The Dark Mirror(1Dfanfic)

ตอนที่ 5 : Do you know ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 มิ.ย. 59

"เผาบริษัทนั่นซะ แล้วตามสืบมาว่ามันหายไปไหน ตามตัวมาให้ได้" มือเรียวบางกดวางสายการโทรเข้าของลูกน้องคนหนึ่งหลังจากสั่งการเสร็จ ซัลเดอริก คือตระกูลเก่าแก่ที่เหมือนจะหายไปได้หลายปี แต่สำหรับตระกูลเก่าแก่อย่างทอมลินสัน ซัลเดอริกยังคงแวะมาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอ และครั้งนี้ก็เช่นกัน ซัลเดอริกท้าทายทอมลินสันอีกครั้งด้วยการทำร้าย แฮรี่ สไตล์ส ลูกชายคนเล็กของตระกูลทอมลินสัน
"อย่าห่วงเลยครับ แฮรี่จะหายดีแน่นอน" คำให้กำลังใจของลูอีไม่ได้ทำให้คุณนายแอนรู้สึกดีขึ้นมากนัก แต่มันก็ทำให้เธอยิ้มออกมาได้ แม้ว่าเธอจะเข้ามาเป็นสะใภ้ของทอมลินสันได้หลายสิบปี แต่ความสนิทกับลูกชายฝั่งสามีนั้นกลับไม่ค่อยจะพัฒนานัก แต่ดีที่ว่าความสัมพันธ์ของสองพี่น้องไปในทางที่ดี คุณนายแอนจึงไม่มีปัญหามากนักในการอยู่ในตระกูลในฐานะคุณนายคนใหม่
"ออกไปคุยกับพ่อหน่อยลูอี" เสียงคำสั่งจากปากชายร่างสูงในชุดสูทอีกคนในห้องสั่งขึ้น ลูอีเดินออกไปก่อนอย่างว่าง่าย ร่างของแฮรี่นอนนิ่งๆอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล มีสายน้ำเกลือและถุงเลือดที่กำลังหยดลงอย่างช้าๆ ผลจากการถูกชนไม่ได้ทำอันตรายมากนัก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีหากมันเกิดขึ้น 
"พวกซัลเดอริกจะไม่หยุดแค่นี้" ลูอีหันมามองหน้าผู้เป็นพ่อที่กล่าวออกมาอย่างเครียดๆ ตาสีฟ้าสวยมองออกไปที่แม่น้ำผ่านระเบียงห้องพักของน้องชาย หากพูดถึงซัลเดอริกกับทอมลินสัน คงมีแต่ความเกลียดชัง การแย่งชิง และการแก้แค้นกันไปมาเท่านั้น อาณาจักรธุรกิจทั้งถูกกฏหมายและใต้ดินของทอมลินสันในปัจจุบัน หลายสิบปีที่แล้วเป็นของซัลเดอริกครึ่งนึง  และคงปฏิเสธไม่ได้ว่าคนที่เขารู้จักดีคนหนึ่งก็เป็นสายเลือดซัลเดอริก " แมรี่ ซัลเดอริก" คุณนายคนแรกของทอมลินสัน แม่ของเขาเอง
"ผมไม่อยากทำลายตระกูลนั้น อย่างน้อยแม่ก็เป็นสายเลือดนั้น แต่คราวนี้ผมยอมไม่ได้" เสียงตอบกลับจากลูกชายทำให้ประมุขของทอมลินสันพยักหน้าอย่างเข้าใจกับคำสั่งเผาบริษัทย่อยของซัลเดอริกที่ถูกสั่งออกไป เขารู้จักลูกชายดีกว่าใคร ลูอี ทอมลินสันรักแม่ของเขามาก แม้ว่าจะถูกดักทำร้ายหรือมีปัญหาทางธุรกิจกับซัลเดอริกขนาดไหน ลูกชายคนโตก็ไม่เคยคิดจะสั่งเปิดสงคราม ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเขาเอง ที่ดึงดันเลือกความรักเป็นแสงนำชีวิต แมรี่ ซัลเดอริกเป็นผู้หญิงที่เขารักที่สุดในชีวิต แม้ว่าตอนนั้นคนในตระกูลทอมลินสันต่อต้านการแต่งงานของเขากับแมรี่มากกว่าครึ่ง แต่เขาก็ยอมขัดข้อคัดค้านนั้น จนเธอจากไปตอนที่ลูกชายอย่าง ลูอี ทอมลินสัน อายุได้สิบปี พร้อมกับพินัยกรรมยกสิทธิทั้งหมดในซัลเดอริกให้กับลูอี และนั่นหมายถึงธุรกิจทุกอย่างของตระกูลซัลเดอริกนั่นเอง 
"พ่อเข้าใจ บางที เราอาจจะทำอะไรไม่ได้แล้วจริงๆ เราพยายามแล้วลูอี" คำปลอบโยนพร้อมกับแรงตบบ่าเบาๆ ทำให้เจ้าของใบหน้าดูดีนั้นเผยรอยยิ้มออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก ลูอีไม่เคยเห็นด้วยกับพินัยกรรมของแม่ การที่ยกทุกอย่างให้เขา ทำให้ซัลเดอริกที่เหลือไม่เหลืออะไรอีก แม้ว่าพ่อกับเขาพยายามช่วยเหลือโดยการเสนออะไรไปก็ตาม แต่ก็ไม่เคยได้คำตอบรับ สิ่งที่ได้มากลับกลายเป็นการลอบทำร้าย และการทำลายทางธุรกิจของทอมลินสันแทน
"พ่ออยากให้แกขึ้นเป็นประธานบริษัทให้เร็วที่สุด ข่าวนี้ทำลายความน่าเชื่อถือไปเยอะ รีบหน่อยนะลู" เจ้าของตาสีฟ้าเทาพยักหน้าเป็นคำตอบให้กับผู้เป็นพ่อ ปลายนิ้วเรียวยาวเสยผมสีเข้มนั่นขึ้นเบาๆ สายลมอ่อนๆที่พัดมาไม่ได้ทำให้ความเครียดลดน้อยลง ลูอียังมีแค่ความหนักใจ หากเขาต้องขึ้นเป็นประธานบริษัทจริงๆ เขาจะช่วยให้สงครามนี้มันจบลงได้จริงๆรึปล่าว 


