จ้าวเสวี่ยเหมยฮวา หญิงงามพลิกแผ่นดิน (ซีรี่ย์ 4 เทพ ตอนหงส์ทองพลิกแผ่นดิน)

ตอนที่ 8 : ลงโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 393 ครั้ง
    27 ก.ย. 61







"เรามีเรื่องต้องสะสางกันองค์รัชทายาทเฟยหลง"

ไท่หยางเอ่ยน้ำเสียงแข็งกร้าวใบหน้าเย็นชาสายตามีความไม่พอใจอยู่จ้องเขม็งไปที่ร่างตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง หยางเฟยหลงรับรู้อารมณ์คนตรงหน้าจึงเงียบเพราะรู้ว่าถ้าพูดอะไรไปตอนนี้คนเป็นพี่ของคนที่ตนรักและศิษย์ร่วมอาจารย์ต้องเข้ามาหักคอเข้าแน่

"หยางเฟยหลง!!! เจ้าทำเช่นนี้กับนางได้อย่างไร เจ้าก็รู้ว่านางคือน้องสาวข้า"ไท่หยางเห็นคนตรงหน้าเงียบจึงระเบิดอารมณ์ออกมา

"ข้าทำสิ่งใด"เขาตอบหน้านิ่ง ไท่หยางเห็นบุรุษตรงหน้านิ่งเฉยอารมณ์เริ่มพุ่งสูงขึ้น

"เจ้ารู้ว่าสิ่งที่เจ้าทำกับนางมันไม่ควรเจ้ายังแต่เจ้ายังทำมัน"ไท่หยางยกมือชี้หน้าหยางเฟยหลงอย่างโกธรเคือง

"มันไม่ควรอย่างไรในเมื่อข้ารักนาง"หยางเฟยหลงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แววตามั่นคงเพื่อให้คนตรงหน้ารับรู้ถึงความจริงใจของเขาที่มีต่อนาง

"หึ แต่นางไม่ได้รักเจ้า"ไท่หยางได้ยินคำตอบของคนตรงหน้าอึ้งไปชั่วครู่ จึงเกทับกับด้วยหน้าตาเหนือกว่า

"งั้นเจ้าคอยดูเถิดว่านางจะรักข้ายิ่งกว่าผู้ใด ข้าไปก่อนนะศิษย์น้อง"หยางเฟยหลงทะยานขึ้นฟ้าไปทางป่าปล่อยให้ไท่หยางยืนโมโหอยู่ตรงนั้นกว่าจะสงบอารมณ์ก็ทำให้องครักษ์เงาของเขาเกืิอบร่วงลงจากต้นไม้หลายรอบเช่นกัน

"เจ้าไม่มีวันได้อยู่กับนางเช่นนี้อีกแล้วหยางเฟยหลง!!!" เขาตะโกนไล่หลังไป



ฝั่งเสวี่ยเหมยฮวาที่ถูกให้นำตัวกลับวังหลวงนั่งบนรถม้า เยว่อิงเห็นน้องสาวต่างพระมารดาที่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างสำนึกผิดจึงอดพูดแขวะไม่ได้


"รู้จักสำนึกผิดด้วยหรือ ตอนทำไม่คิด เหอะ"


เสวี่ยเหมยฮวาได้ยินดังนั้นจึงหันหน้ามามองเยว่อิงอย่างงุนงง เยว่อิงเห็นหน้ามองหน้าจึงเอ่ยอย่างมีอารมณ์


"งงอะไรกันเสวี่ยเหมยฮวา หรือไม่รู้สิ่งที่เจ้าทำมันเป็นการกระทำที่น่ารังเกียจมาก"


"หม่อมฉันงงว่าเสด็จพี่หญิงรู้ด้วยหรือว่าหม่อมฉันกระทำผิดอะไร"เสวี่ยเหมยฮวากล่าวมาอย่างหน้าตาย


"เจ้า!!! เจ้าอย่าคิดว่าตนเป็นธิดาในฮองเฮาจะโอหังกับข้าได้นะ"นิ้วเรียวยกขึ้นมาชี้หน้านาง


