ตอนที่ 18 : Chapter 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    10 ธ.ค. 61

ตอนนี้ฉันถึงสถานที่นัดพบแล้ว มันเหมือนถํ้าขนาดใหญ่มีสะพานไม้ทอดยาวไปทั่ว มียันต์แปะไว้ตามที่ต่างๆ และที่สำคัญ มีหน่วยลับเต็มไปหมด ฉันเดินเข้าไปที่ห้องห้องหนึ่ง มีป้ายขนาดใหญ่เขียนว่าห้องคลอด 

ข้างในเป็นมีท่านรุ่น 4 ภรรยาของท่านรุ่น 3 กำลังทำคลอดให้ผู้หญิงคนนึง ซึ่งน่าจะเป็นภรรยาของท่านรุ่น 4 เธอ้ป็นผู้หญิงที่สวย ผิวขาวเนียนซีด เพราะตอนนี้กำลังคลอดอยู่  ประกอบกับผมสีแดงสดยาวสลวยถึงเอว และใบหน้าเนียนกำลังแสดงสีหน้าเจ็บปวด

"เมงุ มาแล้วเหรอ"ท่านรุ่น 4 หันหน้ามาหาฉัน สีหน้าฉายความกังวลเต็มที่ ฉันถือวิสาสะไปยืนข้างๆท่าน

"ท่านคุชินะจะต้องคลอดลูกออกมาได้อย่างปลอดภัยแน่นอนค่ะ"ท่านรุ่น 4 หันหน้ามามองฉันเล็กน้อย

"ขอบคุณนะ เมงุ"ฉันเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นเสื้อสีขาวสะอาด ที่ท่านโฮคาเงะมา ก็เพื่อให้ช่วยทำคลอด คงจะรู้ข่าวที่ฉันทำตอนอยู่ที่โรงพยาบาลสินะ

"ฉันทำให้ค่ะ"ฉันเดินไปหาภรรยาท่านรุ่น 3 ท่านพยักหน้าเข้าใจ แล้วเดินไปยืนข้างๆท่านรุ่น 4 

"ท่านคุชินะ เบ่งหน่อยนะคะ"ฉันจับท้องท่านคุชินะเบาๆ ถ้าทำน้องสาวของอาจารย์ชินเจ็บ จะโดนอะไรบ้างเนี่ยยย

ใช่ค่ะ ท่านคุชินะเคยมาหาอาจารย์ชินระหว่างที่ฉันฝึกอยู่ อาจารย์เลยแนะนำให้รู้จัก ท่านคุชินะเล่าเรื่องตระกูลให้ฉันฟังมากมาย ตั้งแต่ยุคสมัยของท่านมิโตะ ภรรยาของโฮคาเงะรุ่นแรก เราเป็นเหมือนเพื่อนต่างอายุกัน เราสนิทกันมาก จะทำให้เธอเจ็บไม่ได้

"มะ...มงุเหรอ"ไม่ได้การ ผนึกเก้าหางอ่อนแอลง เก้าหางออกมาแน่ เพราะแบบนี้สินะ ถึงต้องคลอดในม่านพลัง

"ท่านรุ่น 4 ช่วยมาดูผนึกด้วยค่ะ!!!"ท่านรุ่น 4 ตาลีตาเหลือกวิ่งมาหาท่านคุชินะ คอยดูแลผนึกอย่างใกล้ชิด

ท่านคุชินะดิ้น บิดตัวด้วยความเจ็บปวด ใกล้แล้ว อีกนิดเดียว นิดเดียวเท่านั้น

"หัวออกแล้ว แบ่งอีกนิดค่ะ ท่านคุชินะ!!!"

"นารูโตะ!!! รีบออกมาเร็วๆนะ ส่วนเก้าหาง อย่าออกมานะ!!!"

"แอ๊ แอ๊ แอ๊ แอ๊ แอ๊ แอ๊ แอ๊ แอ๊"สะ...สำเร็จ

"คลอดแล้วค่ะ"

ท่านคุชินะเงียบเสียงลง นํ้าตาแห่งความดีใจไหลลงมาจากหางตา ผ่านขมับขาวไป 

"ออกมาแล้ว อึก ฮึก ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ นี่ผมได้เป็นพ่อคนแล้วใช่ไหมครับ"ท่านรุ่น 4 หัวเราะออกมาทั้งนํ้าตา นํ้าตาแห่งความดีใจ กับชีวิตที่กำเนิดขึ้นใหม่ เหมือนกับดอกทานตะวันที่จะบานยามต้องแสงแดด เด็กคนนี้ ชื่อนารูโตะสินะ เป็นชื่อที่ดีมากเลยค่ะ