"พ่อค่ะ ทำไมทำหน้าเครียดจัง มีปัญหาอะไรรึเปล่า" เสียงหวานๆพร้อมกับใบหน้าสวยราวกับเจ้าหญิงของเคียร่า พาลวิน ทำเอาเจ้าของโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ในคฤหาสน์หลังนี้ต้องรีบสลัดความคิดออกไปจากหัว ร่างสูงโปร่งในชุดนอนสบายๆเดินเข้ามากอดร่างของผู้เป็นพ่ออย่างออดอ้อน ความรักที่สองสามีภรรยาพาลวินมอบให้แก่ลูกสาวคนเดียวหล่อหลอมให้เธอช่างดูอ่อนหวาน และสงบเสมอเวลาอยู่ใกล้ มือหนาลูบผมลูกสาวด้วยความรัก นี่ลูกสาวของเขาโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
"เรื่องบริษัทนิดหน่อยหน่ะลูก หนูรู้จักตระกูลทอมลินสันรึเปล่า เรากลายเป็นผู้ถือหุ้นร่วมกับเขาไปแล้วนะ" เคียร่าขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากันเบาๆ หากเธอได้ยินไม่ผิด ทอมลินสัน ตระกูลทอมลินสันงั้นหรอ ภาพใบหน้าสวยน่าหลงใหล กับดวงตาสีฟ้าเทาที่ดึงดูดให้จ้องเข้าไปอยู่ตลอดเวลาลอยเข้ามา เคียร่าจำประโยคนั้นได้ดี เขาคนนั้น บอกว่าชื่อลูอี ทอมลินสัน
"พ่อไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตอนนั้นหุ้นเราถึงตกลงฮวบฮาบจนต้องรับข้อเสนอช่วยดึงหุ้นจากทอมลินสัน มันแปลก แต่ก็ดูไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง" เจ้าของผมยาวสวยสีน้ำตาลนั่งฟังต่ออย่างเงียบๆ แม้ว่าตอนนี้หัวของเธอจะคิดออกแต่เพียงแค่ใบหน้าหล่อเหลานั่น แต่หากเขาเป็นคนในตระกูลนั้นจริงๆขึ้นมา หมายความว่าเธอมีโอกาสจะเจอเขาอีกครั้ง และบางทีเขาอาจจะช่วยให้เธอหายจากอาการงี่เง่านี่ได้จริงๆ นิ้วเรียวยาวกำเข้าหากันอย่างมีความหวัง แม้ว่าจะยาก แต่ขอให้เธอมีโอกาส ขอโอกาสให้เคียร่าคนนี้ได้เป็นคนปกติด้วยเถิดพระเจ้า
"คุณพ่อพอจะมีข้อมูลของตระกูลทอมลินสันรึเปล่าค่ะ" ปากบางสีสวยเอ่ยถามถึงสิ่งที่จะนำพาเธอไปหาเขาได้ ร่างสูงของผู้เป็นพ่อเดินไปที่แฟ้มสีดำขนาดใหญ่เพื่อหาสิ่งที่ลูกสาวเอ่ยขอ แม้เขาจะรู้ดีว่าทอมลินสันลึกลับเพียงใด แต่มือบางก็ได้รับกระดาษรายชื่อกรรมการบริษัทของทอมลินสันไปถือไว้ 
"ทอมลินสันไม่เคยเปิดเผยข้อมูลทางอื่นนอกจากจำเป็น ถ้าหนูอยากรู้อย่างอื่นมากกว่านี้ คงยากหน่อยแล้วหล่ะ" ดวงตาสีอ่อนฉายแววผิดหวังนิดหน่อยเมื่อได้รู้แบบนั้น เหมือนทางสู่เป้าหมายไกลออกไปอีก แต่มือเรียวบางก็ยกกระดาษแผ่นเดียวข้นอยู่ในระดับสายตา ตัวอักษรรายชื่อผ่านตาไปเรื่อยๆจนร่างบางถอนหายใจออกมาอย่างหมดหวัง แต่หากว่าเธอดูไม่ผิด รายชื่อสุดท้ายของกระดาษ ถูกพิมพ์ไว้ในตำแหน่งของกรรมการบริษัท มีชื่อว่า ลูอี ทอมลินสัน