"หม่อมฉันไม่ได้โอหัง!! เสด็จพี่หญิงจะกล่าวตำหนิหม่อมฉันได้ แต่อย่าตำหนิหม่อมฉันโดยไม่มีมูล"

เสวี่ยเหมยฮวาเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอม


สองมือของเย่วอิงกำแน่นดวงตาแข็งกร้าวอย่างสะกดอารมณ์จ้องหน้าเสวี่ยเหมยฮวาอย่างไม่ลดละ นางเห็นอย่างนั้นจึงไม่ยอมจ้องหน้าเย่วอิงกลับ ร่างทั้งสองแพร่ไอเย็นออกมาจำนวนมากทำให้อุณภูมิกลางคืนที่เย็นอยู่แล้วยิ่งเย็นลงไปอีก 


"ถึงวังหลวงแล้วเพคะ องค์หญิง"


เสียงของกำนัลคนสนิททำให้ทั้งสองละสายตาออกจากกัน เสวี่ยเหมยฮวาจึงลุกออกจากรถม้าโดยมีจี้อิงรอรับอยู่ เยว่อิงเห็นน้องสาวต่างแม่ก้าวลงไปจากรถม้ายังไม่วายพูดหาเรื่อง


"ระวังไว้เถิดน้องหญิง ข้าเยว่อิงคนนี้จะกระชากปีกอันยโสของเจ้าเอง"


"ข้าจะรอวันน้้นเสด็จพี่หญิง"เสวี่ยเหมยฮวาหันมากล่าวกับเยว่อิงพร้อมยิ้มมุมปากหลังจากนั้นจึงก้าวเดินอย่างทระนง ปล่อยให้เยว่อิงส่งสายตาเคียดแค้นอยู่ข้างหลัง 


"องค์หญิงเยว่อิงเพคะ เชิญเสด็จกลับตำหนักเถิดเพคะ"หลิงหนิงกล่าวอย่างระมัดระวังเพราะรบรู้ถึงอารมณ์เจ้านาย


"ข้าจะไปตำหนักเสด็จแม่"เยว่อิงเอ่ยพร้อมก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว หลิงหนิงเห็นเช่นนั้นจึงก้าวตามไปทันที


ตำหนักหลิวหลัน


ควันและกลิ่นกำยานกลิ่นบัวหิมะลอยฟุ้งไปทั่วห้องบรรทมที่ตกแต่งอยากหรูหราสมกับตำแหน่งของเจ้าตำหนัก ร่างระหงของกุ้ยเฟยคนงามนั้งบนตั่งให้นางกำนัลคนโปรดประทินผิวให้ มือสากอย่างคนทำงานหนักของมี่อิงลูบไล้ไปตามเรียวขางามดังคนที่ดูแลตัวเอง


"มี่อิง เจ้าทาให้ทั่วเลยนะ อย่าให้พลาดแม้แต่จุดเดียวเชียว"


"เพคะพระสนม"มือนางทาเครื่องประทินผิวซ้ำอีกรอบพร้อมตอบ


"เสด็จแม่เพคะ!"เสียงของเยว่อิงดังแหวขึ้นมาพร้อมกับร่างน้อยที่ก้าวเข้ามาในห้องบรรทม


"อะไรกันเยว่อิง ลูกเป็นองค์หญิงจะทำตัวเช่นนี้ได้อย่างไร"ซูกุ้ยเฟยเอ่ยตำหนิลูกน้อยที่เดินเข้ามาใกล้ตน


"หึ ลูกหงุดหงิด! ลูกหงุดหงิดๆๆๆๆ!"ร่างน้อยทิ้งตัวลงบนตั่งนั้งอย่างแรงพร้อมตะโกนออกมาเสียงดังอย่างมีอารมณ์ 


"เป็นอะไรมาหรือลูกรัก"ผู้เป็นมารดาเห็นลูกน้อยหงุดหงิดใจจึงเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงพร้อมไล่ให้ทุกคนออกไป


