Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 19 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 16 หลักฐานที่พบ และภัยร้ายที่ปรากฎ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

CHAPTER 16

MAMA SECRET SCHOOL

หลักฐานที่พบ และภัยร้ายที่ปรากฎ




"เมื่อวาน คุณเข้ามาได้ยังไงเหรอครับ"ทันทีที่ดีโอถามสายของเยซองก็เปลี่ยนไปเป็นดุดันน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ ดีโอรู้สึกสงสัยในตัวเค้าคนนี้มากขึ้นไปอีก

จู่ๆก็โผล่มาโดยไม่ได้บอกใคร โรงเรียนก็มีกำแพงเวทย์มนต์ แล้วเค้าเข้ามาได้ยังไง

"อื้ออ"

"รยออุค!!"เยซองรีบก้มไปมองคนตัวเล็ก

"หาวววว อ้าวดีโอ มาเยี่ยมฉันเหรอ"รยออุคที่งัวเงียตื่นขึ้นมาก็พบเห็นนักเรียนของเค้า

"ฮะ อ.เป็นยังไงบ้างครับ"ดีโอตอบ

"อืม ก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะพรุ่งนี้ก็คงกลับไปสอนได้ตามปกติ"รยออุคตอบพร้อมกับรอยยิ้ม

"ฮะ เอ่อ ว่าแต่อ.รยออุคนี่สอนอะไรเหรอครับ"ดีโอถาม

"อ.จะสอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์น่ะ อ.ทงเฮจะสอนใช้เครื่องมือเวทย์ อีกเดี๋ยวทางสภาคงจะส่งอ.มาอีกหลายคน"อ.รยออุคตอบหน้าที่ของตัวเอง พร้อมกับแนะนำสภาที่กำลังจะปรับเปลี่ยนโรงเรียนต่างๆเพื่อให้เข้าที่เข้าทางมากกว่านี้

"อ้อ ครับ"ดีโอตอบพร้อมกับยิ้มให้

"จะว่าไป เพื่อนนายล่ะ"รยออุคถามเพราะไม่เห็นซูโฮซึ่งเป็นคนที่แทบจะตัวติดกับดีโอตลอดเวลา

"อ้อ อีกเดี๋ยวจะตามมาสมทบครับ"ดีโอตอบ

"งั้นเหรอ พี่เย่ฮะ แล้วพี่เย่จะอยู่ต่อถึงพรุ่งนี้ไหมฮะ"รยออุคหันไปถามคนรักบ้าง

"พี่คงต้องกลับคืนนี้แหละ มีงานรัดตัว"เยซองพูดอย่างไม่สบอารมณ์ใจจริงอยากอยู่ดูแลรยออุคต่อแทบตาย จนคนตัวเล็กสังเกตได้

"พี่เย่ไม่ต้องห่วงผมหรอกฮะ ผมดูแลตัวเองได้"รยออุคพูด

"แต่พี่ไม่อยากให้เราเป็นอะไรไปน่ะ นักเรียนรร.นี้นี่ยังไงพลังก็มีไม่ยอมใช้"เยซองพูดพร้อมกับตวัดตาไปมองดีโอ นักเรียนก็ไม่คิดจะเถียงอะไรตอบเพราะรู้สึกผิดไม่ต่างกัน

"อ่า ดีโอนายช่วยไปตามอ.ทงเฮให้หน่อยสิ อ.มีเรื่องอยากให้เค้าช่วยพอดี อ.ยังไม่มีS.P.Dน่ะ"รยออุคสั่งดีโอ

"ได้ฮะ อ."ดีโอยิ้มรับคำสั่งแล้วก็เดินออกไปจากห้องทันที

"เหอะ สันดานเด็กฝรั่งไม่ทำความเคารพกันเลย"เยซองพูดขึ้น

"น่าครับพี่เย่ เด็กก็กำลังเรียนรู้น่า"

เยซองเห็นคนรักพยายามปกป้องเด็กนั่นก็ได้แต่ยอมๆไปเท่านั้น 

ทางด้าน ดีโอที่ออกไปตามอ.ทงเฮให้อ.รยออุค

จะว่าไปคุณเยซองไม่ได้ตอบคำถามเราแฮะว่าเค้าเข้ามาได้ยังไง

"คยองซู!!!!"ในระหว่างที่ดีโอกำลังคิดอะไรเพลินๆแต่ก็ต้องเบนความสนใจไปที่เพื่อนของตัวเองที่กำลังวิ่วเข้ามาหา

