[Yaoi] ModifyLove แก้สมการค้นหารัก [End]

ตอนที่ 50 : ModifyLove Special03 : Undercut back [Pi Part]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    12 พ.ค. 60

ModifyLove Special

03

Undercut back

[Pi Part]

 

          พี่พาย เลิกสอนแล้วพี่กลับบ้านไปก่อนเลยนะ วันนี้ว่าจะไปตัดผมกับเพื่อนอ่ะช่วงพักกลางวันซินเขาเดินมาคุยกับผมถึงห้องหมวดคณิต ผมเงยหน้ามองคนที่พูดภาษาไทยกับผมก่อนจะขมวดคิ้วทันที

          สามคนนั้นน่ะเหรอผมหมายถึงเบลล์ ต้นไม้ แล้วก็ซันน่ะครับ ซินที่ดูเหมือนจะเข้าใจว่าผมหมายถึงใคร เจ้าตัวเลยพยักหน้าให้ผมเบาๆก่อนจะนั่งยองๆแล้วเอาคางเกยโต๊ะทำงานของผมไว้

          ให้ผมไปนะครับ นะๆๆ แค่ไปตัดผมออกนิดหน่อยเอง เดี๋ยวผมให้เบลล์ไปส่งที่บ้านก็ได้

          แล้วจะกลับกี่โมงผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

          ถ้าผมกลับบ้านไปก่อนผมก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว เพราะวันนี้มิเกลไปเข้าค่ายลูกเสือม.3 ใช่แล้วครับ มิเกลอยู่ม.3แล้วแต่ว่าอยู่คนละโรงเรียนกับผมและซิน ผมอยากให้มิเกลเรียนโรงเรียนรัฐบาลน่ะครับ ค่าเทอมไม่แพงด้วย

          ไม่รู้อ่ะ เสร็จเมื่อไหร่ผมก็กลับนั่นแหละ ผมจะรีบกลับบ้านไปหาพี่เลย สัญญาว่าแล้วก็ชูนิ้วก้อยให้ผม ผมมองคนข้างหน้าด้วยท่าทีชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ผมเขามันยาวแล้วจริงๆนั่นแหละถึงแม้เวลามาสอนเขาจะมัดผมด้วยก็เถอะ เขาคงจะไปตัดให้มันสั้นขึ้นมาหน่อยล่ะมั้ง

          รีบกลับล่ะแล้วผมก็ยื่นนิ้วก้อยเข้าไปเกี่ยวเพื่อเป็นการทำสัญญา

          ขอบคุณครับว่าจบเขาก็ลุกขึ้นมาจุ้บหน้าปากผมไปหนึ่งทีก่อนจะรีบวิ่งหนีผมออกจากห้องหมวดคณิตไปให้ผมได้มองตามด้วยสายตาขุ่นเคือง พลางเม้มปากแน่นแล้วเอามือกุมหน้าผากตัวเองไปด้วย

          ไอ้เด็กบ้า...” ผมพึมพำออกไปด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว ทำตัวเหมือนเด็กๆไม่มีผิดเลยคนๆนี้

 

19:00.

          ไหนบอกว่าจะรีบกลับบ้านไง...”

          ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะละสายตาจากข่าวในโทรทัศน์แล้วคว้าโทรศัพท์มาเลื่อนดู มือผมกดเข้าเฟซบุ๊กโดยอัตโนมัติด้วยความเคยชิน ผมไม่ค่อยได้โพสต์หรือแชร์อะไรในเฟซบุ๊กหรอก ส่วนใหญ่ผมจะเอาไว้ส่องอย่างเดียวน่ะ

          แต่เลื่อนดูไทม์ไลน์ไปได้ไม่เท่าไหร่ผมก็ต้องสะดุดกับโพสต์ๆหนึ่งที่โพสต์ไปเมื่อสามสิบนาทีที่แล้ว

          บอกว่าไปตัดผมไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมมันถึงไปเช็คอินกับเพื่อนอยู่ที่ร้านเหล้าวะ!!

          ไอ้เด็กเวรนี่อยากลองของสินะ..!

