(YAOI) Place bets. ห้วงรักอันตรายนายมาเฟีย

ตอนที่ 6 : แหล่งกลบดาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    29 ม.ค. 64

          หลังกินข้าวเสร็จ ผมออกมาสำรวจด้านนอกอีกครั้ง ใจก็พลันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน คนร้ายวิ่งหนีแบบไม่รู้ทิศทาง จนพลัดตกเหว เปิดประตูนรกสู่ความตาย 
          ทั้งที่รู้ว่าห้องนั้นมีผมกับเออร์เกรน แต่กลับไม่รู้ทางหนีทีไล่ จะเป็นไปได้มั้ยว่าคนๆ นั้นเพิ่งถูกส่งตัวมา เพราะถ้าเป็นคนที่แอบแฝงมานาน อย่างน้อยก็ต้องรู้จักเส้นทางอันตราย หนีโดยไม่ให้ตนเองบาดเจ็บ
          แม้จะคาดการณ์เอาไว้คร่าวๆ แต่กลับรู้สึกเหมือนมองข้ามอะไรไป
          "ได้อะไรบ้าง"
          น้ำเสียงราบเรียบไม่บ่งบอกอะไรเป็นพิเศษเอ่ยดังอยู่ใกล้ เออร์เกรนก้าวมาหยุดอยู่ข้างๆ สายตาทอดมองไปยังทะเลไกลโพ้น ที่ยามนี้ดวงอาทิตย์อยู่เหนือผิวน้ำ แม้จะเห็นแค่เลือนลางและไกลสายตา แต่มันก็น่ากลัวสำหรับผมอยู่ดี ไม่คิดเลยว่าชีวิตจะก้าวเข้ามาอยู่กับมาเฟีย อยู่ท่ามกลางผืนน้ำอันพรั่นพรึง แถมปัญหาที่แก้ไม่ตกก็รัดตัวขึ้นทุกวัน
          "ถ้าให้ว่ากันตามจริง ต่อให้หายังไงก็ไม่มีประโยชน์"
          เออร์เกรนขมวดคิ้วมุ่น เขาสบตากับผมพร้อมกับคำถามมากมายค้างอยู่ในนั้น
          "หมายความว่าไง"

