[Yaoi] ModifyLove แก้สมการค้นหารัก [End]

ตอนที่ 48 : ModifyLove Special01 : Promise [Pi Part]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    5 พ.ค. 60

ModifyLove Special

01

Promise

[Pi Part]

 

                “มานี่เลย อยากนักใช่ไหมถึงมาทวงสัญญากันในโรงเรียนเลยน่ะผมว่าขึ้นมาพลางลากคอเสื้อของซินเข้าซอกตึกมืดๆที่อยู่ระหว่างทางกลับบ้าน

                ก็ไอ้เด็กนี่เล่นมาทวงสัญญากันแต่เช้าเลยน่ะสิ แล้วจะให้วันทั้งวันผมมีสมาธิทำงานต่อโดยที่ไม่คิดถึงเรื่องๆนั้นน่ะเหรอ

                ทำได้ก็ไม่ใช่คนแล้ว เรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเองอ่ะ!

                “จะทำที่นี่เหรอพี่ซินที่เดินตามผมมาอย่างไม่ปฏิเสธเอ่ยขึ้นมาด้วยความสงสัยให้ผมได้ขมวดคิ้วมองแล้วหันกลับไปเดินต่อ

                ให้ตายเถอะ มีเซ็กส์นอกสถานที่เนี่ยนะ ไม่น่าไปรับปากเด็กมันเลยจริงๆ ตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่กันแน่นะ

                “พี่พาย ที่นี่จริงอ่ะ ซอกตึกจริงๆนะ

                “เออดิวะ ถ้าไม่ใช่ที่นี่แล้วจะให้ทำที่ไหนผมว่าพลางผลักเขาติดกับกำแพงด้วยแรงทั้งหมดที่มีด้วยความหงุดหงิดนิดๆ ทำเอาคนตัวโตนิ่วหน้าเจ็บนิดหน่อยเมื่อตัวเองกระแทกกับกำแพงเต็มๆ ก่อนที่ผมจะค่อยๆคุกเข่าลงต่อหน้าคนตัวใหญ่

                ผมยื่นมือไปปลดเข็มขัดราคาแพงของเขาลงพลางปลดกระดุมกางเกงไปด้วย ก่อนที่จะขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆแล้วงับซิบกางเกงซินให้รูดลง เผยให้เห็นกางเกงในสีเข้มที่ตอนนี้เริ่มตุงขึ้นมาหน่อยๆ ผมดึงกางเกงในเขาลงไปไว้ที่ตาตุม ก่อนจะค่อยๆรูดรั้งแก่นกายขนาดใหญ่ให้ตื่นตัว

                “พี่พาย...”

                “อะไรผมว่าเสียงขุ่น

                “เอาจริงๆที่ผมคิดไว้ ผมคิดว่าพี่จะทำในที่ที่มิดชิดกว่านี้ซะอีกซินว่าออกมาขณะที่ผมกำลังใช้นิ้วคลึงแก่นกายของเขาอยู่

                เมื่อกี้เขาว่าไงนะ? คิดว่าผมจะทำในที่ที่มิดชิดกว่านี้? แล้วที่นี้มันไม่มิดชิดรึไงเขาถึงพูดออกมา

                “ที่ไหนล่ะที่มันมิดชิดกว่านี้

                “ก็...อย่างห้องน้ำสาธารณะ หรือบันไดหนีไฟของห้าง คือผมไม่คิดว่าพี่จะทำในที่ที่มีคนเดินไปเดินมาแบบนี้ซินว่าออกมาเสียงอ่อนพลางคลายเนคไทของตัวเองออกหลวมๆแล้วมองหน้าผมไปด้วย

                บ้าจริง ทำไมสายตาของเขามันถึงได้หื่นกระหายขนาดนั้นนะ นี่เขาจะรู้ไหมเนี่ยว่าตัวเองกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่

                เซ็กซี่ชะมัด!

