BTS x GFRIEND [Taehyung x Yerin]♥คู่ปรับร้ายสื่อรัก♥

ตอนที่ 2 : เเรกพบ: 2 (YT)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 เม.ย. 63

Jh: "ไม่บอกก็พอจะรู้ว่าเรื่องอะไร..ตอนนี้พี่อยู่ประตูหลังบ้าน รีบมากันล่ะ จองเยริน...."ตู๊ดๆๆ

ฉันรีบวิ่งไปประตูหลังบ้านและได้เห็นรถสีแดงคันหนึ่งจอดอยู่ท่ามกลางแสงแดดอันอบอ้าวสะท้อนให้เห็นเงาภายในรถ..


yr: "โอปป้าหนิ...อึนฮา ยัยบี๋!!!"

eh: "พี่เจโฮป..."

sb: "พี่โฮปมาหรอ?"

yr: "ป่ะ!พวกเรารีบไปก่อนที่พวกมันจะรู้ตัวก่อนดีกว่านะ"


    ฉันพาน้องๆรีบวิ่งไปที่ประตูหลังบ้านเพราะตอนนี้ลูกน้องของไอเเก๊งgot7น่าจะรู้ตัวเเล้วว่าพวกเรากำลังจะหนีไป


Jh: "อันยองเหล่าน้องสาวสุดที่รักของพี่ไม่เจอกัน..นา..."

yr: "อย่าพึ่งมากล่าวทักทงทักทายกันสิคะ!!!เรารีบไปจากที่นี่กันเถอะพวกมันรู้ตัวหมดเเล้วว"

        

         ไม่นานนักพวกเราก็ได้หนีจากบ้านที่เคยเป็นบ้านของเราไม่สิบ้านของเรานั่นแหละ(ถ้ายังไม่ถูกขายอ่ะนะ!!) ในที่สุดพวกเราก็ออกมาจากขุมนรกที่ล้อมรอบไปด้วยเหล่าศัตรูพวกนั้นได้สักที..เฮ้อ..ฉันและน้องๆอ่อนเพลียและล้ามากตอนนี้...ยังไงก็ได้เจอโอปป้าแล้วขอฉันงีบระหว่างถึงบ้านโอปป้าหน่อยล่ะกัน.....

END YERIN PART








ณ คฤหาสน์ตระกูลบังทัน


V PART

 

  JK: "เบื่อว่ะ!!เจโฮปมันจะเอาใครมาอยู่บ้านเราวะ"

V: "จะใครก็ช่างดิวะจะไปสนใจทำไม!"


J : "เห็นว่าเป็นน้องสาวมันนะสงสัยคงรักมากมั้งเลยเอามาอยู่ด้วยอย่างน้อยมีผู้หญิงสักคนในบ้านก็ไม่แปลกหรอก"

Jk: "แต่กูไม่เหมือนมึงนะ..ผู้หญิงน่ะน่ารำคาญจะตายไป"

J: "อ้าว..ไอน้องชั่วหนิกูพี่มึงนะพูดงี้ได้ไง!!!?"

JM: "พอๆได้เเล้วทะเลาะกันอยู่ได้กูเริ่มจะรำคาญพวกมึงแทนแล้วเนี้ย"

J : "กูพี่มึงนะ!!!!!

JK: "กูก็น้องมึงนะ!!!

JM: "กูอ่ะพี่มึง!!

V: "โอ้ยย!พอได้ล่ะพี่น้องกันกัดกันเหมือนหมาอยู่ได้"

     เฮ้อ...แฟมเมอร์รี่ของผมก็งี้แหละกัดกันทุกวัน..ตามจริงผมก็พอจะรู้อยู่แล้วว่ายัยผู้หญิงพวกนั้นจะย้ายเข้ามา หึ..สงสัยพ่อที่ดังนักดังหนาคงทำอะไรไว้เเน่ๆถึงได้หนีไปแบบนั้นอ่ะนะ ผมรู้ได้ไงอ่ะหรอสงสัยมียานทิพย์มั้ง..-_-..พอเลิกเล่นล่ะ


V: "พี่จิน..เดี๋ยวผมมานะ..เบื่อจะไปขับรถเล่นข้างนอก"

J: "OK กลับมาให้ทันต้อนรับยัยผู้หญิงพวกนั้นด้วยล่ะ

V: "เหอะ!ประสาท"

   

 ทันทีที่ผมจะเดินออกจากบ้านนั้นโทรศัพท์ก็มีการแจ้งเตือนเป็นฝากข้อความบางอย่างพอผมเช็กดูปรากฎว่าพี่เจโฮปฝากข้อความมาให้ไปหาที่ร้านอาหารโปรดของผมหน่อยเฮ้อ...สงสัยคงลืมบัตรการ์ดอีกแหงๆ


END V PART



YERIN PART


Jh: "สาวๆแวะทานข้าวกันก่อนมา"

Eh: "พี่ๆเเวะทานกันก่อนเลยค่ะ ตอนนี้อึนเพลียมากง่วงด้วย"

Sb: "เดี๋ยวบี๋ไปซื้อน้ำมาให้ล่ะกันนะคะ

Jh: "ป่ะ!เยรินไปทานข้าวกัน

 Yr: "ค่าา

    ทันทีที่ฉันลงจากรถและก้าวขาเพียงไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงผู้ชายในร้านอาหารหรูที่กำลังร้องโหวกเหวกโวยวายเสียงดังลั่นทั้งแถบระเเวกตึกเเล้วมั้งเนี้ย..พอเดินเข้าไปในร้านเท่านั้นเเหละ

  พนักงาน: "คุณลูกค้าคะร้านเรารับเฉพาะบัตรการ์ดนะคะทางเราไม่รับเงินสดค่ะ"

    ลุงล้าน:"อะไรกันร้านอาหารประสาอะไรวะไม่รับเงินสดแล้วงี้ลูกค้าที่ไม่มีไอบัตร*าอะไรนี่จะทำไง..ห้ะ!!!!"