เซนถือแก้วนมขนาดกลางข้นบันไดมาช้าๆอย่างชั่งใจ แม้ว่าจะอยู่ใกล้กันขนาดไหน แต่ความกล้าที่จะแสดงออกอย่างชัดเจนในความรู้สึกต่อเจ้านายนั้นดูเป็นเรื่องยากกับเขาเหลือเกิน ร่างสูงแต่ดูบอบบางของเคียร่านั่งอยู่บนโซฟากลางห้องนั่งเล่น จอโทรทัศน์ขนาดใหญ่กำลังฉายหนังโปรดของเธออยู่ ดวงตาคู่สวยของเคียร่าจ้องไปที่จออย่างสนใจ เซนยังจำได้ดีว่าการดูหนังพวกนี้กับเคียร่าให้ความสุขกับเขามากขนาดไหน แม้เขาจะกลบเกลื่อนโดยทำเป็นแกล้งหลับบ้างก็ตาม เจ้านายคนนั้นไม่เคยรู้หรอกว่าเขาแอบมองเธอบ่อยเท่าที่มีโอกาส และแอบแสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าคนอื่นไปทั่วขนาดไหน
"เลียมฝากมาให้" เสียงแก้วกระทบโต๊ะข้างโซฟาทำให้เจ้าของผมลอนยาวหันมาสนใจคนตัวสูง โซฟาตัวใหญ่ยุบลงอีกนิดจากน้ำหนักของคนตัวสูงที่นั่งลงมา เคียร่าหยิบแก้วนมมาจิบ เจ้าของตาสีเฮเซลแอบยิ้มกับการกระทำนั้น แม้ว่าเจ้าตัวจะคิดว่าเป็นความเป็นห่วงของเพื่อนก็ตาม ตาสีสวยของเคียร่าจ้องไปที่คนข้างๆที่อยู่ดีๆก็ยิ้มออกมา จนคนตรงหน้ารู้ตัวแล้วเก๊กหน้าขรึมเหมือนเดิม
"สรุปใครฝากมากันแน่" คนตัวสูงสะดุ้งนิดหน่อยกับคำถามที่จี้ใจนั่น แต่ก็ยังรักษาทักษะทางการแสดงของตัวเองได้ดีกับการปฎิเสธว่าไม่ใช่ของตัวเอง เคียร่าหัวเราะให้กับท่าทางแปลกๆแบบนั้น คนตัวสูงคงไม่รู้ว่าเธอพึ่งคุยกับเลียมไปว่าเขาจะออกไปซื้อหนังสือให้เธอ 
"ขอบใจนะพี่เซน" เคียร่าตัดบทคนขี้โกหกด้วยคำพูดเบาๆ เซนหยุดมองจอแล้วหันมามองใบหน้าหวานๆข้างๆ ดวงตาสีอ่อนของเคียร่าที่มองมาทำให้เขายากกับการควบคุมตนเองเหลือเกิน มือใหญ่เอื้อมไปจับท้ายทอยของคนตัวเล็กไว้เบาๆ ปากสีสวยของเคียร่าถูกทาบทามลงไปด้วยปากหยักได้รูป ความหวาบหวามและหวมหวนชวนให้เคียร่าหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอดของเซนอย่างไม่ขัดขืน แม้ว่าจะเป็นจูบครั้งแรก แต่เคียร่าก็ทำให้เซนแทบคลั่งกับรสจูบที่เขาหลงใหลเหลือเกิน ปากเล็กสีสวยเชื่อเชิญให้เขาประทับริมฝีปากลงไปอีกนับครั้งไม่ถ้วน โพรงปากอุ่นทำให้เซนอยากตีตราจองเจ้าของร่างบางนี้ไว้เพียงคนเดียว เขาไม่อยากให้คนๆนี้จากไปไหน เขารักเธอหมดหัวใจจริงๆ



