮะๆ นี่ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?"ซิ่วหมิ่นพยายามพูดกลบเกลื่อนแต่สุดท้ายก็กลับมาที่ใบหน้าของร่างสูงที่ทำหน้าตกใจไม่หายเมื่อได้ยินคำตอบจากซิ่วหมิ่น

"เฉิน? นายเป็นอะไรรึเปล่า"

"หะ ห้ะ?? อ้อๆเปล่า ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่เรามีติวกันต่อเถอะ"เฉินก้มหน้าลงกับหนังสืออีกครั้ง

"อะ อื้ม!"ซิ่วหมิ่นก็ได้แต่เอออ่อตามไปเท่านั้นรีบอ่านตรงที่อีกคนไลค์ไว้ในให้ทันที ดวงตาเฉียวลอบมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ ทั้งหมดที่เค้าทำมามันคงไม่เคยเกินเพื่อนสำหรับเค้าคนนี้

สุดท้ายก็เป็นแค่ฉันที่คิดไปเองงั้นเหรอ ซิ่วหมิ่น...

"นายน่ะ นั้นแหละปล่อย"

"มือมาถึงก่อนนายไม่เห็นเหรอ อยากแขนสั้นเอง"

"แขนสั้นอะไรล่ะ!! ฉันเห็นก่อนนะ!!"

"แต่ฉันมาจับก่อน แปลว่าฉันเห็นก่อน"อีกคนเถียงต่อ

"นินาย!จะเอายังไงเนี่ย"

"ก็ไม่ยังไง ฉันได้ก่อน"

"โอ้ยยยย!! ไอ้!!....."

ตอนนี้ที่โรงอาหารเกิดการปะทพคารมณ์ของทั้งสองคนอยู่โดยการที่คริสกับเลย์ดันใจตรงกันอยากกินน้ำเหมือนกันแต่ประเด็นคือ น้ำมันดันโผล่มาแก้วเดียวซะนี่สิ






                                             15%

"นินาย ฉันเป็นคู่นายนะ"

"แล้วไง ก็เลยจะเอาอะไรก็ได้งี้เหรอ"

"ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นซักหน่อย! โธ่เอ้ย! ช่างเถอะฉันกินน้ำเปล่าดีกว่า"สุดท้ายเลย์ก็ยอมแพ้ให้กับความหน้าตายของคริสจนสุดท้ายก็เป็นอย่างที่เห็น

"เหอะ"คริสเองพอได้น้ำมาก็ดื่มเข้าไปทันทีแบบไม่ต้องคิดอะไรเลย เลย์เองก็ได้แต่มองอย่างเสียดายเพราะน้ำแอปเปิ้ลเป็นน้ำโปรดของเค้าซะด้วยสิ

"ช่วงนี้นายเป็นอะไร"

"!?"คิ้วบางหยักขึ้นลงอย่างไม่เข้าใจ

"หูตึงรึไง ถามว่าช่วงนี้เป็นอะไรไง"คริสถามอีกครั้ง แต่เพราะน้ำเสียงกับรูปประโยคทำให้เลย์หน้ามุ้ยไปเลย

"อะไรของนายสนใจกันด้วยรึไง"เลย์ตอบอย่างงอนๆ

"ก็ถ้าไม่สนคงถามมั้ง"คริสตอบไป แต่ก็ทำให้เลย์รู้สึกแปลกในใจ นี่นายไม่ได้ปฎิเสธเหรอว่าสนใจฉันนะ

"เอ่อ...ก็มีเรื่องกังวลนิดหน่อย"เลย์ตอบไป

"เพราะเรื่องตั้งแต่เมื่อวันนั้นใช่ไหม"เรื่องเมื่อวันนั้นคงหายถึงเรื่องของเจบีสินะ

"ก็....ใช่ แต่ทำไมล่ะ"เลย์ถาม

"มีอยู่สองเรื่อง 1.นายกังวลเรื่องไอ้เหี้ยเจบี
                        2.นายต้องเจออะไรมาากอย่าง"พอได้ยินคำว่า'ไอ้เหี้ยเจบี'เลย์ก็รีบหันมาทำหน้าเอาเรื่องทันที

"นี่นายรู้จักฉันดีรึไง ถึงเดาออกว่าฉันกังวลอะไร"เลย์บอก

"แล้วนี่นายจะตอบไหม"

"ก็..."