                ผมเม้มปากเป็นเส้นตรงไม่ตอบเขาก่อนจะค่อยๆแลบลิ้นเลียลำแท่งขนาดใหญ่ที่ตื่นตัวยังไม่ค่อยเต็มที่นักให้คนถูกกระทำได้ซี๊ดปากครางในลำคอ

                ก็ผมจะทำที่นี่อ่ะ จะได้กลับบ้านไว้ๆด้วย

                ผมได้แต่นึกเถียงเขาในใจเพราะกิจกรรมตรงหน้าสำคัญกว่าการเถียงเขาอยู่แล้ว

                ลิ้นอุ่นร้อนของผมค่อยๆเลียตั้งแต่โคนไล่ไปจนสุดปลายแล้วอมท่อนเนื้อแข็งไว้ทั้งปาก ก่อนจะขยับเข้าออกสุดโคนปลายโคนอย่างเป็นจังหวะให้ซินได้ยื่นมือมาสอดนิ้วเข้าไรผมสีดำสนิทแล้วขยุ้มไว้ด้วยความเสียวซ่าน

                ผมขยับเข้าอมจนสุดโคนแล้วช้อนตาขึ้นมองหน้าคนเด็กกว่าด้วยน้ำตาคลอเบ้า

                “อึ้ก! น่าโดนปู้ยี่ปู้ยำชะมัด!!”

                ซินมองหน้าผมตอบพลางเค้นเสียงเข้มออกมาจากลำคอพร้อมกัดฟันและขมวดคิ้วแน่นราวกับกำลังข่มอารมณ์ของตัวเองอยู่

                พอเห็นอย่างนั้นผมเลยค่อยๆละปากออกเปลี่ยนจากอมมาเป็นเลียรอบๆเนื้อร้อนแทน เลียไปได้สักพักจนซินเริ่มทนกับอารมณ์ของตัวเองไม่ไหว เจ้าตัวเลยดึงแขนผมให้ลุกขึ้นแล้วผลักผมเข้าหากำแพงซะเอง

                “พี่นี่นะ...ชอบยั่วผมอยู่เรื่อย!” ซินว่าออกมาเชิงโทษผมที่ทำให้เขาคุมตัวเองไม่อยู่ ก่อนที่จะจับผมถอดกางเกงออกหมดแล้วสอดนิ้วเข้าผ่านช่องทางผมโดยไม่รีรอ

                “อ๊า! อึก!”

                ผมเผลอครางออกมาเสียงดังจนลืมไปเลยว่าตัวเองอยู่ในที่ที่เสียงดังมากไม่ได้เลยต้องซบลงเข้ากับไหล่ของคนตัวสูงกว่าเพื่อเก็บเสียง

นี่ผมคิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ยที่มาทำที่นี่น่ะ!

                “อ่า...ซิน เอาของซินเข้ามาเลย ไม่ต้องใช้นิ้วแล้วผมจับมือที่ยังคงขยับเข้าๆออกๆผ่านช่องทางผมอยู่ให้หยุดลง

                ถึงแม้จะไม่ได้ทำกันบ่อยๆก็เถอะ แต่ผมว่าผมน่าจะชินกับของๆเขาได้แล้วนะ

                “ได้ครับเมียซินกระซิบข้างหูผมเสียงพร่าก่อนจะถอนนิ้วออกตามที่ผมบอกอย่างว่าง่ายแล้วอุ้มผมขึ้นให้ผมได้เผลอกอดคอเขาไว้โดยอัตโนมัติ

                นะ นี่อย่าบอกนะว่าจะทำท่านี้น่ะ!

                stand & carry เลยนะ! ซินเขาจะรับน้ำหนักผมไว้เหรอ!!

                “ซิน!”

