Naruto พี่สาวอุจิฮะ

ตอนที่ 21 : Special Chapter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

ในหนึ่งปี แน่นอนว่ามันมีหลายเดือน ในหลายเดือนนั้นก็มีหลายฤดู และฤดูที่นางเอกของเรื่องแสนจะไม่ชอบ ก็คงไม่พ้นหน้าร้อนตับแลบแบบนี้ 

"โอ๊ย ร้อนๆๆๆๆ ร้อน!!!"เสียงหวานปนหงุดหงิดดังออกมาจากปากหญิงสาวอายุยี่สิบปี ปัจจุบันเมงุกลายเป็นหญิงงามล่มเมืองไปเสียแล้ว ดวงตากลมโต ปากบางสีพีชนุ่มนิ่ม จมูกเชิดรั้น แก้มแดงระเรื่อจากความร้อน ผิวขาวอมชมพูดูแดงขึ้นเล็กน้อย เรียกได้ว่า เธอคนนี้คือ ตุ๊กตากระเบื้อง มีชีวิต 

"อา ร้อนจริงๆด้วยครับ"อีกชายหนุ่มที่มีหน้าตาหล่อเหลานั่งข้างๆกัน อิทาจิ น้องชายของเมงุปัจจุบันอายุสิบห้าปีกำลังโบกพัดไปมาให้ตัวเอง

"นี่ พี่ๆฮะ เราเข้าเมืองไปหาของเย็นๆกินได้มั้ยฮะ ผมร้อน"เสียงใสของเด็กชายหน้าตาละอ่อน บ่นออกมาเบาๆ ซาสึเกะน้องเล็กสุดถามเหล่าพี่ๆของตน

"อา พี่เห็นด้วย อิทาจิล่ะ"ฉันถาม

"ผมก็ว่างั้นแหละครับ"อิทาจิตอบ

ตอนนี้สภาพของสามพี่น้องดูไม่ได้สักนิดเดียว ถ้าบอกว่าคนนึงคือรองผู้บัญชาการหน่วยลับ คนนึงคือหัวหน้าหน่วยย่อยพิเศษของโคโนฮะ ส่วนคนสุดท้ายเป็นอัจฉริยะที่ได้อันดับหนึ่งในรุ่นเดียวกัน คงจะเชื่อยาก 

เมงุอยู่ในเสื้อกล้ามสีดำที่โชว์หุ่นนางแบบ กางเกงขาสั้นสีเดียวกัน เท้าเนียนที่ปกติจะใส่แต่รองเท้านินจาเปลี่ยนมาใส่รองเท้าแตะแทน ผมยาวสลวยถึงเอวถูกมัดเป็นหางม้า

ในขณะเดียวกัน อิทาจิก็ใส่เสื้อกล้ามสีดำเช่นเดียวกับเมงุ ใส่กางเกงขาสั้นถึงเข่าสีขาว ใส่รองเท้าแตะเช่นเดียวกับเมงุ

ส่วนซาสึเกะนั้น ใส่เสื้อยืดสีนํ้าเงินเข้ม กางเกงขาสามส่วนสีขาวและรองเท้าแตะเหมือนพี่ๆตน 

ทั้งสามคนนั่งอยู่ที่ระเบียงในบ้านของตน ข้างๆมีแตงโมที่พึ่งออกมาจากตู้เย็น ด้านหลังมีพัดลมที่เจ๊งไปแล้วซึ่งไม่รู้ว่าทำไม

"ไปที่ร้านนินจากันเถอะ ร้านอื่นคนคงเยอะน่าดู"ร้านนินจา ตามชื่อเป็นร้านที่มีเฉพาะนินจาระดับเกะนินขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถเข้าได้ ปกติไม่แวะเท่าไหร่นักเพราะพวกเขาใช่ว่าจะมีเวลาว่าง

"ครับ"เมื่อน้องๆพูดจบ ฉันก็เดินนำออกจากบ้าน ระหว่างทางก็เห็นคนเตรียมถังขนาดใหญ่ไว้หน้าบ้านกันทุกคน ไม่ใช่เรื่องแปลก ก็หน้าร้อนนิ

"อา เข้าไปกันเถอะ"ด้วยความร้อนเมงุจึงกระชากประตูออกอย่างแรง เสียงดังลั่นไปทั่วร้าน ผู้คนในร้านหันมามองกันไม่วางตา หนึ่งสาวสวยที่เสื้อผ้าโชว์เนื้อหนังออกมาหน้ามอง สองหนุ่มหล่อที่หน้าแดงไม่ต่างกับคนแรก เรียกได้ว่า สามพี่น้องกลุ่มนี้ น่ากินกันทั้งครอบครัว

