[Yaoi] ModifyLove แก้สมการค้นหารัก [End]

ตอนที่ 44 : ModifyLove43 : Grow up [Sein Part]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 เม.ย. 60

ModifyLove

43

Grow up

[Sein Part]



“แต่งงานกับผมแล้วนะ” ผมยื่นกล่องใส่แหวนออกไปให้พี่พายรับไว้

“เออดิวะ” พี่พายว่าออกมาก่อนจะยกมือขึ้นปาดน้ำตาตัวเองออกพลางยิ้มไปด้วย ผมเลยดึงคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอดเพื่อปลอบใจแต่คนแก่กว่าก็ยังไม่ยอมหยุดร้องไห้ง่ายๆ

“ไอ้บ้าเอ้ย ไอ้เด็กเวร...!” พี่พายพึมพำออกมาให้ผมได้ก้มมองก่อนจะซุกหน้าลงกับมาสคอตราคาหลักหมื่นที่ผมเก็บเงินซื้อมานาน

“โอ๋ๆ ไม่ร้องๆ ผมก็อยู่นี่แล้วไง” ผมว่าออกไปเชิงหยอกล้อพลางลูบหัวพี่เขาเบาๆ

“มึงรู้ไหมว่ากูเสียใจมากแค่ไหนที่มึงทำแบบนั้นกับกูอ่ะ มึงตอบมาได้ไงว่าเข้าใจแล้วมึงแม่งโคตรใจร้ายสัตว์ๆ แล้วทีกูโทรกลับไปหามึงบ้างมึงก็เสือกปิดเครื่องใส่กูอีก กูโมโหมึงเลยเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้ง มึงต้องซื้อเครื่องใหม่ให้กูด้วย!!” เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นพี่เขาพูดเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้

เหมือนเด็กอยากได้ของเล่นเลยแฮะ

“ได้ เดี๋ยวผมจะซื้อให้พี่เอง” ผมกอดคนตัวเล็กแน่นขึ้นไปอีกก่อนจะถูกขัดด้วยใครบางคนทำให้พี่พายต้องผละออกจากกอดของผม ผมมองไปยังเด็กตัวเล็กที่กำลังดึงชายเสื้อพี่พายไว้อยู่ก่อนที่เด็กที่ผมรู้จักจะเอ่ยออกมาเสียงใส

“แม่ครับ”

“นี่ลูกของเราครับพี่พาย” ผมว่าออกไปยิ้มๆก่อนจะเรียกให้เพื่อนสนิททั้งสามมาถอดชุดให้ผม พี่พายก้มมองเด็กฝรั่งด้วยสีหน้างุนงงก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเด็ก

“ผมมิเกลครับ”

“มิเกล? ไม่ใช่หลานของซินหรอกเหรอ” พี่พายเอ่ยถามมิเกลด้วยความสงสัย มิเกลเลยส่ายหน้าให้พี่เขาก่อนทั้งสองคนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมพร้อมกันแล้วสบตาผมด้วยท่าทีสงสัยทั้งคู่

ว่าแล้วว่าสองคนนี้เหมือนกัน

“เปล่า ผมโกหกพี่ นี่คือลูกของเราสองคน” หลังจากที่เพื่อนช่วยผมถอดชุดเสร็จจนเหลือแต่ชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงยีนส์ธรรมดา ผมก็เดินไปหาทั้งคู่แล้วย่อตัวนั่งลงข้างๆ

“โอ๊ยๆ!! พี่พายผมขอโทษ” พอผมเข้าไปใกล้มือพี่เขาเท่านั้นแหละพี่เขาก็จัดการบิดหูผมทันที

“สองคนนี้น่ะเลิกหวานกันได้แล้วมั้ง”

แล้วเสียงแปลกหน้าก็ดังขึ้นมาจากข้างหลังพี่พาย แม็กซ์เดินเข้ามาพลางกอดอกพูดกับผมและพี่พายยิ้มๆก่อนจะเอ่ยประโยคที่ผมคิดว่าน่าจะตามหลอกหลอนพี่พายสุดๆแล้วออกมา

“ไปกินหมูกระทะกัน”


01:50 น.

