Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 12 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 9 ตามหาสัตว์ประจำตัว 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

CHAPTER 9

MAMA SECRET SCHOOL



ตามหาสัตว์ประจำตัว








หลังจากการแข่งขันวันนั้น ผ่านไปเกือบอาทิตย์ ทั้งโรงเรียนก็ทำรายงานเสร็จสิ้น ทุกคนไปเรียนตามตารางของตัวเอง แต่ละคนก็มีพัฒนาการที่ดีขึ้นเรื่อยๆ บางคนก็เน้นไปด้านศิลปะการต่อสู้เพราะมีพลังช่วยสนับสนุน บางคนก็เน้นศาสตร์เวทย์เพื่อการรักษา หรือควบคุมให้ดีขึ้น 

ตอนนี้อะไรหลายๆอย่างก็แลจะดีขึ้นเรื่อยๆ ทั้งมุมมองของแต่ละคน หรือความจริงความรู้สึกที่ทำให้เราเริ่มรู้สึกแย่ แต่ก็ไม่เป็นไร ในเมื่อเพื่อนหลายๆคนก็ได้รู้ถึงธาตุแท้และสนิทกันมากขึ้น ถึงแม้จะมีถึง 12 คน แต่ก็คงเดินกันได้ไม่หมดอยู่ดี

"เฮ้อ เรื่อง ที่อ.ให้หาสัตว์พิเศษของตัวเอง แต่ก็ไม่รู้นี่สิว่าสัตว์พิเศษของตัวเองคือตัวอะไร"เลย์พูดขึ้น ในขณะที่เปิดหนังสือไปด้วย เพื่อหาข้อมูล อยู่กับเพื่อนอีกสามคน

"ถ้าอ่านในหนังสือพลังมันก็มีอยู่นะ มันจะบอกว่าแต่ละสายเหมาะกับพลังอะไร"ลู่หานเปิดหนังสือที่มีเนื้อหาที่ต้องการส่งให้เลย์ อีกคนก็รับไปอย่างว่าง่ายไม่ติดขัด

"ไหน เลย์ ขอฉันดูด้วย"ซิ่วหมิ่นที่นั่งอยู่ข้างๆเขยิบเข้าไปใกล้เพื่อที่จะขอดูด้วยกัน

"ลู่หาน แต่ตามที่อ่านมาเมื่อกี้ สัตว์พวกนี้จะปรากฎตัวเมื่อถึงเวลาไม่ใช่เหรอ"แบคฮยอนที่อยู่ตรงข้ามกับซิ่วหมิ่นถามขึ้น

"ถึงเวลาที่ว่า จากที่อ่านมา คือเวลาที่พลังของเราพร้อมมากพอ ก็คงต้องไปฝึกนั้นแหละ"ลู่หานอธิบายให้แบคฮยอนฟัง

"เวลาที่พลังพร้อมมากพอ พูดถึงแบบนี้ก็อยากเรียนเวทย์กับอ.อนยูเลยแฮะ"ซิ่วหมิ่นทัก

"นั้นสิ ฉันเองก็อยากเรียนแล้วเหมือนกัน"ถึงแม้จะไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงก็เถอะ

"ฉันเคยเรียนมาแล้วครั้งนึง ตอนนั้นเพราะเป็นชั่วโมงแรก อ.ก็เลยอธิบายให้ฟังเกี่ยวกับสายพลัง แล้วก็ทักษะพลังจู่โจมอย่างเดียวเลย"เลย์บอก

"ฉันว่ายังไงก็ต้องสลับ การเรียนบ้างแหละ ว่าแต่ ต่อไปพวกเราไปเรียนอะไรกันต่ออ่ะ"ลู่หานถาม

"ฉันมีเรียน ฟันดาบต่ออ่ะ คงต้องไปคนเดียว"ซิ่วหมิ่นบอก เมื่อได้ยินว่าไปคนเดียว ทั้งสามคนก็มองหน้ากันอย่างรู้นัยทันทีพร้อมกับอมยิ้มร้ายเอาไว้

"อ้าว แล้วเฉินล่ะ"แบคฮยอนเริ่มเปิดประเด็น

"หืม?"