          ไม่ใช่ซินหรอกที่เป็นคนโพสต์ แต่เป็นเบลล์ต่างหาก แล้วเด็กพวกนั้นมันแท็กซิน เลยทำให้ผมรู้ว่าซินที่ควรจะกลับบ้านมาตั้งนานแล้วมันหายหัวไปไหนของมัน

          รับสายสักทีสิวะ!!” หลังจากที่ผมเห็นโพสต์นั่นผมก็จัดการโทรหาซินทันทีอย่างไม่ลังเล

          ฮัลโหล! ไอ้เบื้อกที่ไหนมันโทรมาวะ!” เสียงซินดังขึ้นมาจากโทรศัพท์

          ดูท่าเหมือนเขาจะเมานะ..

          ตอบสิวะ! กูจะได้กินเหล้าต่อ!”

          “..ไอ้เบื้อกที่กำลังรอมึงอยู่ที่บ้านโทรมา เดี๋ยวนี้หัดขึ้นกูขึ้นมึงกับไอ้เบื้อกแล้วเหรอ มึงรีบกลับบ้านมาเดี๋ยวนี้เลยนะ อีกห้านาทีถ้ามึงยังไม่ถึงล่ะก็..”

          มึงจองโลงศพไว้ได้เลย เซอิน แม็กเวลล์

          หลังผมพูดจบก็ไม่รอให้เขาได้ตอบอะไรกลับมาผมกดตัดสายทิ้งทันที คราวนี้ก็รอให้เขามาถึงบ้านนั่นแหละนะ

          จะได้จัดการกับไอ้เด็กเวรนั่นให้มันจำใส่กะโหลกไว้เลย

          เล่นกับใครไม่เล่น..

 

          พี่พาย...”

          ถ้าไม่โทรตามก็คงจะไม่กลับบ้านสินะปากพูดออกไปแบบนั้นแต่สายตาผมก็ยังคงมองไปที่โทรทัศน์อยู่เหมือนเดิม ซินเขาค่อยๆเดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทีรู้สึกผิดก่อนจะค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาข้างผม

          ใครให้มึงนั่งบนโซฟาว่าจบผมก็ปรายตามองไปยังคนร่างหนาก่อนที่จะชะงักทันที

          ไอ้บ้านี่...!

          ทำไมเขาถึงตัดผมแบบนั้น!

          ผมมองอยู่ได้ไม่นานเจ้าตัวก็หันมามองตอบผมบ้าง ทำให้ผมต้องรีบหันหนีอย่างทันควัน ซินเขาค่อยๆหันกลับไปนั่งซึมเหมือนเดิมเมื่อผมหลบหน้า ก่อนที่คนอายุน้อยกว่าจะค่อยๆขยับลงไปนั่งบนพื้นบ้านแล้วเอนหลังพิงโซฟาไว้ให้ผมได้แอบมองทรงผมใหม่ของเขาด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ

            นี่ไม่ใช่ตัดผมแค่นิดหน่อยของมันแล้ว แบบนี้เรียกว่าไถข้างเลยเหอะ!

          แต่ว่า ทำไมตัดทรงนี้แล้วซินเขาดู...

          หล่อจังวะ

          ตัดทรงอะไรของมึง ไม่ดูหนังหน้าตัวเองเลยนะแม้ในใจผมจะชมเขาก็เถอะ แต่ปากผมอยากด่ามากกว่า

          พี่...ไม่ชอบหรอกเหรอเจ้าตัวว่าออกมาด้วยท่าทีที่เซื่องซึมก่อนจะหลุบตาลงต่ำจากตอนแรกที่ยังมองผมอยู่ ผมนิ่งเงียบไปพลางมองเขาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

          แล้วไหนบอกว่าจะไปตัดผมอย่างเดียวไง ร้านเหล้าที่นั่นมันตัดผมให้ฟรีเหรอมึงถึงไปอยู่นู้นได้

          พี่พาย คือมันไม่ใช่แบบนั้นซินเขามองหน้าผมอีกรอบก่อนจะเริ่มแก้ตัวกับผม

          แล้วมันเป็นยังไง ขอเหตุผลดีๆที่เป็นความจริงแล้วมึงจะรอดผมย่นคิ้วมองเขาพลางเอ่ยออกไปเสียงแข็ง แค่นั้นคนบนพื้นถึงกับหน้าซีดทันทีที่ผมเริ่มเอาจริง ผมน่ะครูฝ่ายปกครองเก่าเพราะตั้งแต่คินเรียนจบไปผมก็ขอถอนตัวออก

          ถ้าเจอสถานการณ์แค่นี้แล้วเขากลัวผมนะ

          โคตรจะอ่อนเลยว่ะ

          เอ่อ คือว่า...”