"เคียร่า รู้ใช่มั้ยว่าพี่รู้สึกยังไงกับเรา" ตาสีเฮเซลนัทเป็นประกายสวยจ้องไปที่ใบหน้าหวานข้างหน้า เสียงพึมพำเบาๆจากเซนทำให้เคียร่ารู้สึกสั่นไหวไปทั้งร่างกาย เธอรู้สึกดีเหลือเกินที่ได้ยินคำพวกนี้ออกมา สายตาคู่สวยนั่นทำให้เธออบอุ่นใจเสมอเวลาที่มันจ้องมา เธอคงปฎิเสธไม่ได้ว่าเธอก็รู้สึกดีกับคนตรงหน้าไม่ต่างกัน มือเรียวบางเอื้อมไปวางบนใบหน้าที่ดูดีนั้นเบาๆ แต่นั่นก็ทำให้เจ้าของใบหน้าคมยิ้มออกมาอย่างดีใจ แม้คนตรงหน้าไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เขาก็อบอุ่นหัวใจเหลือเกิน มือใหญ่เอื้อมมาจับมือของอีกคนไว้แล้วกุมมันอย่างเคย แต่คราวนี้ เขากุมมันด้วยความรู้สึกประหลาดที่ไม่เคยมี ร่างสูงจูบไปที่มือเรียวบางนั้นเบาๆ 
"ทำแบบนี้เป็นด้วยรึไง" เคียร่าพูดติดตลกแต่ก็เบือนหน้าหนีคนตัวสูง ใบหน้าสวยขึ้นสีอย่างช่วยไม่ได้ เซนยิ้มตามคนข้างๆที่ดูจะเขินกับท่าทางแบบนี้
"แบบอื่นก็ทำเป็นนะ ถ้าอยากลองอะ"


#Talk 
สวัสดีอีพีใหม่ค่ะะะะะ เขินกันอยู่รึเปล่าาาา พี่เซนทำไมอบอุ่นจังค่ะ รู้สึกอิจนางเอกเกินไปแล้วตอนนี้ พูดคุยกันได้ที่ #เคียร่ามิเรอร์ ในทวิตเตอร์นะค่ะ หรือใครอยากฝากอะไรในคอมเมนท์ได้เลย แต่ใครอยากติชมทางตรง @kamon_aong ในทวิตเตอร์เลยค่าาา
     








นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น

  1. #8 mild (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:05
    อร้ายยย ไรต์เขิน เซนกับเคียร่า ชอบๆรีบต่อนะๆ
    #8
    1
    • #8-1 1Dcommon(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2559 / 17:28
      แงง ดีใจมีคนชอบ 555 มาต่อแล้วนะค่ะะะ แต่แอบบอกไว้ก่อนว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายนะจ๊ะ เห็นใครมีความสุขไรต์จับแยกหมดด 55 มีความจิต
      #8-1
  2. #7 Aunyarat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 17:49
    อร้าย ฟินค่าา ทีมเฮียเซน หล่ออบอุ่นน อยากได้ 55555 ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ สู้ๆนะ
    #7
    1
    • #7-1 1Dcommon(จากตอนที่ 5)
      12 มิถุนายน 2559 / 07:13
      ทีมอยากให้อ่านต่อนะค่ะ 5555 รู้สึกเรื่องเดินช้ามาก อย่าทิ้งกันเค้าขอ 5555
      #7-1