"ลองถามเฉินดูสิ เพื่อเค้าว่างไง เห็นส่วนใหญ่ตอนบ่าย ถ้านายไม่มีเพื่อนไปด้วย เค้าก็ไปกับนายทุกทีไม่ใช่เหรอ"ขั้นตอนที่สอง เลย์เริ่มหว่านล้อม

"อืม...ไม่รู้เหมือนกันว่าจะว่างรึเปล่าอ่ะดิ"

"นี่ไง นายก็ลองถามเค้าดูสิ เค้าอาจจะว่างก็ได้"ลู่หานพูดพร้อมกับมองS.P.Dที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของซิ่วหมิ่น

"อื้อๆ จะลองถามดูนะ"ได้คำตอบแล้ว ทั้งสามคนก็ขยิบตาให้กันเป็นเชิงว่าแผนสำเร็จ ช่วยไม่ได้ มองตาก็รู้ใจ

"เฉิน"เมื่อซิ่วหมิ่นหยิบS.P.Dขึ้นมา ก็พูดชื่อใส่โทรศัพท์ทันทีเพื่อโทรหาเฉิน

'ฮัลโหล ว่าไงซิ่วหมิ่น'

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายรับก็ทำให้ซิ่วหมิ่น สะดุ้งเล็กน้อย

"เอ่อ เฉิน! ตอนบ่ายนายมีเรียนอะไรรึเปล่า"

'เป็นคาบว่างอ่ะ ว่าจะไปเรียนศิลปะป้องกันตัว แล้วก็เรียนยิงธนูต่อ มีอะไรรึเปล่า'

"อ้อ งั้นก็ไม่เป็นไร แค่นี้แหละ เดี๋ยวเจอกันตอนเย็นนะ"

ติ้ด

"ไง ว่าไง"เลย์ถามทันที

"เฉินจะไปเรียนศิลปะป้องกันตัวอ่ะ ฉันคงต้องไปคนเดียวจริงๆแหละ มาอ่านหนังสือกันต่อเถอะ"ซิ่วหมิ่นทำหน้างอไปสักพักก่อนจะเรื่อมอ่านหนังสือีกครั้ง

"เอ่อ เดี๋ยวฉันขอไปห้องน้ำเดี๋ยวนะ แบคฮยอน! นายก็จะไปไม่ใช่เหรอ"เมื่อได้ยินอย่างนั้นแบคฮยอนก็ถึงกับเบิกตาโตเตรียมจะเถียงต่อทันที แต่ 

ปิ้งๆ

"อ่า ใช่ๆ สงสัยฉันกินเยอะไปนะเนี่ย เริ่มปวดท้องแล้วอ่ะ"แบคฮยอนเอามือกุ้มท้องเหมือนกับกำลังปวดท้องมาก แล้วสงสายตาไปหาเลย์เช่นเดียวกับลู่หาน ที่กระพริบตาปริบๆ

"อ้อ แบคฮยอนอ่า งั้นเดี๋ยวฉันไปด้วยล่ะกัน เพื่อปวดท้องมากๆเดี๋ยวฉันจะได้ช่วยได้"เลย์พูดแล้วก็ลุกขึ้นทันที

"งั้นเดี๋ยวพวกฉันมานะซิ่วหมิ่น"ลู่หานพูดจบทั้งสามคนก็ลุกออกไปทันทีตรงไปยังห้องตามที่บอก

"อืม..."ซิ่วหมิ่นก็ตอบไปแต่ก็แอบคิดนะ ว่า ไปห้องน้ำพร้อมกันทั้งสามคน ประจวบเหมาะเกินไปป่ะ??




