[Yaoi] ModifyLove แก้สมการค้นหารัก [End]

ตอนที่ 30 : ModifyLove29 : Yes, I can [Sein Part]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    14 ก.พ. 60

ModifyLove
29
Yes, I can
[Sein Part]

 

วันรับผลสอบ

          “ห้องสี่ห้องห้า มานี่เร็ว” หลังจากที่พวกผมเข้าแถวเคารพธงชาติเสร็จ เสียงครูพายก็ดังขึ้นมาให้นักเรียนทั้งสองห้องได้หันไปตามเสียงเรียก ผมมองเห็นครูพายยืนกวักมือเรียกอยู่หน้าเวทีภายในโดมเข้าแถวให้พวกผมได้เดินเข้าไปหา

          ถ้าถามว่าหลังจากสารภาพรักกับขอคบไปแล้วเป็นยังไงน่ะเหรอ เหอะ! อย่างที่รู้ๆกันว่าต้องสอบคณิตพื้นและคณิตเพิ่มให้ได้เต็มถึงจะได้คบกับครูเขา แต่เอาจริงๆนะตั้งแต่ขึ้นม.ปลายมาผมไม่เคยสอบคณิตเพิ่มผ่านอีกเลยแล้วคิดเหรอว่าผมจะได้เต็มน่ะ!

          คงต้องรบเร้าครูแล้วล่ะ วิธีนี้ไม่ได้ผลแน่ๆ

          แต่เอาเข้าจริงหลังจากวันนั้นผมกับครูก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ครูเขาก็สอนพิเศษให้ผมเหมือนตามปกติราวกับก่อนหน้านีี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นถึงแม้ครูเขาจะดูอายๆผมหน่อยก็เถอะ แล้วก็อยากจะบอกว่าครูเขาช่วยผมติวข้อสอบวิชาอื่นด้วยจนผมคิดว่าผมน่าจะทำวิชาอื่นได้ดีกว่าคณิตนะ เพราะคณิตครูเขาเล่นไม่ติวอะไรให้ผมเลย ให้ผมฝึกทำแต่ข้อสอบอย่างเดียว ฝึกหลายๆข้อ บางทีก็ข้อเดิมๆจนผมจำวิธีทำกับคำตอบได้อ่ะคิดดู

          เออลืมบอกไป ถ้าถามว่าครูพายเลิกกับแฟนครูเขาที่ชื่อว่าจีโน่แล้วเหรอ ผมเพิ่งมารู้ก่อนที่จะวางแผนกันเนี่ยแหละครับว่าสองคนนั้นเขาไม่ได้คบกัน และที่จูบกันจริงๆน่ะแค่เล่นกันเฉยๆ เล่นซะผมขนลุกเลย

          “ครูปาริชาติกับครูขี้เกียจขึ้นห้องน่ะ บอกเกรดกันตรงนี้เลยละกัน นั่งเลยๆ” ครูพายว่าออกมาพลางชูใบเกรดและใบแก้ศูนย์แก้ร.ให้เห็น ทำเอาพวกผมถึงกับอ้าปากค้างก่อนที่จะยอมนั่งลงตามที่ครูเขาบอก ใบแก้อะไรทำไมมันเยอะขนาดนั้นนี่พวกผมจะจบม.6กันแล้วนะยังจะอุตส่าห์ติดอยู่อีก

          “งั้นครูบอกห้องสี่ก่อนนะ แล้วให้ครูพิภัชบอกห้องห้าเพราะห้องห้าเป็นเด็กในปกครอง” ครูปาริชาติว่าออกมาเสียงยั่วแหย่พลางพยักพเยิดมาทางผมให้ครูพายที่กำลังมองตามครูปาริชาติได้ยื่นมือเข้าไปผลักแขนผู้หญิงตัวเล็กกว่าอย่างเบาแรงเชิงขัดเขิน

          “จะให้บอกแบบไหน ตามเลขที่หรือตามที่สอบได้” ครูปาริชาติหันไปถามห้องสี่

          “ตามเลขที่ครู!” ห้องสี่พร้อมใจกันตอบอย่างไม่ได้นัดหมาย

          “โอเคๆ” หลังจากนั้นครูเขาก็เริ่มแจกใบเกรดครับ เล่นเอาพวกผมที่นั่งดูอยู่ถึงกับตื่นเต้นตามไปด้วย เอาเข้าจริงๆพอบอกของห้องสี่หมดใบแก้ก็พลอยจะหมดตามไปด้วยทำเอาพวกผมห้องห้าพากันโล่งใจอยู่ไม่น้อย