"จะมีอะไรล่ะเพคะ ถ้าไม่ใช่เสวี่ยเหมยฮวาที่ไปทำตัวน่ารังเกียจใส่คนที่ลูกหมายปอง"มารดาได้คำตอบจึงเอ่ยถามเพื่อให้แน่ใจว่าใช่คนเดียวกับที่นางคิดหรือไม่


"ใช่องค์รัชทายาทเฟยหลงใช่หรือไม่"เย่วอิงได้ยินชื่อของชายหนุ่มเอ่ยมาจากปากของมารดาจึงตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่รั้งรอที่จะยอมรับ


"ใช่เพคะเสด็จแม่ เป็นองค์รัชทายาทเฟยหลงแต่เส็จแม่ทรงรู้ได้ไงเพคะว่าเป็นองค์รัชทายาท"เยว่อิงเอ่ยถามอย่างใคร่รู้  ซูเยว่หลันจึงยกมือลูบผมงามพร้อมเอ่ยอย่างอ่อนโยน


"แม่เป็นแม่เจ้ามีหรือจะไม่รู้ว่าเจ้าชอบพอใคร ยิ่งตอนงานเลี้ยงฉลองพระพรรษาของเฟิ่งเฟยแม่เห็นเจ้าจ้ององค์รัชทายาทไม่คลาดสายตาเช่นนั้น"เมื่อฟังคำมารดาเยว่อิงเขินอายที่มารดารู้ทันตน แต่นางถือคติที่มารดาสอนว่าของของเราต้องเป็นของของเรา


"เสด็จแม่ต้องช่วยลูกนะเพคะ ลูกอยากแต่งกับองค์ชาย"ซูเยว่หลันยิ้มให้ลูกอย่างรักใคร่


"ลูกแม่ต้องการสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น ดึกแล้วคืนนี้เจ้ามานอนกับแม่เถิดลูกรัก"ซูเยว่หลันเรียกนางกำนัลให้มาดูแลลูกนางเสร็จ สองแม่ลูกจึงพากันเขานอนอย่างรื่นรมณ์



ฝั่งตำหนักเหมยฮวาถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศอันน่าอึดอัดเหตุมาจากสามองค์ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเสวี่ยเหมยฮวาจ้องมาที่น้องสาวอย่างเคร่งเครียด


"เสวี่ยเหมยฮวา เจ้าบอกเหตุผลมาว่าทำไมเจ้าถึงไปอยู่กับองค์รัชทายาทตามลำพัง"องค์ชายไท่อี้กล่าวอย่างเย็นชาและห่างเหิน

  

"หม่อมฉันหลงทางเพคะ"เสวี่ยเหมยฮวาตอบความจริวไปด้วยท่าทีจริงจังเพราะยามนี้เสด็จพี่ทั้งสามของนางโกรธอย่างที่ไม่เคยมาก่อน


"ทำไมเจ้าถึงหลงทาง"เป็นองค์ชายไท่ซานเอ่ยถาม


"หม่อมฉันตื่นเต้นที่ได้เห็นโคมลอยเพคะจึงวิ่งไปดูโดยไม่รอเสด็จพี่ทั้งสอง"เสวี่ยเหมยฮวาตอบอย่างหวาดหวั่น


"หม่อฉันผิดไปโปรดลงโทษหม่อมฉันเถิดเพคะ"ร่างงามทิ้งตัวลงบนพื้นก้มหน้าอย่างสำนึกผิด


"เสด็จพี่ไท่หยาง"องค์ชายไท่อี้หันไปหาพี่ลายอย่างต้องการความเห็น


"ลงโทษด้วยการกักบริเวณภายในตำหนักสี่วันพร้อมคัดคุณสมบัติของสตรีที่ดีร้อยจบ"เอ่ยสั่งการเสร็จร่างสูงใหญ่จึงลุกขึ้นเดินออกไปพร้อมกับน้องชายทั้งสองปล่อยให้เสวี่ยเหมยฮวาไว้ในห้องโถง