และ หน้าห้องน้ำ ห้องสมุด สุดหรูไม่มีใครอันแสนน่าใช้ติดต่อกับใครบางคน

'ฮัลโหล'

"เฉิน! บ่ายนี้นายไม่ว่างเหรอ"ทันทีที่เฉินรับสายแบคฮยอนก็ยิงคำถามใส่ทันที

'ความจริงก็ว่าอะนะ แต่ว่าจะไปฝึกศิลปะป้องกันตัวต่อ'

"แสดงว่าจะไม่ไปก็ได้ถูกไหม"ลู่หานถายังเชิง

'ก็ จะพูดอย่างงั้นก็ถูกนะ'

"บ่ายนี้ซิ่วหมิ่นจะไปเรียนฟันดาบคนเดียว"เลย์พูดถึงสาเหตุ ประเด็นต้นตอ

'หืม? ไม่มีใครไปเรียนเป็นเพื่อนเลยเหรอ'

"ใช่ เพราะฉะนั้นถึงได้ถามนายนี่ไง"ลู่หานบอก

'อ้อ ถ้างั้น.........








30%




'อ้อ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนซิ่วหมิ่นเอง ขอบใจพวกนายมากนะ'

"เหอะ นายก็รู้อยู่ว่าพวกฉันรู้แล้วว่าจะทำอะไร และพวกเราในฐานะเพื่อน ถือว่านายผ่านการทดสอบ"ลู่หานพูด เพื่อนอีกสองคนข้างๆเองก็ยิ้มเป็นเชิงว่าคิดเช่นเดียวกัน

"เดี๋ยวตอนบ่าย นายมารับซิ่วหมิ่นที่โรงอาหาร พวกฉันจะทวงเวลาไว้ให้"เลย์บอกแผนการ

'ตกลง ขอบใจพวกนายมากนะ'

"ไม่เป็นไร แต่อย่ามาช้านะ"แบคฮยอนบอก แล้วเฉินก็ตกลงก่อนจะวางสายไปทันที

"ถ้าซิ่วหมิ่นมารู้ทีหลังจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย"เลย์พูดขึ้นระหว่างกำลังเดินกลับ

"ไม่รู้สิ แต่พวกเราก็ไม่ได้ทำอะไรร้ายแรงขนาดนั้นซะหน่อย"ลู่หานตอบ

"ก็ถือซะว่าทำเพื่อเพื่อนล่ะกันเนอะ แหะๆ"แบคฮยอนพูด ตอบติดตลกเล็กสร้างความขบขันให้แก่เพื่อนๆ ในเส้นทางการเดินสั้นๆกลับมาที่โต๊ะในห้องสมุดเหมือนเดิม จนเวลาล่วงเลยไปจนถึงเวลาเข้าเรียนตอนบ่าย




"งั้นเดี๋ยวฉันไปก่อนนะ มีเรียนเวทย์ต่อ"เมื่อเดินมาถึงหน้าโรงอาหาร ลู่หานก็ขอแยกตัวออกไปทันที

"แล้วนี่นายไปเรียนกับใครล่ะ ลู่หาน"แบคฮยอนถาม เพราะตัวแบคฮยอนเองก็มีเรียนศิลปะป้องกันตัวต่อ เลย์ก็มีเรียนยิงธนูต่อ เพราะฉะนั้นประเด็นคือลู่หานไปกับใคร

"คงไปคนเดียวน่ะ ไม่รู้ว่ามีใครเรียนบ้าง"ลู่หานตอบ

"ไม่ลองถามเซฮุนดูล่ะ เพื่อเค้าว่างนะ"ซิ่วหมิ่นลองเสนอดู

"ไม่อ่ะ ฉันว่า ไปกับหมอนั่นคงไม่ต่างกับไปคนเดียวซักเท่าไหร่"ลู่หานพูดในหัวก็นึกถึงความเย็นชาจากเซฮุน ถึงไปด้วยก็คงเหมือนไม่มี

"อืม อันนี้ฉันเห็นด้วยเลยล่ะ"เลย์พูดเมื่อนึกความเงียบในตอนนั้นที่เซฮุนแทบไม่ได้พูดอะไรกับเค้าเลย ก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ แต่คนมันไม่เคยคุยกันจะให้ไปพูดแบบสนิททันทีเลยก็คงไม่ได้ถูกไหมล่ะ

