ตอนที่ 20 : Chapter 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

"รีบไปเร็ว"โจวซะพูดอีกครั้ง ชาวบ้านด้านหลังก็เริ่มวิ่งหนีตายกันทันที 


"ใครไม่มีหน้าที่รบ รีบอพยพซะ"ชิคาคุออกเสียงตะโกนดั่งลั่น ผู้คนที่รู้ว่าตนไม่เกี่ยวรีบวิ่งออกมาจากอาณาบริเวณ

อีกด้านหนึ่ง

นินจากว่าสิบคนกำลังช่วยกันรุมโจมตีเก้าหาง แต่ไม่ว่าจะยังไง เก้าหางก็ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน 

"ห้ามออกนอกเส้นทาง ไปรวมกันที่ท่านฮิรุเซ็น"นินจาสองคนกระโดดมาที่เก้าหาง พร้อมกับโฮคาเงะรุ่นสามที่ออกคำสั่ง"จงทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด"

ขณะที่ทุกคนกำลังช่วยกันอยู่ โฮคาเงะรุ่นสี่ก็ใช้คาถาฮิไรชิน ไปปรากฏตัวที่บนหัวของรูปสลักตนเอง 

"ด้วยเกียรติ์ของโฮคาเงะ ฉันจะปกป้องครอบครัวในหมู่บ้าน เป็นสิ่งที่ฉัน ควรจะทำในตอนนี้ ฉันไม่ยอมให้ทำตามใจมากไปกว่านี้อีกแล้ว"มินาโตะพูดพร้อมมองไปที่เก้าหางที่กำลังอาละวาดอย่างหนักอยู่ และเก้าหางที่มองมาทางมินาโตะเช่นกัน

"สังเกตเห็นฉันแล้วเหรอ"มินาโตะ

เก้าหางอ้าปากกว้าง รวมพลังไว้ที่จุดจุดเดียว และนั่นคือบอลสัตว์หางที่ใหญ่มาก 

"หึ ฉันจะปกป้องที่นี่"มินาโตะพูดพร้อมประสานอินในมืออย่างรวดเร็ว บอลสัตว์พุ่งเข้ามาหามินาโตะอย่างรวดเร็ว เส้นทางที่พลังนั้นผ่านราบเป็นหน้ากลองเลยทีเดียว 

แต่ก่อนที่บอลสัตว์หางจะเข้าถึงรูปสลักของเหล่าโฮคาเงะ มินาโตะก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายบอลสัตว์หางไปที่ภูเขาอีกลูกหนึ่งที่ห่างจากหมู่บ้านพอสมควร 

'วงกว้างขนาดนี้ ต้องเลือกจุดที่จะไปอย่างรอบคอบ'

"ขว้างการโจมตีของเก้าหางได้ขนาดนั้น เป็นม่านพลังข้ามมิติแน่"โจวซะ

"มินาโตะเหรอ"ชิคาคุกับโจวซะพูดแกมวิเคราะห์ 

"เอาล่ะ พวกเราทุกคนก็ลุยต่อเลย"โฮคาเงะรุ่นสาม"โฮคาเงะรุ่นสามออกออกคำสั่งอีกครั้ง เมื่อกล่าวจบนินจาทุกคนก็ขานตอบกันพร้อมเพรียง

"ต้องรีบบอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับท่านรุ่นที่สามและเมงุ"มินาโตะ

ในด้านหลังของมินาโตะ มีมือที่แอบเงื้อมเข้ามากับความเงียบ แต่ก่อนที่มือนั้นจะมาถึง มินาโตะก็สามารถรับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติและพร้อมกับเมงุที่กระโดดเข้า

"ท่านรุ่นสี่!!!"ฉันกระโดดไปที่ผู้บุกรุกแล้วฟันไปที่หัว แต่มือของฉันกลับทะลุผ่านหัวไปราวกับผ่านอากาศ ตัวอะไรกันเนี่ย!!! 

พรึบ!!! ชายคนนั้นจับที่ข้อมือของฉันและท่านรุ่นสี่ 

"อย่างพวกแกต้องเจอกับฉัน แล้วก็ จบซะที"หน้ากากของชายคนนั้น เหมือนมีวิชานินจาดูดฉันกับท่านรุ่นสี่เข้าไป แต่พวกเราไหวตัวทันเลยใช้คาถาฮิไรชินได้ทันเสียก่อน 

"หนีไปแล้ว เร็วจริงๆ ต้องรีบจัดการให้เร็วกว่านี้อีก...ทันทีที่โดนตัว"

ตุ้บ "อึก"ฉันกับท่านรุ่นพี่วาปตัวเองมาที่บ้านที่ระเบิดไปในตอนแรก 

'การโจมตีของเราทะลุออกไป แต่ว่ามันกลับร่างจริงแล้วพยายามดึงเราเข้าไป อะไรกันเนี่ย วิชาแบบนั้น'ฉันคิดในใจ ถ้าหากเอาตามความจริงแล้ว วิชานินจาแบบนั้นไม่น่าจะมีนี่นา อย่างน้อยก็น่าจะเหลือไอจักระในร่างกายที่พอจะสัมผัสได้บ้างสิ แต่ถ้ามองในอีกแง่แล้ว ถ้าเกิดมันเป็นขีดจำกัดสายเลือดล่ะก็ มันไม่ใช่สิ่งที่ยากเย็นอะไรเลย แต่ในโลกนินจามีตระกูลแบบนั้นด้วยเหรอ???