"ถึงแล้วววว"เสียงหวานตะโกนอย่างดีใจ จากการเดินเท้ามากว่าครึ่งชั่วโมงท่ามกลางความร้อนมันแสนจะยากลำบาก 

"หืม พวกนาย..."อิทาจิเงยหน้านิดๆ ตาเบิกกว้างเล็กน้อย คนที่อยู่ในร้านหาใช่ใครไม่ ฝั่งซ้ายเป็นคนที่รู้จักดี มีทั้งลูกน้องตนเอง เพื่อนของซาสึเกะน้องชายตน แล้วก็โจนินรุ่นพี่ที่เขารู้จัก ส่วนฝั่งขวาจะเป็นคนระดับสูง ทั้งโฮคาเงะรุ่นสาม เหล่าหัวหน้าตระกูลใหญ่ของโคโนฮะมีกันครบ ยกเว้นตระกูลอุจิวะ รายนั้นนอนสลบอยู่ที่บ้านนู่นน

"อ้าว พวกเจ้าก็มาด้วยรึ"โฮคาเงะรุ่นสามปรายตามองนิดๆ

"..."สามพี่น้องเงียบ

"อ๊าา เจ้าซาสึเกะ!!! ชิ จะมาทำไมฟร้ะ แอ่ก!!!"เสียงนารูโตะสบถออกมาอย่างอาราณ์เสีย เขามาินข้าวกับซากุระจังหวานใจตน แต่ก็ดันมีอาจารย์คาคาชิมาด้วยซะงั้น ถ้ายังมีซาสึเกะอีกซากุระคงคุยแต่กับเจ้านั่นแน่ พูดไม่ทันจบฝ่ามืออรหันก็ประทับเต็มหัว

"พูดอะไรอย่างงั้นยะ!!! ซาสึเกะคุง มานั่งกับฉันเถอะนะจ้ะ!!!"ซากุระเขกหัวนารูโตะไปทีนึง หันมาส่งสายตาหวานจ๋อยให้ซาสึเกะ

"ไม่ๆ ซาสึเกะจะนั่งข้างฉันต่างหาก!!!"เสียงเด็กสาวรุ่นเดียวกันตะโกนอย่างเอาเป็นเอาตาย

"โอ๊ย น่ารำคาญ"เท็นเท็นยกมือปิดหู บ่นออกมาอย่างช่วยไม่ได้

"นั่นสินะครับ คุณซากุระชอบซาสึเกะคุงนี่นา"ส่วนลีก็นั่งเพ้อต่อ

"หัวหน้า มานั่งด้วยกันสิครับ"เสียงลูกน้องตะดกนเรียกอิทาจิ แต่เจ้าตัวยังเอ่อรับประทานอยู่

"อิทาจิคุงงง มานั่งกับพวกฉันนะ"ส่วนพวกสาวๆวัยเดียวกัน ก็ตะะโกนพูดกันไม่หยุด

"เมงุจังงงง มานั่งกับพวกผมเถอะครับบบ"เหล่าชายหนุ่มทั้งหลายก็อดชวนบ้างไม่ได้

"..."สามพี่น้องก็ยังคงเงียบต่อไป

"เอ้า พอๆ พอได้แล้วพวกเจ้าน่ะ เห็นหนุ่มหล่อสาวสวยเป็นไม่ได้เชียวนะ"โฮคเงะรุ่นสามกล่าวขึ้น

ทั้งร้านเงียบลงอย่างเห็นได้ชัด แต่สายตาเป็นประกายก็ยังคงจดจ้องไปที่เหล่าผู้มาใหม่อย่างไม่วางตา

"พวกเจ้าจะมานั่งด้วย ก็ไม่ได้ว่าหรอกนะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ"เสียงของท่านรุ่นสายังคงพูดต่อไป เมงุยิ้มหวานตอบ

ไม่รอช้าเธอดันหลังให้ซาสึเกะนั่งโต๊ะเดียวกับนารูโตะ มีเสียงบ่นด่ากันออกมาให้ได้ยินเป็นระยะๆ จากนั้นก็จูงมืออิทาจิน้องชายอีกคนไปนั่งโต๊ะที่มีคนระดับสูงอยู่ เพราะพวกตนก็พอรู้จักกันเล็กน้อย แต่ซาสึเกะยังไม่เคยได้พบกับคนเหล่านี้ เธอเลยให้น้องคนเล็กไปนั่งอีกโต๊ะ 