"อืม งั้นเดี๋ยวฉันก็ไปเหมือนกัน"แบคฮยอนพูดขึ้น เพื่อนๆก็ส่งสายตามาถามว่าไปเรียนอะไร

"ฉันต้องไปเรียน ศิลปะป้องกันตัว นัดกะไคไว้แล้วน่ะ"

"อ้อ โอเคงั้นซิ่วหมิ่น พวกฉันไปก่อนนะ"ลู่หานบอก


"อืม แล้วเจอกันนะ"ซิ่วหมิ่นพยักหน้าตอบคอยดูเพื่อนๆที่เดินไปกันคนละทางแยกย้ายไปเรียนตามตารางของตนเอง โดยที่ไม่ได้เอะใจเลยว่า มีสายฟ้าขนาดย่อมที่ใกล้เข้ามา

พรึบ!

"เฮ้ย!!"

"555 ตกใจเหรอ โทษทีๆ"

"โธ่ เฉินนี่เองตกใจหมดเลย"ซิ่วหมิ่นเอามือทาบหน้าอกแล้วก็ถอนหายใจออกมา

"555 โทษทีๆ"

"ฮิส์ ว่าแต่ นายไม่ได้ไปยิงธนูหรอกเหรอ"ซิ่วหมิ่นถามเพราะตอนนี้เฉินควรจะไปอยู่ที่สนามยิงธนู แทนที่จะมาแกล้งเค้าหน้าโรงอาหารมากกว่า

"ก็ไปเรียนฟันดาบ ไม่มีเพื่อนไม่ใช่รึไงพอดีมีคาบว่างเลยจะไปเป็นเพื่อน"เฉินตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ซิ่วหมิ่นก็ทำสีหน้าประหลาดใจทันที

"ฉันไม่ได้บอกนายนิ ว่าฉันไปคนเดียว นายรู้ได้ไงน่ะ?"

"เอ่อ ก็นายโทรมาชวน ก็พอเดาออกแหละว่านายมาคนเดียว!!"เฉินรีบแถทันที ถึงแม้ซิ่วหมิ่นจะทำหน้าไม่ค่อยเชื่อก็เถอะ

"รีบไปเถอะ เดี๋ยวเข้าสายนะ"เฉินรีบพาซิ่วหมิ่นไปเข้าชั้นเรียนทันที อย่างรีบเร่ง ซิ่วหมิ่นเองก็ยังอึ้งอยู่เล็กน้อยแต่ก็เลือกที่จะเลิกสนใจไปเรียนดีกว่า



ณ ชั้นเรียนของ อ.อนยู วิชา เวทย์



หลังจากที่แบกกับเพื่อนๆ ลู่หานก็ดิ่งตรงมาที่ห้องฝึกเวทย์ ทันที คนเดียว ถึงแม้จะเหงาไปสักหน่อย แต่การทำอะไรคนเดียวมันก็เป็นความเคยชินอยู่แล้ว อาจจะเป็นเพราะตอนอยู่ที่โลกจริง ลู่หานไม่เคยชวนเพื่อนไปไหนอยู่แล้วจะมีก็แต่มาเดินตามเองกันเป็นแถวเพราะฉะนั้น มันก็คงเป็นความเคยชินที่ลู่หานมาคนเดียวแบบนี้

ตึกๆ

ลู่หานเดินเข้ามาภายในห้องมีกลุ่มเพื่อนจับกลุ่มคุยกันอยู่บ้างแล้ว

"heyๆ"ลู่หานหันไปตามเสียงเรียกของเพื่อนกลุ่มหนึ่ง เจ้าของเสียงเรียกก็เดินมาหาลู่หานทันที