                “ครับ?” เขาตอบรับออกมาพลางมองหน้าผม

                “จะ...จะเอาท่านี้จริงๆเหรอผมเม้มปากมองเขา ถ้าเขาจะเอาท่านี้จริงๆ ผมว่ามันสูบพลังงานเขาของไปเยอะเหมือนกันนะ

                “ผมอยากลองน่ะ ได้ยินมาว่ามันเสียวดีเขาว่าออกมายิ้มๆก่อนจะค่อยๆสอดแก่นกายของตัวเองเข้ามายังช่องทางของผม

                “อ๊า! ซิน!” ผมรีบซุกลงบ่าทันทีที่เขาสอดเข้าจนสุด ซินเขาขยับหน้าเข้ามาหอมแก้มผมไปฟอดใหญ่ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นไล่ลิ้นเลียใบหูของผมแทน

                “พี่ต้องใช้ขาเกี่ยวเอวผมไว้แน่นๆนะ เดี๋ยวตกขึ้นมาแล้วจะเจ็บตัวเอาซินว่าออกมาเสียงอ่อนโยน ผิดจากหน้าที่เขากำลังหื่นกระหายโดยสิ้นเชิง

                เวลาจะพูดอะไรออกมา ช่วยดูหน้าตาตัวเองหน่อยเหอะว่าตอนนี้หน้าตาเป็นยังไง คำพูดอีกอย่างหน้าตาอีกอย่าง หน้ากลัวชะมัด!

                “อืมว่าแล้วผมก็ทำตามที่ซินบอก ก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆขยับกายเข้ามาพร้อมกับขย่มผมขึ้นลงไปด้วย

                “อ๊ะ!”

                “เบาๆหน่อยสิครับ เดี๋ยวคนอื่นเขาก็ได้ยินเสียงของพี่หรอกซินกระซิบเสียงกระเส่าพลางเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนผมต้องยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกไป

                “อ่า... ท่านี้เสียวสุดๆไปเลยแฮะ

                “ซิน ช้าๆหน่อยผมว่าเสียงอ่อนพลางสบดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่คุ้นเคยไปด้วย

                “ไม่เอาน่า ผมอุตส่าห์ฮึดมีแรงขึ้นมานะ พี่จะให้ผมทำช้าๆเหรอว่าแล้วเขาก็ขยับตามอำเภอใจตัวเอง

                แม่งไม่ฟังที่กูพูดเลย!!

                “อ๊า! ฮ๊า! ไม่นะ อ๊าา!!”

                “ชู่ว...เสียงดังเกินไปแล้วนะครับ

                ว่าจบเขาก็ปิดปากผมไม่ให้เสียงดังเกินไปด้วยการจูบ ขณะที่ท่อนเนื้อข้างล่างก็ยังคงไม่หยุดขยับ และยังมีทีท่าว่าจะเร็วขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย

                สายตาผมเหลือบไปมองยังปากซอยที่มีคนเดินผ่านไปมาอย่างชุกชุม ให้ตายเถอะ ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นคนเดินผ่านไปมาเยอะเท่านี้มาก่อนเลย แล้วทำไมวันนี้ถึงมีคนเดินผ่านเยอะกันได้นะ!

                ผมละปากออกจากจูบของซินพลางซบหน้าลงบ่าอีกครั้งพร้อมกับสั่งตัวเองไม่ให้ส่งเสียงดังออกไป

                “พอมีคนมาแล้วพี่รัดแน่นขึ้นนะซินกระซิบเสียงเย็นให้ผมได้ปรายตามองคนที่กำลังยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ผมอยู่

                ดูสายตานั่นสิ...อย่าบอกนะว่าเขาจะแกล้งผม!

                “รู้นะคิดอะไรอยู่ถ้านายแกล้งพี่... ฮ๊า!!~ อึก!”

                ดูสิ! ดูมัน! พูดยังไม่ทันจบประโยคเด็กมันก็แกล้งผมแล้ว!