          "คนร้ายไม่ใช่คนที่จะสาวตัวเจอง่ายๆ อาจเป็นถึงนักฆ่าหรือเป็นระดับผู้นำเทียบเท่ากับคุณ"
          "คิดแบบนั้น?"
          จะบอกว่าเป็นข้อสันนิษฐานง่ายๆ สินะ แต่เพราะมันง่ายนี่แหละ คนส่วนใหญ่ถึงชอบมองข้าม แต่ที่มันไม่ง่ายเอาซะเลยก็คือใครเป็นคนร้าย 
          "จ้างนักสืบก็ได้ หากคุณสบายใจ"
          "มีแค่นายก็พอ"
          จะไปพออะไรกับแค่ผมคนเดียว ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเขามองความสามารถของผมจากตรงไหน กล้าลุกขึ้นต่อปากต่อคำ กล้าหาตัวคนร้าย กล้าเสี่ยงตาย หรือกล้าใช้ธนูกับคนเป็นๆ
          ว่าไป...เรื่องมันอาจเกี่ยวกับธนูที่ผมใช้อยู่ก็ได้
          "เมื่อตอนนั้น ตอนที่ทามะถามคุณเกี่ยวกับเรื่องการยิงธนูของผม นั่นจริงใช่มั้ย"
          "..."
          "คุณถูกใจฝีมือการยิงธนูของผม หรือแค่สงสัยว่าใครเป็นคนสอน"
          "คิดว่าฉันรู้จักกับครูของนาย"
          เออร์เกรนช้อนตามอง อาการเสียวสันหลังวูบวาบเกิดขึ้น เหงื่อผุดออกมาอย่างกับสั่งได้ แรงกดดันของคนตรงหน้าเหมือนจงใจสาดเทลงมา
          "หรือไม่ใช่"
          "ต้องการคำตอบแบบไหนล่ะ ฉันรู้จักกับครูสอนธนูนั่นหรือเพราะฉันแค่ติดใจในตัวนาย"
          "..."
          "ลองเลือกดูสิ"
          กลับเป็นผมซะเองที่เงียบ คำตอบที่ไม่ได้คาดเดาไว้ถูกหยิบมาใช้ จนกลายเป็นการย้อนปิดปากตัวเอง ผมแค่กะต้อนให้เขาพูดความจริง ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีเดียวกัน
          จะไม่ยอมพลาดเลยสินะ...
          เห๊อะ! เขาก็แค่เอาคำตอบนั่นหลอกล่อให้ไขว้เขว คนอย่างผู้นำสาขาตะวันตกเฉียงใต้ก็ไม่ใช่เล่น ถึงเป็นการหลอกความคิดตัวเองไปบ้าง แต่มันเป็นหนทางเดียวให้ใจที่เข้มแข็งอยู่แล้วสร้างเกราะเหล็กกีดกันความกลัวเอาไว้
          "ตัวเลือกจากผมไม่สำคัญหรอก ส่วนสำคัญคือคุณต่างหาก ท่านยูคิ"
          เน้นย้ำฐานะเข้าไปนิดก่อนเงยหน้ามองอีกฝ่าย เออร์เกรนเดินเข้าประชิดตัวผมจ้องธนูในมือที่ผมถือติดตัวตลอดแทบทุกเวลา เขาเบนสายตาก้มมองคนสูงน้อยกว่าตัวเองมาก
          "เรียกฉันว่า 'เออร์เกรน' น่าจะดีกว่า"
          กึ่งบังคับสินะ...
          ใบหน้านั่นยังคงเรียบเฉยตามเดิม แต่ที่เพิ่มคือแววตาเปร่งประกาย ดูแย้งกับความรู้สึกแปลกๆ แต่ที่ไม่ผิดแผกแปลกแยกคืออะไรที่ขัดใจก็ทำแบบนี้ทุกที อำนาจในมือคงจะใช้ไม่มีวันหมด เลยเผื่อแผ่ให้ใครต่อใครไปทั่ว
          "นั่นเป็นคำสั่ง?"
          "ก็แค่คำขอ..."
          ใช่...เขาคือเจ้าพ่อมาเฟียผู้มากอำนาจ แค่พูดไม่กี่คำก็สามารถทำให้คนๆ นั้นอยู่หรือไป ตายหรือเป็น อีกอย่างที่ทำบ่อยจนเจ้าตัวอาจไม่รู้ คือการลูบหลังแล้วตบหัวซ้ำ
          คนโดนประจำก็เป็นผม อย่างน้อยที่สุดก็ตั้งแต่อยู่นี่
          "ให้ผมตีตัวเสมอคุณ...จะดีเหรอ"
          "ขึ้นอยู่กับนาย สิทธิ์เป็นของนาย ความคิดก็ของนาย แต่ตัวนายต้องอยู่กับฉัน"
          ถ้างั้นก็อย่าเรียก 'สิทธิ์' เรียก 'ผูกขาด' ง่ายกว่าเยอะ!