"แฮ่กๆ ทำไมนายออกมาไม่บอกฉัน"ซูโฮรีบทวงทันที

"พอดีตื่นเร็วน่ะก็เลยออกมาเยี่ยมอ.รยออุคสักหน่อย"

"อ้าวเหรอ แล้วทำไมออกมาเร็วนักล่ะ"ซูโฮไม่ได้ทวงอะไร

"ไปตามอ.ทงเฮให้อ.น่ะ ว่าแต่ซูโฮไม่สงสัยอะไรหน่อยเหรอ"ดีโอถาม ทำให้อีกคนขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

"สงสัยเรื่องอะไรอ่ะ"

"ก็ที่เกาะนี้น่ะ อ.อนยูเคยบอกว่ามันมีกำแพงเวทย์ป้องกันอยู่ตลอดเวลาถ้าไม่ได้รับอนุญาติจากผ.อ.ก็เข้าไม่ได้ แต่คุณเยซองน่ะ เค้าเข้ามาแบบกระทันหันนะ แถมตอนนั้นก็เกิดเรื่องอยู่ แล้วเค้าจะเข้ามาได้ยังไงล่ะ"ซูโฮพยักหน้าเห็นด้วยเพราะดท่าที่ฟัง มันก็คือเรื่องจริง

"แต่ว่ะนะคยอง คุณเยซองเป็นแฟนอ.รยออุค คงได้รับศิษพิเศษละมั้ง อย่าใส่ใจเลย"ซูโฮพูดเพื่อให้ดีโอหายเครียด

"งั้นเหรอ..."

"อืม คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง จะไปตามอ.ทงเฮไม่ใช่เหรอรีบไปเถอะ"ซูโฮตอบปัดแล้วก็รีบลากดีโอออกไป


คงไม่มีอะไรหรอกน่า เพราะไม่ว่ายังไงก็ตามดีโอต้องปลอดภัย

ตัดมาอีกด้านที่มาสืบสวนกัน

ร่างสูงโปร่งกับร่างบางเดินเข้ามายังสถานที่ที่มีชายปริศนาเข้ามาที่นี่เมื่อคืนก่อนหน้านี้

"เมื่อคืนนี้เค้ายืนอยู่แถวนี้เหรอ"

"อืม"

"จากที่นายเล่า เค้าหายตัวไปในความมืดสินะ"

"อืม ตอนนี้ที่รู้แน่ๆคือต้องเป็นพวกศาสตร์มืด"เซฮุนมองลู่หานที่กำลังก้มลงไปแตะพื้นอย่างระมัดระวัง

"จะทำอะไร"เมื่อมือเรียวบางสัมผัสพื้น ดวงตากวางก็เบิกโตขึ้นทันที ดวงตาสีดำสนิทมีแสงสีขาววูบวาบอย่างน่าประหลาด ร่างสูงตกใจเล็กน้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น

"อึก!"

พรึบ!!!!

แสงในดวงตาดับลง พร้อมกับร่างบางที่ล้มตัวลงไปอยู่ในอ้อมกอดของเค้า

"นายโอเคไหม"ร่างบางเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินคำถาม สบตากับร่างสูง

"โอเค...ขอบใจนะ"ลู่หานเอ่ยขอบคุณเซฮุนก่อนจะผละออกมาแล้วลุกขึ้นจัดการตัวเองสักเล็กน้อย

"เมื่อกี้นายเป็นอะไร"

"ฉันเห็น..."

"?? "

"ฉันรู้แล้วว่าใครที่อยู่ที่นี่เมื่อคืน และเค้าทำอะไรต่อโรงเรียนเรา"


ตัดมาอีกคู่ที่ยังอยู่ที่บ้าน

"ชานยอล นายหยิบน้ำตาลให้ฉันหน่อย"ร่างสูงหันหลังมาหยิบน้ำตาลตามที่อีกคนบอกแล้วส่งให้ทันที

"ขอบใจ"แบคฮยอนรับมาแล้วก็จัดการในส่วนของตัวเองทันที

"แบคฮยอน มีผักอะไรที่นายไม่กินรึเปล่า"ชานยอลพูดในขณะที่กพลังหั่นปักชนิดต่างๆไปด้วย