                ซินเขากระแทกใส่ผมเลยครับ กระแทกใส่ตั้งแต่ผมยังพูดไม่ทันจะจบประโยค ผมเลยเผลอครางออกไปก่อนที่จะยกมือขึ้นปิดปากไว้แล้วมองค้อนใส่ไอ้เด็กเวรด้วยความเคือง

                พอรู้ว่าผมไม่พอใจซินเขารีบทำการบ้านเลยครับ ทั้งกระแทก ทั้งซอยเข้ามาถี่ๆ ไหนจะขยับเข้าสุดออกสุด เล่นเอาซะผมระทวยไปหมดเลย

                “พี่พาย ผมจะไปแล้ว

                “ซิน อีกนิดหนึ่งผมหลับตาแน่นพลางจิกเล็บลงเสื้อเชิ้ตสีเข้มของคนตัวโตให้คนที่ผมเรียกชื่อได้ซอยถี่ๆเข้าไป

                “อ่า...!”

                “อ๊า!!” ผมครางออกมาแล้วปลดปล่อยพร้อมกันกับเขา น้ำกามของซินไหลทะลักออกมาจากช่องทางของผม ส่วนน้ำของผมเนี่ยสิ พุ่งออกมาเลอะหน้าซินเต็มไปหมดเลย

                ช่วยไม่ได้ อยากทำท่านี้เอง!

                “แฮก... อื้ออ หึ~” ผมหอบหายใจอยู่สักพักก่อนที่จะมองหน้าซินที่เต็มไปด้วยน้ำกามของผมแล้วหัวเราะหึออกมา

                “เช็ดให้ผมเลยพี่

                ซินว่าออกมาเสียงเรียบพลางถอนแก่นกายออกแล้วปล่อยผมลงพื้นช้าๆ พอเท้าทั้งสองข้างของผมถึงพื้นปุ๊บ ผมเซเลยครับ กระแทกมาซะขนาดนั้นถ้าผมยืนไหวนี่ก็ผิดมนุษย์แล้ว!

                ซินก็รู้หน้าที่ พอเห็นผมเซเขาก็รีบพยุงตัวผมไว้ แล้วก้มลงมองผมที่กำลังขยับตัวเข้ากับอกของเขาอย่างแนบชิดโดยที่มีมือของผมดันแผ่นอกของเขาไว้ทั้งสองข้าง

                “น่ารักซินว่าออกมายิ้มๆ

                “พูดบ้าอะไรของนาย อึก..!” ระหว่างที่ผมกำลังจะเริ่มบทสนทนาด้วยการเถียงก็ต้องหยุดหลงแล้วละมือไปปิดทางหวานที่น้ำอุ่นร้อนของคนที่เพิ่งฉีดเข้าไปกำลังไหลออกมา

                ถ้ามันไหลออกมาตอนนี้ก็แย่เอาน่ะสิ ผมได้ขาเลอะๆกลับบ้านแน่

                “พี่พาย พี่ทำความสะอาดให้ผมก่อนสิ

                “อื้ออ...”

                ผมครางในลำคอเมื่อซินเลื่อนมือจากที่โอบเอวผมอยู่มาช่วยผมปิดช่องทางไม่ให้ไหลออกมาด้วยอีกคน ผมเงยหน้ามองซินตาปรือๆก่อนจะกดคอเขาลงมาพลางแลบลิ้นเลียน้ำกามของผมที่เปรอะไปทั่วใบหน้าของเด็กลูกครึ่ง

                “ซิน อ้าปาก

                ผมร้องบอกให้เขาได้ทำตามในสิ่งที่ผมพูด พอซินอ้าปากได้ผมเลยประกบปากของผมกับเขาเข้าไว้ด้วยกันแล้วแลกลิ้นให้ซินได้ลิ้มลองรสชาติของผม

                “อื้อ อื้ม พอแล้วซินผมดันอกเขาและละปากออกเมื่อเขาทำท่าจะแลกจูบผมอย่างดูดดื่ม

                “ไง พอใจยังล่ะ เซ็กส์นอกสถานที่น่ะ

                “พอใจสุดๆเลยครับ อย่างกับได้ขึ้นสวรรคแหนะซินว่าออกมาเชิงร่าเริงสุดๆทำเอาผมถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อเจอความร่าเริงเกินเหตุของไอ้เด็กนี่เข้าไป