ณ ห้องสมุด

ผู้ชายสองคนต่างความสูงค่อยๆเดินเข้ามาในห้องสมุด ร่างบางและร่างสูงก็เดินไปหยุดอยู่ที่เคาน์เตอร์ห้องสมุดซะก่อน

"ขอโทษนะครับ มีหนังสือเกี่ยวกับเรื่องของสภาเวทย์ไหมครับ?"ร่างบางเข้าไปถาม

"หนังสือสภาเวทย์อยู่ชั้นสามนะคะ อยู่ในหมวดเอกสารเวทย์ค่ะ"เจ้าหน้าที่ห้องสมุดตอบ

"ขอบคุณครับ"ลู่หานตอบและก็หันไปพยักหน้าให้เซฮุนแล้วก็เดินตรงไปยังชั้นสามทันที

เมื่อเดินขึ้นมาถึงทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไปหาทันที ถึงเรื่องของสภาเวทย์ข้อมูลที่ได้จากในเว็บก็มีแค่ว่าคนที่แต่งตัวแบบนั้นต้องเป็นระดับหัวหน้าอย่างเดียวเท่านั้นแต่บังเอิญว่าช่วงนี้ มีการเปลี่ยนหัวหน้าบ่อยมากจึงต้องมาเริ่มขุดหากันตั้งแต่หน้าที่ของระดับลูกน้องไปยันข้อมูลในการเปลี่ยนหัวหน้าซ้ำยังต้องเอาไปถามพวกอ.อีก

"เซฮุน อันนี้เป็นไง"ลู่หานเดินมายื่นหนังสือให้เซฮุน อีกคนรับมาแล้วก็ดูไปเรื่อยๆ

"อันนี้ข้อมูลด้านหลังใช้ได้ ตอนนี้ยังเหลือข้อมูลของการเลื่อนตำแหน่งฉันหาไว้บ้างแล้วลองหยิบมาอ่านสิ"เซฮุนให้ลู่หานไปลองอ่านแต่อีกคนกลับทำหน้าสงสัยจนร่างสูงต้องหันมาถาม

"ทำไม?"

"แน่ใจเหรอว่าจะให้ฉันอ่านเอง นายมาอ่านเองดีกว่าไหมฉันไม่รู้ว่าถ้าเลือกไปแล้วจะตรงกับที่นายต้องการรึเปล่า"ลู่หานถามตอบ

"ฉันให้นายเลือกฉันเชื่อใจนาย อ่านไปเถอะ"พอร่างสูงตอบมาร่างบางก็ชะงักไปเลยทันทีแต่ก็คงไม่รู้ตัวว่าแก้มตัวเองเริ่มขึ้นสีแล้ว

"ลู่หาน"

"-////-"

"ลู่หาน"

"ห้ะ? เออได้"ลู่หานพอรู้ตัวก็รีบหันหน้ากลับมาแล้วอ่านตามที่เซฮุนบอกทันที แต่ดูเหมือนว่าลู่หานจะตั้งใจอ่านมากหน่อยเพราะเค้าไม่รู้ว่าเซฮุนจะเอาละเอียดมากแค่ไหนอย่างน้อยก็ควรเก็บไปให้มากที่สุด

"ลู่หาน"

"หืม?"ลู่หานรีบหันไปตอบ

"พอออกจากนี่จะไปไหนต่อ"เซฮุนถาม

"ว่าจะไปอ่านหนังสือต่อ"ลู่หานตอบพร้อมกับสบตาอีกคน ซึ่งดวงตาของเซฮุนก็ยังคงเหมือนเดิมนิ่ง เท่ เย็นชา ยังเหมือนเดิมตั้งแต่วันแรก