เมงุนั่งลงที่ว่างอยู่ ซึ่งก็คือข้างๆโฮคาเงะรุ่นสาม อิทจิก็มานั่งข้างๆเธอ มีสายตาเสียดายออกมาจากคนที่ชวนพวกเธอเมื่อครู่มองมาอย่างหดหู่

"สภาพดูไม่ได้เลยนะ ปกติฉันไม่เคยเห็นพวกนายอยู่ในชุดลำลองเลยสักครั้ง บุญตารึเปล่านะ"เสียงน่าเกรงขามของหัวหน้าตระกูลยามานากะเอ่ยขึ้น

"ไม่หรอกค่ะ แค่วันนี้มันร้อนมากเท่านั้นเองค่ะ "ฉันตอบพลางยิ้มแหย่ๆ

"ดูพวกเจ้าเพลียมากเลยนะ"พอท่านรุ่นสามถามจบ ฉันกับอิทาจิก็สะอึกจุกไปถึงใจทันที

"เดินครึ่งชั่วโมงกลางแดดร้อนมันก็เรื่องธรรมดาครับ"อิทาจิตอบ เสียงหัวเราะก็ดัง

"เมงุ ปีนี้เธออายุยี่สิบแล้วใช่มั้ย"ผู้นำตระกูลคนนึงถาม

"ค่ะ ตอนนี้ยี่สิบปีกับอีกสามสี่เดือนค่ะ"

"โตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ มีแฟนรึยังล่ะ"

พรวด!!! ฉันกับอิทาจิสำลักนํ้าออกพร้อมๆกัน

"อ่ะ เอ่อ ยังค่ะ"ฉันเช็ดขอบปากก่อนตอบ

"น่าเสียดายนะ หน้าตาก็สะสวยแท้ๆ มีคนสนใจรึยังล่ะ"อีกคนถาม

"คือ...เอ่อ อึก"เมื่อคำถามจบ หน้าฉันก็เห่อร้อนขึ้นมาทันที ใบหน้าหล่อเหลาของรุ่นพี่ที่รู้จักลอยเข้ามาในหัว 

"หึหึ"เสียงผู้ใหญ่หัวเราะ พวกเขาก็แอบช่วยเมงุหลายครั้งแล้ว เด็กคนนี้เอาแต่ทำงาน งาน งาน แล้วก็งาน!!! ก่อนที่เธอจะขึ้นคานทอง ก็ขอช่วยให้มากที่สุดแล้วกัน ส่วนคนน้อนนี่ก็ไม่ต่างกัน ไม่เคยได้ข่าวเลยว่าเคยคบกับใครรึเปล่า พาพวกเขาเครียดแทน

"โอ๊ะ เที่ยงพอดีเลย พวกชาวบ้านคงเล่นนํ้ากันแล้วล่ะ พวกเจ้าก้ไปเถอะ"โฮคาเงะบอกเบาๆ ตาของฉันกับอิทาจิเป็นประกาย หน้าร้อนก็ต้องนํ้าเย็นๆนี่แหละ สังเกตดีๆคนในร้านก็ออกไปหมดแล้ว 

สงกรานต์ เป็นชื่อประเพณีในหมู่บ้านแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งจะมีขึ้นทุกๆหน้าร้อน

"ค่ะ/ครับ"ฉับกับอิทาจิลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ไม่ทันจะปิดประตูดี ก็มีนํ้าสาดใส่เต็มหน้า

"เสร็จผมล่ะ พี่สาว!!"เสียงนารูโตะตะโกนสีใจ ใบหน้ามีนํ้าลู่ลงตามกรอบใบหน้าของอิทาจิและเมงุเรียกเสียงกรีดร้องของหนุ่มสาวที่เห็นได้ไม่ยาก

"หึหึ แกล้งผิดคนแล้ว นารูโตะคุง!!!"ฉันว่าพร้อมสาดนํ้าใส่คืน แต่เจ้าตัวดีดันหลบได้ สงครามสาดนํ้าในหมู่บ้านจึงได้เริ่มขึ้น ระหว่างเล่นก็มีคนมาปะแป้งให้บ้าง