"เด็กคนนี้แข็งแรงมากด้วย"ท่านบิวาโกะ เดินอุ้มนารูโตะออกไปให้ท่านคุชินะมองหน้าเด็กน้อย ระหว่างนี้ ฉันก็กลับไปใส่ชุดหน่วยลับเหมือนเดิม

"นารูโตะ ได้เจอกันสักทีนะลูก"ท่านคุชินะ นํ้าตาไหลไม่มีทีท่าว่าจะหยุด มองหน้าลูกรักตัวน้อย ราวกับโหยหามานาน

"งั้น เธอพักผ่อนก่อนนะ คุชินะ"ท่านบิวาโกะเดินไปทางประตู ซึ่งฉันก็ยังยืนอยู่ข้างๆท่านคุชินะที่นอนอยู่

"เราต้องสะกดเก้าหางก่อนนะ"

"อ่ะ ว๊าย"เสียงท่านบิวาโกะดังนั้น ทุกคนหันไปหาต้นเสียงแล้วก็พบกับบุคคลแปลกหน้า อ้มนารูโตะอยู่ และท่านบิวาโกะกับผู้ช่วยทาจินอนลงไปกองกับพื้น

หน้ากาก เสื้อคลุมสีดำทั้งตัว หึ ปิดบังซะจริงนะ ผู้บุกรุกคนนี้ หน่วยลับข้างนอกคงโดนจัดการหมดแล้วสินะ ถึงได้เขามาได้ แต่ยังไงกัน ผ่านม่านพลังได้ยังงั้นเหรอ หรือว่าจะ...

"มินาโตะ โฮคาเงะรุ่นที่ 4 ถอยออกมาจากร่างสถิตซะ ไม่งั้น เด็กนี้จะมีอายุแค่ 1 นาทีเท่านั้น"เสียงผู้บุกรุกกล่าวออกมาเย็นเชียบ ฉันค่อยๆหายตัวกลับเข้าไปในมุมมืดของห้อง ไม่ให้ผู้บุกรุกมองเห็นได้ ดวงตาสีแดงฉานปรากฏเนตรวงแหวนลูกนํ้าสามดวงอยู่ข้างใน เตรียมตัวพร้อมที่จะสู้ทันที

'ทะลุม่านพลังมาได้ยังงั้นเหรอเนี่ย หมอนี่ เป็นใคร!?'มินาโตะ

"อ่ะ กรี๊ดดด"ท่านคุชินะ!!! ผนึกของเก้าหางยัง...

"บอกว่าให้ถอยออกมาจากร่างสถิตซะ รึจะยอมให้เด็กนี่ตาย"ว่าแล้ว แขนข้างนึงของผู้บุกรุกก็มีคุไนไหลออกมาผ่านแขนเสื้อ ในมือนั้นมีคุไนจอไปทางนารูโตะเพียงนิดเดียว

"เดี๋ยวก่อน!!! จะ ใจเย็นๆก่อนนะ!!!"มินาโตะ

"บอกตัวเองก่อนเถอะ มินาโตะ เพราะตอนนี้ฉันยังใจเย็นมากๆ"ครั้งนี้ ไม่เพียงแค่จ่อคุไน แต่โยนทารกน้อยขึ้นลอยบนกลางอากาศ

"นารูโตะ!!!"ผู้เป็นแม่กล่าวด้วยความตกใจ นํ้าตาไหลพรากออกมาจากดวงตัวคู่สวยอีกครั้ง

ฉันเมื่อเห็นแล้ว จึงใช้คาถาฮิไรชินที่ท่านอาจารย์เคยสอนเอาไว้ไม่ให้เสียเปล่า ผู้บุกรุกกระโดดขึ้นมาจะฆ่านารูโตะทิ้ง แต่ฉันไหวตัวทัน เลยสามารถใช้คาถาฮิไรชินรับนารูโตะมาอุ้มไว้ในอกได้ปลอดภัย ในขณะที่เท้าทั้ง 2 ยังติดกับเพดานห้องคลอดแล้วห้อยหัวลงมา
"สมแล้ว ที่เป็นลูกศิษย์ของเจ้านั่น แต่คราวนี้ จะทำยังไง"จู่ๆก็มีสะเก็ดไฟเล็ดลอดออกมาจากผ้าคลุมทารกน้อย ซึ่งเป็นยันต์ระเบิดที่ถูกติดตั้งไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้

"เมงุ นารูโตะ!!!"ท่านคุชินะ...ฉันเทเลพอตตัวเอง มาอยู่ที่กระท่อมหลังเล็กของท่านรุ่น 4 ก่อนหน้านี้ ท่านเคยให้ฉันมาวางสัญลักษณ์เอาไว้ 