          หนึ่ง

          พี่พาย…”

          สอง

          คือ! พวกผมหิวน้ำก็เลยไปหาน้ำกินกันเท่านั้นแหละครับ!!” ซินตอบออกมาเสียงดังชัดเจน ผมยังคงนั่งมองหน้าเขานิ่งๆโดยที่ไม่พูดอะไรออกไปสักคำจนซินเขาเป็นฝ่ายอึดอัดเลยพูดออกมาอีก

          พี่พายผมขอโทษ ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ ผมสัญญาจริงๆนะซินเขากอดขาผมไว้เลยครับ กอดอย่างเดียวไม่พอยังเขย่าไปมาเชิงให้ผมยกโทษให้เขาด้วย

          แต่เรื่องไรผมจะต้องยกโทษให้เขาด้วยล่ะในเมื่อเขาหนีผมไปกินเหล้ากับเพื่อนโดยที่ปล่อยให้ผมอยู่บ้านคนเดียวทั้งๆที่สัญญากันไว้แล้วว่าจะรีบกลับน่ะ

          ผมไม่ยกโทษให้ง่ายๆหรอกนะ บอกไว้ก่อนเลย

          รู้สึกว่าก่อนหน้านี้มึงก็สัญญากับกูไว้ไม่ใช่เหรอ ก็ไม่เห็นว่ามึงจะทำตามที่สัญญาไว้เลยหนิผมว่าเสียงเรียบ

          พี่พาย... ผมผิดเองครับที่ยอมไปกับเพื่อนง่ายๆทั้งๆที่สัญญากับพี่ไว้แล้ว ผมผิดเอง พี่ยกโทษให้ผมเถอะนะครับเขายังคงกอดขาผมไว้อยู่อย่างนั้นจนผมเริ่มจะรำคาญเลยยกขาข้างซ้ายที่คนตัวใหญ่กว่ากอดไว้ขึ้นแล้วเปลี่ยนท่านั่งเป็นนั่งไขว่ห้างเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องกอดอีก

          โดนตื๊อมากๆก็ชักจะรำคาญซะแล้วสิ

          พี่พายครับ หายโกรธ...”

          หุบปากไป

          “...”

          พอผมพูดออกไปแค่นั้นซินเขาถึงกับเงียบไม่พูดอะไรอีกเลยล่ะครับ ผมปรายตามองคนอายุน้อยกว่าที่ค่อยๆขยับเข้ามาหาผมแล้วกอดขาผมไว้อีกครั้ง แต่ที่แปลกจากเดิมคือเขาซบหน้าลงตักหันเข้ามาหาตัวผมด้วยเนี่ยสิ

          เอาหน้ามึงออกไปเลย ตอนนี้กูอารมณ์ไม่ดีมึงไม่ต้องมาอ้อน

          ไอ้เด็กเวรนี่! พูดขนาดนี้แล้วมันยังไม่ถอยออกไปอีก! ผมมองหน้าซินที่หลับตาพริ้มไม่โต้ตอบอะไรผมเลยสักคำ

          หรือว่าจะหลับไปแล้ว?

          เฮ้ย จะชิ่งหลับก่อนรึไงมีเพียงความเงียบและเสียงหายใจที่สม่ำเสมอของคนตัวโตเท่านั้นที่ตอบกลับผมมา ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะมองหน้าเด็กลูกครึ่งที่กำลังหลับอยู่อย่างไม่รู้สึกตัว

          ไอ้เด็กเวร...”

