ตอนที่ 27 : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    7 พ.ค. 62

"เมงุ พรุ่งนี้ข้ามีประชุมห้าคาเงะ วานเจ้าช่วยไปกับข้าด้วยแล้วกัน บอกชิซุยด้วยนะ เราจะไปกันสามคน ไปเตรียมตัวได้แล้ว จะเริ่มเดินทางวันนี้ในอีกหนึ่งชั่วโมง"ร่างชายแก่ของโฮคาเงะรุ่นสามเปิดประตูมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ยังไม่ทันทำความเคารพ รุ่นสามก็พูดรวดเดียวจบ ก็ออกไปซะอย่างนั้น ทิ้งเมงุที่กำลังยืนด้วยความงุนงงแบบเอ๋อ พลางคิดในใจ

'อะไรคะนั่น ขออีกทีได้มั้ย???' ยังไม่ทันตั้งสติดีก็คิดถึงคำพูดก่อนหน้า ในอีกหนึ่งชั่วโมง หนึ่งชั่วโมง... ตลก!!! เธอยังเคลียร์งานไม่เสร็จด้วยซํ้า แถมเป็นชายแก่เมื่อสักครู่อีกตั้งหากที่เร่งบอกเธอว่า วัน-นี้-ต้อง-เสร็จ!!! คุณปู่ขา หนูยังเหลืออีกกองเลยนะ 

ถึงจะบ่นไปแบบนั้น แต่แต่ละคนที่มาหาเธอก็ต้องหน้าเหวอ มือข้างขวาจับปากกาเซ็นเอกสาร มือข้างซ้ายจับงานแผ่นต่อไปขึ้นอ่านอย่างไม่มีตกหล่น ตำแหน่งผู้ช่วยควรยกให้เธอ...

ห้าสิบนาที

เสร็จแล้วววว ฉันเขียนจดหมายห้อยติดขาอินทรีย์ประจำตัวเพื่อให้มันไปหาชิซุย ส่วนตนนั้น ต้องรีบไปจัดแจงของ ในจดหมายเขียนว่าห้านาทีเจอกันที่หน้าหมู่บ้าน เธอคงไปทันนะ 

สิบนาที

"ฮะ แฮ่กๆๆๆๆ"ฉันยืนกุมเข่าที่ประตูบานใหญ่มหึมาหน้าหมู่บ้าน ข้างๆมีชิซุยที่หอบแฮ่กพอกัน บ้านอุจิวะอยู่ท้ายหมู่บ้าน ประตูอยู่หน้าหมู่บ้าน ให้เวลาสิบนาที ของเหรอ เวลาสองนาทีได้แค่ไหนก็เอาแค่นั้นล่ะ ความจริงนอกจากดาบก็ไม่เอาอย่างอื่นแล้ว ล่ะมั้ง

"เด็กสมัยนี้นี่ไม่ไหวจริงๆ แค่นี้ก็เหนื่อยแล้ว จะไปรอดกันมั้ยเนี่ยพวกเจ้า"วินาทีนั้น หน่วยลับหน่วยนึงที่นั่งคุกเข่าอยู่ แอบเห็นมือของสองอัจฉริยะลั่นไปจับคุไนเอาไว้ แต่ดีที่ตั้งสติทัน เกือบไปแล้วนะครับ ท่านโฮคาเงะ โคโนฮะเกือบต้องหาผู้นำคนใหม่แล้วสิ ใจหายหมด 

"พวกเจ้าไปได้แล้วล่ะ"เมงุที่ยืนหอบตัวโยน กำลังพยายามตั้งสติหายใจเข้าลึกๆ 

"เราควรรีบออกเดินทางค่ะ"เห็นอีกฝ่ายพยักหน้า เมงุกับชิซุยก็เดินประกบ และถึงแม้ทั้งสองจะเดินตรงมีสง่าราศีเพียงใด บนใบหน้าก็ไม่สามารถปกปิดเสียงหอบหายใจหรือเหงื่อได้ ไม่รู้จะชมหรือจะเวทนาดี