ฉันหยิบผ้าคลุมนารูโตะออกแล้วขว้างทิ้งไปในบ้าน แล้วกระโดดออกมาทันที กระท่อมที่เคยสวยงาม ตอนนี้ถูกแรงระเบิดพัดหายไปในพริบตา

"ค่อยยังชั่ว ที่นารุคุงปลอดภัย อึก"ความรู้สึกเจ็บที่ขา แล่นผ่านมาในหัว เมื่อก้มลงไปดู ก็ปรากฏเศษไม้ชิ้นค่อนข้างใหญ่เสียบอยู่ที่ขา

มันบังคับให้เราใช้คาถาฮิไรชิน เพื่อให้ออกห่างจากท่านคุชินะ แต่ก็ยังมีท่านรุ่น 4 อยู่ด้วยล่ะนะ ต้องรีบแล้ว ฉันเทเลพอตตัวเองมาในบ้านของท่านรุ่น 4 แล้ววางนารุคุงไว้ที่เตียง แล้วไปหาท่านรุ่น 4 ทันที

เมื่อฉันมาถึง มีก้อนหินขนาดใหญ่หลายก้อนเป็นเหมือนแท่นบางอย่าง ท่านคุชินะถูกตรึงไว้บนหินก้อนนึง และมีผู้บุกรุกอยู่ ข้างๆตัวมัน คือท่านรุ่น 4 นอนหมดสภาพ

'เป็นไปไม่ได้!!!'

"นี่แก...แกต้องการอะไร!!!"เสียงของท่านคุชินะ ดังแว่วเข้ามาในหู ฉันตัดสินใจหลบอยู่ในต้นไม้ แฝงตัวในความมืดอย่างเคยชิน 

"เอาเก้าหางมาจากแก แล้วทำลายโคโนฮะ"เอาเก้าหางมาทำลายโคโนฮะเหรอ!!!

"อะ...อะไรนะ!!!"คุชินะ

"วิชาเคลื่อนย้ายชั่วพริบตาของมินาโตะและเมงุ สามารถเคลื่อนย้ายตัวเองเป็นไปตามสัญลักษณ์ที่ทำเอาไว้ แล้วสัญลักษณ์ของทั้งสองคน ก็ถูกเขียนเพิ่ม ลงในพิธีผนึกของเธอด้วยล่ะสินะ มินาโตะและเมงุถึงได้ปกป้องเธอได้ตลอด แต่ตอนนี้ทั้งมินาโตะและเมงุก็ไม่อยู่ แถมหลังคลอดผนึกเก้าหางของเธอก็อ่อนแรงลง ช่วงเวลาสั้นๆนี้ รู้ไหมว่าฉันรอนานแค่ไหน"ท่านคุชิะเบิกตากว้าง 

ตอนนี้เจ้าผู้บุกรุกกำลังเข้าไปในที่ที่เก้าหางอาศัยอยู่ ทำไมถึงรู้น่ะเหรอ ก็ฉันอยู่ด้วยไงล่ะ การฝึกตลอดหลายปี ฉันก็แข็งแกร่งขึ้นมากนะ

ก้อนหินขนาดใหญ่ที่ใช้เป็นฐานตรึงเก้าหางเอาไว้เริ่มละลายออก เจ้าผู้บุกรุกใช้เนตรวงแหวนของตน ควบคุมเก้าหางเอาไว้ นัยตาขนาดใหญ่ของเก้าหาง ก็ปรากฏรูปเนตรวงแหวนขึ้น จากนั้นก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

หินเริ่มละลายอย่างรวดเร็ว โซ่ที่มัดร่างเอาไว้ ก็ละลายไปพร้อมกับหินยักษ์

ท่านคุชินะเริ่มไม่มีสติ ดางตาที่ไม่มีลูกตาดำขึ้น ปากอ้ากว้างและผนึกที่กำลังคลายออก ไอจักระเก้าหางเริ่มออกมานอกร่างกายเรื่อยๆ

"เอาล่ะ ออกมาได้แล้ว เก้าหาง!!!"ว่าจบ ก็มีไอสีดำไหลออกมาจากผนึกบนท้องของท่านคุชินะอย่างรวดเร็ว เริ่มกลายเป็นสีแดง ในที่สุด เก้าหางก็ปราฏฏกาย คุชินะสลบล้มลงไปกับพื้นหิน

"เอาล่ะ มุ่งหน้าไปโคโนฮะงาคุเระได้แล้ว"

"อึก หยะ...หยุดนะ"