"อ่านกับใคร"เซฮุนถาม

"อืม...ยังไม่ได้นัดใครนะ"ลู่หานตอบ

"งั้นเดี๋ยวฉันไปอ่านด้วย"อีกคนหันควับ

"ฉันไปอ่านด้วย โอเคนะ"พอลู่หานหันมาเซฮุนไม่รอให้ลู่หานได้ถามอีกครั้งก็รีบตอบให้ทันที

"อ่า แล้วจะอ่านที่นี่หรือยังไงอ่ะ ฉันจะได้วาร์ปกลับไปเอาหนังสือ"ลู่หานพูดแล้วก็ชู S.P.Dขึ้นมาให้เซฮุนเห็น

"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันวาร์ปไปบ้านฉันแล้วเดี๋ยวเจอกันที่บ้านนาย"เซฮุนบอกลู่หาน

ลู่หานคิ้วกระตุกขึ้นทันที เดี๋ยวนะเมื้อกี้เซฮุนบอกว่าไรนะ จะไปบ้านเค้าเหรอ?

"ทำไม งงอะไร"

"เปล่า งั้นฉันไปก่อนแล้วกัน"ลู่หานพูดพร้อมกับหยิบS.P.D ขึ้นมา เซฮุนก็พยักหน้าให้ลู่หานก็เลยวาร์ปไปเลยทันที


ฟรึบบบบบ ฟิ้ว

"เฮ้อ เอาล่ะ สรุปคือ เซฮุนก็แค่จะมาบ้านเรา มาติวหนังสือกัน เท่าที่รู้มา เฉินนัดซิ่วหมิ่นไปติวแล้ว แบคฮยอนจะไปบ้านชานยอล เลย์กับคริสไปกินข้าวแล้วก็คงจะไปอ่านหนังสือต่อ เทาถึงนัดมาด้วยก็คงไม่ได้อ่าน ไคช่วงนี้ก็ตัวติดกับดีโอไหนจะซูโฮอีก สรุปง่ายๆคือ เราก็แค่ต้องติวหนังสือกับเซฮุนแค่สองคน"ดวงตากวางเบิกโตขึ้น

แค่สองคน....

แค่สองคน......

สองต่อสอง....

ในบ้านเรา.....

"อ้ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!"

เมื่อลู่หานเรียบเรียงคำพูดและปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทุกอย่างก็ถึงกับร้องออกมาทันที และจากนั้นก็รีบลุกไปเก็บกวาดห้องใหม่หมดทันทีพร้อมฉีดสเปย์ดับกลิ่นทั้งหมดรวมถึงที่ห้องน้ำด้วยและเปิดแอร์ไว้ให้เย็นสบายๆ ตอนนี้หัวเค้ามันว่างเปล่ารู้แค่ว่าเซฮุนกำลังจะมาในอีก10นาทีนี้ และมันก็ผ่านไปไวเหมือนตอแหล

ก๊อกๆ

"มาแล้ว"ร่างบางวางสเปย์ดับกลิ่นก่อนจะเดินไปเปิดประตูโดยส่องทางตาแมวแล้วว่าเป็นใครก่อนจะเปิดประตูออกไป

ปึก

เมื่อเปิดออกก็ต้องเจอกับร่างสูงคนเดิมแต่เปลี่ยนเสื้อเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว?


"เปลี่ยนเสื้อทำไม?"

"ระหว่างทางมีคนเมาอ้วกมาโดน"คิ้วบางหยักขึ้นทันที ห้ะ? นี่ก็ถือว่ายังไม่มืดนี่มีคนดื่มแล้วเหรอว่ะ?

