คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Tony+Peter] I Love You

ก็นะ เพราะเขาอายุมากกว่า รุ่นพ่อของเจ้าเด็กตัวป่วนนั้นเลยกว่าได้ จะให้คิดเกินเลยกับเด็กบ้านั้นได้ยังไง ไม่มีทาง .....

ยอดวิวรวม

299

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


299

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  31 ก.ค. 61 / 22:52 น.
[Tony+Peter] I Love You | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


ผมชอบคู่นี้ครับ

ความแตกต่างของอายุ ก็ไม่ใช่ปัญหาเรื่องความรัก

เมื่อรักไปแล้วทำไงได้ 

ก็จะขอรักต่อไป
b
e
r
l
i
n
?
<

เนื้อเรื่อง อัปเดต 31 ก.ค. 61 / 22:52


หลังจากที่ปีเตอร์ได้เข้ารวมต่อสู้ในกลุ่มของ โทนี่ ปะทะ กัปตัน อเมริกาในครั้งนั้น ปีเตอร์ก็เริ่มสนิทกับ โทนี่ ที่เขาหลงไหลมาตลอดมากขึ้น ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาจะได้เขาไปขุกอยู่ที่ตึกของ โทนี่ บ้างเป็นบางครั้งบางคาว แต่อยู่ๆ โทนี่ก็ห้ามเขาเข้าไปในตึกอีก จนกว่าเขาจะเรียก ซึ่งก็ทำให้ปีเตอร์ไม่พอใจนิดๆ ทั้งๆที่เขาจะได้มีโอกาสได้ใกล้ชิด โทนี่ สตาร์ค ที่เขาหลงใหลมาตลอดแท้ๆ

"ทำไมคุณสตาร์คไม่โทรตามฉันอีกนะ"ปีเตอร์นอนจ้องโทรศัพท์ของเขาพร้อมกลิ้งไปมาบนเตียง

"เขาคงมีธุระของเขาละมังพีส"เนทเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของปีเตอร์พูดขึ้น เขากำลังนั่งต่อเลโก้อยู่

"นี้จะเป็นเดือนแล้วนะ"ปีเตอร์พูดพร้อมจ้องมองช่องแชทของเขากับโทนี่เพื่อว่าจะมีข้อความเด้งขึ้นมา

เช้าวันต่อมา วันนี้มีคาบเรียนพิเศษ คาบคหกรรม มีอาจารย์มาสอน วันนี้้พวกเขาทำขนมกัน 

"วันนี้อาจารย์จะมาส่อนทำคุ๊กกี้กันนะ เลิกเลยว่าจะทำรสชาติอะไร" 

ปีเตอร์นึกถึงโทนี่ทันที เขาเลยเลือกทำ คุ๊กกี้กาแฟใส่ช็อกโกแลดชิบ เขาคิดว่าคุณสตาร์คต้องชอบแน่ๆ ในคาบนี้เขาตั้งใจทำเต็มที่ ตั้งใจทำจนเนทต้องแปลกใจ เพราะเป็นเพื่อนสนิทกันมานานเลยรู้ทันทีว่า ปีเตอร์ทำไปทั้งหมดจะเอาไปให้ใคร เพราะปีเตอร์ไม่มีทางชอบกาแฟแน่ๆ เพราะปีเตอร์ชอบกินคุ๊กกี้ข้าวโอ๊ดไม่มีทางจะทำรสกาแฟแน่ๆถ้าไม่คิดที่จะเอาไปให้คนๆนั้น เนทได้แต่สายหน้าให้กับความคลั่งไคร้ โทนี่ สตาร์ด ของปีเตอร์ พอหลังเลิกเรียน ปีเตอร์รีบตรงไปที่ Stark Industries ทันที เขาเดินเข้าไปใน Stark Industries อย่างไม่มีใครส่งสัยเลยว่า เด็กคนนี้เข้ามาทำอะไรในตึกนี้ พนักงานต่างพากันส่งยิ้มมาให้ปีเตอร์กันทั้งนั้น 