          “แหม่ พอเห็นใบแก้ใกล้หมดสีหน้าดูโล่งใจหมดเลยนะ หมดก็ไปเอาใหม่ได้ห้องวิชาการอยู่ใกล้แค่นี้เอง” ครูพายพูดพลางส่งยิ้มมาให้พวกผมที่กำลังนั่งมองครูเขากันอยู่

          “เออแล้วนี่จะเอาไง บอกตามเลขที่เหมือนห้องสี่หรือบอกตามลำดับสอบ” ครูพายเลิกคิ้วมองเด็กๆ

          “เลขที่ครู เลขที่!”

          “โอเค งั้นเอาตามลำดับสอบ” ว่าแล้วครูเขาก็พูดเองเออเองโดยที่ไม่สนใจคำพูดของพวกผู้หญิงในห้องเลยสักนิด

          “เริ่มจากลำดับที่ยี่สิบเอ็ดไปเรื่อยๆจนถึงสี่สิบห้านะ หลังจากนั้นค่อยมาลุ้นกันว่าหนึ่งในยี่สิบเป็นใครบ้าง” ว่าจบครูเขาก็เริ่มทยอยแจกใบเกรดให้เด็กทีละคน แน่นอนว่าไม่มีพวกผมเพราะถึงพวกผมไม่ตั้งใจเรียนยังไงอย่างน้อยก็ติดหนึ่งในยี่สิบเพราะพวกผมเป็นคนหัวไวอยู่แล้ว ยิ่งเฉพาะไม้นะถ้ามันได้ตั้งใจเรียนเมื่อไหร่นี่เอาเกรดสี่ไปเลย

          “ต่อไปจะบอกหนึ่งในยี่สิบ แต่จะเก็บท็อปห้าไว้ก่อนค่อยบอกทีหลัง” ว่าแล้วครูก็เหลือบมามองผมแว๊บนึงก่อนที่จะหันกลับไปสนใจแจกใบเกรดต่อ ตอนที่ครูมองผมนี่ในหายไปแว๊บนึงเลย มีความรู้สึกว่าตัวเองต้องติดหนึ่งในห้าแน่ๆ แต่จะใช่อ่อ ตั้งแต่ขึ้นม.ต้นมาผมยังไม่เคยได้ลำดับสอบที่ดีขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

          “เฮ้ยเซอินเอาจริงดิ หนึ่งในห้าน่ะนะ!?” เบลล์หันมามองผมทั้นทีเมื่อครูแจกใบเกรดเสร็จแล้ว เพื่อนในกลุ่มผมได้รับใบเกรดกันหมดแล้วไงยกเว้นผมคนเดียว ไม้ได้ที่หก ซันได้ที่สิบ เบลล์ได้ที่สิบสี่

          แล้วผมล่ะ?

          “อันดับห้า...คิดว่าใครได้ มีน้ำ โบว์ เฟิร์ส เซอิน แล้วก็ลุค” ครูว่าออกมาให้พวกผมได้ทายกันเล่นๆ

          “เซอินครู ให้เซอินได้เถอะ เซอินมันมาไกลเหมือนกันนะให้มันหยุดแค่นี้เถอะมันเหนื่อยแล้วครู ปกติมันสอบได้หนึ่งในยี่สิบไม่ใช่หนึ่งในห้าสักหน่อย” เพื่อนห้องสี่ตะโกนแทรกมาทันทีที่ครูถามความคิดเห็น ถามว่ามันรู้ได้ไงว่าผมได้หนึ่งในยี่สิบ ผมสนิทกับมันครับแต่ไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนด้วยกันสักเท่าไหร่ ไม่เหมือนพวกเบลล์ที่ไปไหนไปกัน

          “อันดับห้าเป็นลุคว่ะโคตรมั่วเลยเติ้ล แล้วอันดับสี่ล่ะ ทายมาๆ”

          “เซอินเลยครู” แล้วเพื่อนๆในห้องก็ลงความเห็นว่าเป็นผมกันอีกครั้งหนึ่ง

          “เฟิร์สมาเอาใบเกรดเร็ว” ว่าแล้วก็กวักมือเรียกเฟิร์สให้ลุกไปเอา ก่อนที่จะเดินกลับมาพลางมองผมไปด้วยหลังจากนั้นค่อยชี้มาที่ผมแล้วขยับปากโดยที่ไม่ออกเสียงว่า ‘สาม’

