(YAOI) Place bets. ห้วงรักอันตรายนายมาเฟีย

ตอนที่ 29 : ความฝันแสนยาวนาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    16 ก.พ. 64

สองสายตาจ้องมองประสานกันนิ่ง มือที่แนบสองข้างแก้มทั้งอุ่นและแข็งแกร่ง ความรู้สึกอุ่นร้อนแผ่ขยายเข้ามาข้างใน ได้ยินเสียงหัวใจเต้นดังเป็นจังหวะ จนเผลอคิดไม่ได้...
ผม...ไม่อยากปล่อยมือคู่นี้ไป
"เออร์เกรน...ผมรู้สึกเหมือนจะมีไข้"
เออร์เกรนใช้หลังมืออีกข้างอังหน้าผาก เขาทำแบบนั้นทั้งที่ไม่ละสายตา ใบหน้าของผมร้อนวูบวาบเหมือนมีก้อนไฟเล็กๆ สุมอยู่ข้างใน แม้แต่ลมหายใจยังร้อนไปด้วย ความรู้สึกต่อมาคล้ายอากาศภายในรถค่อนข้างเบาบางลง
จู่ๆ ร่างกายก็เอนเอียงองศาไปด้านหน้าเหมือนถูกแรงโน้มถ่วงของโลกดึงดูด เออร์เกรนรีบใช้มือจับไหล่ผมไว้ เขาขยับตัวเข้าแนบชิดก่อนจะจับศีรษะให้ซบกับบ่ากว้าง
"นายมีไข้ต่ำๆ อาจเพราะโดนแอร์ในห้องโถงนานเกินไป"
ไม่สบายจนได้...
จังหวะการหายใจหนักหน่วงขึ้น อากาศรอบตัวนอกจากจะเบาบางลงยังรับรู้ถึงความเย็นยะเยือกกะทันหัน
"ผม...รู้สึกไม่ค่อยดี"
ความแผ่วเบาของน้ำเสียงเหนื่อยหล้าอยู่ในที ก่อนหน้านี้ยังไม่มีอะไร แต่จู่ๆ ก็ปวดหัวขึ้นมา เรี่ยวแรงอย่างกับถูกสูบออกจากร่างไปจนหมด
แรงผลักประตูของคนข้างตัวปะทะเข้าโสตประสาทที่เกือบจะไม่รับรู้อะไร พร้อมกับเสียงเรียกใครสักคนเข้ามา



"คาน อิน!"
เสียงนายใหญ่มากอิทธิพลกำลังร้อนรนใจ ทั้งที่แต่ก่อนเจออะไรมากมายเขากลับวางท่าทางนิ่งเฉยไปเสียทุกอย่าง แต่มาคราวนี้พอเห็นคนข้างกายหมดสติไป ในใจกลับเกิดความหวาดวิตก อย่างกับหาทางออกจากวังวนแห่งความกลัดกลุ้มไม่เจอ
เขาค่อยๆ จัดแจงท่าทางวางศีรษะของคนใกล้ชิดพิงกับเบาะหนังราคาแพง ก่อนจะถอดเสื้อสูทห่มให้พร้อมกับดึงคนหมดสติเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดดังเดิม
คานและอินวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น อาจเพราะเสียงเรียกของผู้เป็นนายฟังดูเร่งรีบมากกว่าปกติ แสดงให้เห็นว่ากำลังมีเรื่องบางอย่างเหนือความคาดการณ์
"ท่านยูคิ เกิดอะไรขึ้นครับ แล้วรักคุณ..."
คำพูดของคานถูกกลืนหายลงคอ สายตาคมดุจแท่งเหล็กตวัดมองไปยังลูกน้องที่รู้ใจและทำงานดีมาตลอด แต่เวลานี้พวกเขาถึงกับร่างแข็งทื่อ หน้าเปลี่ยนสีอย่างฉับพลัน เหงื่อเย็นผุดขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า การวิ่งมาเมื่อกี้คล้ายจะไม่เร็วพอจนผู้เป็นนายไม่พอใจ
สายตาแข็งกร้าวนั่นค่อยๆ ลดความดุดันลง แต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทำเอาคนรอรับคำสั่งถึงกับเผลอกลั้นหายใจ
"คาน ไปขับรถ อิน เคลียร์พื้นที่ลงจอดฉุกเฉิน ฉันต้องพารักคุณกลับญี่ปุ่นภายในสองชั่วโมง"
"ครับ ท่านยูคิ!!"