"ลูซิเฟอร์ ใช่ไหม"อีกคนพูดขึ้น 

"ใช่ ทำไมเหรอ"ลู่หานถามถึงจุดประสงค์ของอีกคน ซึ่งก็ยิ้มออกมา

"เปล่าหรอก แค่อยากทำความรู้จักกับเด็กใหม่น่ะ ฉัน แจ็กสันนะ ยินดีที่ได้รู้จัก"แจ็กสันยื่นมือออกมา เป็นการทักทาย ลู่หานเองก็ยื่นมือทักทายตอบเช่นกัน

"ความจริง ชื่อจริงฉันชื่อลู่หาน นายจะเรียกแบบนั้นก็ได้นะ"ลู่หานบอกชื่อจริงของตัวเองพร้อมกับยิ้มให้

"สนใจมานั่งกับพวกเราไหมล่ะ มาคนเดียวนิ"แจ็กสันชวนลู่หานมาร่วมวง

"ได้"พอลู่หานตอบตกลง แจ็กสันก็ลากลู่หานเข้าไปนั่งกับเพื่อนอีกสองคนทันที

"ไง เด็กใหม่ ยังไม่มีโอกาสได้พูดคุยกันเลย ลูซิเฟอร์"หนึ่งในสองคนที่นั่งรออยู่ทักลู่หาน

"อืม ว่าแต่นายคือ..."

"ฉัน แบมแบม ชื่อกลางกับชื่อจริงอันเดียวกัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ"แบมแบมแนะนำตัวเอง ลู่หานเองก็ยิ้มให้แล้วหันไปมองอีกคน

"ฉันยองแจ มาจากเกาหลี ยินดีที่ได้รู้จักนะ"ยองแจยิ้มต้อนรับเพื่อนใหม่ที่แจ็กสันพามา

"ยินดีที่ได้รู้จักนะ เรียกฉันว่าลู่หานก็ได้"ลู่หานบอกชื่อจริงของตัวเองบ้าง


"อ้อ ลู่หานนายนั่งตรงนี้ ถัดจากโต๊ะพวกเรา มีอะไรจะได้ถามได้"ยองแจชี้ไปที่โต๊ะข้างๆ ซึ่งแต่ล่ะโต๊ะจะนั่งได้แค่3คน ซึ่งโต็ะของพวกแจ้กสันก็เต็มหมดแล้ว และตอนนี้ ที่นั่งในห้องเองก็เริ่มจะเต็มแล้วเหมือนกัน ลู่หานจึงพยักหน้าตอบไป พร้อมกับนั่งลงอย่างว่าง่าย แจ็กสันเองก็กลับที่แล้วเหมือนกัน เพราะอีกไม่นานอ.ก็คงจะมาแล้ว

ตึกๆ 

มีสายตาคู่หนึ่งเดินเข้ามาในห้องคนเดียวเช่นกัน ดวงตาคู่คมกวาดสายมามองหาที่นั่ง ซึ่งที่ว่างตอนนี้ก็เหลืออยู่แค่ที่เดียว คือข้างๆ เจ้าของ อเจนติน่า-จีน ที่่ว่างอยู่ ทำให้ร่างสูงเดินเข้าไปนั่งทันทีอย่างไม่ลังเล

พรึบ!

คนที่นั่งอยู่ก่อน หันมาหาผู้มาเยือนทันที และก็ต้องเบิกตาโตด้วยความตกใจ และถามออกไปทันที

"นะ นายมาได้ไง??"ลู่หานถามด้วยความตกใจทันที

"เดินเข้ามา"ลู่หานเตรียมจะอ้าปากต่อว่าแต่ก็ต้องหยุดไป ลู่หานเป็นคนฉลาด คงไม่ถามซ้ำสองหรอกว่า มาทำไม ทำไมถึงมานั่งตรงนี้ ก็อย่างที่เห็นในห้องที่แทบจะเต็มหมดแล้ว และถ้าหากเข้ามาในห้องนี้แน่นอนต้องมีเรียนวิชานี้อยู่แล้ว เว้นซะว่าจะเป็นคาบว่าง และแน่นอน ว่าคนฉลาดเป็นกรดอย่าง 'เซฮุน' ก็ต้องเลือกมานั่งแถวหน้า ซึ่งเป็นตำแหน่งแถวที่ลู่หานนั่งอยู่อยู่แล้ว