"ตอนนี้คํ่าแล้ว ท่านรุ่นสามจะเดินทางต่อหรือพักก่อนดีคะ"อย่างน้อยถ้าเดินทางต่อก็ใช้เนตรวงแหวนได้ล่ะนะ

"เดินทางต่อเถอะ ถ้าไปไม่ทันเกรงว่าจะมีปัญหาเอา"ฉันกับชิซุยเบิกเนตรวงแหวน ความระมัดระวังเพิ่มขึ้นกว่าเดิมสองเท่า ฉันจะกระโดดไปดูลาดเลาด้านหน้าก่อน ส่วนชิซุยจะคอยเดินตามท่านรุ่นสามติดๆ เนตรสีแดงส่องสว่างดูน่ากลัว พวกสัตว์ดูไม่ค่อยเข้าใกล้การเดินทางครั้งนี้ ส่วนหนึ่งคือดวงตาสีแดงเลือดดูน่ากลัว อีกส่วนคือจิตสังหารที่เมงุแผ่ไว้รอบๆตัวในระยะสองเมตร ถ้าไปไกลเกินไปก็กลัวจะมีคนรู้ตัว

คืนนี้อากาศหนาวเข้ากระดูก เมื่อเริ่มเข้าเขตแดนของซามูไร พายุหิมะก็พัดโหมกระหนํ่าอย่างรุนแรง หากแต่ความเย็นนั้นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยของทั้งสามคน การไปทำภารกิจไม่ใช่เพียงแค่บริเวณใกล้ๆ บางครั้งต้องถ่อไปอีกฝากของหมู่บ้าน ทั้งหมดก็เพื่อความสงบสุข ร่างกายปกติ ส่วนช่วงขานั้นชาสนิท ไม่รู้สึกอะไรทั้งสิ้น 

สวบ สวบ

"ใครน่ะ!?"เสียงของชิซุยตะโกนไปทางป่าต้นไม้แห้งๆ ส่วนคนที่ถูกเรียกก็เดินออกมาอย่างว่าง่าย

"อิทาจิ!!!"ไม่ใช่ว่าอิทาจิไปทำภารกิจที่ซึนะงั้นเหรอ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่หล่ะ 

"เรื่องที่ขอให้ช่วยตรวจสอบน่ะครับ เหตุการณ์ประหลาดนั่นมาจากพวกโจรนินจาที่คอยใช้คาถาหมอกในหมู่บ้าน เพื่อที่จะได้ขโมยของสะดวกๆ แต่พอพวกมันรู้ตัวก็รีบหนีจนมาถึงที่นี่แหละครับ

"งั้นตามมาด้วยเลยแล้วกัน อ้อ ช่วยหยุดใช้เนตรวงแหวนแล้วก็ถอดหน้ากากไว้ก่อนแล้วกัน"ท่านรุ่นสามบอก คงเพราะเป็นการประชุมคาเงะเลยต้องป้องกันคนแปลกหน้าล่ะนะ

"ค่ะ / ครับ"ฉันรับคำพร้อมถอดหน้ากากจิ้งจอกเก็บไว้เหน็บตรงเอว

"ตอนนี้ก็คงประมาณเจ็ดโมงแล้ว เรารีบเถอะ การประชุมจะมีตอนเก้าโมง"จากการค่อยๆเดินกลายเป็นวิ่งแทน ใช้เวลาชั่วโมงครึ่งก็ถึงที่หมาย 

"ไปกันเถอะ"คราวนี้ถึงเวลาที่โฮคาเงะต้องเดินนำบ้าง เมื่อถึงหน้าห้องพวกฉันก็พากระโดดหลบไปในเงามืด แม้ว่าคาเงะคนอื่นๆจะให้คนคุ้มกันยืนอยู่ด้วยกัน แต่ฉันคิดว่าไม่ให้พวกเขาเห็นคงจะดีกว่า

"เมื่อมาครบแล้ว ก็เริ่มการประชุมได้" ชายแก่ตัวค่อนข้างเตี้ยกล่าว ตอนนี้กำลังพูดถึงนินจาหลบหนี