[เจ้านายคะ] ฟรายเดย์เรียกโทนี่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจสอบชุดไอร่อนแมนของตัวเองอยู่

"มีอะไรจร๊า คนสวย" โทนี่ตอบ AI สาวของเขาแต่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา

[คุณหนูปีเตอร์กำลังขึ้นลิฟต์ตรงมาที่ห้องนั่งเล่นของเจ้านายคะ]ฟรายเดย์พูดขึ้น

โทนี่ได้ยินเขาเงยหน้าขึ้นมามองนิดๆพร้อมถอดหายใจ

"ฉายภาพขึ้นมาให้ฉันที่สิคนสวย"

ฟรายเดย์ฉายภาพที่ตอนนี้ปีเตอร์ได้เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นส่วนตัวของเขาเรียบร้อยแล้ว ปีเตอร์เดินมานั่งที่โซฟา พร้อมมองไปรอบๆห้องเหมือนกับมองหาเขาอยู่

[เจ้านายคะ คุณหนูปีเตอร์ถามหาเจ้านายคะ จะให้ดิฉันตอบว่ายังไงดี]

"บอกไปว่า ฉันไปธุระข้างนอกก็ได้ เดียวก็คงกลับไปเองละ"

แต่สายตาโทนี่ยังจับจ้องอยู่ที่ภาพในมอติเตอร์ของเขาอยู่ จ้องมองไปที่เด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาหลายสิบปี พยายามจะถอยห่างแค่ไหน ยังไงเจ้าเด็กนี้ก็วิ่งเข้าใส่เขาไม่เลิก เขาพยายามที่จะไม่คิดอะไรกับเจ้าเด็กบ้านี้ เขาพยายามที่จะเลิกติดต่อ พยายามทุกทางเพื่อที่ไม่ให้ตัวเองคิดกับเด็กนี้ไปไกลจนไม่อาจที่จะย้อนกลับมาได้อีก แต่ความคิดกับใจเขามันไม่ตรงกันเอาซะเลย วันไหนที่ไม่มีงานเขาก็ต้องหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา แล้วจ้องมองไปที่หน้าจอมือถือที่เป็นช่องแชทของเขากับเด็กคนนั้นประจำ ย้อนอ่านข้อความเก่า ให้ตายเถอะ ยอมรับเลยว่ามันทำให้เขายิ้มออกมาได้เลยที่เดียว ทำให้เขาลืมเรื่อนเครียดๆไปหมด พอโทนี่คิดแบบนั้น เขาถึงกลับยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเองเพื่อไล่ความคิดบ้าๆนั้นออกไป แล้วเขาก้หันไปสนใจกับงานตรงหน้าเขาต่อ เขาคิดว่าจะไม่ออกไปเจออีกฝ่ายเดียวปีเตอร์ก็คงถอดใจกลับไปเองนั้นละ

"ฟรายเดยืปิดหน้าจอซะ"