          “ต่อไป เซอิน” พอเฟิร์สบอกจบปุ๊บครูพายก็เรียกต่อทันที ผมที่กำลังนั่งอยู่ถึงกับมองครูตาค้างจนซันที่นั่งอยู่ข้างๆต้องสะกิดให้ผมเดินไปเอาใบเกรด

          “โหเซอิน เจ๋งว่ะมาทำคะแนนดีตอนม.6เทอมสุดท้ายเนี่ยนะ”

          “อยากคบกับครูพิภัชมากขนาดนั้นเชียว” เพื่อนๆว่าออกมาระหว่างที่ผมเดินเข้าไปหาครูที่กำลังยืนรออยู่ ผมยื่นมือออกไปรับพลางมองหน้าครูอย่างไม่ละสายตา

          “เก่งนะ ขึ้นมาได้ถึงขนาดนี้แต่เสียดายที่มาทำดีตอนเทอมสุดท้าย” ครูพายว่ากับผมเสียงเรียบพลางส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้

          บอกตรงๆ...

          โคตรน่ารักเลย!

          “แล้วคบกับผมไหมครู” ผมถามออกไปเพราะในสมองผมมันตื่อไปหมด ไม่รู้จะพูดอะไรกับครูดี

          “เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าดูที่คะแนนสอบน่ะ” ครูเลิกคิ้วสูงพลางมองผม เออจริงด้วยลืมไปเลยแฮะ ครูมองหน้าผมยิ้มๆก่อนที่จะเอ่ยต่อ “รอแจกใบเกรดเพื่อนให้ครบก่อนละกัน เดี๋ยวค่อยบอกคะแนนว่าสอบได้เท่าไหร่”

          “ครับผม” ผมตอบออกไปแค่นั้นก่อนที่ครูพายจะพยักพเยิดให้ผมกลับไปนั่งที่เดิมแล้วแจกใบเกรดต่อจนหมด “โบว์ได้ที่สอง น้ำได้ที่หนึ่งนะ”

          “ครู! บอกคะแนนสอบของเซอินเร็วพวกหนูอยากรู้แล้ว” แล้วพวกผู้หญิงก็รบเร้าให้ครูบอกท่ามกลางเด็กๆกว่าแปดสิบกว่าคน

          “บอกตัวต่อตัวไม่ได้เหรอ” ครูพายขมวดคิ้วมองเด็กๆ ครูเขาคงไม่อยากจะบอกหรอกครับเพราะครูปาริชาติก็ยืนฟังอยู่ แถมครูปาริชาติก็เป็นผู้หญิงด้วยครูพายเขาคงจะมองว่าไม่เหมาะสมเท่าไหร่

          “ไม่ได้ครู บอกเลย เดี๋ยวนี้เลย”

          “เออๆบอกก็ได้” พอพวกผู้หญิงยังตื๊อไม่เลิก ครูเขาเลยตัดสินใจที่จะบอกผมให้ลูกศิษย์อีกสองห้องได้รู้ด้วย

          “คณิตพื้น เซอินสอบได้สามสิบเต็มสามสิบ”

          “เฮ้!! เซอินเอาเว้ย มาโอกาสแล้วเว้ย!” เบลล์หันมาเฮดีใจกับผมทันทีที่ครูพายบอกเสร็จ แต่ผมเอาแต่นั่งหน้าราบเรียบไม่ได้ดีใจไปกับเพื่อนด้วย

          “แต่คณิตเพิ่มฉันไม่เคยสอบผ่านเลยนะ” ผมบอกมันพลางขมวดคิ้วแน่น

          “เอาน่า ขนาดคณิตพื้นนายไม่เคยสอบได้เต็มปีนี้ยังทำได้เลย” เบลล์ว่าต่อให้ผมได้เบาใจ แต่ผมไม่อยากตั้งความหวังไว้สูงไง...ตกลงมามันเจ็บนะ

          “เอ้าเงียบๆ จะบอกคะแนนคณิตเพิ่มแล้ว” พอครูพายพูดจบปุ๊บเพื่อนๆต่างพากันเงียบทันทีราวกับจะลุ้นไปกับผมด้วย

          “คณิตเพิ่ม...เซอินสอบได้ยี่สิบหกเต็มสามสิบ”

          ..ไม่ได้เต็มว่ะ..