          ผมว่าคำๆนี้คงจะเป็นคำที่ผมด่าเขาจนติดปากไปแล้วล่ะ ไม่ว่าเขาจะอายุใกล้เลขสามแล้วก็เถอะ ยังไงผมก็จะด่าเขาแบบนี้อยู่ดีเพราะต่อให้โตขึ้นมากแค่ไหนเขาก็ยังคงอายุน้อยกว่าผมตั้งเจ็ดปี ไม่มีทางอายุมากไปกว่าผมได้หรอก

          ผิดหวังรึไงที่กูด่าเรื่องทรงผมน่ะว่าแล้วผมก็ยื่นมือเข้าไปลูบหัวเขาเบาๆ

          แปลกตาดีแฮะ ผมอยู่กับเขามาตั้งแต่ม.6 ถ้านับจากตอนนั้นจนถึงตอนนี้ก็น่าจะประมาณสิบปีได้ ผมก็เห็นแต่ผมยาวๆของเขามาตลอด ไม่เคยเห็นเขาตัดผมสั้นเลยสักครั้ง ตอนแรกก็นึกว่าเขาถือเคล็ดเพราะไม่เคยเห็นเขาไปตัดสั้นเลย ที่ผ่านมาเขาก็แค่เล็มผมตัวเองให้มันไม่ยาวเกินไปก็แค่นั้น ไม่นึกเลยว่าที่จริงแล้วเขาก็ตัดผมได้เหมือนกัน

          จริงๆแล้วกูชอบนะ

          กูว่ามึงหล่อขึ้นเยอะเลยถ้าเทียบกับที่ผ่านมา

          ผมเอ่ยต่อเมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทางตอบโต้อะไร ท่าทางจะหลับจริงๆอย่างที่ผมคิดนั้นแหละ แล้วนี่ผมก็ไม่ได้ถามเขาด้วยว่ามาจากร้านเหล้ายังไงเพราะเขาเป็นคนบอกเองว่าจะให้เบลล์มาส่ง แต่นี่ก็ไม่เห็นเพื่อนของเขาเลยสักคน

          เป็นไงล่ะ เจอกูเขาไปสร่างเมาเลยมึงว่าจบผมก็ดีดหูเขาไปทีก่อนจะหันไปสนใจกับโทรทัศน์ต่อ ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ผมค่อยๆยื่นมือไปหยิบรีโมทมาแล้วกดปิดก่อนจะค่อยๆกอดอกหลับตาลงแล้วเผลอนอนหลับไป

 

เวลาผ่านไป

          เพราะนายชวนฉันไปกินเหล้านั่นแหละพี่พายเลยโกรธฉันเลย

          ผมได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากปลายเท้าของผม ผมเลยค่อยๆลืมตาขึ้นมอง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือภาพเบลอๆของซินที่กำลังคุยโทรศัพท์กับใครสักคนอยู่ที่ปลายเตียงในห้องนอนข้างผม ดูท่าเขาน่าจะอุ้มผมขึ้นมานอนที่ห้องนะ

          รักเพื่อนมากเลยเนอะบอกให้ฉันจัดการเอาเองเนี่ย เออๆแค่นี้แหละว่าจบเขาก็ตัดสายไปแล้วหันมาทางผม ให้ผมต้องรีบหลับตาลงทันที ผมหลับตาลงอยู่อย่างนั้นก่อนจะค่อยๆเนียนนอนหันตะแคงแล้วเอาหน้าซุกลงกับหมอนนุ่ม

          ชอบผมทรงใหม่ของผมก็บอกมาตรงๆเถอะ ไม่ต้องเก๊กให้มากหรอกครับเสียงทุ้มต่ำของซินดังขึ้นมาใกล้หูผมมากจนผมรู้สึกขนลุกเกรียวไปทั้งตัว

          ผมเห็นพี่ตื่นแล้วล่ะน่า พี่น่ะสายตาสั้นมองไม่เห็นหรอกว่าผมมองพี่อยู่ตั้งแต่แรกแล้ว ลืมตาขึ้นมาเถอะ แกล้งหลับไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอก

          ช่วยสิ! ช่วยให้กูไม่ต้องไปมองหน้าเจ้าเล่ห์ๆของมึงไง!

