จ้าวเสวี่ยเหมยฮวา หญิงงามพลิกแผ่นดิน (ซีรี่ย์ 4 เทพ ตอนหงส์ทองพลิกแผ่นดิน)

ตอนที่ 20 : อิสระของเสวี่ยเหมยฮวา 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

ร่างน้อยของสี่สาวจับจูงมือกันโดยมีองครักษ์หนุ่มทั้งสองนั้นคือ เจิ้นอิง เจิ้งไคประกบตามหลังไม่ห่าง ทั้งหกพากันมาตลาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงของเมืองหลวงตลอดเส้นทางต่างคึกครื้นไปด้วยเสียงพ่อค้าแม่ค้าต่างร้องเรียกลูกค้าและผู้คนที่มาจับจ่าย 


เสวี่ยเหมยฮวาที่ได้เห็นภาพตรงหน้าก็อดตื่นตาตื่นใจไม่ได้ นี้อาจเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่นางได้ก้าวเท้าออกจากวังหลวงหลังจากเหตุการณ์ที่พลัดหลงกับเสด็จพี่ครั้งก่อน 


"ของขายเยอะจัง อ่า! นั้นถังหูลู่ใช่ไหม"นางกล่าวเสียงตื่นเต้นพร้อมก้าวเท้าไปตรงถังหูลู่ที่ผลไม้ถูกเคลือบด้วยน้ำตาลจนแวววับ 


"เถ้าแก่จ้ะ ข้าขอถังหูลู่ไม้หนึ่งจ้ะ"เสียงหวานเอ่ยบอกเถ้าแก่


"ฮวาเอ๋อร์เจ้าไม่เคยกินถังหูลู่หรือ"เจี้ยนเปาเอ่ยถามอย่างสงสัย 


"ไม่เคย ที่จำความได้ออกวังครั้งแรกตอนแปดหนาวจากนั้นข้าก็โดนกักบริเวณไม่ให้ออกนอกวังอีกเลย"นางตอบอย่างมีอารมณ์เมื่อคิดถึงสาเหตุที่ไม่ได้ออกวัง


"เจ้าคงอึดอัดแย่เลยสินะสหาย"หลันอี้กล่าวอย่างสงสารและเดินไปควงแขนสหายรัก


"ใช่ อี้เอ๋อร์วันนี้เจ้าต้องพาข้าเที่ยวให้รอบเลยนะ"นางพูดและเอียงหัวถูไถไปกับไหล่หลันอี้


"ได้สิน้องรัก ท่านพี่คนนี้จะพาเจ้าเที่ยวให้รอบตลาดเลยฮ่าๆๆ"หลันอี้พูดพร้อมทุบอกดังชายชาตรีจึงเรียกเสียงหัวเราะจากคนรอบข้างอย่างดี ระหว่างนั้นเสวี่ยเหมยฮวาเหมือนคิดอะไรได้จึงยื่นถังหูลู่ให้เจี้ยนเปาถือ มือบางเอื้อมไปด้านหลังหวังจะปลดผ้าคลุมหน้าออกแต่ก็ชะงักเมื่อมีมือใครจับไว้


"เจ้าจะทำอะไร"ซิ่งฮวาเอ่ยถามอย่างสงสัย


"ข้าเพียงแค่จะปลดผ้าคลุมหน้าออก"นางตอบหน้าซื่อ


"ไม่ได้"นางโต้เสียงเย็นทันควัน


"พี่หญิงถ้าข้าไม่ปลดผ้าออกแล้วข้าจะกินถังหูลู่ได้ไง"นางขยับมือเพื่อจะปลดอีกครั้งแต่ก็ถูกห้าม


"จ้าวเสวี่ยเหมยฮวา พี่บอกว่าไม่ได้มันอันตรายกับเจ้านะ"ซิ่งฮวาเอ่ยเตือนเสียงเครียด


"พี่หญิงซิ่งฮวาเจ้าค่ะ ให้น้องปลดผ้าเถิดนะเจ้าค่ะ น้องไม่ได้ออกวังมาตั้งนานน้องอยากสนุกโดยไม่มีอะไรปิดหน้านะเจ้าค่ะ นะๆๆๆ"เสวี่ยเหมยฮวาพูดอย่างออดอ้อนพร้อมจับมือนางมาเขย่า ซิ่งฮวาเห็นท่าทีตรงหน้าด้วยความลังเล เสวี่ยเหมยฮวาออดอ้อนหนักขึ้นเมื่อพี่หญิงของนางเกิดความลังเล