"เราต้องจัดการพวกนั้นให้หมด เพื่อให้รู้ซึ้งถึงพลังของเรา!!!"เสียงโวยวายของไรคาเงะ เอ พากันให้เธอกับเหล่าน้องชายต้องปิดหู ด้วยความที่พวกเราหูดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งแล้วใหญ่ โอ๊ยยยย หูฉ้านนนนนนนน

"อย่าพึ่งใจร้อนไรคาเงะ ทำแบบนั้นจะส่งผลให้ผู้คนกลัวไปด้วย อาจทำให้เกิดกบฏได้ ค่อยๆคิดทางที่ดีที่สุดดีกว่า"ท่านรุ่นสามประท้วงถึงความไม่เหมาะสม ก็เข้าใจว่าไรคาเงะเป็นคนเลือดร้อน แต่นี่ร้อนไปนะ

"นั่นสินะ โฮคาเงะพูดถูกแล้วล่ะ เราควรใจเย็นแล้วค่อยๆคิด"คราวนี้เป็นหนุ่มน้อยตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก มีรอยเย็บบนหน้ายาวตั้งแต่นัยตาไปถึงกรอบใบหน้า ส่วนไรคาเงะแค่นเสียงเหอะมาทีนึง คนคุมกันพากันทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นผู้นำตนเสียมารยาท

"แล้วซึจิคาเงะล่ะ ไม่คิดจะแสดงความคิดเห็นหน่อยเหรอ"ไรคาเงะหันไปหาเรื่องกับบุคคลใหม่ เอาแล้วไง รายนั้นยิ่งเป็นตาแก่ไม่ยอมคนด้วย การประชุมเนี่ยน่ารำคาญกว่าที่คิดซะอีกนะ

"หึ เรื่องนี้ แค่ข้าคนเดียวก็จัดการได้ ไม่จำเป็นต้องพึ่งพวกเจ้าหรอก"เท่านั้นแหละ ไรคาเงะก็บ่นตะโกนชนิดที่ว่ากลัวมีคนไม่ได้ยิน ไม่สิ น่าจะกลัวว่าไม่มีคนหูหนวกมากกว่า

"อย่าเสียงดังสิไรคาเงะ แล้วก็เราต้องร่วมกันนะ ถึงแม้ในอดีตเราจะเคยต่อสู้กัน เป็นศัตรูกัน แต่ตอนนี้เราเป็นพันธมิตร จะให้จัดการคนเดียวคงไม่ได้หรอกนะ"ท่านรุ่นสามพูดอย่างใจเย็น กระทั่งพูดจบ ห้องประชุมห้าคาเงะก็เงียบสงบขึ้นมาทันใด

"งั้นก่อนอื่น เอาข้อมูลที่มีมารวมกันก่อน"คาเงะที่เหลือพยักหน้าให้ผู้คุ้มกัน ก่อนที่พวกเขาเหล่านั้นจะยื่นเอกสารปึกนึงมาให้ ฉันหาเอกสารสักพักแล้วค่อยๆเดินไปให้ท่านรุ่นสาม

"นี่เอกสารเบาะแสพร้อมรูปภาพที่เกี่ยวข้องค่ะ ท่านรุ่นสาม"หลังจากส่งเอกสารแล้ว ฉันก็กลับมาหลบมุมเดิม 

หนึ่งชั่วโมง เหล่าคาเงะยังคุยปรึกษาหารือกันอย่างเคร่งเครียด แน่นอนว่าต้องทะเลาะกันแน่นอน ซึ่งท่านรุ่นสามกับมิซึคาเงะก็ช่วยกันคอยห้ามเอาไว้ แต่คาเสะคาเงะก็ดูกลาง ไม่ห้าม ไม่ทะเลาะ เฮ้อ การประชุมนี่ดูวุ่นวายชะมัด 

นั่นไง จนแล้วจนรอดก็ต้องมีคำว่าทนไม่ไหว ซึจิคาเงะกันไรคาเงะไม่ทนกับท่านรุ่นสามที่ไม่เห็นด้วยกับพวกตนตลอด