          “อ่าวครู งั้นก็ไม่ได้คบอ่ะดิ” ซันว่าออกมาพลางขมวดคิ้วแน่นทำลายความเงียบขึ้นมาหลังจากที่ครูพายบอกจบเพื่อนๆก็พากันเงียบกริบอย่างกับป่าช้า ครูมองหน้าซันสักพักก่อนที่จะพยักหน้าตอบรับกลับไปเบาๆ

          “ครู แล้วคณิตเพิ่มใครได้ท็อปของห้องล่ะ ถ้านอกจากเซอินแล้ว” เพื่อนในห้องผมถามออกไปด้วยความอยากรู้

          “ไปถามครูอนุชามาแล้วนะท็อปของห้องก็เซอินนั่นแหละ แต่ถ้าจะให้เอาจริงๆเซอินก็ท็อปของระดับด้วย ขนาดเด็กวิทย์ยังได้น้อยกว่า” ครูตอบเสียงเรียบพลางเหลือบมองผมเป็นระยะให้ผมได้นั่งเงียบไม่รู้จะพูดหรือถามอะไรออกไป

          ตอนนี้รู้สึกเฟลสุดๆเลยว่ะ นึกว่าจะได้คบกับครูพายซะอีก...

          “โหครู ได้ท็อปของระดับนี่ก็สุดๆแล้วนะให้เซอินคบกับครูเหอะนะ” น้ำรบเร้าแทนผม

          “ใช่ มาได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเทพแล้ว”

          “ก็ตกลงกันไว้แล้วว่าจะคบถ้าทำได้เต็ม แต่ก็ถือว่าเก่งแล้วที่สอบคณิตพื้นที่ครูสอนได้เต็ม แถมยังสอบได้ที่สามอีก เพราะฉะนั้นที่สอบคณิตเพิ่มได้ยี่สิบหกคะแนนครูถือว่ายกยอดให้แล้วกัน” ครูว่ายาวออกมาให้ผมที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ถึงกับเรียกสติตัวเองคืนกลับมาทันทีที่ได้ยินประโยคหลัง

          “อะไรนะครู...” ผมมองหน้าครูพลางถามออกไปเบาๆ

          “ครูยกยอดให้” ว่าจบครูพายก็ส่งยิ้มหวานมาให้ผม ก่อนที่ในหัวผมจะสั่งให้ผมลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาครูโดยอัตโนมัติ พลางก้มหน้ามองคนใส่แว่นผมสีน้ำตาลแดงที่กำลังเงยหน้ามองตอบผมอยู่

          “พูดแล้วห้ามคืนคำ” ผมเอ่ยออกไปก่อนที่จะชี้หน้าครูแล้วส่งยิ้มกรุ้มกริ่มให้

          “คำไหนคำนั้น” ครูเขายิ้มตอบกลับมาก่อนที่จะยกมือขึ้นมาดันมือผมให้ลดลงไว้ข้างตัวผมเอง คำตอบของครูที่ครูพายตอบมาทำเอาผมถึงกับใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ 

          “เป็นแฟนกับผมแล้วนะ” ผมถามออกไปเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองคบกับครูเขาแล้วจริงๆ

          “เออดิวะ”

          “ฮิ้ววว! คบกันแล้วเว้ยยย!!” สิ้นสุดคำพูดที่ครูพายตอบมา เพื่อนๆทั้งสองห้องต่างพากันตบมือด้วยความดีใจพลางส่งเสียงร้องแซวออกมาให้ครูพายถึงกับหันหนีหน้าแดงไปถึงหูเลย

          “คบแล้วโว้ยยย! ได้คบกันสักที!!” ผมหันไปหาเพื่อนพลางตะโกนออกไปบ้าง เพื่อนสามคนที่กำลังนั่งอยู่รีบลุกขึ้นเดินเข้ามาหาผมก่อนที่จะรีบกอดคอผมกันเป็นวงกลมแล้วพาหมุนด้วยความดีใจทันที