ตึกๆ

ทุกคนหันไปมองคนที่เดินออกมาข้างหน้าชั้นเรียนอย่างรวดเร็ว โดยที่เค้าแทบไม่ได้สังเกตอะไรเลย

มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ทำไมเราไม่ได้รู้สึกตัวเลย

"เอาล่ะนักเรียน ในคาบนี้ ครูจะสอนในเรื่องของการควบคุมพลัง ทุกคนก็คงจะรู้อยู่แล้ว ว่าทางโรงเรียนอยากให้นักเรียนหาสัตว์ประจำตัวให้เร็วที่สุด และสิ่งที่สำคัญที่จะทำให้พลังของเราพร้อมก็ต้อง ควบคุมพลังให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

อ้อ ที่ว่าให้พลังพร้อมเนี่ย คือการควบคุมพลังไม่ว่ามันจะเป็นยังไงนี่เอง ว่าแต่...//ตาเหลือบมองคนข้างๆ

"อะไร"

"เปล่า"ลู่หานหันหน้ากลับมาทันที ปัดโธ่เว้ย ถึงเซฮุนจะอยู่เลเวล8ก็จริง แต่เรื่องการควบคุมถ้าอยู่ระดับสูงมันก็ต้องยากกว่าอยู่แล้วล่ะ เหอะ!

"เพราะฉะนั้นในคาบนี้ ครูจะให้พวกเธอมาควบคุมพลังให้ครูดูทีละคน เริ่มจากแถวแรก เข้ามาทีละโต๊ะเลย"พูดจบ นักเรียนกลุ่มแรกก็มองหน้ากันสักพัก แล้วก็เดินเข้าห้องไปทั้งโต๊ะทันที

"ควบคุมพลังให้ดูงั้นเหรอ..."ลู่หานพูดก่อนจะหันหน้ามามองเซฮุน สายตาสื่อออกมาว่าสงสัย 

"สำหรับนาย อ.ก็คงจะให้ควบคุมสิ่งของให้ดูนั่นแหละ"เซฮุนบอกลู่หาน

"แล้วถ้าเป็น ลม อย่างนายล่ะ"ลู่หานถามกลับ

"ไม่รู้เหมือนกัน ว่าจะใช้วิธีไหน พลังของฉันยังไม่เสถียร วิธีน่ะก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆนั่นแหละ"

"เมื่อกี้ฉันอยากอัดเสียงนายเอาไว้จัง พูดยาวดี"

"กวนล่ะ"

"ใครกันแน่ที่กวน"

"ชิส์"

"นายได้คุยกับไอ้คริสบ้างรึยัง"

"ห้ะ!"ลู่หานหันกลับมามองเซฮุนทันที 

"เมื่อกี้? นายว่าไงนะ"

"หูตึงรึไง ฉันถามว่าได้คุยกับไอ้คริสบ้างไหม"เซฮุนยังตอบด้วยสีหน้าอันแสนเรียบนิ่งนั่นของตัวเอง หน่ำซ้ำยังว่า ว่าเค้าหูตึงอีกต่างหาก

"ไม่ หลังจากทำรายงานก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย นายถามทำไม"

"ก็เปล่า เห็นปกติ มันก็น่าจะมากับนาย"

"แต่ละคนตารางก็ไม่เหมือนกันนิ แล้วนายสนใจด้วยเหรอ"ลู่หานแกล้งถาม

"ก็เปล่า ไม่ได้สนใจมากนักหรอก"เซฮุนพูดพร้อมกับเปิดหนังสือฆ่าเวลา

"งั้นเหรอ ..."ลู่หานหันกลับไปเช่นเดินก่อนจะซุกหน้าลงกับโต๊ะ เช่นเดิม อีกคนก็คอยเหลือบมองอยู่บ้าง จนกระทั่งถึงคิวของพวกเค้าที่จะต้องเข้าไปที่ห้องของอ.อนยู



