Love story. รับรักผมเถอะ...นะครับพี่สาว

ตอนที่ 3 : แอบซุ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 พ.ย. 59

               มองซ้าย (- - ) แลขวา ( - -) อ่า...ฉันก็ไม่อยากทำพฤติกรรมอันน่าสงสัยหรอกนะ...แต่เพราะไอ้คำพูดที่ได้ยินเมื่อวานมันทำให้เกิดความรู้สึกแปลกประหลาด(?) จะว่าไงดี...มันเพิ่งเคยเจออะไรแบบนี้จนสมองตั้งรับไม่ทัน ยังไงก็ช่างหวังว่าวันนี้จะไม่เจอไอ้เด็กบ้านั่นเป็นพอ -0-:; 
               ตืด~
               ใครโทร.มาตอนนี้ฟะ! 
               ฉันหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าสะพาย หน้าจอปรากฏเป็นชื่อของไอ้แฮปปี้...ไอ้บ้านี่ก็โทร.มาไม่เป็นเวล่ำเวลาเลย ดีนะที่เปิดระบบสั่นไว้ 
               ติ๊ด! 
               "แกจะโทร.มาทำไมตอนนี้วะ...คนกำลังแอบซุ่มอยู่เนี่ย!" ฉันตวาดออกไปเบาๆ ถ้ามากกว่านี้คงได้ยินกันทั้งโรงเรียน -_-:; 
               [แอบซุ่มอะไรเหรอครับ? ]
               "...ก็หลบไอ้เด็กนั่นอยู่ไง! บ้ารึเปล่าก็ไม่รู้...ฉันไม่ได้มีอะไรน่าพิศวาสน่าหลงใหลสักหน่อย...เป็นแฟนกันน่ะเหรอ? ยิ่งกว่าฝันกลางวันซะอีก -0-:;"
               [เหรอครับ...แต่ผมเป็นพวกชอบทำความฝันให้เป็นจริงซะด้วยสิ]
               เห๋? ทำไมคำพูดฟังดูแปลกๆ น้ำเสียงก็ไม่คุ้นตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว 
               ฉันยกมือถือออกจากหูแล้วดูที่หน้าจอ แต่มันก็ยังเป็นชื่อไอ้แฮปปี้อยู่ดี ใช่...เบอร์น่ะของไอ้แฮปปี้ แต่เสียงมันไม่ใช่ แล้วนี่ฉันกำลังคุยอยู่กับใคร?! 
               อย่าบอกนะว่า!!! 
               "นาย!!! "
               [สวัสดีตอนเช้าครับ...พี่สาวของผม^^]
               ใครเป็นของนาย -_-
               "ฉันไม่ได้เป็นของใครทั้งนั้น!" ฉันตะโกนใส่มือถือเสียงดัง ไม่แอบไม่ซุ่มมันแล้วโว้ย!!! 
               [ก็ใช่ไงครับ...พี่สาวไม่ได้เป็นของใคร แต่เป็นของผมคนเดียว^^]
               ไอ้เด็กบ้า! จะกวนประสาทฉันเรอะ!!! ไม่ได้ๆ ฉันต้องใจเย็นไว้ รับมือกับเด็กแค่นี้คนอย่างคุณไสยทำได้สบายมาก ^[]^
               "ช่างเถอะ...ว่าแต่นั่นมันมือถือของไอ้แฮปปี้ไม่ใช่รึไง...แล้วทำไมมันอยู่ที่นาย?"
               [อ๋อ...พี่แฮปปี้บอกว่าอยากให้ผมได้คุยกับแฟนเลยให้ยืมครับ^^]
               ไอ้แฮปปี้! เจอตัวแกเมื่อไหร่ ฉันจะถีบแกส่งลงนรกแน่ -_-^
               "แล้วนายมีธุระอะไรกับฉัน?" เข้าเรื่องเลยขี้เกียจอ้อม -0-
               "ถ้าบอกไปแล้วอย่าเขินนะครับ..."
               "... "
               [คิดถึงจัง~]

