[Chanbaek] รุ่นพี่ ที่รัก Ft.hunhan

ตอนที่ 17 : ep16 รุ่นพี่ ที่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 317
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 มี.ค. 59

วี่ว่อๆๆๆๆ  เสียงรถพยาบาล


"พี่ชานอย่าเพิ่งเป็นอะไรนะพี่ต้องอยู่กับแบคน้ะ"  แบคฮยอนพูดทั้งน้ำตา

"รถพยาบาลมาแล้วรีบเอาชานไปโรงพยาบาลเร็วก่อนที่อาการจะหนักกว่านี้น้ะ'' ฮุน

จากนั้นเจ้าหน้าที่ทางโรงพยาบาลก็เอาตัวชานยอลขึ้นรถพยาบาลโดยมีแบคฮยอนลู่ห่านเซฮุนขึ้นรถไปด้วย  ต่างคนต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับชานยอลโดยเฉพาะแบคฮยอนที่เอาแต่คิดกับตวเองว่า ถ้าพี่ชานเป็นอะไรไปแบคฮยอนจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองเด็ดขาด

ระหว่างที่นั้งรถไปเจ้าหน้าที่ทางโรงพยาบาลก็ช่วยกันปั้มหัวใจชานยอลเพราะตอนนี้อาการชานยอลหนักมากพี่ชานโดนรถชนแรงมากๆ ลู่ห่านก็โทรหามัมของชานยอลให้มาที่โรงพยาบาล  ตอนนี้มีแต่แบคฮยอนที่ร้องไห้ไม่หยุด

"ฮือๆๆๆ พี่อย่าเป็นอะไรนะ"  แบคฮยอนร้องไห้หนัก

ชานยอลยงคงสลบอยู่ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นถ้าพี่ชานยอลได้ยินคงดีใจมากเเน่ๆเพราะคนรักของพี่ชานเป็นห่วงพี่ชานขนาดนี้

"แบคอย่าร้องน้ะชานไม่เป็นอะไรหรอกเชื่อพี่สิชานยอลเป็นคนเก่งนะ" ฮุน

"ใช่ๆพี่ชานเป็นคนเก่งยังไงพี่เขาก็ต้องรอด"  ลู่

แต่แบคฮยอนก็ยังร้องไห้เหมือนเดิม

''ตะ..แต่กุเป็นห่วงพี่ชาน ฮึก ฮือออ" แบค



และแล้วรถพยาบาลก็มาส่งานยอลถึงโรงพยาบาล


ตอนนี้เจ้าหน้าที่เข็นเตียงลงจากรถพยาบาลแล้วพาชานยอลตรงไปที่ห้องicuแล้ว โดยมีแบคฮยอนลู่ห่านและเซฮุนวิ่งตามเตียงด้วย

"ญาติรอข้างนอกน่ะค้ะ"  นางพยาบาลพูดจบก็เดินเข้าห้องicu ไป

"ลุ่ ฮือๆๆๆๆๆกุเป็นคนผิดกุผิดทั้งหมดฮือๆๆ"  แบคฮยอนเข้าไปกอดลู่ห่านไว้

"ไม่ร้องๆมึงไม่ได้ผิดน้ะแบคไม่มีใครผิด" ลู่ห่านกอดเเบคฮยอนเช่นกัน ลู่ห่านเห็นเพื่อนตวเองร้องไห้หนักก็อดไม่ได้เลยที่จะร้องไห้ตามไปด้วย

"กวางน้อยกับน้องแบคอย่าร้องนะพี่เชื่อว่าชานยอลจะไม่เป็นไร"  เซฮุนก็เข้ามากอดลู่ห่านกับแบคฮยอนไว้เหมือนกัน


"ยอลลี่ของมัมอยู่ไหนลูกแบคฮยอน"  

มัมของชานยอลเดินมา

"พะ...พี่ชานอยู่ที่ห้องicuฮ้ะ ฮือออออ" แบคฮยอนพูดพร้อมร้องไห้ไปด้วย

"แบคฮยอนไม่ต้องร้องไห้นะลูกโอ๋ๆๆหยุดร้องๆ" มัมปลอบแบคฮยอนเพราะเห็นแบคฮยอนร้องไห้หนักที่สุด