"ไง ลู่หาน เซฮุน เข้ามาเป็นคู่เลยนิ มาด้วยกันเหรอ"อ.อนยูทักขึ้นเมื่อทั้งสองคนเดินเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว

"เปล่าหรอกครับ แต่คงเพราะ มือของอ.ที่หยิบชื่อเซฮุนมาให้ผมล่ะมั้ง"ลู่หานแซวกลับทำให้อ.อนยูถึงกับยิ้มออกมา

ให้ตายสิ เหมือนพ่อไม่มีผิด

"เอาล่ะ ถ้างั้นในฐานะที่นายเป็นเด็กใหม่ ให้เซฮุนทดสอบก่อนก็แล้วกัน"อ.อนยูหันไปบอกเซฮุน ทำให้ลู่หานรับรู้ได้เลย ว่าอ.อนยูเชื่อในตัวเซฮุนและคาดการ์ณได้อย่างแน่นอนว่าต้องทำได้ดี

"เอาล่ะ เซฮุน งั้นลองแสดงผลถึงการฝึกให้ฉันดูหน่อยสิ"เมื่อได้ดังนั้นเซฮุนก็สูดลมหายใจเข้าให้เต็มปอดแล้วก็ตวัดตาไปมองลู่หานทันที

"นายถอยไปหน่อย"ลู่หานรีบถอยออกมาทันที ตามที่สั่ง

ร่างสูงค่อยๆหลับตาลง ลมก็ค่อยๆพัดออกมาจากร่างกาย ของเซฮุน และเมื่อมันพัดออกมามากพอก็เกิดเป็นพายุขนาดย่อมอยู่รอบตัวทันที ทำให้ลู่หานต้องหาที่ยึดเพื่อไม่ให้ตัวเองปลิวไปด้วย อ.เองก็คอยมองอยู่อย่างใกล้ชิด โดยไม่ได้เอ้ะใจอะไร ข้าวของในห้องก็กระจัดกระจายไปทั่ว เพราะพลังของเซฮุน

"ดี ลองเพิ่มพลังขึ้นอีกหน่อยสิ"

ห้ะ?? อ. นี่ก็เล่นซะผมจะเกาะไม่อยู่แล้วนะ จะให้แรงกว่านี้อีกเหรอ???

เมื่อได้คำสั่งจากอ.เซฮุนก็หลับตาลงอีกครั้งแล้วเพิ่มความรุนแรงของพายุให้มากขึ้นอีก แต่ที่น่าแปลกใจคือ พายุแรงขนาดนี้แล้ว ปกติ นี่พัดบ้านทั้งหลังให้พังได้แบบสบายๆแต่ห้องก็ยังไม่พัง หน่ำซ้ำอ.อนยูยังยืนนิ่ง ผิดกับลู่หานที่แทบจะเกาะเอาไว้ไม่ไหวแล้ว

พรึบ!!! ซ่าาาา!!! 

อึก! มะ ไม่ไหวแล้ว 

"อ้ากกก!!"ลู่หานไม่สามารถเกาะยึดเหนี่ยวเอาไว้ได้ก็ต้องพัดลอยไปจนได้

"ลู่หาน!!"

พรึบ!!!  ฟุบ!!!!

เมื่อเจ้าของพลังเห็นดังนั้นก็รีบหยุดพลังแล้ววิ่งเข้าไปรับร่างบางที่พัดมาทันที ส่งผลให้ทั้งคู่ลอยไปกระทบผนังห้องจากพลังที่เหลืออยู่

"อึก! อู้ยย! "

"นายไม่เป็นไรนะ!"ทันทีที่รู้สึกตัวเซฮุนก็รีบถามอีกคนทันที

"อื้อ ไม่เป็นไร ขอบใจนะ...."ลู่หานเงยหน้าขึ้นมา ก็ดันไปชนกับจมูกเซฮุนเข้าพอดี ซะงั้น 

