ตอนที่ 6 : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 217 ครั้ง
    5 ก.ย. 61

2 วันต่อมา 

"อืมมม อือออ หือ วันนี้แล้วเหรอ"เมงุตื่นขึ้นมาพร้อมกับความง่วงงุนเมื่อเปลือกตาเปิดออก

"ไปอาบนำ้ดีกว่า"เมงุจัดการธุระแต่งตัว ใส่เสื้อรัดรูปเผยหุ่นเอาล่ะอรชรบอบบางน่าถนุถนอม กางเกงขาสั้นถึงแค่ขาอ่อน มันน่าเป็นที่ต้องตาต้องใจของชายหนุ่มเสียจริง เพราะมันเผยผิวขาวอมชมพูนิดๆของเธอ ขาข้างซ้ายจัดการพันผ้าพันแผลไว้ทั้งข้าจนถึงข้อเท้า อีกข้างหนึ่งที่ต้นขาพันผ้าพันแผลไว้ส่วนเดียว แล้วจึงใส่ซองคุไนทับไป และจบท้ายด้วยการใส่รองเท้านินจาสีดำ

วันนี้คือการสอบรอบที่ 2 ของการข้ามเป็นจูนินเลย ชนิดที่ว่าไม่ต้องเสียเวลามานั่งเป็นเกะนิน ก็บอกไปแล้ว ช่วงนี้สงครามรุนแรง

"แม่ค้าาา หนูไปแล้วน้าา"เธอตะโกนแม่สุดสวยของตัวเอง แล้วจึงวิ่งออกจากบ้าน โดยที่ผู้เป็นแม่นั้น ยังไม่ได้ตอบเธอเลย เมงุกระโดดตามบ้านเรือนไปเรื่อยๆจนถึงเขตป่าต้องห้าม จากนั้นก็กระโดดตามต้นไม้มาจนถึงหอคอยแห่งหนึ่ง เมื่อเปิดก็พบกับคนทั้ง 13 คน ที่สะบักสะบอมกันสุดๆ ซึ่งต่างจากตัวเธอมาก

"เอาล่ะๆ การทดสอบต่อไป พวกเธอต้องสู้กันที่นี่ก่อน แล้วจึงสามารถเข้ารอบที่ 3 ได้ แต่เนื่องจากจะมีเศษมา 1 คน ดังนั้นฉันจะให้คนที่มาถึงคนแรกของการสอบรอบที่แล้ว เป็นคนที่ได้เข้ารอบ 3 ก่อน จากนั้นจะเหลือกัน 12 คน 6 คนที่ชนะมาได้ เข้ารอบ 3 เมื่อเข้ารอบ 3 ทั้ง 6 คนต้องต่อสู้กันจนเหลือ 1 คน จากนั้น 1 คนนั้น จะได้สู้กับผู้ที่มาถึงคนแรกในรอบแรก เข้าใจนะ เริ่มได้เลย" เมื่อเมงุมาถึง โฮคาเงะก็อธิบายยาวยืดชนิดไม่พักหายใจให้ทุกคนฟัง

"เธอคือผู้ที่มาถึงคนแรกสินะ ตามฉันไปที่สนามของรอบสามดีกว่า"มีจูนินมาหาเมงุ แล้วบอกให้เธอไปรอที่สนามล่วงหน้า

"ขอหนูดูการแข่งนี่หน่อยได้ค้ะ นะ น้าาา"ขอดีๆคงไม่ได้ เลยจัดการใช้ไม้อ้อนทันที

"เอ่อ ท่านโฮคาเงะ เอาไงดีครับ"จูนินหนุ่มหมดปัญญาจริงๆ จึงหันไปขอความช่วยเหลือจากโฮคาเงะทันที 

"ตามใจยัยหนูเมงุเลย"โฮคาเงะก็ปล่อยไปตามที่เมงุต้องการ ความจริงแล้ว เธอกับโฮคาเงะแอบสนิทกันนิดนึง ยำ้ว่านิดเดียว

"ขอบคุณค่าา "กับท่านโฮคาเงะแล้ว เธอสามารถยิ้มให้โดยไม่มีการเสแสร้งใดๆทั้งนั้น

"คู่แรก ฮิวงะ มุสะ กับ เซนจู มิกะ เอาล่ะ เริ่มได้เลย"คู่แรกมาก็ตกใจเลยแหะ

"คู่แรกมาก็น่าสนใจเลยนะ"ดูเหมือนโฮคาเงะกับจูนินหนุ่มจะคิดเหมือนกับเธอนะ

"หืมม ยัยเด็กอุจิวะนี่"ดูเหมือนไปโมโหใครมาเลยแหะ

"แล้วทำไมเหรอค้ะ"ฉันถามแล้วเอียงคอนิดๆ 

"ไม่ต้องมาหน้าแบ๊วใส่ฉัน หล่อนใช่มั้ยที่เอาคัมภีร์ฉันไป"มุสะตะโกนถามด้วยความโมโห

"เอ๋ ถ้าไม่ใช่ฉัน แล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะคะ"พอมีใครมาเถียงเธอ ก็ถึงเวลาแสดงนิสัยกวนบาทาที่เก็บไว้

"นี่หล่อนนนน"มุสะกัดฟันกรอดด้วยความโมโหตามเคย

"เอาล่ะ เริ่มๆกันสักที"จูนินที่เป็นกรรมการเริ่มรำคาญจึงเร่งให้ทั้งคู่รีบสู้กันโดยไว