          ด้านหลังคฤหาสน์ตระกูลยูคิมิยะอยู่ติดกับป่าเชิงเขา เสียงสัตว์เล็กสัตว์น้อยดังระงม ผลหมากรากไม้หากินง่ายเพียงเอื้อมมือ นกชนิดหายากก็เจอได้ที่นี่ เกาะแห่งนี้อุดมสมบูรณ์มาก แทบเรียกได้ว่าสมบูรณ์ยิ่งกว่าเขตอนุรักษ์พรรณไม้เสียอีก ช่างเป็นทำเลที่สงบจริงๆ
          หลังจากต่อปากต่อคำกับเออร์เกรนเรื่อง 'สิทธิ์' ที่ไม่ใช่ของผมกันพักใหญ่ ผมจึงพูดตัดบท ยกเรื่องการสืบหาต้นตอการลอบฆ่าเพื่อเปลี่ยนเรื่องและไม่ให้ใครตามมา แต่ไม่ได้เหมารวมมาเฟียคลั่งอำนาจอย่างเขา เพราะนั่นต่อให้คุกเข่าอ้อนวอนก็คงไม่ฟังเสียงอะไร แค่ขอให้เขาเว้นช่วงมาเท่านั้น เพื่อไม่ให้เกิดการโต้เถียงในเรื่องงี่เง่าโดยไม่จำเป็น ผมจึงเดินล่วงหน้ามาก่อน ประจวบกับที่ลูกน้องของเขาเข้ามารายงานอะไรบางอย่างพอดี
          แม้การเข้าป่าด้านหลังคฤหาสน์จะไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ลอบฆ่าผู้นำสาขาตะวันตกเฉียงใต้ แต่ส่วนสำคัญเพียงเล็กน้อยก็ไม่อาจมองข้าม ข้อสันนิษฐานที่ผมมั่นใจคือต้องเป็นคนใน คนที่รู้ความเคลื่อนไหวของเจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่เป็นอย่างดี
          คิดไปก็พลางมองรอบตัวไปด้วย เพราะที่นี่เป็นเกาะและเป็นเนินเขา ไม่แปลกที่จะมีหินก้อนใหญ่อยู่ทั่วบริเวณตีนเขา เส้นทางลำบากเพราะเป็นทางเดินที่ไม่ได้ใช้ประจำ ดูจากร่องรอยก่อนๆ คงน้อยมากที่จะมีคนมาสำรวจป่าแถบนี้ พอเดินมาได้สักพักกลับรู้สึกถึงความต่าง เสียงสัตว์ในป่าเบาบางจนกลายเป็นเงียบสนิท ต่างกับตอนเดินอยู่ใกล้คฤหาสน์ 
          ก่อนหน้านั้นเออร์เกรนสั่งลูกน้องทำลูกธนูให้หลายสิบดอก เขาเช็คคันธนูและเปลี่ยนสายให้ใหม่กับมือ ไม่น่าเชื่อว่าเขาก็เชี่ยวชาญเรื่องนี้ไม่น้อย ผมหยิบลูกธนูดอกหนึ่งขึ้นมา ขีดสัญลักษณ์ลงบนโขดหินก้อนใหญ่สะดุดตา ก่อนเดินเข้าป่านั่นไป
          ยิ่งเดินเข้ามาลึกเท่าไหร่ ก็รู้สึกได้ถึงความวังเวงเท่านั้น บรรยากาศเย็นเยือกที่ปกคลุมไปด้วยพืชพรรณไม้ใหญ่ก็น่ากลัวไม่น้อย ตอนนี้ก็เกือบเที่ยงแล้ว ดูท่าเออร์เกรนคงจะติดธุระ เพราะป่านนี้ยังไม่เห็นแม้แต่เงา ผมเองก็ควรกลับเหมือนกัน
          "ตายแล้วเหรอ เป็นไปได้ไงวะ"
          เท้าชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างจากที่ไกลๆ พอนิ่งฟังดีๆ คล้ายคนกำลังสนทนากัน ไม่ผิดแน่
          "ได้ยินว่ามันตกเหวตาย หึ่ย! ทำงานไม่ได้เรื่อง!"
          ที่แท้แหล่งกลบดานพวกมันก็อยู่ใกล้แค่ปลายจมูก ใช้สถานที่ได้ดีจริงๆ ปลอดคน แต่ก็ไม่ห่างไกลสายตา เลือกซ่อนตัวในที่เงียบสงบ ดูอันตราย และไม่ค่อยมีคนสังเกต
          แต่อย่าลืมสิ...ว่าคนที่ไม่ชอบละเลยโอกาสน้อยนิดอยู่ตรงนี้แล้ว สามวัน ไม่สิ...นี่แค่วันที่สอง วันที่สองผมก็เจอแหล่งซ่องสุม หวังว่าเออร์เกรนคงไม่มีข้ออ้างให้ผมอยู่ต่อ
          รีบไปจากที่นี่ดีกว่า...
          คิดได้จึงรีบขยับตัวเตรียมออกจากที่ซ่อน แต่บางอย่างทำให้เท้าสองข้างหยุดชะงักเกร็ง
          "เห็นแล้วสินะ"


          #ติดตามความเคลื่อนไหวที่เพจ นิยายวาย-Yaoi นะจ๊ะ ;)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #4 mumoopuy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 06:03

    ลุ้นต่อไปอีก..

    #4
    1
    • #4-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 6)
      2 เมษายน 2562 / 06:10
      ตามกันต่อนะจ๊ะ ;)
      #4-1
  2. #3 K1407 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 09:06
    ค้างแรงงงงงงง
    #3
    1
    • #3-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 6)
      26 มีนาคม 2562 / 17:14
      รอตอนหน้านะจ๊ะ ;)
      #3-1
  3. #2 kattaley (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:45

    รอตอนต่อไปน้าาาา
    #2
    1
    • #2-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 6)
      25 มีนาคม 2562 / 23:41
      จ้า แล้วเจอกันตอนหน้านะจ๊ะ ;)
      #2-1