"อืมมม ฉันไม่กินแตงกวาอ่ะ ไม่ใส่ได้ไหม"แบคฮยอนบอก ทำให้ชานยอลหลุดขำออกมา

"ฮะๆ ได้อยู่แล้ว"ชานยอลบอกก่อนจะเอาแตงกวาออกไป

"ทำไมนายไม่กินแตงกวาล่ะ"ชานยอลถาม

"ฉันไม่ชอบกลิ่นมันอ่ะ มีครั้งนึง ตอนนั้นให้ฉันหัดกินแตงกวาถ้าหากว่าฉันกินได้แม่จะให้ 500ยูโร แต่พอลองกินฉันก็ไม่อยากจะกินอีกเลย"แบคฮยอนพูดพร้อมกับเริ่มหุงข้าวทันที แล้วกลับมาดูซุปที่ชานยอลฝากให้ดูต่อ

"แม่นายนี่เหมือนแม่ฉันเลย แม่ฉันก็เคยขู่ให้ฉันลองกินพริกดู แต่ฉันกินเผ็ดไม่ค่อยได้ ตอนนั้นนะ ฉันนี่วิ่งหาน้ำแทบไม่ทัน"ชานยอลเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังบ้าง

"เหรอ เหมือนฉันเลยตอนนั้นนะ ฉันหาน้ำไม่ได้ก็เลยรีบวิ่งไปอ้วกเลยล่ะ"แบคฮยอนตกใจที่ตัวเองกับชานยอลมีชีวิตที่คล้ายกัน

"ฮะๆ แต่หลังจากนั้นฉันนี่ก็แทบไม่ทานอะไรเผ็ดๆอีกเลยล่ะ"

"ฉันก็ไม่ได้กินแตงกวาอีกเลยเหมือนกัน"

"มิน่าล่ะ  ตัวถึงได้เล็กแบบนี้"

"งั้นก็เพราะนายไม่ได้กินเผ็ดใช่ไหมล่ะ ถึงได้สูงน่ะ"

"แบคฮยอน"

"5555 ไอ้โยดา!!"

"อยู่นิ่งๆไว้เลยนะ ไอ้หมาแบค"


"อยู่นิ่งก็โง่สิ แบร่!!!"ร่างสูงไม่รอช้ารีบวิ่งไล่จับกับแบคฮยอนทันที ร่างบางก็วิ่งหลบอย่างสนุกสนาน ชานยอลก็รีบวิ่งไล่ให้ทัน จนในที่สุดก็ตามทันจนได้

หมับ!!

"โอ้ะ"

พรึบ!!

"จับได้แล้วนะไอ้หมา"แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นว่าตัวเองอยู้ในอ้อมกอดของชานยอลไม่สิต้องเรียกว่านอนทับชานยอลอยู่ต่างหากแต่ทั้งสองคนกลับไม่ได้รู้สึกถึงเรื่องนั้นเลย

"ชานยอล...นี่นายเอาหลังลงเหรอ"

"ใช่ ทำไมล่ะ"

"แล้วแผลนายตอนนั้นล่ะ"

"หายตั้งนานแล้ว รักษาดี กินยาตรงเวลา แปปๆก็หาย"

"งั้นเหรอ"

"อะไร เป็นห่วงฉันเหรอ"ชานยอลถามลองเชิง

"นายเอาหลังลงนี่ เดี๋ยวก็เจ็บอีกหรอก"แบคฮยอนบอก

"ฮะๆ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ช่วยนายแค่นี้เอง"ชานยอลบอก ทั้งสองคนสบตากันเป็นเชิงที่ต่างฝ่ายต่างกันเหมือนกับสบายใจ จนกระทั่งแบคฮยอนมองที่ริมฝีปากหนาของชานยอล หยักได้รูป สีก็สวย ....

ปรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงที่ดังขึ้นจากในครัวทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันทันที

"ซวยแล้ว!!! น้ำเดือด!!!!"