"อ้อ"ร่างบางพยักหน้าเข้าใจ

"แล้วจะยืนขวางอยู่อีกนานไหม"

"เอ้ะ! อ่าเข้ามา"พอลู่หานรู้ตัวก็รีบหลบทางให้เซฮุนเดินเข้ามาทันที เมื่อร่างสูงเข้ามาก็มองไปรอบๆห้องพร้อมกับได้กลิ่นบางอย่างที่ลอยมาเตะจมูกเค้า

"นายเพิ่งทำความสะอาดห้องไปเหรอ"ร่างสูงหันไปถามร่างบางที่ปิดประตูพอดี

"ก็นายจะมา"ลู่หานตอบ ก็เซฮุนมาห้องเค้าเดี๋ยวก็มาหาว่าห้องเค้ารกอีก เอ้ะ!เดี๋ยวนะ แล้วทำไมเราต้องคิดเผื่อไอ้หมอนี่ด้วยล่ะ

"สเปย์กลิ่นดอกลิลลี่ นายชอบเหรอ"เซฮุนถามพร้อมกับวางหนังสือลงบนโต๊ะ

"นายจะอยากรู้ไปทำไม"ลู่หานเดินเข้ามาหยิบหนังสือของตัวเองวางบนโต๊ะเช่นกัน

"ก็ถามดูเพราะฉันก็ชอบ"ลู่หานเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเซฮุนอย่างรู้สึกประหลาด

ทำไมเซฮุนพูดแค่นี้แล้วเค้าต้องใจสั่นด้วยล่ะ

"แต่ตอนไปบ้านนายไม่เห็นจะมีกลิ่นนี้เลย"

"ปกติฉันจะฉีดที่้ห้องนอนอย่างเดียว แต่กลัวมีคนไปนอนด้วยแล้วจะไม่ชอบ"เซฮุนบอก ก็คงจะหมายถึงตอนที่ผ.อ.สั่งให้ไปนอนบ้านเพื่อนนั้นล่ะนะ

"งั้นเหรอ...แต่ไม่ฉีดทั่วบ้านก็ดีแล้ว ขวดหนึ่งแพงมากแล้วบ้านนายใหญ่ขนาดนั้นฉีดแค่ห้องนอนจะพอใช้เดือนหนึ่งรึเปล่าเถอะ"ลู่หานดึงเก้าอี้ออกมานั่งที่โต๊ะเตรียมตัวอ่านหนังสือพร้อมกับพูดไปด้วย

"ทุกครั้งที่ชนะเกม ฉันก็เอาไอ้นี่นี่แหละเข้าบ้าน"เซฮุนบอก พร้อมกับเข้าไปนั่งข้างๆลู่หาน ทำให้อีกคนตกใจ

"แล้วนายมานั่งข้างฉันทำไม"

"แล้วนายจะให้ฉันไปนั่งตรงไหนในเมื่อฉันก็คิดที่จะมาอ่านหนังสือกับนาย"

"อ่า...เรื่องของนายเถอะ"ลู่หานเลือกที่จะหลบตา เซฮุนก็คอยลอบมองอีกคนอย่างนึกเจ้าเล่ห์

"นายหลบหน้าฉัน"ลู่หานสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเซฮุนจับได้ เมื่อนึกอย่างงั้นเพื่อจะเถียงลู่หานเลยหันไปมองหน้าอีกเข้าจังๆ จนได้สบตาดับอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

"ลู่หาน...."สำหรับเซฮุนนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เค้ามองลู่หานแบบชัดๆ แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงเหมือนเดิมตั้งแต่ที่เค้าเห็นลู่หานครั้งแรก และไม่ว่าครั้งไหนๆมันก็คงเหมือนเดิม

"ห้ะ??.."

ลู่หานยังสวยเหมือนเดิม สวยจนสะกดสายตาเค้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น นี่รึเปล่า ที่เค้าเรียกว่า...

"เอ่อ...เซฮุน นายเป็นอะไรรึเปล่า?"