เมื่อองค์ชายทั้งสามก้าวออกมาจากตำหนักขันทีที่รับใช้ตำหนักเหมยฮวาปิดประตูและจะไม่เปิดจนกว่าจะกำหนดครบสี่วัน


"ถ้าฮองเต้หรือฮองเฮาทรงถามก็ตอบไปว่าองค์หญิงเสวี่ยเหมยฮวาเล่นซนในเมืองจนวุ่นวายไปทั่งจึงลงโทษโดยการกักบริเวณ"ไท่หยางเอ่ยกล่าวกับน้องชายและจี้อิงที่มาทรงเสด็จ 


"เพคะองค์รัชทายาท"


จี้อิงทูลาเสร็จองค์ชายทั้งสามจึงขึ้นเกี้ยวไปตำหนักหยางหลิวขององค์ชายไท่หยาง


ตำหนักหยางหลิว

ร่างสง่างามทั้งสามลงจากเกี้ยวแล้วเดินตรงมายังโถงตำหนักอย่างมั่นคง องค์ชายไท่หยางก้าวขึ้นไปนั่งตำแหน่งประธานตามด้วยองค์ชายไท่อี้ องค์ชายไท่ซานตามลำดับ 


"เราจะเช่นไรดีเสด็จพี่"ไท่อี้กล่าวอย่างกังวล


"ศิษย์พี่เฟยหลงครั้งนี้ดูจริงจังมากจนข้ากลัวว่าเราอาจจะต้องเสียฮวาเอ๋อร์ไป"ไท่ซานกล่าวสมทบ


"ไม่มีทาง! ข้าจะไม่ยอมให้เฟยหลงเอาน้องน้อยข้าไปเด็ดขาด"ไท่หยางกล่าวหนักแน่น มือทั้งสองพาดลงบนเก้าอี้ใบหน้าครุ่นคิด


"ข้าคิดว่าเราควรทำให้ฮวาเอ๋อร์วุ่นวายเรื่องอื่นจนไม่เวลาไปเล่นนอกวังดีกว่า"ไท่อี้เสนอความคิด


"เป็นความคิดที่ดี ข้าได้ยินมาว่าฮวาเอ๋อร์เสนอความคิดให้เสด็จพ่อทำโรงเรียนแล้วเสด็จพ่อทรงให้ข้าเป็นคนรับผิดชอบการก่อสร้างโรงเรียนในครั้งนี้ งั้นข้าจะให้ฮวาเอ๋อร์ช่วยด้วย"ไท่หยางกล่าวอย่างมีแผนแต่ในใจก็อดกังวลไม่ได้ที่หยางเฟยหลงกล่าวกับตนนั้นมีความจริงกี่ส่วน หรือน้องสาวเขาจะมีใจให้หยางเฟยหลงกันแน่ 


 จันทราลาลับขอบฟ้าดวงตะวันขึ้นมาแทนที่ เสียงไก่ขันปลุกบรรดาสัตว์น้อยใหญ่ให้ตื่นจากการจำศีล ออกมาหาอาหารเพื่อตอนรับฤดูใบไม้ผลิ เชกเช่นเดียวกับผู้คนที่เริ่มทำการเกษตรและค้าขาย ฝั่งวังกลวงบรรดากงกง นางกำนัล ขันที ต่างวิ่งวุ่นรับใช้เจ้าชีวิตตน วันใหม่ที่ครื้นเครงเริ่มต้นขึ้นสดใสเช่นเดียวกับเสวี่ยเหมยฮวา


"เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนาน อยากปล่อยใจไป เป็นครั้งที่รอฤดูนี้มาเนิ่นนาน"ร่างงามร้องรำพร้อมวิ่งไปทางอุทยาน โดยมีจี้อิงวิ่งตามร้องเรียกให้นางหยุดวิ่งและนางกำนัลขันทีรั้งท้ายมา เท้าเล็กวิ่งตรงไปศาลาริมสระบัว เมื่อถึงศาลาเสวี่ยเหมยฮวาเดินมาทิ้งตัวลงนั้งห้อยขาแกว่งไปมาอย่างสบายใจ สายตาคู่งามจับจ้องไปยังนกหยวนหยางคู่หนึ่งที่บินมาเกาะต้นมู่ตานที่ออกดอกหลากสีบานสะพรั่งเต็มไปทั่วบริเวณของอุทยานมู่ตาน