นี่ก็จะตีสองแล้ว แต่ผมยังตาสว่างอยู่เลย ผมพลิกตัวตะแคงนอนมองคนข้างๆที่กำลังหลับอยู่โดยที่ไม่รู้สึกตัวอะไร อยากมีอะไรกับพี่พายว่ะอุตส่าห์ได้กลับมาอยู่ด้วยกันแท้ๆ แล้ววันนี้ผมก็ฝากมิเกลไว้กับน้าพิมเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ผมก็ไม่กล้าขอพี่เขาตรงๆเพราะพี่พายเองก็คงจะเหนื่อยจากการรับปริญญา

ผมเลยได้แต่นอนให้น้องชายตัวเองตั้งไม่ยอมลงสักที

“พี่พาย…” ผมพึมพำออกไปเบาๆ คนที่ถูกผมเรียกชื่อก็ขยับเข้ามาหาผมโดยอัตโนมัติ พี่พายซุกหน้าของตัวเองเข้ากับแผงอกของผม นั่นยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้นกว่าเก่าเมื่อได้กลิ่นกายจากคนที่อยากมีเซ็กส์ด้วย

ถ้าผมลักหลับพี่เขาจะต่อยผมไหม?

“เฮ้อ” ผมทำไม่ได้อ่ะถ้าผมจะต้องรบกวนการนอนของพี่เขา รอพี่เขานอนให้เต็มอิ่มก่อนแล้วผมค่อยจัดหนักอย่างงั้นจะดีกว่า

พอคิดได้แล้วผมเลยตัดใจแล้วพลิกไปนอนหงายดีๆ ผมข่มตาหลับอยู่สักพักคนข้างกายก็ค่อยๆขยับลุกออกจากเตียงก่อนจะหันหลังให้ผมแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป สายตาผมมองไปยังประตูห้องน้ำที่ปิดลงก่อนที่คนข้างในจะทำธุระส่วนตัวก่อนที่ผมจะละสายตากลับมามองที่น้องชายตัวเองเหมือนเดิมบ้าง

ตั้งยังไงก็ตั้งอย่างนั้นเลยว่ะ

ประตูห้องน้ำเปิดออกอีกครั้งเมื่อคนที่เข้าไปทำธุระเสร็จแล้ว ผมเลยนอนนิ่งๆทำเป็นหลับ แล้วก็หวังว่าพี่เขาจะไม่มาเห็นส่วนหว่างขาของผมที่มันตั้งโด่งออกมาจนเห็นขึ้นเป็นรูปเป็นร่างที่อยู่ภายใต้ผ้าห่ม

แต่แล้วผมก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีมือที่สามมากุมแก่นกายของผมไว้ก่อนจะรูดขึ้นลงเบาๆผ่านผ้าห่มผืนบาง

“อยากซะขนาดนี้ทำไมนายไม่บอกพี่” พี่พายว่าออกมาน้ำเสียงงัวเงียก่อนจะดึงผ้าห่มออกแล้วค่อยกระชากกางเกงของผมลงให้แก่นกายพ้นขอบกางเกง

“เดี๋ยว...พี่พาย!”

“นายมันโตขึ้นจริงๆนั่นแหละ”



----------------------------------------------------------
เนื้อหาส่วนนี้ถูกตัดออก
----------------------------------------------------------

 

เสียงหอบหายใจของผมกับพี่พายดังออกมาไม่แพ้กัน ก่อนที่พี่เขาจะค่อยๆเอาขาลงจากบ่าผมให้ผมได้โน้มตัวลงไปนอนทับคนตัวเล็กทั้งๆที่แก่นกายก็ยังคงเชื่อมหากันอยู่

“อ๊ะ! เดี๋ยวเถอะซิน เอาออกก่อนสิ” พี่พายดุผม ทำให้ต้องค่อยๆถอนแก่นกายออกแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆคนรัก

“ง่วงจัง” ผมว่าพลางดึงอีกคนเข้ามากอดแน่นๆ

“ง่วงก็นอนซะ จะได้พักผ่อน”


เวลาผ่านไป

ผมค่อยๆลืมตาขึ้นกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงแดดที่ส่องเข้ามาผ่านหน้าต่าง ผมมองไปยังคนข้างกายที่ยังคงนอนหลับอยู่อย่างไม่รู้สึกตัว ผมนอนมองหน้าพี่พายพลางยิ้มออกมาบางๆ