                “แต่ตอนนี้มึงกำลังจะตกนรกถ้ามึงไม่พากูกลับบ้านเนี่ยแหละผมว่าออกไปเสียงเย็นพลางหรี่ตามองไปด้วย ซินที่กำลังยิ้มอยู่ถึงกับหุบยิ้มโดยอัตโนมัติก่อนจะเปลี่ยยมาเป็นสีหน้าจริงจังที่ผิดไปจากเมื่อกี้

                เห้ยๆ ผมแค่ล้อเล่นเอง...

                ซะที่ไหนล่ะ! เหนื่อยฉิบหายอยากกลับบ้านจะตายชัก!!

                ถึงจะหงุดหงิดอยู่นิดหน่อยก็เถอ แต่ผมว่าผมรีบปรับอารมณ์หน่อยดีกว่า

                “ช่วยใส่กางเกงหน่อยผมว่าออกไปเสียงเรียบ กะจะไม่พูดหยาบใส่เหมือนก่อนหน้านี้ แต่พอได้ยินคำตอบของซินเท่านั้นแหละ ผมว่าผมขอเปลี่ยนใจละกัน

                “พี่ก็ดึงกางเกงขึ้นมาสิ

                “เฮ้ย ถ้ากูก้มไหวกูคงไม่บอกให้มึงช่วยหรอกซินเอ่ยเสียงขุ่นพลางเอื้อมมือทั้งสองข้างไปโอบรอบคอเขาแล้วทุบหัวไปทีหนึ่งด้วยความหมั่นไส้

                มันเอาสมองส่วนไหนคิดว่าผมจะก้มดึงกางเกงได้ แค่ผมยืนธรรมดาๆผมยังไม่ไหวเลย

                “ถ้างั้นก็กอดคอผมไว้แน่นๆแล้วยกขาขึ้นมาสิ เพราะผมก็ก้มลงไปดึงกางเกงขึ้นมาให้พี่ไม่ได้เหมือนกันในเมื่อผมยังต้องพยุงพี่อยู่ซินเขาว่าออกมาเสียงเรียบจนผมต้องจิ๊ปากไม่พอใจแล้วทำตามที่เขาบอก

                ผมกอดคอเขาไว้พลางเกร็งแขนให้ตัวเองได้ยกขาขึ้นมาแล้วให้ซินจัดการกับกางเกงที่ข้อเท้าผม

                “แค่นี้ก็ทำให้เป็นเรื่องยุ่งยาก!” ผมบ่นอุบ

                “ใครกันแน่

                “เดี๋ยวเถอะ นายเริ่มเถียงพี่แล้วนะ

                ผมขมวดคิ้วหนักพลางมองซินที่กำลังใส่กางเกงให้ผมอยู่ พอเขาใส่กางเกงให้ผมเสร็จเขาก็ใส่กางเกงของเขาบ้างโดยที่ยังคงประคองผมไว้อยู่แบบนั้น

                “กลับบ้านกันเถอะ มิเกลรออยู่แล้วซินก็เปลี่ยนเรื่อง ก่อนที่จะเดินไปยังปากซอยแล้วตรงไปที่รถมอเตอร์ไซค์ของผม โดยที่เขาไม่ได้ทิ้งผมไว้ให้เดินคนเดียว เขาทั้งช่วยประคองผม พยุงผมไปด้วย ผมเลยได้แต่แอบมองใบหน้าลูกครึ่งเชิงอยากขอบใจ

                “เห็นมองผมมาตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว มีอะไรรึเปล่าครับซินก้มลงมองพลางเลิกคิ้วสูง

                “เปล่า ไม่มีอะไร

                แต่เรื่องไรผมต้องบอกเล่า! มันเป็นหน้าที่ของเขาอยู่แล้วหนิที่ต้องดูแลผม ถ้าเขาไม่ใส่มาซะเต็มเหนี่ยวขนาดนั้นผมก็คงไม่ต้องมาสะโพกครากอย่างนี้หรอก!!