จากการที่ถูกสายตาของกันและกันสะกดเอาไว้ ทำให้ทั้งสองคนไม่ได้รู้ตัวเลย ว่า ลู่หานตกอยู่ในอ้อมกอดของเซฮุนและก็จับมือกันไปโดยที่ไม่ได้รู้จัวเลย

"เอาๆ!! นักเรียน ตื่นค่ะ ตื่น!! เกรงใจคนโสดอย่างอ.บ้าง"ทั้งสองคนสะดุ้งลู่หานก็รีบลุกออกมาจากตัวเซฮุนแล้วไปแก้ตัวทันที อีกคนก็ลุกขึ้นมาเหมือนกัน

"เอาหล่ะ เซฮุน ถือว่าการฝึก เมนูพิเศษที่ฉันให้ ถือว่าให้ผลที่ดีเกินคาดเลยล่ะ"เซฮุนพยักหน้าตอบอ. 

ก็คงได้ผลนั่นแหละครับ อ. ก็เล่นซะผมปลิวเลย แถมยัง..

"เอาหล่ะ ลู่หานทีนี้ก็ตานายล่ะ"ลู่หานสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเรียกตัว

"ที่ฉันให้เซฮุนเริ่มก่อนน่ะ ไม่ใช่แค่เพราะนายเป็นเด็กใหม่หรอกนะ"เมื่อลู่หานได้ยินดังนั้น ก็มองไปรอบๆห้อง ก็พบว่าของทุกอย่างกระจัดกระจายไปทั่ว แม้แต่ตู้ขนาดใหญ่ที่ทำจากเหล็กยังล้มลงมาเลย

"แปลว่าอ.จะให้ผมเป็นพ่อบ้านให้ใช่ไหมครับ"ลู่หานพอจะเดาออกแล้ว ใช้เซฮุนเริ่มก่อน เพื่อให้ข้าวของลอยไปคนละทิศคนละทาง จากนั้นก็จะให้เค้าใช้พลังเอามันเก็บเข้าที่ หรือพูดง่ายๆ คือต้องเก็บกวาดเป็นพ่อบ้านนั่นแหละ

"555 ไม่ได้ขนาดนั้นซะหน่อย แต่ถ้าจะดูพลังนายก็ต้องใช้วิธีนี้นั้นแหละ"

"เฮ้อ"ถึงแม้จะถอนหายใจออกมาแบบนี้ แต่ลู่หานก็หลับตาลงสงบใจ แล้วค่อยๆใช่พลังเคลื่อนย้ายของทั้งหมดให้เข้าที่

เริ่มจากของหนักๆก่อนล่ะกัน 


พรึบ!!

ลู่หานค่อยๆ จับของให้เข้าที่ทีละชิ้น แต่ก็พยายามที่จะเลื่อนพลังของตัวเองพยายามเก็บของให้เข้าที่หลายๆอย่างพร้อมๆ



แต่มันทำได้ง่ายๆ ซะที่ไหนล่ะ......






----------------------------------------------------------------------------------

Talking with writer 


มาแล้วค่าาาา ตอนนี้อาจจะไม่ค่อยหนุกเท่าไหร่น้าาา แต่ตอนหน้ารับรอง ไอ้มีmoment เกิดขึ้นแหละค่าาาาา อย่าเพิ่งทิ้งไรท์นะรีดเดอร์ที่รักของไรท์ ตอนหน้าจะเอาให้สนุกไปเลยยยย ฝากติดตามด้วยนะค่าาาาา ขอบคุณค่ะ





B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #28 donky_ngam (@donky_ngam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:58
    ไรท์เราอยากเห็นอาอี้ในโมเม้นท์นี้จังเลยอ่ะ
    ต่อๆๆๆๆนะคะ
    #28
    1
    • #28-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 12)
      13 พฤษภาคม 2560 / 20:15
      เดี๋ยวจัดให้ค่ะ//ดูเหมือนรีดทุกคน อยากให้อาอี้ มีโมเม้น555
      #28-1