"! เปล่า...อ่านหนังสือเถอะ"เมื่ออีกฝ่ายเรียกเซฮุนจึงสามารถดึงสติกลับมาได้แล้วหันไปสนใจหนังสือแทน ตอนนี้เค้าไม่ค่อยจะแน่ใจแล้วสิว่ามาอ่านหนังสือกับลู่หานน่ะมันถูกรึเปล่า

ณ บ้านหลังที่12

"ไม่ใช่แบบนั้น ฉันถามว่าพลังสายแผ่พุ่งมีความสามารถแตกต่างกับสายเสริมพลังยังไงต่างหาก"

"ก็ตอบแล้วไงว่าสายเสริมพลังน่ะ สามารถแปรพลังไปได้ง่ายกว่าน่ะ"

"ก็พูดให้ชัดเจนสิ!"

"นายนั่นแหละหูไม่ดีเอง!!"

"เทา!!"

"ไอ้นีออน!!"

ในบทสนทนาข้างต้นนั้น ซูโฮกับเทากับเถียงกันเพียงแค่คำถามข้อเดียว โดยอยู่ในสายนาอีกสองคนที่นั่งดูอยู่ข้างๆ

"ซูโฮใจเย็นๆก่อนนะ ที่เทาบอกก็ถูกแล้ว ปล่อยๆไปเถอะ"ดีโอพยายามหยุดสงครามขนาดย่อมของเพื่อนสนิท

"เออ มัวแต่เถียงกันวันนี้จะได้ติวไหมเนี่ย"ไคเสริม

"ใช่ เห็นไหมเสียเวลาเพราะนายคนเดียวเลยเทา เอาหล่ะ ไปเรื่องสายพิเศษกันดีกว่า"ซูโฮยอมสงบศึกแล้วดปลี่ยนทันที พร้อมกับหันไปค้อนใส่เทาที่มองบนอยู่

ทั้ง4รวมตัวกันติวหนังสือที่บ้านดีโอคงไม่ต้องบอกก็รู้นะว่าใครบอกให้มาที่นี่ เทาน่ะตามไคมาแต่ใครล่ะที่ชวนไคมาด้วย


"อะไรของนายเนี่ย"เทาพูดแต่ซูโฮก็ไม่ได้สนใจ

"สายพิเศษเป็นสายที่ค่อนข้างจะต่างจากสายอื่น สายนี้สามารถใช้ความสามารถได้มากกว่าและแปลกที่สุด มีความสามารถที่แปลกทำอะไรได้ค่อนข้างหลายอย่างแต่ไม่ได้เน้นด้านการต่อสู้มากนัก...."ซูโฮพูดออกมาทั้งสามคนก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างดี 

ดีโอจดช๊อตโน้ตตามที่ซูโฮสรุปให้อย่างตั้งใจ ไคก็จดตามดีโอ ไม่เข้าใจอะไรก็ซักถามซูโฮทันทีตามคำแนะนำของดีโอ ส่วนเทาเนื่องจากว่านั่งข้างซูโฮทำให้เทาไม่สามารถเหม่อได้เลยจึงต้องใจฟังอย่างเดียว

"โอเคพักกันก่อน เดี๋ยวกลับมาติวเรื่องทักษะอาวุธกันต่อ"ซูโฮพูดวางหนังสือลงก่อนจะเข้าไปหยิบน้ำในบ้านมาให้ทุกคน ทางดีโอเองก็เดินตามเข้าไปช่วยซูโฮเช่นกัน

"งั้นเดี๋ยวฉันเข้าไปช่วยซูโฮก่อนนะ ไค  เทา"ดีโอบอก

"อืม"ทั้งคนตอบพร้อมกับแต่ละสายตามาจากร่างบางไม่พร้อมกันซะนี่

เทามองเพื่อนสนิทมิตรสหายที่กำลังมองคนตัวเล็กเดินเข้าไปในบ้านเหมือนได้ยินเพลงประกอบประหนึ่งอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ 

"น้อยๆหน่อย เดี๋ยวใครเห็นจะโดนไอ้นีออนมาจิกหัวเอา"อีกคนได้สติคืนมาอย่างเดิมจนหลบตาแกล้งจัดหนังสือของตัวเอง 

"เหอะ สรุปยังไงชอบถูกม่ะ?"