สามปีที่ผมกับพี่พายรอกันมามันไม่ได้สูญเปล่าเลยจริงๆ

“รักนะครับ” ผมว่าออกไปเบาๆก่อนจะกดจูบลงหน้าผากคนอายุมากกว่าแล้วลุกออกจากเตียง ความรู้สึกปวดเมื่อยแล่นเข้ามาให้ผมได้รู้สึกทันที

เมื่อยเอวชะมัด แผ่นหลังที่ถูกพี่พายข่วนเมื่อคืนก็เริ่มรู้สึกปวดแสบขึ้นมาซะแล้วสิ

ผมย่างกายเดินเข้าห้องน้ำที่อยู่ภายในห้องนอน อาบน้ำทำธุระล้างตัวให้เรียบร้อยก่อนจะเช็ดตัวไปด้วยระหว่างที่เดินออกมาจากห้องน้ำพลางก้มหยิบกางเกงวอร์มที่ผมใส่เมื่อคืนมาใส่ต่อ

ผมว่าประเทศไทยมันร้อนขึ้นจริงๆนั่นแหละ ขนาดเปิดแอร์อยู่และเพิ่งอาบน้ำเสร็จผมยังร้อนเลย

ผมมองเสื้อตัวเองที่ยังกองอยู่กับพื้นก่อนจะเดินข้ามมันไปแล้วมุ่งตรงไปยังประตูห้องนอนพลางยกมือขึ้นมัดผมตัวเองไปด้วย แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้จับลูกบิด ประตูห้องนอนถูกเคาะจากอีกฝั่งให้ผมได้ขมวดคิ้วมองด้วยความสงสัย ผมเลยชิงเปิดประตูก่อนว่าคนที่อยู่หลังประตูบานนั้นคือใคร

ภาคินในชุดนักเรียนสะดุ้งนิดๆก่อนจะเงยหน้ามองผมพลางเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“พี่เซอิน...” ภาคินว่าออกมาเสียงสั่นก่อนจะขมวดคิ้วแน่น

“มาที่นี่ทำไม”

ผมว่าออกไปเสียงเข้มพลางมองคนมาใหม่ด้วยความสงสัย ภาคินที่ดูกำลังคิดอะไรในใจอยู่เงยหน้ามองผมอีกครั้งพลางเลิกคิ้วสูง พอเจอผมทำหน้านิ่งใส่เจ้าตัวเลยพูดออกมา

“ผมมาหาครูพิภัช”

“พี่เขานอนอยู่ กว่าจะตื่นคงอีกนาน” ว่าแล้วผมก็เดินออกจากห้องพลางปิดประตูลงเมื่อภาคินทำท่าจะมองเข้าไปในห้องนอน ไอ้เด็กนี่ ทำอย่างกับว่าผมจะโกหก ผมไม่โกหกหรอกก็ในเมื่อจัดหนักขนาดนั้น ถ้าลุกไหวก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว

“งั้น...ผมกลับก่อนละกัน” ภาคินว่าออกมาพลางหันหลังจะเดินกลับ

     “เดี๋ยวก่อนสิพี่ว่าพี่มีเรื่องจะคุยกับนายหน่อย ภาคิน”



      






ThaRat Talk
          ตายแล้วววว ครูพายรุกมาแบบนี้เล่นซะใจหายใจคว่ำหมด เขินแทนซินอ่ะ มีความสุขมากไหมคะสองคนนั้น อุตส่าห์รอกันมาตั้งสามปี นึกว่าซินจะกินแห้วซะแล้วตอนแรก
          

-ช่วยกันคอมเมนต์หน่อยน้าาา-




ADD FAV. <Click Pic>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #78 2222548 (@2222548) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:13
    พายลูกแม่ขี้ยั่วมากลูก 5555 ซินก็เกินไปไหมห่ะ จะปิดมิดได้ไง
    #78
    0
  2. #47 Wapitch (@Pokkyz) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 15:44
    ฟ้าเหลืองมั้ยล่ะ-
    #47
    0