ตอนเย็น

"เฮ้อ กลับบ้านกันเถอะ"ฉันว่าหลางปัดผมที่เข้าปาก

"นั่นสินะครับ"อิทาจิตอบ ส่วนซาสึเกะนั้น กลับบ้านไปแล้ว เนื่องจากเจ้าตัวไม่ค่อยชอบเล่นเท่าไหร่นัก 

"โอ๊ะ อิทาจิกลับไปก่อนนะ พี่จะไปซื้อของหน่อย"ฉันพึ่งนึกได้ว่า ฉันจะทำดังโงะให้ครอบครัว ไม่ได้ทำมานานแล้ว ช่วงนี้ร้านก็ไม่ค่อยขาย ส่วนใหญ่ขายพวกนํ้าแข็งใสซะมากกว่า อิทาจิเลยไม่ชอบหน้าร้อน เจ้าตัวเศร้าตลอด ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ

สามสิบนาทีต่อมา ตอนนี้ฉันซื้อของเสร็จแล้ว จากนั้นจึงค่อยๆทอดน่องเดินกลับบ้าน

"อื้อ!!!"ระหว่างซื้อของเสร็จ ก็มีมือปริศนาปิดปากฉันแล้วดึงเข้าตรอกมืดแห่งหนึ่ง

"ฉันเองๆ"นํ้าเสียงทุ้มติดขี้เล่นเอ่ยขึ้น

"ระ รุ่นพี่ เล่นอะไรคะเนี่ย!!!"คาคาชิ รุ่นพี่ขี้เล่นที่มักทำตัวจืดชืดไปวัน ปัจจุบันเป็น 'แฟนหนุ่ม' ของเธอเอง

"วันนี้น่ะ เธอทำให้ฉันแทบบ้าเลยล่ะ"รุ่นพี่กอดฉัน เอาหางเกยบนหัว 

"ฉันก็เป็นผู้ชาย แถมเป็นแฟนของเธอ ฉันก็หึงเธอนะ"คาคาชิ

"แต่งตัวแบบนี้น่ะ จะยั่วกันรึไง ก็รู้นะว่าร้อน แต่ยังไงก็ทนไม่ไหวจริงๆ"รุ่นพี่ทำเสียงอู้อี้ดูน่ารัก

"ขอโทษค่ะ คือฉัน..."

"ไม่เป็นไรๆ แต่ก็ต้องลงโทษกันนิดหน่อยล่ะนะ"รุ่นพี่ว่าพร้อมเชยคางฉันขึ้น

"อื้อ!!! อืม"รุ่นพี่ประกบริมฝีปากกับฉัน ฉันเผยอปากออกเล็กๆอย่างเคลิ้บเคลิ้ม ลิ้นหนาสอดเข้ามาสำรวจโพรงปากฉัน ฉันก็ให้ความร่วมมือ 

สองลิ้นตะหวัดกันอย่างร้อนแรง เมงุปล่อยวัตถุดิบอย่างเผลอไผล สองมือโอบคอชายผู้เป็นคนรัก หลายนาทีผ่านไป เมงุเริ่มทุบอกคาคาชิเพื่อให้เขาถอนปากออก คาคาชิรู้ว่าเธอกำลังหมดอากาศก็ยอมปล่อยอย่างเสียดาย

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"ฉันใช้มือเช็ดนํ้าลายตามขอบปาก หน้าแดงยิ่งกว่าเก่าเมื่อรู้ตัวว่าเผลอทำอะไร

"เดี๋ยวฉันไปส่งนะ"รุ่นพี่ถือของให้ ข้างนึงถือของอีกข้างจับมือแันไว้ แล้วเดินไป เราเดินไปเงียบๆ จนถึงหน้าซอยของเขตอุจิวะ 

"ฉันคงส่งได้เท่านี้ คงไม่ว่ากันนะ"ถึงจะดูเป็นคนไม่เอาการเอางาน อาจจะหื่นไปหน่อย แต่เขาก็มักจะทำตัวน่ารักใส่เธอเสมอ เธอรักผู้ชายตรงหน้าจริงๆ 

"ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ รุ่นพี่!!!"ฉันรับของยิ้มกว้าง เดินไปกระชากเสื้อรุ่นพี่ให้ก้มลง แล้วจูบหน้าผากเบาๆ จากนั้นก็วิ่งออกมาทันที 