"อะไรของมึง ชอบอะไร กูไม่ได้ชอบดีโอสักหน่อย"

"อ้าว ฮั่นแน่!!ๆ มึงฟังดีๆน่ะไอ้กัมจง กูยังไม่ได้พูดชื่อดีโอสักคำ จะไปพูดถึงทำไม ห้ะ"เทาพูดอย่างรู้สึกชนะ จนไคตาลอกแลก 

"ก็ ก็มึง!!...."

"แหน่ะ!!ๆ ยังจะเถียงอีก มึงไม่ต้องมาแถเลยนะ กูรู้กูเห็น อย่าเถียง"

"อะไรของมึงเนี่ย กูไม่ได้!!!..."

"ทั้งสองคนคุยอะไรกันอยู่เหรอ"ดีโอวางแก้วน้ำแล้วทักขึ้น

"โวยวายอะไรกัน ดังไปถึงข้างในแหน่ะ"ซูโฮถามพร้อมกับนั่งลง

"เอ้า ก็คุยกันเรื่องที่ไอ้ไค อุ๊บ!!!!"ไครีบฉวยโอกาสปิดปากไอ้ไคแล้วหายตัวไปล็อกคอ

"เปล่า!ๆ ไม่มีอะไร ติวกันต่อเถอะ"

ปึก!

ฉึก!

"โอ้ยย!! ไอ้ไค! มึงจะมาล็อกคอกูทำไม"เทารีบหยุดเวลาแล้วแกะแขนไคออกมา

"มึงหุบปากไปเดี๋ยวนี้ ก่อนที่กูจะเตะมึงออกนอกบ้าน"ไคเดินเข้ามากระซิบเทา ทำให้เทายิ้มออกมาอย่างกวนตีนพร้อมหยักคิ้วอย่างเข้าใจทุกอย่าง

"หลังไมค์นะหลังไมค์"เทาพูด

"พ่อง!!"ไคพูดก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เดินเตรียมจะติวต่อ เทาก็ได้แต่ยืนยิ้มๆอย่างสะใจก่อนจะเดินมานั่งเหมือนเดิม

"เมื่อกี้เกิดเรื่องอะไรรึเปล่าไค"เมื่อไคนั่งลงดีโอก็ถาม

"เปล่า คือ..."

"ไม่มีอะไรหรอกดีโอก็แค่เรื่องปัญหาหัวใจนิดๆหน่อยๆ"เทาพูดเยาะเย้ย

"ไอ้เทา!"ไคมองตาค้อนกลับเป็นสัญญาณให้หุบปาก

"อ่าๆ เอาหล่ะนีออน ติวต่อเถอะ"เทาพูดตัดบท

"อย่าเรียกว่านีออนได้ป่ะ ไม่ใช่หลอดไฟ"

"ไม่ใช่หลอดไฟ แล้วเป็นอะไร หิมะเหรอ?"

"นิ!!"ซูโฮหันมาเถียงเทาแต่เทากลับปั่นหน้ายิ้มเยาะมีความสุขที่ได้แกล้งซูโฮ

"อ่าๆ เอาหล่ะๆติวกันต่อเถอะนะจะบ่ายสามแล้วจะได้แยกกันไปพักผ่อน"ดีโอพูดสงบศึก ทั้งสี่คนจึงเริ่มติวกันต่อ 

ตัดมาที่คู่ถัดไป

"อ้าก ฉันไม่เข้าใจเรื่องการอัดพลังเลย"แบคฮยอนพูดออกอย่างสุดจะทนด้วยความเหนื่อยใจ

"ใจเย็นสิแบคฮยอน ตอนที่มีปรากฎการณ์นายอัดพลังเป็นแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ก็..สถานการณ์ตอนนั้นมันฉุกเฉินนิน่าก็เลยทำไปแบบไม่รู้ตัวอ่ะ"แบคฮยอนแก้ตัวทำให้ชานยอลนึกขำก่อนจะยื่นมือไปจับมือแบคฮยอน จนอีกฝ่ายตกใจ

"ชานยอล?"