ปล่อยให้คู่นั้นเค้าไปปิดแก๊สก่อนเนอะมาคู่นี่บ้าง

"ซิ่วหมิ่นเมื่อคืนหลับสบายไหม"เฉินพูดพร้อมกับวางอาหารเช้าที่โต๊ะ

"สบายมากเลยล่ะ บ้านนายนี่นอนสบายกว่าที่บ้านฉันเยอะ"ซิ่วหมิ่นพูดพร้อมลากเก้าอี้มานั่ง

"เอาหล่ะเมื่อคืนใช่บริการบ้านพักจากทาจิบานะ เช้านี้เชิญรับโบนัสอาหารเช้าได้เลยครับ"เฉินพูด อีกคนก็ยิ้มออกมาอย่างรู้สึกสนุก

"โอเค ต้องพูดแบบภาษาญี่ปุ่นด้วยไหมเนี่ย"

"ตามสบายเถอะ นายมาจากเกาหลีนิ ใช้ตะเกียบเหมือนกันอยู่แล้ว"

"งั้นไม่เกรงใจนะ อ้ำ!"พูดแล้วก็คืบหมูเข้าปากด้วยท่าทางที่เอร็ดอร่อยทันที




                                            45%
                    (ตอนนี้ไรท์อยู่กรุงเทพอ่าด้วยกลับไปอัพต่อนะ)





"เป็นไง"


"หื้ม อร่อยจัง"ซิ่วหมิ่นพูดจากนั้นก็กินเอากินเอาร่างสุงมองแก้มตุ้ยๆ ที่ตอนแรกดูเป็นซาลาเปาแห้งแต่พอกินเท่านั้นแหละซาลาเปาของจริง

"ค่อยๆกินก็ได้ เดี๋ยวก็ติดคอหรอก"

"ก็มันอร่อยจริงๆนิ"พูดแล้วปากเล็กก็ตักเข้าปากไม่หยุด

"ปากเลอะแล้วแหน่ะ"เฉินหยิบเช็ดชู่แล้วยื่นเข้าไปใกล้กับเจ้าซาลาเปาน้อยจนต้องหยุดอาหารก่อนเข้าปากเพราะมีมือหนายื่นเข้ามาเช็ดที่มุมปากเล็กให้อย่างเบามือ ร่างบางมองการกระทำนั้นอย่างประหลาดใจและคล้อยตามไป มองไปมองมา เฉินก็สมควรจะได้รับเสียงกรีดอย่างที่ได้ยินในวันแรกจริงๆเพราะ....

"ซิ่วหมิ่น"

"หะ ห้ะ?"

"นายกินระวังหน่อยนะ ซอสนี้มันเลอะแล้วเช็ดไม่ค่อยออกซะด้วยสิ"เฉินพูดพร้อมกับคืบพวกผักให้ซิ่วหมิ่นบ้าง

"อ้อ...ขอบใจนะ"

"ไม่เป็นไร กินต่อเถอะแล้วเดี๋ยวไปหาคนอื่นกัน"เฉินพูดพร้อมกับลงมือทานของตัวเองเหมือนกัน

"อืม"



ปล่อยคู่นั้นเค้ากินข้าวกันไป มาหาคนป่วยบ้างดีกว่ส

"นี่"

"zzzzzz"

"นี่นาย"

"ZZZZZZ"

"จะตื่นไม่ตื่น"

"ลอเร็ต จาง"

"งื้อ ขอ5นาที~~~"

"บ้านฉันไม่เหมือนที่บ้านนายนะ ตื่น"คริสลองปลุกดูอีกครั้งแต่ก็ำรวี่แววที่คนตัวเล็กจะตื่น


"นี่นายจะไม่ตื่นจริงๆใช่ไหม"

"Zzzz"

"งั้นก็อย่ามาหาว่าฉันไม่เตือนละกัน"พูดจบคริสก็หายเข้าไปในห้องน้ำสักพักนึงก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับถังใบหนึ่งที่เหมือนกับถังใส่น้ำ....

ซ่า????????????????????????????

"อ้ากกกกก!!!! อะไรเนี่ย"ร่าบางรีบลุกขึ้นนั่งทันทีด้วยความตกใจ

"ไงตื่นแล้วเหรอ"

"คริส!!!! นี่นายสาดน้ำใส่ฉันทำไมเนี่ย!!!!เปียกหมดแล้ว"เลย์รีบโวยวายทันที่ตื่นขึ้นมา

"เหอะ ฉันปลุกนายเป็นสิบ นายก็ไม่ยอมตื่น"คริสบอก

"แต่นายก็ไม่สิทธ์มาทำกับฉันแบบนี้!! เปียกหมดแล้วไม่เห็นรึไง!!!"เลย์รีบกอดตัวเองทันที

"เห็น แต่แล้วยังไงนี่บ้านฉัน ถึงจะเปียกฉันก็ทำความสะอาดเอง นายจะมาทำให้ฉันรึไง"