"เฮ้ย โฮคาเงะ นี่เจ้าจะเอายังไงกันแน่ เอาแต่ขัดพวกข้าตลอด สรุปเจ้าคิดยังไงว่ามาสิ"ไรคาเงะ

"หึ หวังว่าจะมีความคิดที่ดีนะ"ซึจิคาเงะ

"จะว่ามีก็ไม่เชิง จะว่าไม่มีก็ไม่ใช่น่ะสิ"ความอดทนขาดผึง ไรคาเงะปล่อยสายฟ้า ส่วนซึจิคาเงะก็ใช้คาถาดิน เ็นหินแหลมพุ่งใส่ท่านรุ่นสาม พวกฉันจึงเบิกเนตรวงแหวนก่อนจะกระโดดไปบังหน้าท่านรุ่นสาม ชิซุยหยุดคาถาดินของซึจิคาเงะ ส่วนฉันใช้คาถาสายฟ้าที่แรงกว่าสะกัดการโจมตีของไรคาเงะเอาไว้

"ขอพวกท่านโปรดยั้งมือ ค่อยๆคุยกันเถอะค่ะ อย่าพึ่งอารมณ์เสีย ที่ท่านรุ่นสามพูดไปเมื่อสักครู่ หมายความว่าท่านนั้นกำลังคิดแผนอยู่ โดยการเลี่ยงความเสี่ยงให้น้อยที่สุด ขอให้พวกท่านรออย่างใจเย็นสักครู่"ฉันพูดยับยั้งคาเงะเอาไว้

"โฮ่ อุจิวะงั้นเรอะ แถมยังมากันตั้งสามคน ระวังตัวจังเลยนะ โฮคาเงะ"ซึจิคาเงะกล่าวเสียดๆ

"คงงั้นล่ะมั้ง ยังไงข้าก็แก่แล้ว แถมเด็กพวกนี้ก็เก่งไม่เบา"ที่จริงเพราะว่าคนอื่นไม่ว่างใช่มั้ยคะ ความจริงคือสิ่งไม่เปลี่ยนแลง...

"ท่านโฮคาเงะคะ ดูเหมือนจะมีกลุ่มนินจาประมาณหกสิบคนมาทางนี้ด้วยค่ะ"ฉันกระซิบกับท่านรุ่นสาม ตามที่ชิซุยบอกไว้ดูเหมือนต้องรายงานก่อน

"พวกเจ้าไปจัดการเถอะ"พอท่านรุ่นสามว่าจบ พวกฉันก็กระโดดออกจากห้องทันที

สะพานหินแห่งหนึ่ง

"อืม มีแต่พวกปลายแถวแหะ"ชิซุยว่าพร้อมแทงคุไนใส่หัวหน้าของโจร ส่วนฉันกับอิทาจิก็นั่งบนเสาสะพาน ลมพัดเย็นดี ตอนแรกกะจะแบ่งคนละยี่สิบ ไปๆมาๆกลายเป็นว่าให้ชิซุยจัดการไปคนเดียวซะได้

"งั้นกลับเถออะ การประชุมคงใกล้จบแล้ว"พวกฉันกลับไปนั่งซุ่มที่เดิม การระชุมก็คืบหน้าไปมาก จนกระทั่งความวุ่นวายก็จบลงสักที

"กลับกันเถอะค่ะ คราวนี้เดี๋ยวใช้คาถาฮิไรชินเอา"ฉันจับมือของทั้งสามคนเอาไว้ พาน้องชายและโฮคาเงะกลับมาอย่างรวดเร็ว พวกเราปรากฏกันในห้องของท่านโฮคาเงะ

"พวกเจ้าไปได้แล้วล่ะ คงจะเหนื่อยกันมามาก วันนี้ไปพักเถอะ มะรืนค่อยมาทำงาน"ว้าววว สิทธิพิเศษรึเปล่าคะเนี่ย ฮ่ะฮ่ะ อืมมม ไปหานารูโตะคุงดีกว่า 

