ตอนที่ 2 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 พ.ค. 61


Chanyeol part

“ละนี่มึงย้ายมาจากไหนวะ” ชานยอลพูดขึ้นเพื่อชวนแบคฮยอนคุย เพราะหลังจากที่เขาเปิดบทสนทนากับแบคฮยอนก็ทำเอาแบคฮยอนเงียบไม่กล้าพูดกับเขาขึ้นมาเลยอะสิ

“แบคมาจากคยองกี” แบคฮยอนก้มหน้าเขียนหนังสือแล้วตอบชานยอลไปด้วย เอ๊ะไอนี่ มันอายหรือกลัวกูกันแน่วะไม่เงยหน้าขึ้นมามองหน้ากันเลยตั้งแต่มานั้งข้างๆกัน

“ทำไมมาเรียนไกลจังวะ”
“ก็แบคอยากมาแบคก็เลยมา” เอ๊ะ! กวนตีนเหมือนกันนะ
“เออๆ ละตอนกลับก็กลับบ้านที่คยองกีนะหรอ มึงไม่เหนื่อยหรอวะ” ชานยอลขมวดคิ้วแล้วถามอีกคนที่เขียนหนังสืออยู่ โถว่ หันมามองหน้ากันบ้างดิ้วะ ผมยังไม่ได้เห็นหน้ามันชัดๆเลย
“ป่าวหรอก แบคมาเช่าคอนโดอยู่ที่โซล” แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมาตอบชานยอล หือ มันก็แค่เด็กเนิร์ด ใส่แว่นหนาๆ หน้าตาขาวจิ่มลิ้มธรรมดานีหว่า ไม่เหมือนเด็กม.5 เลย แบคฮยอนมันดูเหมือนเด็กป.6มากกว่าอีก

“เอ่ออ.. แล้วมีเพื่อนรึยังมึงอะ”
“หยุดคุยได้แล้วชานยอล เดี่ยวครูก็ดุ” แบคฮยอนพูดจบแล้วหันไปเขียนหนังสือต่อ
“กลัวอะไรวะ สรุปมึงมีเพื่อนยัง” ชานยอลสกิดแบคฮยอนให้หันมาตอบเขารัวๆ

“ปาร์คชานยอล!!บยอยแบคฮยอน!! นั้งด้วยกันวันแรกก็ชวนกันคุยเลยนะ ถ้ามีอีกรอบครูจะจับย้ายที่!!!” ไม่ทันขาดคำครูก็ตะโกนว่าแบคและชาน

“เห็นมั้ยแบคบอกแล้วว่าอย่าคุย โดนด่าด้วยกันทั้งคู่เลย ชานยอลนี่ดื้อจริงๆ” แบคฮยอนยู่ปากแล้วก้มหน้สเขียนหนังสือต่อ หืมม ทำไมผมต้องรู้สึกเขินคำพูดของมันด้วยนะ ชานยอลดื้อ แล้วทำปากพองๆแบบนั้นใส่ผมอีก นี่ผมกำลังเขินอยู่หรอ??!

ผมรีบก้มหน้าเขียนหนังสือตามแบคฮยอนทันที เพราะเห็นอีกคนตั้งใจเรียนมากจนผมไม่อาจทำตัวขี้เกียจได้ แต่ก็ขยันได้ไม่นานนัก ก็ต้องขยับปากอีกแล้ว
“ละคอนโดนี่อยู่คนเดียวหรอ” ผมถามแบคฮยอนขึ้นอีก
“อืมแบคอยู่คนเดียว ชานยอลหยุดคุยได้แล้วแบคไม่อยากโดนดุ” แบคฮยอนตอบผมแต่ไม่เงยหน้าขึ้นมาจากสมุด
“โถ่ หยุดก็หยุด อยากคุยด้วยก็ไม่ได้”
“ยังไม่หยุดอีก” แบคฮยอนหันมาดุผม แต่ไม่มีความน่ากลัวอยู่ในตัวยันนี้เลยซักนิด ยิ่งทำหน้าดุๆผมแล้วมันยิ่งตลกอะ แบคฮยอนไม่เหมาะกับคาแลคเตอร์นี้เล้ยยยย
“จะดุกูหรอ อย่าพยายามเลย ไม่กลัวหรอก”