"เหอะ!! ไม่มีทาง ใครจะไปทำให้นาย สาดก็สาดเองอากาศก็หนาว นายยังมาสาดน้ำอีก อยากไปสงกรานต์เมืองไทยรึไง"

"เล่นน่ะเล่นแน่ แต่คงไม่มีทางเอานายไปด้วยหรอก"คริสพูดพร้อมวางถังลงแล้วไปพับผ้าห่มให้เรียบร้อย

"ชิส์ แล้วอย่างงี้ ฉันก็หนาวน่ะสิ!!! อากาศก็ใช่ว่าจะร้อนอบอ้าวเหมือนไทยซะที่ไหน"

"พูดยังกะเคยไป"คริสประชด

"ก็แน่สิ ประไทยน่ะดีจะตาย อากาศก็ไม่หนาว จะทำอะไรก็ได้ ไม่ต้องแต่งตัวเยอะด้วย"เลย์พูดพลางลุกเดินไปหาผ้าเช็ดตัว

"เดินเหินแบบนี้ หายป่วยแล้วสิ?"

"ก็ไม่ได้ป่วยซะหน่อย ก็แค่เพลียนิดหน่อย.....ห้องน้ำนายอยู่ไหนล่ะ"เลย์มองหาห้องน้ำแล้วก็ถามคริส

"อยากอาบก็หาเอาเอง ฉันจะทำความสะอาด"อี้ชิงถึงกับต้องเบิกตาโต สาดก็สาดเองแล้วบอกทำความสะอาดได้แบบหน้าตาเฉย 

เออเนอะ นับถือว่ะ

"ชิส์ ก็เอาผ้าเช็ดตัวมาสิ!!!"


20 นาทีผ่านไป

เลย์อาบน้ำเสร็จคริสก็ทำความสะอาดเสร็จ พร้อมกับการลงมากินมื้อเช้าของทั้งคู่

"ไม่นึกว่าหน้าอย่างนายทำอาหารเป็นด้วย"เลย์ลากเก้าอี้มานั่งพร้อมกับร่างสูงคริสมองหน้าร่างบางเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรไป

"อ.ฝากยามาให้นายกิน "คริสพูดแล้วก็วางยาเอาไว้ข้างๆเลย์ ร่างบางก็มองด้วยความตกใจ ไม่นึกว่าคริสจะทำแบบนี้

"เอ่อ...."

"รีบกินข้าวแล้วกินยาซะ อ.นัดนายไปดูอาการ"คริสพูดก่อนจะเริ่มหั่นไส้กรอกเพื่อกินทันที

"อะ อ้อ อืม ..."เลย์เอออ้อไปแล้วก็เริ่มกินบ้าง พอเอาเข้าปากเลย์ก็ตกใจทันทีนี่ขนาดไม่ได้จิ้มซอสอะไรเลยนะเนี่ย

อร่อย.......

"เป็นอะไร ฝีมือฉันมันแย่รึไงถึงได้หยุด"คริสถามหน้านิ่งทั้งๆที่ในใจน่ะรู้อยู่แล้วฝีมือทำอาหารของตัวเองเป็นยังไง

"ก็...ก็....ก็พอกินได้"เลย์พูดแล้วก็ตักอาหารเข้าปาก แต่ก็ต้องอึ้งกับรสชาติของมันอยู่ดี คริสก็กระตุกยิ้มในความปากแข็งของเลย์

"นายยิ้มอะไร"ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาเมื่ออีกคนทัก 

"ก็ป่าว แค่เหนื่อยใจกับคนปากแข็งบางคน"

"ปากแข็งอะไร! ป่าวซะหน่อย!"เลย์พูดแล้วก็กินเอากินเอาให้มันจบๆไป โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าหน้าตัวเองกำลังขึ้นสีที่แก้มบุ๋มลึกนั่น

เอาตามจริงถ้าหากมองข้ามเรื่องนิสัยขี้บ่นของเลย์ไป บอกได้เลยว่าเลย์น่ะ....

โคตรน่าฟัด!!



