เฮี้ยว เซี้ยว ซ่าส์พิชิตใจยัยตัวยุ่ง

ตอนที่ 4 : ตอนที่3-ตามล่านางฟ้า-อ๊าก!ไอ้เสือดำ+กระเทียมดองTOT

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 มี.ค. 51



                     อ๊าก!ทำไมฉันถึงซวยเยี่ยงนี้วิ่งหนีผีมาให้พวกมหาโจรลูกหลานเสือดำเชือดเนี่ยนะพระเจ้า
            "ส่งตัวหมอนั่นมา"
            "ไม่!"
            "จะส่งมาดีๆหรือส่งทั้งน้ำตา"
            "ก็ฉันบอกว่าไม่ไง"
            "ก็ได้อยากมีเรื่องหรอห๊า!"
            ว่าแล้วไอ้ลูกเสือดำก็เดินตัวเอียงมาผลักอกไอ้ประธานจนเซไปถามจริงเหอะเมื่อคืนแกนอนตกเตียงแล้วหัวแกมันพาดอยู่บนหมอนรึไงวะเดินตัวตรงๆไม่เป็นรึไง
           "ถอยไปถ้าไม่อยากมีเรื่อง"
           "ห๊ะว่าไงนะหนูน้อยตัวกระเปี๊ยกแค่เนี๊ยอย่าทำซ่าดีกว่าน่า"
           ไอ้บ้าเสือดำแกเอามือจากหัวฉันเดี๋ยวนี้น้า
          "ปล่อย"
           แกรบๆ
           โอ้วเสียงกระดูกไอ้เสือดำเวลาหักมันกังวานดีแท้คึคึเดี๋ยวว่างๆจะแวะไปหักเล่น(อินางเอกโหดไปแล้ว)
           ผลั่ก!โครม!
           รัยวะแค่ฟาดหางเอ้ยฟาดแข้งนิดเดียวก็ร่วงและรัยวะเสียอารมณ์หมด- -*
           "พวกแก!"
           "ครับ!"
           "ฝากบอกลูกพี่แกด้วยว่าว่างๆเดี๋ยวจะไปหักกระดูกเล่นอีกเสียงมันดังดี"
           "ครับ!"
           "ไอ้ประธาน"
           "รัยไอเตี้ย"
           "จะไปได้รึยัง"
           "อืม"
           โอ้วแกจะโชว์แผงอกไปถึงไหนเห็นแล้วกำเดาจะกระฉูดอ๊าก!หมอนี่จะรอดมั๊ยเนี่ย(มันรอดแน่ถ้าแกไม่จับมันกดน่ะ)
          ตึก ตึก ตึก
          "แบร่~"
          "อ๊าก!"
          ผลัวะ!
          วะ..เวรแล้วไงดันเผลอไปตบหัวใครก็ไม่รู้เข้าไม่นะฉันไม่ผิดก็นายอยากเอาเข้ามาใกล้มือฉันทำไมอะ(ไร้ซึ่งความสำนึกผิดอย่างแรง)แต่ว่าทำไมไอ้ผู้โชคร้ายที่ได้ลิ้มรสผ่ามืออรหันต์ของฉันไปมันถึงหล่อน่าหม่ำอย่างงี้วะ(ยัยหื่น)
           "โอ๊ย!เจ็บนะไอ้หอยหลอดตบมาได้หัวคนนะเฟ้ยไม่ใช่ลูกวอลเล่ย์ ฉอด ฉอด ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆ"
           เวงกระเทียมนี่หว่า(เสียดายเล็กน้อย)
           "ฮือๆๆๆๆๆๆดูซิค่ะเคียวหัวดังแดงหมดเลย"
           กรี๊ด!เอามือของแกออกไปจากแขนสุดหล่อของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะนังกระเทียมดอง
           "เฮ้ย!ปล่อยนะฉันไม่ใช่เกย์มากอดแขนแบบนี้ได้ยังไงเฮ้เอบิมาช่วยกันหน่อยเซ่"
           หมับ!
           "เอาแขนของนายออกไปจากเขาซะ"
           "อุ๊ย"
           "ฉันสั่งให้เอาออกไปไม่ได้ยินรึไง"
           "เชอะก็ได้เคียวค่ะไว้จะแวะไปหาที่ห้องนะค่ะ"
           แกไม่ต้องโผล่กบาลมาเลยนะไอ้กระเทียมดองถ้าโผล่มาแม่จะสับให้เละไม่ให้ผุดไม่ให้เกิดเลยคอยดู
           "นี่ไอ้ประธานนายทนยัยกระเทียมดองนั่นไปได้ยังไงขนลุกแทนเลยนะเนี่ยบรื๋อ~ขนลุก"
           ว่าแล้วเราก็จัดการลูบขนแขนลงโดยพลัน
           "ก็ใช่ว่าอยากจะทนก็คนมันเป็นประธานนี่จะให้ลงไม้ลงมือกับคนในปกครองได้ยังไงเสียชื่อหมด"
           อ๋อหรอรักษาหน้าแต่ให้ฉันไปเสียชื่อด้วยการทำร้ายร่างกายกะเทยเถื่อนแทนเนี่ยนะอีตาบ้า!....แต่รู้สึกว่าเราจะวนมาที่มะกี๊อีกแล้วนะอ๊ากO_o!
           "นะ..นี่ไอ้ประธานรู้สึกมั่งปะว่าเราวนกลับมาที่เดิม"
           "ไอ้ที่เราวิ่งหนีผีมะกี๊อะหรอ"
           "อื้ม"
           "แต่เราเจอผีที่ตึก4ชั้น2ไม่ใช่หรอแหะๆๆๆ"
           "แล้วเราอยู่ตึกไหนล่ะแหะๆๆ"
           ฉันค่อยๆหันไปมองป้ายบนอาคารอย่างหวาดหวั่นเราอยู่ตึกไหนกันหนอเหอะๆๆๆ
           "เอ่อ..ไอ้ประธานห้องวิทย์4อยู่ตึกไหนหรอคงไม่ใช่ตึก4ใช่มั๊ย"
           "บังเอิญว่าใช่"
           "แล้วชั้นไหนล่ะ"
            คงไม่ใช่ชั้น2หรอกมั๊ง(คิดเข้าข้างตัวเองสุดฤทธิ์)
           "ชะ..ชั้น..ชั้น2"
           "ชั้นสองจริงๆด้วยฮือๆๆๆ"
           "ปะ..เป็นรัยไปอะ"
           "กะ..ก้อ.ดะ..ดูนั่นดิฮือๆๆ"
           "ผะ..ผะ...ผะ..ผีอีกแล้ว!"
            อ๊าก!จะมีอะไรที่ซวยไปกว่านี้อีกมั๊ยวะเนี่ย
..............................................................................................................................
คุยเล่น:เหอๆๆๆเสร็จไปแล้วอีกตอนมาคนท้วงมาว่าบทนำหายตัวไปเลยต้องมานั่นพิมพ์ใหม่เซงจับจิต=,=
         

   
         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

39 ความคิดเห็น