                “แน่ใจ?”

                “เออสิวะ

                “ครับๆ ผมยอมพี่ก็ได้ซินว่ายิ้มๆพลางประคองผมนั่งบนเบาะมอเตอร์ไซค์ ก่อนที่ตัวเขาเองจะขึ้นมานั่งบ้างให้ผมรีบขยับตัวเข้าไปซบแผ่นหลังกว้างของคนเด็กกว่าโดยทันที

                “จะอ้อนผมเหรอว่าแล้วก็หันมามองผมด้วยสายตากะลิ้มกะเหลี่ย

                ไม่ได้จะอ้อน! ก็แค่ปวดสะโพกจนนั่งเต็มแรงไม่ได้เลยต้องหาวิธีที่ไม่ต้องเทน้ำหนักไปที่ก้นทั้งหมดต่างหาก!

                “มึงรีบขับรถกลับบ้านไป ก่อนที่มึงจะกลายเป็นผีเฝ้าตรอกอยู่ตรงนี้ผมว่าออกไปเสียงเย็น ซินหัวเราะผ่านลำคอออกมาโดยไม่ลืมที่จะส่งหมวกกันน็อคมาให้ผมใส่ด้วย

                ระหว่างที่ผมกำลังใส่หมวกกันน็อคอยู่ ซินเขาก็ก้มกดโทรศัพท์ไปพลางๆจนผมใส่หมวกกันน็อคเสร็จแล้วซินเขายังกดโทรศัพท์ไม่หยุดใส่หมวกกันน็อคไม่เสร็จเลย ผมเลยต้องออกแรงใช้ฝ่ามือตัวเองสะกิดไปยังหัวของเขา เล่นเอาผมยาวที่มัดอยู่เสียทรงไปตามๆกัน

                “โอ๊ยพี่ กดโทรศัพท์แป๊บเดียวเองไม่เห็นต้องตบหัวผมเลยหนิ!” ซินหันมาแหวใส่ผม

                “ตบที่ไหน สะกิดต่างหากผมว่าออกไปหน้าตายราวกับไม่รู้สึกผิดอะไร

                “สะกิดซะจนผมหลุดเนี่ยนะ มัดให้ผมใหม่เลยพี่ว่าแล้วเขาก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง ก่อนจะหันมาออกคำสั่งกับผมแล้วนั่งนิ่งๆรอผมมัดให้ใหม่

                เหอะ! มัดให้ใหม่ก็ได้!

                ผมเบ้ปากนิดๆเชิงไม่พอใจก่อนจะยื่นมือเข้าไปดึงหนังยางออกอย่างช่วยไม่ได้แล้วมัดผมให้คนตัวโตใหม่โดยไม่บ่นอะไรออกไปสักคำ

                เวลาไปสอนที่โรงเรียนซินเขามักจะรวบผมอยู่เสมอ ไม่เคยปล่อยผมเวลาสอนหรอก คิดว่าเขาคงน่าจะร้อนแหละนะ เลยกลายเป็นว่าจากตอนแรกตัวผมที่ไม่เคยมัดผมให้ใครตอนนี้กลับทำเป็นเพราะซินมักจะขอให้ผมมัดให้อยู่เสมอ

                “นี่ ไม่คิดจะไปตัดผมบ้างเหรอผมว่าขึ้นหลังจากที่มัดผมให้ซินเสร็จแล้ว

                “ไม่นะ ผมยังไม่คิดที่จะตัดหรอก พี่พายอยากให้ผมตัดเหรอว่าแล้วเจ้าตัวก็สวมหมวกกันน็อคที่ผมซื้อให้เมื่อตอนที่เขาอยู่ม.6ไปด้วย