หน้าจอที่ฉายภาพของปีเตอร์ดับลง แล้วโทนี่ก็ไม่สนใจมันอีก เวลาผ่านไปนานจนถึงเวลาค่ำ โทนี่ลุกขึ้นยืดเล่นยืดสายของตัวเองทันที พร้อมเดินออกมาจากห้องทำงานของเขาพร้อมตกในเมื่อเห็นว่าปีเตอร์ยังอยู่ แถมยังนั่งหลับอยู่บนโซฟาอีกต่างหาก โทนี่เดินเข้าไปหาปีเตอร์ช้าๆ เขามาหยุดอยู่ตรงข้างๆปีเตอร์ที่หลับไหลอยู่ เขายืนจ้องมองภาพนั้นอยู่นาน ยอมรับว่าเขาหลงไหลคนตรงหน้าของเขา โทนี่ย่อตัวลงช้าๆเบาๆเพื่อไม่ให้ปีเตอร์ตื่น ลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ แสดงว่าปีเตอร์หลับลึกไปแล้ว โทนี่จ้องมองใบหน้าของเด็กตรงหน้าเขาอย่างพินิจพิจารณาใบหน้าขาวเนียน ขนตายาวงนเรียงกันสวย รินฝีปากอมชมพู มันดูเชิญชวนให้เขาเข้าไปครอบงำซะจริง โทนี่เผลอตัวเอื้อมมือไปลูบใบหน้าของปีเตอร์อย่างแผวเบา เขาค่อยๆโน้นหน้าเข้าไปใกล้ๆ เพื่อหวังที่จะจูบรินฝีปากที่ดูเชิญชวนนั้น แต่เขาต้องรีบละออกทันที เพราะเขารับรู้ได้ว่าปีเตอร์กำลังจะลืมตาตื่นขึ้นมา เขาต้องรีบลุกขึ้นยืนพร้อมกอดอกทำเหมือนไม่มีอะไร

"มาแล้วหรอครับคุณสตาร์ค"

ปีเตอร์พูดขึ้นพร้อมขยี้ตาตัวเอง

"มาทำอะไรอยู่ที่นี้ รู้ไหมนี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว"

โทนี่กอดอกพร้อมด้วยน้ำเสียงดุ

"ก็ผมมารอคุณนิครับ"ปีเตอร์พูดขึ้นพร้อมทำตาระห้อย 

โทนี่เห็นก็ถึงกับถอดหายใจออกมา อย่ามาทำตัวน่ารักมากนักได้ไหม หัวใจคนแก่จะวายตายอยู่แล้วนะ โทนี่คิด

"จะมารออะไร มีธุระอะไรอย่างงันหรือ ถ้าไร้สาระจะไล่กลับทันทีเลยนะ"โทนี่พูดพร้อมจ้องมองปีเตอร์ไม่วางสายตา

"พอดีวันนี้ ผมมีคาบเรียนพิเศษเขาสอนทำคุ๊กกี้ ผมเลยทำมาให้คุณสตาร์คนะครับ"ปีเตอร์พูดพร้อมหยิบถุงที่ใส่คุ๊กกี่จำนวนมากออกมา 1 ถุงใหญ่

"ทำไมไม่เอาวางไว้ ถ้าเกิดฉันไม่กลับมาในคืนนี้ละ"โทนี่พูดพร้อมจ้องมองอย่างติเตียน

"ก็ผมอยากเอาให้คุณเองกับมือนิครับ"ปีเตอร์ทำหูตกเป็นลูกหมาน้อยในทันที

"เอาวางไว้นั้นละ เธอก็รู้ว่าฉันไม่รับของจากมือใคร"โทนี่พูดพร้อมมองดูลูกหมาน้อยของเขาทำหูตกอย่างน่ารักน่ากด เอ๋อ....ไม่ใช่ละ ปีเตอร์วางถุงคุ๊กกี้ลงบนโต๊ะพร้อมทำแก้มป่องนิดๆ

"หมดเรื่องแล้วใช่ไหม ดึกแล้วฉันว่าเธอกลับบ้านได้แล้ว ฉันจะให้แฮบปี้ไปส่งที่บ้าน"
โทนี่พูดขึ้น

ปีเตอร์ไม่พูดอะไรเขาเงยหน้าขึ้นไปมองโทนี่ พร้อมส่งสายตาวิ้งๆแบบอ้อนๆ โวยยย....อะไรอีกละ นายจะเอาอะไรอีก จะส่งสายตาแบบนั้นมาให้ฉันทำไม รู้ไหมฉันจะทนไม่ไหวแล้วนะ โทนี่คิดพร้อมเอามือขึ้นมากุมหน้าฝากตัวเอง

