เฮี้ยว เซี้ยว ซ่าส์พิชิตใจยัยตัวยุ่ง

ตอนที่ 17 : ตอนที่16-ดื่มดุ๊บดิ๊บดั๊บ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 มี.ค. 51




                         "งืมๆแจ๊บๆ=.="(โหยเคี้ยวน้ำลายนางเองอิฉันกลายเป็นยัยซกมกไปแว้วTOT)
               ตึก ตึก ตึก
               "อ้าวตื่นแล้วเรอะ"
               "แล้วนายคิดว่าเดินละเมอมารึไงฟะ- -*"
               "ก็ว่างั้นเพราะฉันเห็นเสาที่นายเดินผ่านหักไปหลายต้นแล้วเหมือนกัน"
               "ไอ้บ้า"
               คนนะเฟ้ยไม่ใช่ลูกตุ้มที่ชนที่เสาถล่มหนะ
              "เอาอะไรคิดวะ"
              "ตาตุ่มมั๊งถามได้"
              "นั่นสินะหน้าอย่างนายคงไม่มีสมองหรอก"
              แรงไปป่าวว้าแต่คงไม่หรอกแค่ตอกกลับแสบๆคันๆเอง
              "หรอ^^งั้นหัวนายคงมีแต่ขี้เลื่อยสินะ"
              ฉึก!มีดที่มองไม่เห็นพุ่งทะลุใจดำดีแท้T^T(สมน้ำหน้า)
              "ไอ้บ้าหาว่าฉันไม่มีสมองเรอะT^T"
              "แล้วนายมาว่าฉันก่อนทำไมอะ"
              "ก็นายกวนฉันก่อนนี่นา"
              อะไรฟะแค่หยอกๆเอง-*-
              "ชิแล้วนี่ถึงแล้วเรอะ"
              "อืม"
              "ว้าวเหล้าจ๋ามาหาหน่อย*o*"
              "ไอ้ขี้เมามาถึงก็ถามหาเหล้าเลยเรอะ"
              "แล้วให้ถามถึงไอ้ด่างหน้าปากซอยรึไง"
              "เออ"
              มันช่างเป็นผู้ชายที่ตายด้านเสียจริง- -
              "แล้วไอ้พวกเพื่อนที่แสนจะดีดี๊ดีมันหายหัวไปไหนกันหมดแล้วล่ะ"
              "มันไปบ่อน้ำร้อนกัน"
              อะไรนะ...นี่พวกมันทิ้งฉันไว้ที่บ้านพักแล้วจรลีไปที่บ่อน้ำกันก่อนเลยเรอะT^Tชิชิชิไอ้พวกทิ้งเพื่อนTOTo
              "แล้วนายไม่ไปกับไอ้พวกบ้านั่นรึไง"
              "กะจะไปตอนดึกๆอะตอนนี้มันหนาว"
              หนาวบ้านแกสิร้อนจนตับจะสุกอยู่แล้วT^T
              

              งานเลี้ยงสังสรรค์ระหว่างเพื่อนฝูง...
              "เอ้าชนๆๆ!"
              "ชนๆเอิ๊กๆ"
              พวกมันบ้าไปแล้วT^Tแค่ดื่มไปไม่กี่ขวดเองรึว่ามันแกล้งเมาวะ- -*
              "ทัดสะเอิ๊ก..นะ.เอิ๊ก..สึก.เอ๊ก"
              รอให้หายสะอึกก่อนค่อยพูดไม่ได้รึไงวะนั่น=.=
              "เฮ้ย..ให้ค่อยๆพูดก้อด้าย-///-"
              "เฮ้~พวกเสียงนายยยยยยยานนนนนชาม๊าดเลย"
              แล้วเสียงแกไม่ยานเรอะ(แกก็ใช่ย่อยนะ)
              "แล้วท่านนนนปราทานเท่คาวโร๊พร๊ากกกกกปายหนายซ้าแล้วอ่า"
              "โสงสายจาปายแช่น้ามแล้วม๊าง"
              เอิ๊กๆๆๆๆๆแกล้งเมาเอาสนุกเจ้าค่ะ(ยัยนี่ท่าจะบ้า)
              "ช่างมานๆๆๆๆมาดื่มกันต่อดีกว่าเย๊เย^o^"
              ไอ้บ้าริโคะมันสติลอยล่องไปไหนแล้ววะนั่น(ปกคิก็ไม่ค่อยจะมี)
              แอ๊ด!
              "เคียวววววววววว"
              "เฮ้ย!อย่ามองด้วยสายตาวิ้งๆแบบนั้นดิ"
              "มาเล่นเกมส์กาน"
              เวรแล้วไงไอ้บ้าทารุชวนเล่นเกมส์มันต้องเป็นเกมส์ที่โครตอุบาทหรือไม่ก็โหดแบบหลุดนรกแหงๆ(หวนรำลึกถึงวัย12ณประเทศสเปนเล่นเกมส์ท้าดวลกันโดนท้าไปขวิดกับวัวกระทิงไม่รู้ว่ารอดมาได้ไง)
              "เฮ้ย!ไอ้ทารุหวังว่านายคงไม่เล่นเกมส์ท้าดวลอีกนะเฟ้ย"
              "ม่ายช่ายๆเกมส์นี้มีชื่อว่าดื่มดุ๊บดิ๊บดั๊บ^^"
              เกมส์บ้าอะไรวะเนี่ยไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยT^T
              "ใครที่อยู่ในห้องนี้ต้องเล่นเกมส์นี้ทั้งหมด"
              โอ้วม่ายT^Tถอนตัวไม่ทันแล้วซินะ
              "กติกาก็คือ..."
              อ๊าก!นางสาวเอบิไม่อยากฟางงงงงงงงงงงงTOTo


..............................................................................................................................
คุยเล่น:วะฮ่าฮ่างานนี้มีเละไปข้างแน่หุหุหุชีวิตวัยเด็กอันแสนโหดร้ายไม่มีใครเทียบเทียมไปขวิดกับกระทิงมันรอดมายังไงยงงงอยู่เลยเนี่ยใครรู้ช่วยบอกทีT^T

ปล.อย่าลืมเม้นกันน้าT^T

   
              
              
             
              

39 ความคิดเห็น