เวลาล่วงเลยไปจนถึงตอนบ่าย อากาศครึ้มๆเหมือนกับว่าหิมะจะตกซึ่งคงไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่สำหรับบางที่ที่เสียหายไปภายในโรงเรียนจากการบุกของภูติน้ำแข็ง

"ชานยอล หิมะจะตกอ่ะ เดี๋ยวฉันรีบกลับบ้านก่อนนะ"แบคฮยอนพูดพร้อมกับเริ่มเก็บของของตัวเองที่เอามาเมื่อคืน

"ให้ฉันไปส่งไหม บ้านนายก็ไกลอยู่นะ จากที่นี่อ่ะ"ชานยอลถาม

"ไม่ล่ะ เดี๋ยวใช้S.P.Dดีกว่ามีพิกัดบ้านตัวเองอยู่"แบคฮยอนตอบพร้อมกับไปดึงวาร์ปที่ชาตอยู่ออกมา

"โอเค ถึงบ้านแล้วก็อย่าออกมาล่ะตามพยากรณ์ของอ.อนยูเห็นว่าหิมะตกหนักซะด้วยอาจจะสูงถึงเมตร"ชานยอลพูด

"อ้อ ว่าแต่นายรู้ข่าวพยากรณ์อากาศได้ไงอ่ะ"แบคฮยอนสงสัย

"ดูในฟีดข่าวเว็บโรงเรียนไง อ.อนยูลงทุกเช้าแหละ แต่บางวันผ.อ.ก็มาลงเอง"ชานยอลตอบพร้อมกับโชว์หน้าเว็บให้ดู แบคฮยอนก็โน้มตัวเข้ามามองแต่ก็ดันลืมว่ามีเก้าอี้ขวางอยู่

"เห้ยยยยย!!"

"อ้าวเฮ้ยยยย!แบค!"

"ชานยอลช่วยด้วยๆ!! อ้ากกกกก"

"แบคๆ!! ใจเย็นๆๆ ฉันรับไว้แล้ว!"แบคฮยอนค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินชานยอลบอก ก็เห็นว่าชานยอลรับตัวเองมาไว้ในอ้อมกอดแล้วจริงๆ

อ้อมแขนอีกแล้วเหรอ...

"เฮ้อ ขอบใจนะ ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริงๆเลย"แบคฮยอนโทษตัวเองก็หยิบวาร์ปโฟนที่ตัวเองทำตกขึ้นมา

"ไม่เป็นไร แต่นายรีบกลับบ้านเถอะแลนายดูไม่ค่อยดี"ชานยอลแกล้งแซวเล่นเอาแบคฮยอนเลยทำหน้ามุ้ยทันที

"อะไรกัน ฉันแค่สะดุดไม่ได้ป่วยสักหน่อย"แบคอยอนยิ้มเล้กน้อยก่อนจะเริ่มกดวาร์ปโฟน

"งั้นฉันกลับบ้านก่อนนะ นายบอกจะทำความสะอาดนิอย่าลืมทำล่ะ"แบคฮยอนพูดเตือนก่อนจะไป

"ฉันไม่ได้ขี้ลืมเหมือนนายซะหน่อย นายน่ะรีบกลับบ้านไปจัดการตัวเองซะไป"ชานยอลแกล้งพูดไล่แบคฮยอน แบคฮยอนก็ทำหน้ามุ้ยใส่ก่อนจะวาร์ปไปทันที

นารึค นีรึนันนา ทาเนชิจารือ บาบวา Call me baby------

เมื่อแบคฮยอนไปก็มีเสียงดังขึ้นจากวาร์ปโฟนชานยอลก็รีบรับสายทันทีเมื่อเห็นต้นปลายสาย

"ว่าไง วันนี้ยังไม่เห็นหน้ามึงเลยนะไอ้ฮุน"

'ตอนนี้ไปบ้านมึงได้ไหม'

"ก็ได้ มาดิมีไร"ชานยอลถาม

'แปป'

พรึบ!!!

สิ้นเสียงชานยอลก็วางสายลงทันทีเมื่อได้ยินเสียงว่าเซฮุนวาร์ปมาแล้ว แต่เมื่อหันมาก็ตกใจเมื่อเห็นว่าเพื่อนไม่ได้มาคนเดียว

"ไอ้ฮุน มึงพาลู่หานมาด้วยเหรอ?"ชานยอลถามด้วยความตกใจ

"กลับได้นะถ้าต้องการ"

"เฮ้ยๆ ล้อเล่นแค่ถามเฉยๆลู่หาน พอดีฉันไม่ชินน่ะ ไอ้ฮุนไม่ได้บอกอะไรเลย"ชานยอลมองค้อนใส่เซฮุนที่ทำหน้าสบายอารมณ์แปลกๆ 

ไอ้ฮุนเป็นไรว่ะ แลอารมณ์ดี??