          “เพื่อนกูมีแฟนแล้วโว้ยยย ทีนี้ก็เหลือแต่ไม้กับซันแล้วที่ยังต้องหาแฟนอีกถึงจะครบ” เบลล์หยุดหมุนพลางมองไปที่ไม้กับซัน ผมมองหน้าทั้งสองคนที่กำลังยืนมองหน้ากันอยู่ก่อนที่จะหันมามองหน้าผมเชิงถามว่าเอายังไงดี ผมเลยพยักหน้าตอบกลับไป

          “เอาจริงๆนะเบลล์ คือฉันกับต้นน่ะคบกันมาตั้งนานแล้วล่ะ ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกนาย” ซันว่าออกไปเสียงเรียบพลางมองไปยังเบลล์ที่กำลังยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่

          “แล้ว...เซอินก็รู้เหรอ” หลังจากที่เรียกสติกลับมาได้เบลล์มันก็เอ่ยปากถามพลางชี้มาที่ผมให้ซันได้พยักหน้าตอบกลับไปเบาๆ เท่านั้นแหละครับจากที่กำลังกอดคอกันอยู่เบลล์ดันงอนพวกผมตั้งท่าจะผละออกจนพวกผมต้องรีบรวบตัวไว้ทันที

          “เบลล์ อย่างอนเป็นเด็กสิเมียก็มีแล้วยังจะงอนเป็นตุ๊ดอยู่อีก” ไอ้ไม้มันว่าเพื่อนตัวเองออกไป ให้คนที่ถูกว่าเบ้ปากใส่ราวกับไม่พอใจที่ไม้ว่ามันว่าเป็นตุ๊ด

          “ไม่โกรธนะเบลล์ อีกอย่างที่เซอินรู้น่ะเซอินรู้เองนะฉันกับไม้ไม่ได้เป็นคนบอกเลยสาบานได้ เซอินเป็นคนรู้ด้วยตัวเองต่างหาก” ซันอธิบายให้เบลล์ฟังก่อนที่เบลล์จะพยักหน้าเออออตอบรับไป

          “เข้าใจแล้ว ไม่งอนแล้ว”

          “ต้องอย่างงี้สิ จะเข้ามหา’ลัยแล้วหายงอนง่ายๆแบบนี้น่ะดีแล้ว” ผมยกมือขึ้นจับเขย่าหัวเบลล์แรงๆก่อนที่จะหันไปตามเสียงเรียกของเพื่อนร่วมสายที่ดังขึ้นมา

          “เฮ้ยเซอินสนใจแฟนหน่อยดิวะ! สนใจแต่เพื่อนอยู่นั่นแหละครูพิภัชจะไปมีแฟนใหม่แล้วโว้ย!” แม็กซ์ตะโกนมาให้ผมต้องรีบหันขวับไปมองคนผมสีน้ำตาลแดงที่กำลังยืนคุยกับครูนักศึกษาฝึกสอนผู้ชายคนเดียวในหมวดตณิตอยู่

          พอเห็นอย่างนั้นแล้วผมรีบสาวเท้ายาวเข้าไปหาคนของผมทันที

          “ดูเหมือนแฟนพี่จะมาตามแล้วนะ งั้นผมไปก่อนละกัน” แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรขึ้นมาครูนักศึกษาก็เหลือบมามองผมก่อนที่จะหันไปบอกครูพายยิ้มๆเชิงหยอกล้อก่อนที่จะเดินออกไปให้คนที่ยังยืนอยู่ข้างๆผมถึงกับหน้าแดงเป็นมะเขือเทศขึ้นมาทันตา

          “เวรเอ้ย...รู้กันหมดทั้งโรงเรียนแล้วมั้งเนี่ย” คนข้างกายพึมพำขึ้นมาก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมตรงๆให้ผมได้มองตอบ ก่อนที่ครูพายจะเป็นฝ่ายหลบหน้าซะเอง แล้วรีบเดินหนีผมไปหาเด็กๆที่กำลังนั่งมองเหตุการณ์อยู่ให้ผมได้ยิ้มมุมปากพลางเดินตามไปติดๆ

          “แล้วนี่รับเกรดเสร็จจะไปไหนต่อรึเปล่า” ครูพายว่าออกมาเสียงเรียบพลางมองไปยังเด็กทั้งสองห้อง

          “ว่าจะไปกินหมูกระทะกันค่ะ”

          “ที่ไหนล่ะ”

          “บ้านครูไง” แม็กซ์ตอบไปให้ครูถึงกับเบิกตากว้างขึ้นมาทันที ก่อนที่จะอ้าปากพะงาบๆตั้งสติได้แล้วว่าออกไป