"พี่จี้อิงเอากระดาษกับหมึกมาให้ข้าที"เสวี่ยเหมยฮวาร้องขอขณะสายตาจับจ้องไปที่นกหยวนหยางคู่นั้น จี้อิงได้ยินดังนั้นจึงยกถาดอุปกรณ์วาดรูปและให้ขันทียกโต๊ะมาให้เด็กสาว


มือบางรับถาดวาดรูปวางบนโต๊ะ นางใช้มือจับพู่กันจุ่มลงแท่นหมึกที่มีจี้อิงคอยฝนให้ พู่กันด้ามงามถูกจรดลงบนกระดาษอย่างบรรจงและคล่องแคล่ว วาดไปสักพักปรากฏรูปต้นมู่ตานที่มีนกเกาะอยู่ มือเรียวหยิบยกขึ้นมาดูอยากเบามือพยักพเยิดให้จี้อิงและนางกำนัลขันที่ดู ทุกคนล้วนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่ารูปที่งดงาม





      กดถูกใจ คอมเมนต์ เป็นกำลังใจด้วยนะคะ.   





































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 393 ครั้ง

167 ความคิดเห็น

  1. #145 NutsineeRin (@NutsineeRin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 10:16
    อายุในเรื่อง 5-6 รู้จักอัจฉาริษยาเรื่องผู้ชาย

    โห แก่แดดแต่เล็กแต่น้อย
    #145
    0
  2. #137 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:12
    รักเลยยย
    #137
    0
  3. #112 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 13:51
    ขอบคุณมากค่ะไรท์.
    #112
    0
  4. #61 _ncnp1211 (@_ncnp1211) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 02:35
    น้องเหมยดีแล้วลูก คนรักเยอะๆ
    #61
    0
  5. #36 Moonoy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 17:32

    น้้้องเหมยเรานี่มีแต่คนรักอะ ชอบบบ

    #36
    0
  6. #35 prince30 (@kanokwan13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:36
    รอต่อไปจ้าาา

    ขอแค่ไรท์ไม่เทคนอ่านก็พอ
    #35
    1
  7. #34 Nanase33 (@HikariJung8893) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 01:14
    ทำไมฮ่องเต้แต่ละคนบอกรักเมียแต่ก็มีอะไรกับเมียน้อยจนลูกเต็มบ้าน??
    #34
    1
  8. #30 verno (@lieto) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 13:06
    อิแม่ลูกคู่นี้
    #30
    0
  9. #29 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 11:33
    แม่ลูกพอกัน ผู้ชายเขาไม่ชอบก็ยังจะหน้าด้านไปเอา
    #29
    0
  10. #28 water05 (@water05) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 22:45
    อะไรคืออยากได้ต้องได้ นี่คนนะไม่ใช่แมว ถามเค้าบ้างรุเปล่าว่าอยากได้ตัวเองบ้างไหมคะน้องเยว่
    #28
    0
  11. #27 pang102 (@pang102) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 19:54
    รออออออ
    #27
    0
  12. #26 Wanwan_29 (@Sayakasan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 17:43
    สู้ๆนะคะพี่ๆ กันพระเอกต่อไปค่ะ
    #ทีมองค์ชายสามไท่
    #26
    1
  13. #25 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 00:23
    มาน้อยจังเลย แค่10%พอค่ะ
    พี่เฟยหลงเราโดนกันท่าซะแล้ว พยายามเข้านะท่าน เราเชียร์พี่ชายอ่ะ พวกนางน่ารักดี ถถถถถ
    #25
    1
    • 27 กรกฎาคม 2561 / 21:07
      ขอบคุณเรื่องตอนนะคะ อยากให้พี่แกโดนซะบ้างจะได้ไม่ลวนลามน้องอีก5555
      #25-1