               คิดถึงจัง...คิดถึงจัง...คิดถึงจัง~
               โอ๊ย!!! เมื่อไหร่มันจะเลิกคิดสักทีเนี่ย -///- ตลอดทั้งเช้าฉันเรียนไม่รู้เรื่องเลย ในสมองได้ยินแต่คำว่าคิดถึงๆๆ วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาเป็นร้อยรอบแล้ว TOT นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตฉันวะเนี่ย!!! 
               ไอ้แฮปปี้นั่งหัวเราะคิกคักเมื่อมันเห็นว่าฉันเจอกับมรสุมชีวิต -_-^ หน็อย~ ไอ้เพื่อนเวร แฮปปี้นักใช่มั้ย...พักเที่ยงเมื่อไหร่เตรียมใจแซดได้เลยเพื่อน!!! 
               ติ๊ง ติง ติ๊ง ติ่ง ติ่ง ติง ติ๊ง ติง~ (เสียงออดโรงเรียน)
               เมื่อนักเรียนทุกคนออกจากห้องกันหมด(เหลือฉันกับไอ้เพื่อนเวรสองคน -_-^)
               โครม!!! 
               ฉันใช้ฝ่าเท้าอันทรงเกียรติ(เกลียด)ถีบเข้าด้านข้างของเก้าอี้ที่ไอ้แฮปปี้นั่งอยู่อย่างเต็มแรงไม่มีผ่อน(ไม่ต้องห่วงเรื่องชุดวันนี้เรียนพละ^^) ส่งผลให้เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดกระเด็นไปติดกับผนังห้องเรียน มันน่าจะหัวกระแทกปูนไปด้วย ฉันจะได้ไม่ต้องไปตื้บซ้ำ! 
               "โอ๊ย~ อะไรของแกเนี่ยไอ้ไสย แกมาผลักฉันทำไม?!"
               ถีบโว้ย! บ้านแกผลักถึงกับกระเด็นเลยเรอะ?! 
               "ชอบเป็นพ่อสื่อดีนักใช่มั้ย ได้~ วันนี้ฉันจะให้แกได้สื่อรักสื่อวิญญาณแทนละกัน!"
               ว่าจบ ฉันก็เดินเข้าไปกะจะกระทืบเพื่อนตัวเองซ้ำ เอาให้หายแค้นไปเลย -_-^ ปกติฉันไม่ชอบใช้กำลังเลยนะไม่ชอบจริงๆ แต่ขอเว้นวันนี้สักวัน!!! 
               "ม่ายยยยย~ TOT:; "
               ไอ้แฮปปี้ยกแขนขึ้นเพื่อตั้งรับกับการโดนฝ่าเท้าของฉัน แต่ก่อนที่ฝ่าเท้าฉันจะได้สัมผัสถึงตัวมัน... 
               "พี่สาวครับ!!!"
               ใครมันมาขัดความสุขของฉันฟะ!!! 
               ฉันหันกลับไปมองด้านหลังก็เจอกับคนที่เพิ่งบอกว่าคิดถึงไปเมื่อเช้านี้ -///- ไอ้เด็กบ้านั่นทำไมมาโพล่แถวนี้!!! 
               พอฉันหันกลับไปมองที่ไอ้แฮปปี้มันก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว แต่มันอยู่ตรงหน้าประตูห้องเรียน -_-^ 
               "คุณไสยเพื่อนรักฉันไปก่อนนะ บ้ายบาย~" จากนั้นมันก็หายไปเลย =0=
               ไอ้เพื่อนเวร! (ได้แต่ด่าในใจเพราะมันหนีไปแล้ว -_-^)
               "นายมาที่นี่ทำไม?"
               ฉันกลับไปมองที่ลองของต่อ...ไอ้เด็กนี่ยิ้มรับหน้าชื่นตาบานอย่างกับคนมีความรัก ช่างเถอะ...รอฟังว่าเขาจะพูดอะไรละกัน
               "ไปกินข้าวด้วยกันนะครับ...ผมอยากเปิดตัวแฟนของผม^^"
               จะ...จะบ้าเหรอ...คะ...ใครจะเป็นแฟนกับนายกันเล่า >///< (เขินอะรายยยยย)

**************************************************************************************************************
               ไม่มีอะไรมากค่ะ...แต่งเองเขินเอง >///<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #11 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 23:54
    งานนี้ เด็กเอาจริง
    #11
    1
    • #11-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 3)
      3 พฤศจิกายน 2559 / 09:56
      ลงมือทำย่อมเห็นผล^^
      #11-1
  2. #4 Pond9915 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 17:20
    อุ๊ต่ะ เขินแทนคุณไสยเลยอ่า ^////^
    #4
    0