"สุดยอดเลย ตระกูลอุซึมากิ ถูกดึงสัตว์หางออกมาแล้ว ก็ยังไม่ตายอีกเหรอเนี่ย แต่แกที่เกิดเป็นพลังสถิตร่างของเก้าหาง ก็ต้องถูกเจ้านี่ฆ่าทิ้งอยู่แล้ว"ว่าจบ เก้าหางก็ฟาดกรงเล็บใส่ท่านคุชินะทันทีด้วยความเคียดแค้น แต่ก่อนที่จะถึงตัว เมงุสามารถเข้าไปหาท่านคุชินะ และพาออกมาบนต้นไม้ได้ แล้วในที่สุด มินาโตะก็กลับมาหาคุชินะได้ และมินาโตะก็อุ้มคุชินะไว้แนบกาย

"ไวจริงๆ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว"

"มะ...เมงุ นารูโตะ...นารูโตะปลอดภัยรึเปล่า"คุชินะ

"แน่นอนค่ะ ท่านคุชินะ ปลอดภัยอยู่แล้ว"

"ค่อยยังชั่วหน่อย มินาโตะ รีบกำจัดชายคนนั้นกับเก้าหางเดี๋ยวนี้เลยนะ มันกำลังจะ ไปที่โคโนฮะ"จากนั้นฉันกับท่านรุ่น 4 ก็เทเลพอตตัวไปที่บ้านที่ฉันเคยพานารุคุงมานอนไว้

"หายตัวอีกแล้วเหรอ เฮอะ พวกนั้นชั่งเถอะ พวกเราก็โคโนฮะกันเดี๋ยวนี้เลย"

"อ่ะ ทำไมเหรอ มินาโตะ"เมื่อเทเลพอตมาถึง ท่านคุชินะก็ออกปากถามสามีของเธอทันทีทันใด

"เอาเถอะน่า อยู่กับนารูโตะนะ"ท่านรุ่น 4 วางท่านคุชินะไว้บนเตียงเดียวกับที่ฉันเคยพานารูโตะคุงมานอนไว้ 

"ลูก นารูโตะลูกแม่"ฉันเห็นรุ่น 4 มองภาพนั้นด้วยความเจ็บปวด เหมือนกับที่ฉันเคยเป็น ท่านคุชินะโอบร่างเล็กของลูกชายไว้แนบอกอุ่น ร้องไห้ไปพร้อมกับกอดไปพร้อมๆกัน ดูแล้วชั่งเป็นภาพที่น่าเศร้ายิ่งนัก

ท่านรุ่น 4 กำหมัดแน่น เปิดตู้ออกอย่างแรง แล้วหยิบเสื้อคลุ่มที่ด้านหลังปักอักษรขนาดใหญ่เขียนว่า 'รุ่นที่ 4'มาใส่

"มินาโตะ เมงุ ขอให้โชคดีนะ"ท่านคุชินะ

"ค่ะ"

"เดี๋ยวจะรีบกลับมานะ"ท่านรุ่น 4





ห่างหายไปนานนนนนน ตอนนี้ไรท์นอนโทรมอยู่บนเตียง เนื่องจากอาการป่วยก็คงไม่เข้าใครออกใครหรอกเนอะ ขอโทษที่ห่างหายไปน๊านนานนนนนนนนน ไรท์ยังอยู่เด้อออ ขออภัยที่ตอนสั้นน แต่โปรดเข้าใจ พิมพ์มาสองชั่วโมงมันได้แค่นี่จริงๆ ไรท์ก็เหนื่อยน้าาาาาาา 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

178 ความคิดเห็น

  1. #76 CHECK224 (@Pear224) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 00:00
    หายไวๆนะค้าาา
    #76
    1
    • #76-1 211048 (@211048) (จากตอนที่ 18)
      25 พฤศจิกายน 2561 / 07:21
      ขอบคุณค่าาา พระคุณนี้ข้าน้อยจะไม่ลืมมันเลยย
      #76-1
  2. #75 jitladajakthong (@jitladajakthong) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 16:24

    ไม่อยากมินาโตะกับคุชินะตายเลย เรื่องคงจะเศร้าน่าดู แงง แงง///บ่อน้ำตาแตกT_T

    #75
    0
  3. #74 shino13 (@shino13) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 06:50

    มินาโตะคุชินะ อย่างตายน้าาา
    #74
    0
  4. #73 Cazari (@0930139584) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 06:29
    เราไม่มีทางทิ้งเเน่นอน
    หายไวๆน่ะค่ะ
    #73
    0
  5. #72 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 23:39
    สู้ตายค่าาาาาาา
    ปล.หายไวๆนะคะ
    #72
    1
    • #72-1 211048 (@211048) (จากตอนที่ 18)
      24 พฤศจิกายน 2561 / 06:17
      -v- ขอบคุณค่าาาาาาาาาาาาา
      #72-1