' 'รักคุณ' พระนามนี้เหมาะสมกับพระองค์ยิ่งนัก'
เด็กน้อยวัยเก้าขวบยิ้มรับจนตาหยี ชื่อนี้เป็นชื่อที่พระแม่ของแผ่นดินแห่งแคว้นเล็กๆ แคว้นหนึ่งเป็นผู้ประทานให้ ก่อนที่พวกเขาจะส่งองค์ชายน้อยออกจากแคว้นในวัยเพียงห้าขวบเศษไปอยู่ที่อื่น
องค์ชายน้อยถูกส่งตัวมาที่ญี่ปุ่น พักอาศัยกับท่านอาจารย์ผู้มากไปด้วยศาสตร์ความรู้ ด้านการปกครองและการต่อสู้ อาวุธหลักที่ท่านอาจารย์เลือกให้องค์ชายน้อยคือธนู ซึ่งเป็นอาวุธต่อสู้ระยะไกล เป็นรูปแบบการโจมตีสุดแสนว่องไว ที่เงียบและเฉียบขาด
'ท่านลุง ท่านก็คิดเช่นนั้นใช่หรือไม่'
ใบหน้าของผู้สูงวัยยิ้มรับอย่างอ่อนโยน ใครจะคิดว่าเมื่อสามปีก่อน จู่ๆ ทางแคว้นจะติดต่อมา และส่งมอบองค์ชายสามที่ยังเยาว์วัยมากนักฝากให้เขาเป็นผู้ดูแล
กะทันหันเช่นนั้นต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับแคว้นเป็นแน่ เพราะไม่มีแม้กระทั่งการแจ้งเตือนล่วงหน้า ส่งแต่เพียงข้าหลวงนางหนึ่งมาเพื่อคอยรับใช้องค์ชายเท่านั้น
'พ่ะย่ะค่ะ...'
เด็กน้อยอดอมยิ้มไม่ได้ เขาเองก็ชื่นชอบชื่อนี้มาก ได้ยินว่าเป็นคำเรียกขานภาษาของคนต่างชาติ และความหมายของมันให้ความลึกซึ้งเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นแผ่ซ่านในหัวใจ ถึงจะพอได้ยินมาแบบนั้นแต่ก็ไม่อาจทำให้เด็กน้อยที่เพิ่งจะอายุเก้าขวบเข้าใจได้
'ไม่ทราบว่าท่านลุงเข้าใจความหมายของ 'รักคุณ' หรือไม่ เรารู้แต่เพียงว่าท่านแม่ตั้งให้เพราะมีความผูกพันต่อท่านพ่อ'
ชายสูงวัยอายุใกล้ห้าสิบย่อกายลง เข่าข้างหนึ่งแตะลงพื้นตรงหน้าองค์ชายน้อย
'หากพระองค์ทรงเติบใหญ่ พระองค์จะเข้าพระทัยความหมายของมันเอง'
'กว่าเราจะโตก็อีกหลายปี ท่านลุงบอกเราก่อนไม่ได้หรือ'
'ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ คำๆ นี้มีความหมายมาก แต่ขอให้พระองค์ทรงจดจำไว้ หากวันหนึ่งมีผู้ใดกล่าวคำนี้กับพระองค์อย่างหมดหัวใจ เขาคนนั้นคือคนที่ห่วงใยพระองค์มากที่สุด และเขาพร้อมจะทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อพระองค์'
องค์ชายน้อยเกาศีรษะพร้อมกับทำหน้างุนงง อะไรคือห่วงใย อะไรคือทุ่มเทแรงกายแรงใจ ทำไมคำเหล่านั้นช่างดูซับซ้อนยิ่งนัก
'หากเราโตขึ้น...จะมีคนห่วงใย ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้หรือไม่'
ฝ่ามือใหญ่เอื้อมไปกุมมือเล็กๆ นั่นไว้ รอยยิ้มอบอุ่นประดับบนใบหน้าของชายสูงวัย สายตาจดจ้องเด็กน้อยที่กำลังคาดหวังคำตอบ
'เมื่อถึงเวลา...คนผู้นั้นจะปรากฏตัว และคอยอยู่เคียงข้างพระองค์อย่างแน่นอน'
คนผู้นั้นที่ท่านลุงกล่าวถึง...เขาคือใคร แล้วเมื่อไหร่เขาจะมา
ผมกำลังรอเขาอยู่...รอให้เขาอยู่เคียงข้าง หากเขาอยู่ไม่ไกล ช่วยบอกให้เขารีบมาที
รักคุณ.....
รักคุณ.......
"ได้ยินฉันมั้ย รักคุณ!"



#ติดตามความเคลื่อนไหวที่เพจ นิยายวาย-Yaoi นะจ๊ะ ;)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #35 Inammmmm (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 00:22
    ค้างอ่ารอๆ
    #35
    1
    • #35-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 29)
      24 ธันวาคม 2562 / 06:23
      โปรดติดตามตอนต่อไป~
      #35-1