เดี๋ยว ไม่สิ ตอนที่เรากับท่านรุ่นสี่โดนดูดเข้าไป คาดว่าน่าจะเป็นวิชาทางมิติมากกว่า และที่เอะใจมากที่สุด  หากเป็นขีดจำกัดสายเลือดที่พอจะทำแบบนั้นได้ล่ะก็...เราก็คิดไม่ออกจริงๆนั่นแหละ

"อ่ะ ห้ะ"ฉันอุทานออกมาเล็กๆ ภาพการเห็นที่บิดเบี้ยวหมุนเหมือนนาฬิกา แล้วปรากฏชายผู้บุกรุกออกมาจากจากภาพที่บิดเบี้ยวนั้น

"หึ พวกแกหนีไม่รอดหรอก"ดวงตาที่แสดงมาเพียงข้างเดียวหยีขึ้น ราวกับจะหัวเราะเยาะเย้ยฉันกับท่านรุ่นสี่ มันโคตรจะน่าหงุดหงิดเลยล่ะ

'ท่านรุ่นสี่คะ ท่านก็คิดว่าเค้าใช้วิชามิติเวลาเหมือนกันใช่มั้ยคะ'ฉันโทรจิตผ่านจักระของฉันที่หุ้มรอบตัวฉันกับท่านรุ่นสี่ จักระนี้ที่ฉันปล่อยออกมาก็เพื่อรักษาร่างกายของพวกเรา อีกส่วนหนึ่งก็คือเพื่อโทรจิตโดยเฉพาะ

'ใช่ ดูเหมือนเธอก็จะคิดเหมือนกันสินะ'ตามนั้นเลยค่ะ

'เพราะความสามารถนี้ ถึงพาคุชินะย้ายไปอย่างรวดเร็ว จัดการหน่วยลับของรุ่นสามได้ขนาดนี้ แถมยังผ่านสุดยอดม่านพลังมาได้ แล้วรู้ว่าผนึดเก้าหางจะอ่อนแรงลงตอนคลอดด้วย ตอนนี้มันปลดปล่อยเก้าหางออกมา และควบคุม แถมยังเป็นนินจาที่เข้า-ออกโคโนฮะได้โดยไม่ติดม่านพลังโคโนฮะ เท่าที่ฉันรู้จักก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้น...'ท่านรุ่นสี่กล่าวออกมาอย่างคาดเดาความเป็นไปได้

"อุจิวะ มาดาระ เหรอคะ"กล่าวจบ ชายคนนั้นก็ถอดฮูดออก 

"ไม่สิ ไม่น่าเป็นไปได้ เค้าตายไปแล้วหนิ"ท่านรุ่นสี่

"นั่นสิ ยังไงกันนะ"เสียงแหบพร่าของชายคนนั้นกล่าวตอบอย่างกวนประสาท น่าโมโหชะมัดให้ตายเถอะค่ะ

"เวลานี้ แกจะเป็นใครก็ชั่ง แต่ว่าทำไม ถึงต้องเล่นงานโคโนฮะด้วย"ท่านรุ่นสี่ถามกลับไป

"ถ้าจะให้พูด คงเพราะอารมณ์ด้วย เป็นแผนการก็ด้วย ทำสงครามก็ด้วย และเพื่อสันติสุขด้วย"มาดาระยกแขนขึ้นมาช้า แขนเสื้อที่ยาวจนคลุมทั้งแขนก็ยังไม่สุดชายเสื้อ จู่ๆก็มีโซ่ออกมา ที่ปลายโซ่เหมือนมีกุญแจข้อมืออยู่ทั้งสองข้าง ใช้ยังไงล่ะนั่น 

"ห้ะ"ถึงเป็นใครก็ไม่ใช่ธรรมดาแน่ ทั้งสามารถควบคุมเก้าหางได้ ใช่วิชามิติเวลาได้เหนือกว่ารุ่นสองและเรา และก็มีความคิดที่อันตรายด้วย ถ้าไม่จัดการให้จบที่นี่ จะยิ่งจัดการยากกว่าเก้าหางซะอีก

มาดาระใส่กุญแจข้อมือที่ติดกับโซ่ ฉันเห็นว่าท่านรุ่นสี่จะสู้เอง ฉันเลยจะคอยซัพพอร์ตให้










ไรท์ปิดเทอมแล้วนะเอออออออ ถ้าไม่มีธุระอะไรก็จะแต่งให้รัวๆไปเลยยยย สำหรบคนที่ยังติดตามมาจนถึงตอนนี้

ไรท์ขอขอบคุณมากๆเลยนะคะ ไรท์ก้อยากลองแจกของรางวัลนะ แต่ไรท์ไม่มีเงิน(?) 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

178 ความคิดเห็น

  1. #96 NeKo_Pu (@NeKo_Pu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 16:41
    รอออออออ
    #96
    0
  2. วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 14:55

    ไรท์อัพต่อเถอะมันรู้สึกค้างน้าาา~
    #95
    0
  3. #94 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 09:00
    เย้ๆ ไรท์อัพแล้ว
    #94
    0
  4. #93 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 08:52
    หายไปนานนร
    #93
    0
  5. #92 Musumeji (@wanathida) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 08:19

    เย้ๆ ไรต์อัพแว้ว ทำไมเรารู้สึกว่าพระเอกจะเปนมาดาระหว่า 5555
    #92
    1
  6. #83 jitladajakthong (@jitladajakthong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:47

    จะรออ่านน่ะค่าา

    #83
    0
  7. #81 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:23
    รับทราบค่ะ
    #81
    0
  8. #80 kanokkarn214348 (@kanokkarn214348) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:23

    ไรท์สู้ๆจะรอนะคะ~
    #80
    1
    • #80-1 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 20)
      9 ธันวาคม 2561 / 20:24
      555 กดพร้อมกันเลยนะคะ
      #80-1