เพี้ยะะ!!!
“หึ่ยย เมื่อไรจะหยุดพูดซักที แบคเรียนไม่รู้เรื่อง ถ้ายังชวนคุยอีกรอบแบคจะงอนชานยอลแล้วไม่คุยกับชานยอลจริงๆแล้วด้วย!” แบคฮยอนตีผมแล้วหันมาตวาดใส่ผม แทนที่ผมจะกลัวแต่กลับนั้งอมยิ้ม มีการงอนกูด้วย คำพุดแบคแม่งน่ารักจริงๆวะ >\\\\<

12.00 น.


เห้ออ เที่ยงซักที ผมจะได้ไปยืดเส้นยืดสาย ขยับปากพูดกับเพื่อนแบบที่ผมต้องการแล้ว

“ไง พูดมากชิปหายมึง” เซฮุนเพื่อนของผมเดินมาแล้วพูดขึ้น

“ก็กูเงียบไม่เป็นมึงก็รู้นิหว่า เออแบคฮยอนนี่เพื่อนกู เซฮุนกับจงอิน” ผมแนะนำเพื่อนตัวเองให้แบคฮยอนรู้จัก

“หวัดดี เค้าแบคฮยอนนะ” แบคฮยอนยิ้มกว้างๆให้เซฮุนกับจงอิน

“งั้นแบคขอตัวไปกินข้าวก่อน แล้วเจอกันนะ” แบคฮยอน

“เดี่ยวๆ มึงมีเพื่อนหรอ” ชานยอล

“เพื่อนแบคอยู่ห้องข้างๆ ไม่ต้องห่วง” แบคฮยอนพูดจบก็เดินออกไปทันที สงสัยจะหิวละมั้ง ผมหันไปหาเพื่อนตัวเองก็พบว่ามันสองคนยืนอ้าปากเหวอไปแล้ว

“เป็นเชี่ยไรวะพวกมึง”

“ไอ้แว่นนั้นแม่งยิ้มโคตรน่ารักอะ” จงอินพูดแล้วทำหน้าเหม่อลอยขึ้น

“เออน่ารักจริง” เซฮุน

“มึงจะจีบปะไม่เอากูเอานะไอ้ชานนน” จงอินพูดขึ้น

“มึงจีบไม่ติดหรอห เด็กเรียนขนาดนั้นแบคมันไม่เอาเด็กเหี้ยแบบมึงเป็นแฟนหรอกกกก” ชานยอล

“มึงก็เด็กเหี้ย ไอ้ชาน!!” จงอิน

“อย่าเพิ่งกัดกัน ลงไปแดกข้าวกันได้ละ กูหิว!” เซฮุนพูดจบก็จูงมือผมกับไอ้จงอินให้ออกจากห้องเพื่อไปที่โรงอาหาร


ผมกับเพื่อนซื้อข้าวเสร็จกันก็มานั้งกินข้าวที่โรงอาหาร ตรงข้ามโต๊ะของผม คือโต๊ะของแบคฮยอนกับเพื่อนของเขาที่กำลังนั้งกินข้าวแล้วเม้าส์กันอยุ่ แหม่พอพักแล้วคุยซะเยอะเชียวนะ ผมมองแบคฮยอนแล้วกินข้าวไปด้วย แต่ต้องหลบตาลงเพราะเพื่อนของมันดันหันมามองหน้าผมนะสิ


Baekhyun part


“ไอ้นั้นมันมองไรแบควะ” ดีโอพูดแล้วมองไปโต๊ะที่อยู่ข้างหลังแบคฮยอน ทำให้แบคฮยอนหันไปมองตาม