"จะตกใจอะไรขนาดนั้น มานี่สิ"แบคฮยอนที่ยังตั้งตัวไม่ถูกก็ลากโดนลากออกโดยที่อีกฝ่ายจับมือแบบไม่ปล่อยแล้วเดินไป

"ชะ ชานยอลพาฉันมาหลังบ้านทำไมอ่ะ ข้างหลังนี่เป็นพื้นหญ้านะ"แบคฮยอนถาม

"ก็เพราะว่ามันโล่งนี่แหละถึงได้พามาไง"

"หืม?"แบคฮยอนเอียงคอด้วยความไม่เข้าใจ

"ฮะๆ เอาหล่ะแบคฮยอน จากนี้ทำตามที่ฉันบอกนะ"ชานยอลใช้มือที่ว่างคว้ามือแบคฮยอนอีกข้างมากุมเอาไว้ กลายเป็นว่าทั้งคู่กำลังจับมือกันอยู่ทั้งสองข้าง

"หะ ห้ะ? อะ อืม"แบคฮยอนที่ยังงงๆพยายามควบคุมสติเอาไว้แล้วตอบชานยอล

"โอเค ถ้างั้นหลับตานะ"แบคฮยอนกระพริบตาก่อนจะค่อยๆหลับตาลงช้าๆตามที่ชานยอลบอก

"โอเค ทีนี้ก็ทำให้หัวให้ปลอดโปร่งที่สุดนะ นึกถึงความว่างเปล่า ปล่อยๆความกังวล พวกที่แบบจะทำให้นายเครียดน่ะ ลืมไปให้หมดนะ"ชานยอลพยายามอธิบายอย่างละเอียดให้แบคฮยอนได้เข้าใจ และทำตามที่บอกได้อย่างง่ายดาย

ร่างสูงคอยลอบมองร่างบางอยู่สักพักจนแน่ใจว่าแบคฮยอนสามารถสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ก็เริ่มขั้นตอนต่อไป

"โอเค จากนั้นเรียกพลังออกมานะ"

พึบ

พอพูดไปก็มีแสงออกมาจากมือเรียวของแบคฮยอนทันที ชานยอลจึงปล่อยมือแบคฮยอนไปข้างหนึ่งเพื่อให้เห็นได้ชัดยิ่งขึ้น

"โอเค ดีมากแบคฮยอน"พอเห็นผลที่ค่อนข้างดีชานยอลจึงถอดบางอย่างของตัวเองแล้ววางที่มือของแบคฮยอน

"นึกภาพที่พลังจะไหลเข้าไปในกำไลนะ ตั้งสมาธิไว้รวมพลังเอาไว้ที่มือนะ"ชานยอลพูด ไม่นานนักกลับได้ผลมีประสิทธิภาพที่ดีมากผิดปกติจนชานยอลเองยังต้องตกใจ

"ดีมากเลย! ค่อยๆลืมตานะแบคฮยอน"ชานยอลพยายามควบคุมทั้งตัวเองและอีกคนไว้ไม่ให้แบคฮยอนเสียสมาธิ

ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมาจนตกใจเมื่อเห็นกำลังในมือที่แปลกไปจากเดิมกลับมีพลังไหลเวียนอยู่รอบจนตกใจ

"ว้าว"แบคฮยอนอุทานออกมา

"เจ๋งอ่ะ นายเรียนรู้ได้เร็วมากอ่ะ"ชานยอลพูดชม

พรึบ


แสงสีนวลของแบคฮยอนค่อยๆหายไปจนกลับไปเป็นกำไลธรรมดา

"นายจำความรู้สึกนี้เอาไว้นะแบคฮยอน นี่แหละคือแก่นแท้ของการอัดพลัง"

"ขอบใจนะชานยอล เอ่อ...ว่าแต่"แบคฮยอนมองที่มือตัวเองทำให้ชานยอลรู้ตัว ชานยอลจึงผละมือออกทันที