"เออ!! แล้วมานี่มีอะไร นั่งก่อนดิ"ชานยอลเริ่มเข้าถึงประเด็นที่ทั้งคู่มาที่นี้ทั้งคู่เดินมานั่งลงตามคำเชิญของชานยอลก่อนที่ทั้งสองคนจะมานั่งที่โซฟา ลู่หานลังเลอยู่เล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจนั่งข้างเซฮุนที่นั่งโซฟายาวเพราะชานยอลก็นั่งเก้าอี้เดี่ยวไปแล้วถ้าหากไปนั่งอีกฝั่งก็คงไม่ได้ยิน

"มึงจำผู้ชายที่กูเห็นวันนั้นได้ม่ะ"เซฮุนเปิดประเด็น

"??? ทำไม มึงรู้อะไรมา?"ชานยอลถามทันทีด้วยความสงสัยเค้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร เซฮุนหันไปมองคนข้างๆเป็นสัญญาณว่าให้พูด

"ฉันเห็นหน้าคนที่ทำแล้วว่าเป็นใคร ไม่ใช่คนในโรงเรียนนี้"ลู่หานตอบ ชานยอลก็เบิกตาโตทันที

"แสดงว่าเป็นฝีมือคนนอก แล้วแบบนี้จะตามได้ยังไงมีเบาะแสอื่นไหม"ชานยอลถามเพิ่มเติม

"พวกกูหาแล้ว เจอแค่นี้"เซฮุนพูดแล้วก็แบมือออกดู ก็เห็นเป็นโลหะสีเงินชานยอลก็รีบหยิบเอามาดูทันที

"ต่างหู?"

"ชัดแล้วว่าเป็นของผู้ชาย"ลู่หานพูดเสริม

"แล้วจะเอาไงต่อ?"ชานยอลถาม

"พวกกูว่าจะเอาไปให้อ."เซฮุนพูด


"เออดี ว่าแต่ ลู่หาน นายเห็นอดีตได้ด้วยเหรอ?"ชานยอลสงสัยในพลังของลู่หาน

"คงงั้น ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกันยังไม่แน่ใจ"ลู่หานตอบพร้อมกับมองมือตัวเองอย่างสงสัย

"อืมว่าแต่พวกมึงรีบเอาไปให้อ.เหอะว่ะ ก่อนที่หิมะจะตก"ชานยอลพูดพร้อมกับมองออกไปนอกกระจก

"อืม เตรียมตัวด้วย"

"เตรียมตัวอะไร"ลู่หานถาม

"เพราะต่อจากนี้ ผู้ที่ไม่ประสงค์ดีกับโรงเรียนเราอาจจะทำอะไรที่เราคิดไม่ถึง และขอให้รู้เอาไว้ด้วย ว่ากำแพงเวทย์ไม่สามารถป้องกันความชั่วที่จะทำลายโรงเรียนหรอกนะ"






----------------------------------------------------------------------------------

Talking with writer 

มาต่อแล้วค่าาาา ขอโทษที่มาช้านะค่าาาา ตอนนี้ถ้าไม่สนุกก็ต้องขออภัยล่วงหน้านะค่ะ แต่ที่แน่ๆ ตอนหน้ามันส์แน่นอนค่ะ รับประกัน ถ้าหากพน.ว่างก็จะมาอัพให้นะคะ ตอนหน้ารับรองมีเรื่องสนุกๆเหรอทุกคนอยู่แน่นอนค่ะ เจอกันสัปดาร์หน้านะคะ เรื่องเป็นยังไงฝากเม้นไว้ด้วยน้าาา ด่าได้ไม่ว่าเพราะไรท์ถือว่าคือคำตักเตือนต่อตัวเราเอง สุดท้ายนี้ฝากติดตามผลงานด้วยนะค่ะขอบคุณค่ะ









B
E
R
L
I
N

72 ความคิดเห็น

  1. #40 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:59
    วันนี้แหละค่าาา แต่อาจจะเลยเป็นตี1 ตี2 นะ การบ้านเยอะอ่ะบอกเลย555
    #40
    0
  2. #39 donky_ngam (@donky_ngam) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:58
    อยากอ่านแล้วนะ ต่อๆๆหน่อยจ้า
    #39
    0
  3. #38 nuchaa (@nuchaa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 23:01
    รอนะไรท์
    #38
    1
    • #38-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 19)
      21 มิถุนายน 2560 / 23:01
      ค่ะรีด
      #38-1