          ยังไม่ยอมลืมตาอีกสิ้นสุดคำพูดของเขา มือหนาก็ล็อกคางผมไว้ก่อนจะจับให้หันไปหาเจ้าตัวตรงๆ ตอนนั้นแหละที่ทำให้ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้า ผมเห็นเขากำลังขึ้นคร่อมผมอยู่ก่อนจะคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

          ไอ้เด็กนี่... รู้ด้วยเหรอว่าพี่ชอบทรงผมใหม่ของนายผมถามออกไปก่อนจะเม้มปากแน่น

          ก็ผมยังไม่หลับ

          แล้วถามอะไรไปก็ไม่ตอบเลยสักคำเนี่ยนะ บอกให้เอาหน้าออกไปก็ไม่เอาออก ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไงกันพอซินเปิดโอกาสให้ผมได้พูดผมเลยใส่ออกไปไม่หยุด

          ก็พี่ไม่ยอมหายโกรธผมสักทีน่ะสิเลยไม่รู้จะง้อยังไงดี ผมก็เลยซบตักพี่เพื่อหาไอเดียง้อแบบใหม่ ดูเหมือนจะได้ผลนะเพราะพี่เอ่ยปากชมผมออกมาไม่หยุดเลยเขาว่าออกมาราวกับเรื่องเมื่อคืนตัวเองเป็นฝ่ายชนะ

          ไอ้เด็กเวร

          คำก็เด็กเวร สองคำก็เด็กเวร ไม่มีคำอื่นจะด่าผมแล้วเหรอพี่เขาว่าออกมาพลางเหยียดยิ้มมุมปาก

          มึงลุกเลย กูจะไปสอนเด็กที่โรง...”

          วันนี้วันเสาร์

          ห้ะ วันเสาร์?

          เออว่ะจริงด้วย วันนี้วันเสาร์นี่หว่าลืมไปเลย ว่าจะหาโอกาสหนีเขาสักหน่อย!

          ลุกออกไป กูยังไม่หายโกรธมึงว่าแล้วผมก็หันซุกหมอนเหมือนเดิม ไม่อยากจะให้เขาเห็นหน้าแดงๆของผมเลยให้ตาย เขาไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้กับผมมาตั้งนานแล้วด้วย ป่านนี้ผมคงเขินหน้าแดงเป็นมะเขือเทศไปแล้วล่ะมั้ง!

          แน่ใจนะ

          เออสิวะ กูเป็นคนโกรธทำไมกูจะไม่แน่ใจผมพึมพำออกมา

          งั้นผมต้องทำไงพี่ถึงจะหายล่ะซินว่าแล้วเลิกคิ้วสูงหลังจากที่ผมหันไปมองที่เขา ผมมองหน้าเขาอยู่สักพักในหัวก็คิดไปด้วยว่าจะให้เขาทำอะไร

          เรื่องง้อน่ะคิดเอาเอง แต่กูคิดบทลงโทษสำหรับมึงไว้แล้ว

          บทลงโทษ?”

          พอได้ยินว่าบทลงโทษเขาย่นคิ้วเข้าหากันทันที ผมเลยยกยิ้มมองด้วยความเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอ่ยบทลงโทษออกไป

          กักบริเวณ ห้ามไปไหนนอกจากบ้านและโรงเรียน เพื่อนชวนไปไหนก็ห้ามไปไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม ถ้ามีเรื่องจำเป็นจริงๆ มึงต้องมาขออนุญาตกูก่อนหลังจากนั้นก็แล้วแต่กูจะพิจารณา ถ้าเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ก็อย่าหวังว่ากูจะคืนดีกับมึงผมเอ่ยออกไปอย่างไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไร

          แหงล่ะ ก็ผมไม่ได้เสียหายอะไรนี่

          ตอนนี้ก็อยู่ที่เขาแล้วล่ะว่าจะตกลงตามที่ผมยื่นข้อเสนอให้หรือเปล่า

          เอางี้เขาเม้มปาก

          ถ้าผมทำตามที่พี่บอกผมก็ไม่ต้องหาวิธีง้อพี่อีก อย่างนี้โอเคไหมซินเขาต่อรอง ผมเสมองไปทางอื่นพลางคิดทบทวนไปด้วยก่อนจะตัดสินใจแล้วพยักหน้าตกลง

          เอาตามที่นายว่า

          แต่ว่านะพี่พาย พี่ห้ามผมไม่ให้ไปเที่ยวตั้งหนึ่งเดือนเนี่ยมันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอซินเขาโอดครวญออกมาหลังจากที่ทำข้อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว

          อย่าบ่นไปหน่อยเลยมึงก็ทำตัวเองทั้งนั้น ช่วยไม่ได้ผมนอนตะแคงพลางหลับตาลงอีกครั้งตั้งท่าจะนอนต่อ

          แต่ก็ดีอย่าง ผมจะได้อยู่กับพี่ตลอดเวลาด้วยไงเขาล้มตัวลงนอนข้างกายผมให้ผมได้ลืมตามองคนที่นอนมองผมอยู่ตรงหน้า

          ฝันไปเถอะ หลังจากนี้กูจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วทิ้งให้มึงอยู่บ้านคนเดียว

          เหมือนที่มึงทำกับกูไง เซอิน แม็กเวลล์









ThaRat
          ชื่อตอนนี้คือชื่อทรงผมที่ซินไปตัดมานะ ไม่ต้องสงสัยว่ามันแปลว่าอะไร
          ตอนนี้สอนให้รู้ว่าอย่าให้ครูพายเล่นบทโหดเพราะเซอินจะอยู่ในโหมดกลัวเมีย 5555+
          งื้อออ ตอนสุดท้ายแล้วอ่าาาา จบแล้วเนอะ คิดว่าคงจะไม่มีตอนพิเศษตอนอื่นแล้วล่ะ เพราะรัตน์ไม่ค่อยว่างด้วย ไหนจะเพราะเปิดเทอมหรือเพราะต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ามหา'ลัยในปีหน้าเนอะ
          ส่วนภาค2ที่แฟนคลับถามว่าจะมีมั้ย คือถ้าให้แต่งรัตน์แต่งได้นะ คิดพล็อตได้แล้วด้วย แต่ติดอยู่ตรงที่ไม่มีเวลานี่แหละ ถ้าว่างยังไงเดี๋ยวจะแต่งให้นะคะ ถ้ารอได้ก็รอ รอไม่ได้ก็ไม่เป็นไร รัตน์ไม่ซี เพราะถ้ารอทีก็อาจจะปีสองปีเลยอ่ะ รอไม่ไหวก็ไม่เป็นไรน้าาา 5555+
          สุดท้ายนี้อยากจะขอบคุณทุกคนอีกครั้งนะที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงขนาดนี้ ไม่ทิ้งกันไปไหนเลยอ่ะ ขอบคุณจริงๆนะคะ รักสุดด
          ปล.ฝากทรงผมใหม่ของเซอินทิ้งไว้ให้ดูเป็นขวัญตาเนอะ






ADD FAV. <Click Pic>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #80 2222548 (@2222548) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 21:56
    ชอบ ขอรุ่นลูกด้วยน่ะค่ะ รักเรื่องนี้จังเลย
    #80
    2
  2. #60 Wapitch (@Pokkyz) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 08:39
    มีความเอาคืน55555 /ชอบเรื่องนี้มากๆเลย
    #60
    1
    • #60-1 ThaRat. (@20016534) (จากตอนที่ 50)
      14 พฤษภาคม 2560 / 16:00
      ขอบคุณนะคะ ที่อยู่ด้วยกันมาตลอดดด รักกกส์
      #60-1
  3. #59 Moonoi_LN (@LooknutPny) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 01:13
    ยังไม่อยากให้จบเลย ฮืออออ แต่งต่อเลยได้ไหม
    #59
    1
    • #59-1 ThaRat. (@20016534) (จากตอนที่ 50)
      14 พฤษภาคม 2560 / 16:00
      รัตน์ติดอ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัยอ่ะจ้าาา ว่างๆรัตน์จะมาแต่งให้น้าาา คือไม่มีเวลาจริงๆ T_T
      #59-1
  4. #58 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 20:40
    อยากบอกมากเลยค่ะว่ายังไงก็จะรอนะคะ ชอบเรื่องนี้มากเลยนะคะ ลุ้นไปลุ้นมาตลอดเลย รักซินกับครูพายมากมายยิ่งมีมิเกลมาเพิ่มยิ่งน่ารักมากจริงๆค่ะ สู้ๆค่ะไรท์
    #58
    1
    • #58-1 ThaRat. (@20016534) (จากตอนที่ 50)
      14 พฤษภาคม 2560 / 15:58
      ขอบคุณนะคะ รักกกกส์
      #58-1