"โทษนะ ฉันไม่อยากให้นายตื่นเต้นอ่ะ"ชานยอลเอามือเกาหัวอย่างแก้ตัวเพราะถึงแม้ว่าอยากจะจับต่อแค่ไหนแต่ก็ไม่ควรอ่ะนะ

"อ้อ อืม เอ่อ...ชานยอลจะถึงมื้อเย็นแล้วนะ ไปกันเลยไหม"แบคฮยอนเปลี่ยนเรื่องเปลี่ยนบรรยกาศ

"ไปสิๆ"ชานยอลบอกแล้วก็รอแบคฮยอนเดินไปพร้อมกัน

"อืมไปกันเถอะ"แบคฮยอนเดินไปพร้อมกับชานยอลก่อนจะพูดขึ้นมาว่า

"มือนายอุ่นดีนะ"แบคฮยอนพูดขึ้นมาทำให้ชานยอลหันมามอง

"หืม? งั้นอยากจับอีกไหมล่ะ"

"อะไรของนาย ใครเค้าจะไปจับด้วยอีกล่ะ"

"ก็นายไง เพิ่งบอกว่ามือฉันอุ่นอยู่เมื่อกี้"

"ชานยอลอ่ะ ไม่คุยด้วยแล้ว!!"แบคฮยอนเดินสะบัดไปทางโรงอาหารแล้ว

"อ้าว แบคฮยอน!รอด้วย!!"ชานยอลพูดแล้วก็รีบเร่งฝีเท้าเดินตามแบคฮยอนไปโดยเดินผ่านใครบางคนไปโดยไม่รู้ตัว

"สรุปว่าพวกนายเป็นอะไรกันแน่นะ แบคฮยอน?"







--------------------------------------------------------------------------------

Talking with writer

อันดับแรก First talk นะคะทุกท่าน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ขอโทษนะค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

ขอโทษรีดเดอร์ทุกคนจริงๆนะคะที่มาช้าคือพอดีช่ว
นี้ไรท์งานเยอะมากเลยอ่ะคะอย่างวันนี้ไรท์ก็ทำงานถึงเที่ยงคืนแล้วก็มีพรีเซนท์งานเต็มเลยอ่ะคะ ไรท์ไม่ค่อยชอบก็เลยกังวลนิดหน่อยเลยไม่ค่อยได้แต่ง แต่จะพยายามลงให้ได้มากที่สุดก่อนสอบนะคะพอดีอีกเดี๋ยวไรท์จะสอบแล้วนะคะ 

แต่ก็ลุ้นกันไปก่อนนะคะ ว่าใครคือคนที่เฝ้าดูอยู่แล้วจะเกิดอะไรขึ้นในการสืบสวนของลู่หานและเซฮุน เฉินจะสามารถเปิดความในใจของซิ่วหมิ่นได้ไหม แล้วดีโอจะรู้รึเปล่าว่าไคคิดอะไร ซูโฮจะเปิดใจรับเทาเข้าไปไหม

ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ




B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #56 ไคโด้คู้รักแห่งปี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 22:06
    สู้ๆค่ะร้ากกกกกเรื่องนี้มากกก
    #56
    1
    • #56-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 23)
      17 กันยายน 2560 / 22:11
      ขอบคุณมากนะคะ รักรีดเดอร์มากๆเหมือนกันค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ
      #56-1
  2. #54 ไคโด้คู้รักแห่งปี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 22:20
    อร้ายยยยย!!!อ่านกันแค่สองโคนนนเดี้ยวก้&]>}:+]=];-=>]

    กัน บ้า!!!กลับมาก่อนอย่าเพิ่งไปไกลลลล
    #54
    1
    • #54-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 23)
      28 สิงหาคม 2560 / 07:43
      นี่ไรท์พิมพ์อะไรลงไป555
      #54-1
  3. #53 PuyfaiAmmara (@PuyfaiAmmara) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 23:22
    คู่นี้อย่ามาม่าเลยนะไรท์นะ555
    #53
    1
    • #53-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 23)
      14 สิงหาคม 2560 / 15:24
      อุ๊บ!555
      #53-1