"คุณเป็นอะไรไปครับคุณสตาร์ค ไม่สบายหรอครับ" ปีเตอร์ลุงขึ้นไปจับมือโทนี่พร้อมมองจ้องเขาด้วยสายตาเป็นห่วง

นั้น....ยังจะมาจับมือฉันอีกแนะ ส่งสายตาแบบนั้นห่วงฉันหรอ ฉันว่านายห่วงความปลอดภัยของนายก่อนดีกว่าจะ ปีเตอร์ โทนี่คิดพร้อมมองมือเล็กที่กุมมือของเขา โทนี่ดึงมือออกจากมือปีเตอร์ช้าๆพร้อมถอยออกมาเล็กน้อย

"กลับบ้านไปซะ นายยังเด็กกลับบ้านดึกมันจะไม่ดี เดียวป้าเมย์คนสวยนั้นจะโกรธเอาอีก"

คำก็เด็ก สองคำก็เด็กพอปีเตอร์ได้ยินก็ถึงกับทำแก้มป่อมด้วยความน้อยใจในทันที

"ผมไม่เด็กแล้วนะครับ ผม 17 แล้ว"

"ก็ยังเด็กกว่าฉันอยู่ดี ไปอย่าเถียง ฟรายเดย์ติดต่อแฮบปี้ให้ฉันด้วย บอกว่าให้เตรียมรถไปส่งปีเตอร์ที่บ้าน"

[รับทราบคะเจ้านาย]

โทนี่เดินตรงไปยังลิฟต์ปีเตอร์ต้องเดินตามโทนี่ไปอย่างไม่เต็มใจนัก พอลงมาถึงข้างล่างก็มีรถมาจอดรอพอดี 

"ถึงห้องแล้วบอกฉันด้วย ปีเตอร์" โทนี่สั่งปีเตอร์ก่อนที่ปีเตอร์จะเปิดประตูเข้าไปในรถ

"ครับคุณสตาร์ค" ปีเตอร์ตอบรับเขาพร้อมเปิดประตูเข้าไปในรถ แล้วรถก็เคลื่อนที่ออกไปช้าๆ โทนี่ยืนมองจนรถหายลับตาไป เขาถอนหายใจก่อนที่จะกลับขึ้นไปในห้องนั่งเล่น ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในห้องนอนของเขาเพื่อพักผ่อนสมองของเขา เขาก็เหลียวไปเห็นถุงคุ๊กกี่ที่ปีเตอร์ทำมาให้เขา โทนี่เดินไปหยิบถุงขนมขึ้นมาพร้อมเกาะออกแล้วหยิบมันเขาไปในปาก รสกาแฟ โทนี่ยิ้มออกมา

"ให้ตายเถอะ เป็นแค่เด็กแท้ๆกล้าดียังไงมาปั่นปวนหัวใจของฉันได้"

โทนี่พูดพร้อมถือถุงคุ๊กกี้แน่น พร้อมขำกับตัวเอง ที่วันนี้เกือบ...แค่เกือบที่จะจูบเจ้าเด็กนั้น แค่เกือบที่จะทนไม่ไหม แค่เกือบที่จะทำเรื่องไม่ดีกับเด็กคนนั้นไปซะแล้ว

"รอให้นายโตกว่านี้ก่อนนะปีเตอร์ และถ้านายยังไม่หมดรักฉัน ฉันจะทำให้นายเป็นของฉันคนเดียว และจะไม่ยอมยกนายให้ใครแน่ๆ ปีเตอร์ พาร์คเกอร์"
.
.
.
.
.
จบแล้ว เรื่องสั้นของเรา 
เราชอบคู่นี้มากๆเลย มากกว่า โทนี่+กับตันอีก 

ถ้ากัปตันเราชอบกับบัคกี้ น่ารักดี 





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ โลกิ โอดินซัน จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 ❀─CherryPeach (@ying21346) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:52

    อร๊าย! คู่นี้เป็นคู่โปรดเราเลย มันช่างฟินเหลือเกิน~
    #1
    0