"ก่อนอื่นก็..."ฉันค่อยๆเดินไปที่ห้องหนึ่งที่อยู่ข้างห้องฉัน ข้างในมีก้อนนุ่มนิ่มสีขาวนอนดิ้นดุ๊กดิ๊กอย่างน่ารักน่ากอด

"ซัสคุงงง พี่สาวกลับมาแล้วจ้าาาา"เจ้าตัวเล็กตกใจมาก ถึงขนาดนี้เตะขามาทางฉันแต่ดีที่รับทัน

"พึ่งกลับมาก็จะทำร้ายกันเลยเหรอจ๊ะ โหดร้ายจังน้าาา"ฉันจับซัสคุงมานั่งคร่อมตักตัวเองก่อนจะบีบแก้มย้วยของซัสคุงเบาๆ

"อื้อออ ก็ผมตกใจนี่ครับ"มือเล็กปัดป่ายมือเรียวสากของหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าพี่สาวตน 

"วันนี้พี่กับอิทาจิจะเล่นกับน้องทั้งวันเลยก็ได้นะ สนใจรึเปล่า ซัสคุง"ซาสึเกะยิ้มกว้าง เดิมทีด้วยหน้าที่กับตำแหน่งของฉันและอิทาจิ แทบไม่มีเวลาว่างเลย มีเพียงคุณแม่ที่คอยเล่นกับซัสคุงเท่านั้น ถือเป็นโอกาสดีที่เจ้าตัวน้อยของบ้านจะมีความสุขอย่างเต็มรูปแบบ

"ครับ!!!"ฉันอุ้มซัสคุงไปที่ระเบียงที่อิทาจิกับชิซุยกำลังนั่งคุยกันสนุกสนานตามประสาเพื่อนสนิท

"แมวน้อยมาแล้วล่ะ คิกคิก"ฉันหัวเราะเมื่อเห็นหน้าตาของซัสคุง ปากกำลังอมลมพองแก้มน่าเอ็นดู จนฉันกับอิทาจิหยุดไม่ได้จัดการแก้มทันที

ฟอดดดดด

"อืออ"ฉันปล่อยซัสคงให้ยืนดีๆ เจ้าตัวรีบออกปากให้สอนปาดาวกระจายกับคาถาไฟทันที

"อืม งั้นก่อนอื่น ลองปาให้ดูหน่อยสิ"ชิซุยออกปาก และหลังจากนั้นหนึ่งวัน ซัสคุงก็มีฝีมือการปาดาวกระจายได้มากขึ้น ถึงไม่ได้เก่งเท่าอิทาจิ ฉัน หรือชิซุยในวัยเท่ากัน นั่นนับว่ามีพัฒนากรที่ดีกว่าเด็กทั่วไป

"วันนี้นายมาทานข้าวด้วยกันเลยสิ"ฉันเอ่ยปากชวนชิซุยที่กำลังนั่งเล่นหัวทุยของซัสคุงอยู่ ฉันก็อยากเล่นน้าาา

"ขอบคุณที่ชวนครับ งั้นขอร่วมด้วยแล้วกันนะครับ"ฉันขานจ้าตอบ จากนั้นจึงเดินเข้าครัวเพื่อเตรียมอาหาร ฉันหยิบปลาที่หมักไว้ในตู้เย็นมาชุบแป้งทอดแบบกรอบๆ เครื่องเคียงคือผักดอง ขนมโมจิหนึ่งชิ้นและซุปมิโซะร้อนได้ที่ ทำเป็นชุดอาหารทั้หมดสี่ชุด ต่อไปจึงทำไก่ทอดคาราเกะ เมนูต่อไปคือหนึ่งในของโปรดของฉัน ข้าวปั้นเกลือ หยิบข้าวมาพอดีๆ โรยเกลือเล็กน้อยแล้วแปะสาหร่าย สุดท้ายสำหรับของคาว ซุปมะเขือเทศหวานใจนายแมวน้อยซัสคุง ทำง่ายๆแต่อร่อย ตักใส่ถ้วยโรยเกลือ พริกไทยเป็นอันจบขั้นตอน ในส่วนของหวานนั้นมีเพียงดังโงะ นี่พี่เอาอกเอาใจพวกนายมากเลยนา... ปิดท้ายมื้อด้วยเครื่องดื่มชาเขียวมะนาวโซดา ชงชาเขียวให้เข้มข้นกว่าเดิมประมาณนึง ใส่โซดาและนํ้ามะนาวลงไป ตกแต่งแก้วให้ดูดีด้วยมะนาวฝานบางกับใบมิ้นท์