"มัมฮ้ะแบคขอโทษที่ทำให้พี่ชานเป้นแบบนี้"  แบค

"แบคไม่ได้ผิดคนน้ะลูก" มัมลูบหัวแบคฮยอนเพื่อจะสื่อให้แบคฮยอนหยุดร้องไห้

"พวกผมก็ต้งขอโทษเหมือนกันนะคับที่ดูเเลชานยอลไม่ดี" ฮุน

"ไม่เป็นไรจ้ะๆเจ้าชานก็อย่างงี้แหละทำอะไรไม่ค่อยระวังตัว"  มัมพูดจบน้ำตาของมัมก็เริ่มไหล  จะไม่ให้มัมร้องไห้ได้ไงลูกชายคนเดียวของมัมเข้าห้องไอซียูจนป่านนี้ไม่รู้เลยว่าชานยอลจะเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง


"พวกคุณใช่ญาติของปาร์คชานยอลใช่ไหมคับ"  

หมอเปิดประตูออกมาจากห้องไอซียู

"ใช่คับชานยอลเป็นไงบ้างคับ"  ฮุนลุกขึ้นยืน

"หมอเสียใจด้วยคับหมอพยายามสุดฝีมือแล้ว"  หมอ

ตอนนี้หัวใจของพี่ชานหยุดเต้นไปแล้ว  คนที่เสียใจก้คือแบคลู่ฮุนเเละมัม ท้งสี่คนเมื่อได้ยินคำพูดของหมอน้ำตาก็ไหลลงมาทันที

"พี่ชานไม่!!!ฮืออออทำไมพี่ชานถึงทิ้งแบคไป" แบคฮยอนล้มลงกับพื้นแล้วร้องไห้ไปด้วย

"แบคฮืออ" ลู่ห่านเองก็ร้องไห้ด้วยพร้อมกับลงไปนั้งกอดแบคฮยอนเอาไว้

"ยอลลี่....." มัมของชานยอลเป็นลมไปเลย  ทำให้พยาบาลแถวนั้นต้องพามัมไปนอนพักก่อน

"ชานมึงไม่จากพวกกุแล้วจริงๆหรอวะ"  น้ำตาของเซฮุนเริ่มไหลลงมาพร้อมกับลงมากอดเเบคฮยอนกับลู่ห่านไว้อย่างแน่น

"ฮือๆๆๆพี่ชานนไหนพี่ชานบอกรักแบคพี่ชานทิ้งแบคไปทำไมฮือออ" แบคฮยอนร้องไห้



ตอนนี้ในหัวของแบคฮยอนมีแต่หน้าชานยอลที่ลอยมา  หลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่เคยทำมาด้วยกัน  ตอนเช้าก็จะเจอพี่ชานที่โรงอาหารตอนเย็นก็จะเดินกลับบ้านกับพี่ชาน อยุ่ที่ดรงเรียนแบคก็จะคอยหึงคอยหวงพี่ชาน สิ่งเหล่านี้มันกำลังจะหายไปจริงๆหรอ แล้วต่อไปนี้แบคจะกรี๊ดใครใครจะมาบอกรักแบคทุกวันๆเหมือนพี่ชาน คนที่แบครักมากๆคนนึงเขากำลังจะไปจากแบคถ้าแบคมีพลงวิเศษแบคจะเศกให้พี่ชานลุกขึ้นมาฟังแบคฮยอนบอกรักเป็นครั้งสุดท้ายก่อนทีพี่ชานจะไป คำสุดท้ายทีานยอลพูดก่อนจะหลับตาไปคือคำว่า พี่รักแบคมากน้ะ แบคฮยอนย้อนกลับไปคิดก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมาดังๆ แบคไม่น่าเดินหนีพี่ชานแบคไม่น่าสบัดมือพี่ชานออจากแขนแบคแบคไม่น่าเดินข้ามถนนหนีพี่ชานเลย แบคมันเลวจริงๆแบคเป็นคผิดคนที่สมควรตายไม่ใช่พี่ชานแต่เป็นแบคสิ่  แบคฮยอนยังไม่เลิกโทษตัวเอง