          “ไอ้เชี้ยแม็กซ์! จะมากินบ้านกูทำไมวะไปกินที่ร้านนู้น มึงเป็นคนวางแผนจะมากินบ้านกูใช่ไหม!!” ครูพายรีบเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อคนตัวใหญ่กว่าที่กำลังนั่งหัวเราะอยู่ด้วยความสนุกสนานทันที

          “โหยครูใจเย็นๆ ผมไม่ได้จะไปขโมยของในบ้านครูสักหน่อยแค่พาเพื่อนสองห้องไปกินหมูกระทะที่บ้านครูเอง ผมไปดูลาดเลามาแล้วอัดเข้าไปในบ้านครูได้แน่ๆ อีกอย่างครูไม่ลำบากหรอกเพราะครูปาริชาติก็จะไปเหมือนกัน ไม่ต้องห่วงว่าจะดูแลเด็กสองห้องไม่ทั่วถึง พวกผมขอพ่อแม่แล้วด้วยว่าจะไปกินกันที่บ้านครู ซื้อหมูมาแล้วนี่ กระทะก็พร้อมแล้วเหมือนกัน”

          แม็กซ์ว่ายาวออกไปให้ครูพายได้อ้าปากค้างพลางมองไปยังอุปกรณ์ที่แม็กซ์ชี้ให้ดู

          “ไปกันเถอะพวกเรา ส่วนคนที่ติดศูนย์ก็อยู่แก้ที่โรงเรียนก่อนละกัน เดี๋ยวพวกฉันจะไปรอที่บ้านครูแล้วส่งโลเคชั่นไปให้ไว้ตามมาทีหลังละกัน” แม็กซ์มันลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเมินครูพายที่กำลังยืนงงตาค้างไม่ขยับไปไหน พลางมองเด็กๆที่กำลังเดินไปยังลานเจอรถแล้วมองพวกมันขับมอเตอร์ไซค์ออกไปเป็นขบวนที่ตัวเองรู้ว่าจุดหมายปลางทางของพวกมันคือที่ไหน

          “งั้นเดี๋ยวพี่ไปดูเด็กๆให้นะ” ครูปาริชาติเดินมาหาครูพายก่อนจะส่งยิ้มให้

          “อ่าว แล้วพี่ไม่อยู่ให้เด็กมาแก้ศูนย์เหรอ” ครูพายถามออกไปเสียงอ่อน

          “ไม่ล่ะ พี่บอกหน้าเสาธงแล้วไงว่าวันนี้มีธุระใครที่ติดศูนย์วิชาพี่ให้มาแก้พรุ่งนี้แทน นายก็ควรจะบอกเด็กเหมือนกันนะถ้านายเป็นห่วงบ้านของนายน่ะ” ว่าจบครูปาริชาติก็เดินออกไปที่รถของตัวเอง ทิ้งให้ครูพายยืนเงียบอยู่คนเดียวสักพัก  ก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ห้องโสตแล้วประกาศว่าตัวเองไปทำธุระด่วนให้นักเรียนมาแก้กับเจ้าตัวในวันพรุ่งนี้แทน

          “เซอิน งั้นพวกฉันไปก่อนนะนายจะได้อยู่คุยกับครูพายสองต่อสองด้วย” ซันว่าออกมายิ้มๆก่อนที่จะพาเพื่อนอีกสองคนเดินไปที่ลานจอดรถปล่อยให้ผมยืนรอครูพายอยู่ที่เดิม

          จะคุยกันได้ไหมวะเนี่ย...

          “อ้าวซิน เพื่อนไปไหนหมดล่ะ” ผมที่กำลังยืนเหม่ออยู่ได้ยินเสียงครูพายขึ้นมาก็ต้องรีบหันขวับไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาทันที

          “มันไปบ้านครูกันหมดแล้วครับ ผม...ไปกับครูได้ไหม” กว่าจะพูดประโยคที่สองได้ ยืนคิดอยู่ตั้งนานว่าจะขอยังไงดี ครูพายเลิกคิ้วมองผมนิ่งๆก่อนที่จะพยักหน้าให้เบาๆแล้วเดินนำไปที่ลานจอดรถ