"ว้าว น่าทานจังนะครับ"ชิซุยชมอาหารตรงหน้า ตอนแรกก็คิดว่าเยอะเกินไปคงกินไม่หมด แต่พอได้ลองสักคำก็หยุดไม่ได้ที่จะกินต่อ แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือการที่ซัสคุงไม่แบ่งซุปกับใครเลย 

"เป็นไงล่ะเรา ถ้าอ้วนเป็นหมูระวังจะไม่มีแฟนนะ"อิทาจิเอ่ยแซวน้องที่สามารถกินซุปทั้งหม้อได้ด้วยคนเดียว

"แล้วพวกพี่จะไม่รักผมเหรอครับ"อะ อะไรกัน ดวงตากลมใสแจ๋วมีนํ้าตาปริ่มๆ แก้มขาวเริ่มแดงยิ่งดูน่ารัก ในหัวพาคิดว่ามีหูแมวกำลังลู่ลง ถ้ามีหางก็คงระนาบนิ่ง ท่าทางหงอยๆแต่น่ารักจนทนไม่ไหวต้องพาทั้งสามคนไปกอดไม่เว้นแม้แต่ชิซุย

"อ๊า น่ารักขนาดนี้ยอมแล้วจ้าา อ้วนแค่ไหนพี่ก็รักก"เสียงหวานขนาดที่ไม่เคยมีใครได้ฟัง ท่าทางสีจับเด็กชายมานั่งตักแบบห้ามไม่อยู่ มีแค่น้องคนเล็กนี่แหละที่ยอมทำ 

"ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"ชิซุยลุกจากที่นั่ง โบกมือไปมาพร้อมกับก้าวเดินไปที่ประตู

"งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งนะจ๊ะ"ฉันเดินไปข้างๆชิซุย ระหว่างทางแอบหยิบข้าวกล่องห่อผ้ามาด้วย

"นี่จ๊ะ กลับบ้านดีๆนะจ๊ะ"ฉันว่าพลางเบนโตะให้ ชิซุยทำหน้าประหลาดปนดีใจ รับห่อผ้าไว้ก่อนจะพูด

"ขอบคุณครับ พรุ่งนี้เจอกันครับ โอ๊ะ"หืม ที่หน้าฉันมีอะไรติดอยู่งั้นเหรอ จ้องซะ

แปะ

"ผมไปแล้วล่ะครับ โชคดีนะครับ"ชิซัยใช้นิ้วมาหยิบข้าวที่ติดอยู่มุมปากของฉันออก แล้วเอาไปกินเอง 

"อะ จ้า"โบกมือลาชิซุยอีกครั้ง แล้วเข้าบ้านไปคิดเรื่องของชิซุย

"ทำแบบนั้นมันเรื่องปกติงั้นเหรอ???"ช่างเถอะเนอะ คงเป็นธรรมดาของครรู้จักกัน



ขอโทษผู้อ่านทุกคนด้วยนะคะ วันนี้ไรท์ปั่นไม่ทันจริงๆ ไฟบ้านไรท์ดับไปวันนึงเต็มๆ!! Oh My Goddd บวกลบคูณหารกับสมองตื้อตันกระสันใจคิดไม่ออก (อะไรของมันวะนั่น) เลทมาวันสองวันซํ้าตอนยังสั้น(บรรลัย)อีกต่างหาก โรงเรียนไรท์เปิดวันที่ 14 ไรท์ก็เลยพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะทำให้นิยายเรื่องนี้ไปไกลแต่ครบเครื่องมากที่สุดเท่าที่จะมีปัญญาทำได้ 