                “เปล่าหรอกพี่แค่ถามเฉยๆน่ะ เพราะพี่ไม่เคยเห็นนายตอนผมสั้นเลย

                “อื้ม นั่นสินะเขาตอบรับกลับมาแค่นั้นก่อนจะขับรถออกไป ผมเคยขยับเข้าไปซบหลังตามเคยแล้วมองข้างทางไปพลางๆ

                เอ๊ะ? เมื่อกี้มันบ้านผมหนิ

                “ซิน จะขับไปไหนน่ะเลยบ้านแล้วนะ! จู่ๆก็ลืมบ้านพี่ขึ้นมารึไง วนรถกลับไปเดี๋ยวนี้เลย!” ผมว่าออกไปเสียงห้วนพลางผละออกจากหลังแผ่นใหญ่แล้วมองคนขับไปด้วย

                “ผมไม่ได้ลืม แค่อยากพาพี่นั่งรถเล่นน่ะ

                “แล้วมิเกลล่ะผมเลิกคิ้วมองคนข้างหน้าที่ยังคงขับรถต่อไปเรื่อยๆไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

                “วันนี้ตะวันกลับบ้านใช่ไหมล่ะ ผมฝากให้น้องเขาดูแลมิเกลไปก่อนน่ะ บอกแค่ว่าวันนี้ผมกับพี่จะไปจู๋จี๋กัน ตะวันก็โอเคเขาว่าออกมาหน้าตาเฉย แต่ฟังจากน้ำเสียงแล้วถ้าเกิดว่าผมยืนอยู่ต่อหน้าเขาล่ะก็ เขากำลังส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ผมอยู่แน่ๆ

                แล้วเขาก็ไปใช้คำว่าจู๋จี๋อย่างนั้นกับตะวันเนี่ยนะ แล้วน้องเขาจะมองผมยังไงล่ะทีนี้!

                “เอาน่าพี่พาย เรื่องแค่นี้ไม่ต้องเครียดหรอกนานๆทีได้มาใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ตอนนี้น่ะลืมลูกไปก่อนเถอะคำพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบของซินทำให้ผมต้องละสายตาจากข้างทางไปมองเขา

                “เราสองคนมาใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มเถอะนะ

                “อื้อ เข้าใจแล้วว่าจบผมค่อยซบลงหลังเขาอีกที แต่คราวนี้ยื่นมือเข้าไปกอดเอวคนตัวใหญ่ไปด้วย ซินเลยละมือจากแฮนด์มากุมมือผมไว้แล้วขับรถไปด้วย

                ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมผมถึงไม่ชินกับนิสัยของซินสักที นิสัยไอ้พวกที่ชอบเซอร์ไพรส์ผม ชอบทำอะไรโดยที่ไม่ต้องปรึกษาผมก่อน

                มันเหมือนกับว่า ผมมักจะตลกหลุมรักเขาอยู่เสมอเวลาที่เขาทำบางสิ่งบางอย่างให้ผม

                แต่แบบนั้นก็ดีแล้วหนิเนอะ ตกหลุมรักกันไปเรื่อยๆ

                แบบนั้นผมไม่มีทางเบื่อเขาอย่างแน่นอน









ThaRat
          มาแล้ววว ฉากที่ถูกตัดไปจากเนื้อเรื่อง มาอยู่ในตอนพิเศษเนอะ ฉากNCของตอนนี้ขอไม่ตัดละกัน อยากให้อ่านกันให้ชื่นใจเพราะยังไงตอนนี้ก็18+อยู่แล้ว เดี๋ยวจะมีตอนพิเศษอีกสองตอนน้าาาา รอติดตามกันได้ อย่าเพิ่งทิ้งกันนนน






ADD FAV. <Click Pic>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #53 Wapitch (@Pokkyz) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 19:09
    หวานหยดย้อยปานน้ำผึ้ง
    #53
    0