“อ่อนั้นชานยอลเพื่อนในห้องแบคเอง” แบคฺฮยอนหันมากินข้าวต่อ

“มองไรแบคนักหนาไม่รู้ มองแล้วยิ้มด้วยนะโรคจิตปะวะ” ดีโอพูดแล้วกินข้าวต่อ

“แบคนั้งข้างๆชานยอลด้วยนะ”

“แต่เค้าว่าชานยอลไรนั้นก็หล่อดีเหมือนกันนะ แบคไม่ชอบบ้างหรอ หุ่นดี ตัวสูง ตาหวานแบบนั้น สาวๆติดเต็มชัว”

“ดีโอก็รู้เรื่องแบบนี้ไม่เคยอยู่ในหัวแบคเลย”

“ไม่ซักหน่อยหรอ โถว่ ชีวิตไม่มีสีสันเลยแบคอะ” ดีโอพูดแล้วยู่ปากใส่แบคฮยอน

“.......”

“ดูเหมือนชานยอลจะสนใจแบคนะ “ ดีโอ

“ไม่หรอกนะ อย่าไปพูดถึงเขาเลย กินข้าวให้หมดเลยดีโออะไม่งั้นแบคจะแย่งกินนนน” แบคฮยอนพูดแล้วหนิบซ้อมขึ้นมาทำท่าจะตักก๋วยเตี่ยวในชามของเพื่อนตัวเอง ทำให้ดีโอรีบกินก๋วยเตี๋ยวให้หมดทันที

จริงๆแล้วแบคไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้หรอก แบคไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลยด้วยซ้ำ ชีวิตนี้เกิดมาแบคเรียนๆๆๆๆอย่างเดียวเลย เลยไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาชอบแบค


13.00

“เค้าขึ้นเรียนก่อนนะ เลิกเรียนแล้วรอเค้าอยู่หน้าโรงเรียนด้วยยย” ดีโอพูดขึ้น

“โอเคคค”

แบคพูดจบดีโอก็วิ่งขึ้นห้องไปเหลือแต่แบคฮยอนที่เอาขอเพื่อนไปกรอดน้ำใส่ขวดก่อนแล้วค่อยขึ้นห้อง

“นี่! มายืนทำไรคนเดียววะ” ชานยอลจับที่ไหล่แบคฮยอนแล้วพูดขึ้น ทำให้แบคฮยอนตกใจไม่น้อย

“เห้ย! ชานยอล แบคตกใจหมดเลย” แบคฮยอนพูดแล้วหันไปกดน้ำต่อ

“ทำไมอยู่กะกูแล้วไม่ค่อยพูดเลยวะ กูเห็นนะมึงอยู่กับเพื่อนมึงพูดเยอะจะตาย” ชานยอลยืนพี่ที่กรอกน้ำแล้วมองแบคฮยอนไปด้วย 

“ก็เพราะว่าแบคสนิทกับดีโอไง”

“แล้วไม่อยากสนิทกับกูบ้างหรอก” ชานยอลพูดแล้วยิ้ม

“ไม่รู้สินะ..” แบคฮยอนยิ้มกวนชานยอลขึ้น ไม่รู้ทำไมชานยอลต้องยิ้มตามแบคฮยอนด้วย

“เพื่อนหายไปไหนละ”

“ขึ้นห้องไปแล้วอะ”

“งั้นเดินขึ้นห้องกับกูก็ได้ เพื่อนกูก็ไปแล้ว”




Talk

อ่าววววอิพี่เริ่มเข้าหาแล้ววว ตอนหน้าจะเปนไงไปรอดูกันนน



#Baekbynerd

สามารถไปพูดคุยกันในแฮชแท้กได้นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:26
    จีบแบคก้พูดดด55555
    #4
    0