"แบคมึงร้องออกมาระบายออกมาร้องไห้ออกมา" ลู่ห่านกอดแบคไว้

"ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" แบคร้องไห้ออกมาเต็มที่

"ฮึก  ลู่ไปส่งแบคที่บ้านสิ่ให้แบคกลับไปพักผ่อนก่อนเดี่ยวพี่จะเฝ้าชานยอล''ฮุน

"ไปแบคกลับบ้านกับกุเดี่ยววันนี้กุไปนอนเป็นเพื่อน"

ลู่ห่านพยุงแบคฮยอนขึ้นแล้วพาแบคฮยอนไปบ้าน



                    





ลู่ห่านกับแบคฮยอนก้าวเท้าเข้าบ้านพร้อมกับน้ำตา

''แบคฮยอนกับลู่ห่านเป็นอะไรลูก'' มี๊ของแบคฮยอนเห็นทั้งสองร้องไห้เลยรีบวิ่งมาหา

"ชานยอลเสียแล้วฮ้ะฮือออ" ลู่ห่านพูดพร้อมน้ำตา

"ห้ะ!!ชานยอลที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันนี่น้ะ อย่าล้อมี๊เล่นนะ"  มี๊

''แบคไม่ได้ล้อเล่นฮ้ะฮือออออออ''

"มี๊ฮ้ะวันนี้ลุ่นอนเป็นเพื่อนแบคน้ะฮ้ะ" ลู่

"ได้เลยลูกปลอบแบคดีๆน้ะมี๊ว่าอีกซักพักจะไปโรงพยาบาลไปดูชานยอล'' มี๊

  

จากนั้นลู่ห่านก็พาแบคขึ้นห้องไป

ณ  ห้องนอนแบคฮยอน


"แบคมึงนอนได้แล้ววหยุดร้องได้แล้วนะ" ลู่

"กุนอนไม่หลับอะฮืออออ กุอยากเจอพี่ชาน"  แบคฮยอนพุดพร้อมหันปมองตุ๊กตาลิลัคคุมะตัวยักที่ชานยอลเคยให้แบคในวันวาเลนไทน์

"พี่ชานฮือออออ แบคขอโทษ"  แบคฮยอนเดินไปกอดตุ๊กตาลิลัคคุมะตัวนั้นไว้อย่างแน่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลนองหน้า


"แบคงั้นมึงกอดตุ๊กตาตัวนั้นไว้แน่นๆน้ะให้เหมือนมึงกอดพี่ชานไว้ฮืออ"  ลู่ห่านน้ำตาไหล


"พี่ชาน แบคเป็นคนผิดแบคผิดทั้งหมดฮือออ" แบคฮยอนกอดตุ๊กตาลิลัคคุมะไว้


'น้องแบคกอดตุ๊กตานี้ไว้นะคับให้เหมือนกอดพี่อยู่''  อยู่ๆคำนี่ก็วนอยู่บนหัวแบคฮยอนทำให้แบคฮยอนร้องไห้ยิ่งกว่เดิมและคิดถึงพี่ชานยิ่งกว่าเดิม

"ฮืออออออออ"  ตอนนี้น้ำตาของแบคฮยอนเต็มตุ๊กตาไปหมดแล้ว








มาแต่งต่อแล้วววววไรท์น้ำตาไหลไปแต่งไปเลยย

ดราม่าน่าแต่งไม่รู้ทุกคนจะดราม่ากะไรท์ป่าว5555

คอมเม้นกันเยอะๆน้าเด้อรีดเดอร์

รักคนอ่านทุกคนนน









T H E M E
◈ B L & W H ◈
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #53 Bam'cakee (@angwararin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 23:41
    ร้องงงงง
    #53
    0
  2. #46 P'lu N'hun (@1330800294900) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 08:38
    พี่ชานไม่นะ ำไมพี่ชานต้องจากแบคไปไม่นะ พี่ชานกลับมาาาา
    ไรท์!ทำไมไรท์ถึงใจร้ายเพียงนี้
    ~T_T~
    #แฟนฟิคคนน่ารัก
    #46
    0