          “ให้ผมเป็นคนขับนะ” ผมวิ่งเยาะๆขึ้นไปตีคู่กับครูเขาพลางก้มมองคนตัวเล็กกว่าไปด้วย

          “อ่า ได้สิ” พอเดินไปถึงรถมอเตอร์ไซค์ของครู ครูถึงกับเลิกคิ้วมองทันทีที่มีหมวกกันน็อคสีขาววางอยู่บนเบาะให้ผมได้ยื่นมือออกไปหยิบมา

          “ของผมเองครับ สงสัยเบลล์จะทิ้งไว้ให้” ผมว่าออกไประหว่างที่ครูพายกำลังสวมหมวกกันน็อคแล้วโยนกุญแจรถมาให้ผม

          “งั้นก่อนหน้านี้ก็มากับเบลล์?”

          “ใช่ครับ” ผมใส่หมวกกันน็อคก่อนที่จะขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์คันคุ้นเคยที่ไม่ได้จับมาหลายเดือนแล้วสตาร์ทให้ครูพายได้ขึ้นมาซ้อนแล้วขับออกจากโรงเรียนไป ระหว่างที่ขับมอเตอร์ไซค์ไปบ้านครู ครูเล่นนั่งเงียบไม่พูดอะไรออกมาสักแอะเลยครับ แล้วทีนี้ผมจะทำยังไงดีเนี่ย...

          “ครูพาย”

          “หือ?” พอเรียกเท่านั้นแหละครับ ครูเขาเล่นขยับเข้ามาใกล้ๆผม คางครูเกือบจะเกยไหล่ผมอยู่แล้วเชียว แม่ง! ใจเต้นแรงชะมัด!

          “ผมเป็นแฟนคนที่เท่าไหร่ของครูแล้วอ่ะ?” ผมไม่รู้จะพูดอะไรออกไปเลยถามออกไปเรื่อยเปื่อย ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้อยากรู้คำตอบนะว่าเป็นคนที่เท่าไหร่ของครู

          “คนที่สาม ถามทำไมล่ะ”

          “เปล่า...ผมอยากรู้เฉยๆ”

          “แล้วครูล่ะเป็นแฟนคนที่เท่าไหร่ของนาย” ครูถามผมกลับมาระหว่างที่ผมกำลังจะเลี้ยวเข้าไปในซอยบ้านครู ผมเงียบไปพักหนึ่งก่อนที่จะถามกลับไป “ครูอยากรู้จริงๆเหรอ”

          “เออดิ ไม่อยากรู้ก็คงไม่ถาม”

          “ถ้าผมบอกครูแล้วครูต้องเชื่อผมนะว่าผมพูดจริง” ผมค่อยๆชะลอความเร็วลงก่อนที่จะถึงบ้านครู ก่อนที่รถจะหยุดสนิทให้ผมได้หันไปหาครูพลางเปิดกระจกหมวกกันน็อคขึ้น แล้วยื่นมือไปเปิดกระจกหมวกของครูบ้างเพื่อดูสีหน้าของครูว่าครูเขาเชื่อที่ผมพูดรึเปล่า

          “ต้องเชื่อผมนะ”

          “เออๆเชื่อน่า บอกมาสักที” ครูว่าออกมาเสียงเรียบ

          “ครูน่ะ...เป็นแฟนคนแรกของผม”
 

      






ThaRat Talk
          น้ำหน้าอย่างซินเนี่ยนะ ครูพายคือแฟนคนแรก พูดมาได้ไง +-+ แต่ก็ช่างเถอะ ยังไงเขาสองคนก็คบกันแล้ววววว คือดีต่อใจมาก เอาจริงๆคือวันนี้รัตน์เกือบลืมอัพนิยายให้ งานก็เยอะ นิยายก็ต้องอัพ รีบอัพแล้วรีบกลับไปทำงานต่อเนอะ อ่านให้สนุกนะคะ




ADD FAV. <Click Pic>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #73 2222548 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:47
    ซิน หนูมีพายเป็นแฟนคนแรก แต่ไม่ใช่คนแรกที่หนูมีเซ็กด้วย 55555
    ครูพายทำดีมากกกกกกค่ะ 555
    #73
    0
  2. #25 Pokkyz (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:39
    เค้าได้กันแล้วววว
    #25
    1
    • #25-1 2222548(จากตอนที่ 30)
      14 พฤษภาคม 2560 / 12:46
      ได้กันนานแล้ว แต่ตอนนี้พึ่งได้สถานะ 55555
      #25-1