แต่ปัญหาส่วนหนึ่งก็มีตอต้นไม้มาจากการที่ไรท์ติดเกมมว๊ากกกกก ใครเล่นบ้างง Speed Drifter 555 บ้าแค่ไหนคือขึ้นวันละแรงค์ วันไหนว่างวันละสองแรงค์ ไหนๆใครเล่นบ้างงง แสดงตัวหน่อยจ้าา จะมีรึเปล่าน้ออ แต่ๆๆๆๆ ไรท์ก็ยังไม่ทิ้งหรือเทนิยายแน่นอนนะจ้าาา -v-




เซ็ตอาหารที่ไรท์ลงทุนหาตอนสี่ทุ่ม หิววว




ไก่ทอดกรอบสู้เหล็กดัดฟัน หักมั้ยนิ



ข้าวปั้นเกลือนุ่มๆ รสเค็มติดปลายลิ้น ชวนนํ้าลายสอออ




ดังโงะสีขาวจั๊วะ ก้อนกลมสีขาวเหนียวนุ่มหยุ่นๆน่ากิน 



เขียวซ่าโซดาชื่นใจ เปรี้ยวๆหวานดื่มแล้วสดชื่นนนนนน 




ซุปมะเขือเทศศศศ สีแดงแสนยั่วใจจริงจริ๊งงงงง





พ่อแมวน้อยของไรท์เอง ฮ้าาาาาาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

178 ความคิดเห็น

  1. #169 19872002Nun (@19872002Nun) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 19:20

    รอออออออออออ
    #169
    0
  2. #166 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 07:39

    ใช่ๆมันเป็นเรื่องปกติม๊ากมาก
    #166
    0
  3. #165 Mickey1603 (@Mickey1603) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 04:10

    ชิซุยแอบเจ้าเล่ห์นะเรา แต่ก็น่ารักดี เมงุก็ซื่อเกิ๊นน น!
    #อย่าให้ชิซุยตายน๊าา ไรท์ พลีสส
    #165
    0
  4. #164 Parisa009 (@Parisa009) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 01:30
    อื้อหือ~ เห็นภาพตอนตีหนึ่งงงง
    #164
    1
    • #164-1 211048 (@211048) (จากตอนที่ 27)
      7 พฤษภาคม 2562 / 07:04
      จงหิวไปซร้าาาาาา
      #164-1
  5. #163 Fah272 (@Fah272) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:55
    รู้สึกว่าน้องจะเป็นคนซื่อๆนะ55
    #163
    0
  6. #162 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:30

    รอออออออออ==
    ทำไมอยากเผาบ้านไรท์แปลกๆ=^=

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #162
    4
    • #162-4 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 27)
      7 พฤษภาคม 2562 / 00:58
      ไม่รู้สิค่ะ-_-คงเพราะไรท์มาช้าละมั้งค่ะ=^=
      #162-4
  7. #161 AuiJ (@AuiJ) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    บ้านไรท์อยู่ไหนเจ้าคะ:)//หยิบมีด
    #161
    3
    • #161-2 AuiJ (@AuiJ) (จากตอนที่ 27)
      7 พฤษภาคม 2562 / 01:38
      หายไปนานไม่ว่า!!แต่ไรท์จะเอารูปของกินมาลงตอนดึกๆแบบนี้ไม่ด้ายยย!!!//พ่นไฟ+หยิบมีด
      #161-2
    • #161-3 211048 (@211048) (จากตอนที่ 27)
      7 พฤษภาคม 2562 / 07:04
      ไรท์กลัวไม่ได้อรรถรสในการอ่านค่ะ 555
      #161-3
  8. #160 porynine (@porynine) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:42

    ยั่วกันหรอคะไรท์ ขอบอกว่าเห็นภาพพออยู่ได้แต่พอเห็นบรรยายกับหิวทันทีเลยค่ะ
    #160
    0
  9. #159 0922737314 (@0922737314) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:36
    อัพแล้วๆรอนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #159
    0