"เฮ้อก็ได้"สุดท้ายนางก็ใจอ่อนให้เด็กน้อยตรงหน้าอีกครั้ง เสวี่ยเหมยฮวายิ้มดีใจปลดผ้าบางออก ผู้คนโดยรอบที่เดินสวนนางต่างชะงักมองใบหน้านวลที่งดงามจนแทบหยุดลมหายใจ มือบางเอื้อมไปจับมือหลันอี้และออกเดินไปดูเครื่องประดับทิ้งให้ผู้คนมองหลังสง่างามจนลับสายตา


คนทั้งหกมาหยุดที่ร้านหนึ่งเป็นร้านเครื่องประดับชื่อดังของเมืองหลวงที่มีราคาถูกไม่กี่ตำลึงเงินจนถึงหลายตำลึงทอง หญิงงามสี่คนเดินเข้าไปในร้านโดยทิ้งให้พี่ชายเฝ้าอยู่ด้านหน้า


"คุณหนูทั้งสี่ต้องการซื้อเครื่องประดับแบบไหนหรือเจ้าคะ"เถ้าแก่เนี้ยเอ่ยถาม


"ข้าขอดูของที่ใส่วันธรรมดาได้ไหมเถ้าแก่เนี้ย"เสวี่ยเหมยฮวาเอ่ยตอบ


"เชิญทางเลยเจ้าค่ะ"หญิงวัยกลางคนผายมือไปทางด้านหลังร้านที่เป็นห้องรับรองแขกที่มีฐานะร่ำรวยและแน่นอนว่าพวกนางถูกจัดอยู่ในกลุ่มนั้นเมื่อเถ้าแก่เนี้ยพิจารณาชุดที่พวกนางใส่


"คุณหนูทั้งสี่สักครู่นะเจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าจะนำเครื่องประดับมาให้ดู"เถ้าแก่เนี้ยพูดเสร็จจึงหายออกไปทิ้งให้สี่สาวไว้ในห้อง


"เจี้ยนเปา หลันอี้ พี่หญิงพวกท่านอยากได้เครื่องประดับชิ้นไหนเลือกได้ข้าจ่ายเอง"เสวี่ยเหมยฮวาเอ่ยอย่างหน้าใหญ่ใจโต


"ไม่เอาข้ารับไม่ได้หรอก"เจี้ยนเปาปฏิเสธทันควัน


"ข้าก็ไม่รับนะ มันมีค่ามากไป"หลันอี้ส่ายหน้าหนี


"แต่มันมีค่าน้อยกว่าความสัมพันธ์เรานะ รับไปเถอะถือว่าข้าให้เป็นของขวัญพวกเจ้าจะปฏิเสธน้ำใจข้าหรือ"


เมื่อเสวี่ยเหมยฮวากล่าวจบ คนทั้งสองหันหน้ามามองกันด้วยความลำบากใจที่จะรับของมีค่าจากเพื่อน 


"รับไปเถิดนางต้องการที่จะให้ ถ้าวันนี้เจ้าไม่รับและเอาแต่ปฏิเสธ วันพรุ่งพวกเจ้าอาจจะต้องจำใจรับไว้นะ อย่าลืมสถานะนางสิ"ซิ่งฮวาเอ่ยช่วยอีกแรงเพราะนางเคยโดนมาก่อนครั้งที่น้องสาวคนสนิทให้ของนางเอาแต่ปฏิเสธไม่รับ พอวันถัดมามีของพระราชทานมาจากในวังมอบให้นางมากมายคนที่พรดราชทานให้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นหญิงสาวที่ทำตัวเป็นลิงกอดขากอดแขนเจี้ยนเปาและหลันอี้อย่างออดอ้อน 


"เอาไงอี้เอ๋อร์"เจี้ยนเปากระซิบถาม


"ข้าว่ารับไว้เถอะฟังคำพี่หญิงจะดีกว่า"หลันอี้ที่ได้ฟังคำของซิ่งฮวาจึงตอบตกลง ไม่ใช่เพราะอยากได้ของหรือกลัวหญิงตรงหน้าแต่กลัวว่าวันพรุ่งอาจจะไม่มีแค่เครื่องประดับเท่านั้น





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

167 ความคิดเห็น

  1. #110 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 08:47
    มาลงแล้ว
    #110
    0
  2. #107 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:27
    รอค่ะ....
    #107
    0