    พนักงาน: "ทางร้านเราไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเลยนะคะอีกอย่างร้านเราไม่เหมือนร้านอาหารทั่วไปนะคะคุณลูกค้า"

        อะไรของพวกเขาเนี้ยป้ายร้านก็มีบอกอยู่ว่ารับแต่บัตรการ์ดตาไม่เห็นรึไง...โอ้ยจะกินลงได้ไงเนี้ยมีเเต่เสียงโหวกเหวกโวยวาย......รำคาญโว้ยยย

ตุ๊บ.!!!!!(ฉันทุบโต๊ะอย่างแรงแต่ก็แอบเจ็บเหมือนกันนะ)

Yr: "ทนไม่ไหวเเล้วโว้ยยยยยรำคาญ"

Jh: "เดี๋ยวเยริน!!!จะทำอะไรน่ะ!!"


Yr: "นี่!!!!คุณล้านคะ..พนักงานก็บอกอยู่ว่าใช้แต่บัตรการ์ด  สังคมไฮโซส่วนใหญ่ก็น่าจะรู้ดีนะคะ เอ๊ะ!!!คุณล้านเนี้ยคงยังไม่รู้สินะคะหรือว่า..รู้แล้วแต่แค่จะทำลายชื่อเสียงทางร้านหรือแมวแอบส่องสังคมไฮโซกันแน่!!!!"


     "เฮ้ย..อีนี่มึงกล้าดียังไงมาว่ากูหัวล้านวะหัวกูแค่เงางาม...มึงมาเ***กอะไรด้วยย"


Yr: "อ้าวมึง..ไม่สิคุณล้านพูดอย่างนี้สงสัยอยากจะนอนอยู่ในคุกมั้งคะเนี้ยย"


     "หน้าตาน่ารักสะสวยช่ะป่าวพูดแบบนี้มันไม่แฟ

นะจ้ะน้องสาว..มาๆเป็นเด็กเสี่ยดีกว่านะ"


      ผลัก!!!!"""(ฉันปล่อยท่าไม้ตายของฉันออกมาในที่สุดท่านี้ก็ได้ออกมาสู่โลกใหม่โดยขนานเเท้ กี่ปีแล้วนี่ที่ไม่ได้ใช้มันมานาน)


       "อีนี่!!!!!!!!!!มึงอยากตายรึไง"


Yr: "มึงอ่ะอยากตายรึไงถามได้รีบไสหัวออกไปจากร้านนี้ช่ะก่อนกูจะขยี้มึงให้จมลงดินให้หนักกว่าเดิมอีกพันเท่า"


เปาะแปะ( ฉันสะบัดมือทิ้งก่อนจะหันไปบอกโอปป้าว่า..)


Yr: "โอปป้า รินไม่หิวเเล้วนะโอ้ปป้าทานก่อนเลยก็ได้เดี๋ยวรินไปรอที่รถ"


   โอ้ปป้าได้แต่ทำหน้าตาอ้าปากหวอค้างอยู่ท่านั้นสักพัก ก่อนที่จะตอบตกลง

เห้อ...วันนี้ฉันเหนื่อยจริงๆแหละอยากงีบอีกรอบแล้วเนี้ยแต่ในระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินออกจากร้านนั้น..

         ตึกตักๆๆๆๆๆ??’“??’“

อะไรกันจู่ๆผู้ชายคนนึงก็เดินสวนทางกับฉันไปก่อนที่ฉันจะหันกลับไปมองดูแผ่นหลังอันกว้างและผมที่พริ้วตามสายลมอยู่นั้น ทำไมใจฉันถึงได้เต้นเเรงได้ขนาดนี้ แต่ก็ชั่งเถอะเพลียจะแย่อยู่แล้ว


V PART

เมื่อผมมาถึงหน้าร้านก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายมาจากภายในร้านมันแปลกมากที่ร้านอาหารหรู3ดาวไม่เคยจะมีเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ผมสังเกตเห็นผู้หญิงคนนึงที่ยืนโต้เถียงกับคุณลุงหัวเกรียน เธอดูแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆที่ผมเคยพบเจอมาก แต่ในขณะเดียวกันเมื่อผมได้เดินสวนทางกับเธอนั้น..

         ตึกตักๆๆๆ??’“??’“

  (ทำไมจู่ๆใจถึงเต้นเเรงขนาดนี้ได้เนี้ย)

มันทำให้ใจของผมเต้นไม่เป็นจังหวะ!?ผมรู้รู้ว่าเธอกำลังมองผมอยู่ผมจึงไม่แลที่จะหันกลับไปเพราะยังไงสำหรับผมผู้หญิงไม่สน!!!   (ประโยคนี้อีกแล้วนะคุณวี55555)

______________________________________________




______________________________________________


เอาแล้วไง!!ๆเยรินนี่แอบโหดอยู่นะเนี้ย555

ยังไงก็ฝากติดตามและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น