"ยัยเด็กแสบเอ้ย จะทำตัวน่ารักไปถึงไหน เท่านี้ก็รักจะตายอยู่แล้ว"คาคาชิพึมพัม

"หึ ปากหวานดีนะ"คาคาลิว่าพลางเลียปากเบาๆ ส่วนด้านเมงุ ก็รู้สึกเสียวสันหลังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"อึ่ยยยยย ทำไมรู้สึกขนลุกจัง"ฉันว่าพลางลูบแขนตัวเอง



แฮร่!!! เหตุการณ์ผิดพลาดไปหน่อยนะคะ ตอนนี้ไรท์ปิดเทอมก็จริง แต่ก็มีเป้าหมายของตัวเองอ่ะเนอะ ทุกคนมีกันมั้ยเอ่ย

ไรท์กำลังเตรียมตัวเรียนซัมเมอร์สำหรับปีหน้า แล้วก็ตามเป้าหมายของผู้หญิง ไรท์อยากดูแลตัวเองในฐานะผู้หญิงมากขึ้น 555

ผมไรท์ยังขี้เกียจสระขี้เกียจหวี ซกมกเนอะ นํ้าอาบสองวันครั้ง เรื่องปกติ555

สำหรับคนที่ยังรอไรท์ ก็ขอขอบคุณมากๆนะคะ ทุกคนสามารถขอตอนพิเศษได้นะคะ บอกในคอมเมนต์เลยค่ะ ไรท์อ่านของทุกคนนะ ขอบคุณค่าาาาา

ทุกๆคอมเม้นของทุกคน มันทำให้ไรท์มีกำลังใจเขียนต่อจริงๆค่ะ ถ้าเป็นเนื้อเรื่องหลักไรท์จำเป็นต้องดูอนิเมะไปพิมพ์ไป บอกเลยว่า โคตรเหนื่อยยยย


ทุกคนช่วยคอมเมนต์ติ-ชม กันยิ่งดีนะคะ ไรทืจะพยายามปรับปรุง ส่วนคำผิดนั้น...อ่ะเค ไรท์ขี้เกียจแก้เอง แต่ก็พยายามให้น้อยที่สุดนะคะ

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนนะค๊าาาาาาา






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

178 ความคิดเห็น

  1. #157 Parisa009 (@Parisa009) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 21:24
    กรี๊ดดด~ ฟินนน! มากกก! ค่ะ!!!
    #157
    0
  2. #105 Kaimook252 (@Kaimook252) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:34
    รอคับรอ
    #105
    0
  3. #104 pim254688 (@pim254688) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 17:01

    อยากได้รูปสุดท้าย น่ารักกกก
    #104
    0
  4. #103 Fah272 (@Fah272) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 13:22

    ฟินนนเลยย
    #103
    0
  5. #102 LENG555* (@5843430012) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 01:07

    อยากได้เนื้อเรื้องหลักตอนใหม่นะ

    #102
    0
  6. #86 0928025324 (@0928025324) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 12:43
    ดีอยู่เเล้วเเต่งต่อๆ
    #86
    0
  7. #84 jitladajakthong (@jitladajakthong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:52

    สนุกน่ะค่ะไม่เห็นจะต้องแต่งใหม่เลยแบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว แต่ถ้าไรต์อยากแต่งใหม่เราก็ไม่ว่าอะไรเพราะมันเป็นสิทธิ์ของตัวเราเอง แต่ถ้าให้แต่งใหม่คงใช้เวลานานพอสมควรแล้วแต่ไรต์เลยค่ะว่าอยากจะแต่งใหม่หรือเอาแบบเดิมก็ได้ค่ะเรารออ่านอยู่เสมอ^_^

    #84
    1
    • #84-1 211048 (@211048) (จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2561 / 15:15
      งือ T^T ซึ้งใจ
      #84-1
  8. #82 Mirosuno (@0911038869) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 10:11
    ห่วยตรงไหน? ไม่ห่วยหรอกจ้าาา​ ถ้าห่วยจริงคงไม่ทีใครเข้ามาดูเข้ามาอ่านหรอก​ ที่เข้ามาดูกันก็เพราะชอบนิยายเรื่องนี้​ และโอเคกับการแต่งนิยายของไรท์​ อย่าดูถูกฝีมือของตัวเองเลย​น้าา​
    #82
    1
    • #82-1 211048 (@211048) (จากตอนที่ 21)
      10 ธันวาคม 2561 / 10:24
      ฮึก ขอบคุณค่าาา TT ซึ้งใจเบยยย
      #82-1