"ชิ"มุสะจิ๊ปากด้วยความขัดใจ แล้วตั้งท่ามวยอ่อน มิกะก็เริ่มตั้งท่าการต่อสู้เช่นกัน

"ย่าาา"มุสะวิ่งซิกแซกไปหามิกะ แล้วจากนั้นมุสะจึงเริ่มใช้มวยอ่อนไปตามจุดจักระต่างๆของร่างกาย แต่มิกะก็สามารถหลบได้ตลอด

"ตาฉันล่ะนะ"มิกะที่ป้องกันมานาน เริ่มโจมตีกลับ โดยการใช้คุไนฟันใส่มุสะไม่ยั้ง แต่มุสะหลบได้ แล้วทั้งคู่ก็กลับไปตั้งหลักกันใหม่ 

มิกะและมุสะวิ่งเข้าหากันอีกครั้ง มิกะใช้ขาเตะไปที่กลางลำตัวของมุสะ มุสะสามารถเอามือมาป้องกันไว้ได้ จากนั้นจึงใช้มือขวาพุ่งไปยังจุดจักระบริเวณไหล่ซ้ายของมิกะ และก็โดนเข้าเต็มๆ ฝ่ายมิกะก็ไม่น้อยหน้า มือข้างขวาที่ถือคุไน สามารถฟันแขนซ้ายของมิกะจนมิดไปครึ่งด้าม แล้วทั้งคู่ก็เตะใส่ขาขวาของกันและกันอย่างแรงราวกับอ่านใจกันได้ ทั้งคู่บาดเจ็บพอกัน จึงละการใช้แขนซ้ายเพื่อความปลอดภัย แต่ก็คงจะเลี่ยงไม่ได้มากนัก

มิกะแและมุสะโจมตีกันอีกครั้ง มุสะเริ่มใช้ท่ามวยอ่อน

"มวยอ่อนแปดทิศ 64 ฝ่ามือ"มุสะสกัดจุดจักระทั้ง 64 จุด ของมิกะ ทำให้มิกะไม่สามารถใช้วิชานินจาได้ จากนั้นจึงเกิดความได้เปรียบกับตัวมุสะ

"นายดูถูกฉันเกินไปนะ"ถึงจะใช้วิชานินจาไม่ได้ แต่ตัวเขาเองก็ไม่ได้ด้อยในเรื่องกระบวนท่าหรอกนะ ออกจะเก่งด้วยซำ้ไป มิกะใช้สันมือกระแทกกับข้อพับแขนซ้ายมุสะจนมันหักอย่างที่ไม่สามารถขยับได้ มุสะร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

"อ๊ากกกกกกกกกก"เสียงของมุสะก้องไปในลานประลอง จนหลายคนที่เข้ารอบยังรู้สึกเจ็บแทน 

"เอาล่ะ การประลองจบแล้ว พวกเธอทั้งคู่เสมอกัน"จูนินกรรมการเดินมาบอกผลให้ฟัง ผลนั้นไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจกับมุสะและมิกะเท่าไหร่นักหรอก

"ทำไมล่ะครับ x2"ทั้งสองถามออกมาพร้อมกัน

"ฉันได้วิเคราะห์จากการต่อสู้ของพวกเธอแล้ว มิกะมีกระบวนท่าที่เหนือกว่ามุสะ แต่มุสะก็มีมวยอ่อนที่ทำให้เกิดความได้เปรีบยขึ้นมา ซึ่งหากลองมองดีๆแล้ว มันก็เหมือนกับห่วงโซ่ มุสะสกัดจุดจักระ แต่มิกะใช้กระบวนท่าที่ไม่ใช้จักระ แต่การสกัดจักระ ถ้าหากสกัดได้อย่าง 100% มุสะจะชนะอย่างไม่ต้องสงสัย"จูนินหนุ่มตอบพวกเขาไปอย่างมีเหตุและผลอย่างครบถ้วน พวกเขาทั้งสองคนจึงจำต้องยอมรับในผลการแข่งขัน

"หนูไปที่สนามแข่งต่อไปก่อนนะคะ"เมื่อผลปรากฏแล้ว เมงุก็ไม่มีเหตุจำเป็นต้องจะอยู่อีกแล้ว 

"ไม่อยู่ดูต่อเหรอ ยัยหนู"โฮคาเงะถามเมงุขึ้นมา

"ไม่ล่ะค่ะ นอกจาก 2 คนนั้นแล้ว ไม่มีใครน่าสนใจสักคน"เมงุตอบโฮคาเงะตามตรง เธอไม่สนใจใครเลย นอกเสียจากมิกะกับมุสะ

ต่อไปนี้ขออนุญาติอัพอาทิตย์ละ 1 ครั้งนะค้ะ อัพวันอาทิตย์น้า แต่ตอนจะยาวกว่านี้ เยอะมากกกกกกกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 217 ครั้ง

177 ความคิดเห็น

  1. #24 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 06:14
    รอออออ
    #24
    0
  2. #22 0859768130 (@0859768130) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 21:28
    รออออค่าาาาาา
    #22
    0
  3. #20 DirDirundar (@DirDirundar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 12:08

    รอนะคะไรท์
    #20
    0
  4. #19 211048 (@211048) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 06:21
    ขอบคุณค่าาาาาา
    #19
    0
  5. #18 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 21:09

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #18
    0