Love story. รับรักผมเถอะ...นะครับพี่สาว

ตอนที่ 2 : แฟน(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 พ.ย. 59

               "ดูลองของสิ เล่นบาสเก่งมากๆ >0<"
               "เท่ที่สุดเลยล่ะ >0<"
               ฉันเดินผ่านสนามบาสที่ตอนนี้กำลังฝึกซ้อมเพื่อไปแข่งระดับเขต ที่ฉันรู้เพราะหนึ่งในนั้นก็มีไอ้แฮปปี้อยู่ด้วย มันพูดกรอกหูให้ฟังเป็นประจำจนสมองฉันอัดแน่นไปด้วยบาสเลยล่ะ...ว่าแต่ไอ้เด็กที่ชื่อลองของนี่ก็ป๊อปในหมู่สาวๆ น่าดูเลยนะ...แต่มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอยู่แล้ว เลิกเรียนก็ต้องกลับบ้านไปพักผ่อนสิ...จะมามัวกรี๊ดกร๊าดให้คอหอยแตกตาย...ฉันไม่เอาด้วยหรอก -0-
               และในขณะที่ฉันกำลังเดินผ่านนั้นก็มีเสียงตะโกนมาจากที่ไกลๆ
               "ระวัง!!!"
               อะไรๆ อะไรอีก!!! 
               พอฉันหันไปก็เจอกับลูกบาสคู่อริอีกเช่นเคย =[]=
               เหว๋อ~ 
               ปึก!!! 
               ฉันหลับตาปี๋ไม่กล้าลืมตามองสภาพตัวเองที่นอนแอ้งแม้งกับพื้นแล้วมีผู้คนหัวเราะเสียงดัง 
               แต่...ทำไมไม่มีเสียงอะไรเลยล่ะหว่า? ฉันเลยลืมตาขึ้นมาดูก็พบว่า... 
               "ลองของ 0_0"
               "ครับ...พี่สาว ^-^"
               หรือว่าเขาจะเอาตัวมาบังลูกบาสเมื่อกี้? 
               "นายเป็นอะไรรึเปล่า?"
               ฉันถาม...บอกก่อนนะว่าไม่ได้คิดอะไร แต่แค่ไม่ชอบให้ใครมาเดือดร้อนเพราะตัวเอง -0-
               "เป็นห่วงผมเหรอครับ *0*"
               แล้วนายจะทำท่าตื่นเต้นเพื่อ -_-
               "นายไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว...ไปล่ะ" พูดจบฉันก็หันหลังเดินออกจากตรงนั้น
               แต่... 
               หมับ! 
               ไอ้หมอนี่ดึงมือฉันไว้เฉยเลย -_-:; 
               "พี่สาวอย่าเพิ่งไปได้มั้ยครับ...ดูผมซ้อมบาสก่อน *0*"
               แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน -_-:; 
               "ถึงดูไปฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดี...รีบไปเถอะเพื่อนนายรออยู่ และที่สำคัญฉันยังไม่อยากถูกฆ่า -0-"
               ฉันมองไปรอบๆ สนามบาส บรรยากาศชักเริ่มมาคุแล้วขนาดย่อม ยัยสองสาวชะนีเผือกเริ่มมองมาที่ฉันด้วยสายตาชิงชัง คงกลัวว่าฉันจะแย่งผู้ชายที่พวกหล่อนหมายตาล่ะสิ...ต่อให้ฉันแย่งจริงๆ เขาก็ไม่สนใจฉันหรอกเพราะฉันมันไม่สวย -0-
               "ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร ผมแค่อยากได้กำลังใจจากพี่สาวน่ะครับ และอีกอย่างผมต้องรับผิดชอบที่ทำให้พี่สาวต้องบาดเจ็บด้วย..."
               อ้อ~ เหตุผลนี้นี่เอง -0-
               "กำลังใจนายก็มีเยอะแยะนี่...ส่วนเรื่องรับผิดชอบอะไรนั่นไม่ต้อง เพราะนายไม่ได้ทำอะไรผิดและฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก"
               ว่าจบ ฉันก็แกะมือที่ถูกไอ้เด็กนี่ดึงไว้ออก...ว่ามาได้ว่าอยากได้กำลังใจจากฉัน ทำอย่างกับชอบฉันอย่างงั้นแหละ...เหอะ! ช้างได้ออกลูกเป็นลิงพอดี -0-
               "ถ้าเหตุผลของผมไม่ใช่แค่อยากรับผิดชอบล่ะ...ถ้ามันมีอย่างอื่นมากกว่านั้นล่ะ...พี่สาวยังอยากจะฟังผมอยู่มั้ย?"
               ฉันมองหน้าไอ้เด็กนี่อย่างไม่เข้าใจคำตอบ มันมีเหตุผลอย่างอื่นอีกเหรอกับคนที่ไม่น่าสนใจอย่างฉัน? 
               "นายคงไม่ได้จะบอกว่าชอบฉันหรอกนะ...ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงฉันยอมเป็นแฟนนายตอนนี้เลยอ่ะ -0-"
               สิ้นเสียงของฉัน...ผู้ชายทั้งสนามบาสรวมถึงคนที่มาดูต่างตบมือโห่ร้องใส่ฉันอย่างชอบใจ ส่วนผู้หญิงน่ะเหรอ...เหอะๆ แทบอยากจะกระโดดเข้ามาขย้ำคอฉันเลยล่ะ -_-
               เอาสิ...อยากจะเห็นไอ้เด็กนี่ทำหน้าเอ๋อ เชื่อเถอะว่าอย่างนายไม่กล้ารับฉันเป็นแฟนหรอก คนหุ่นไม่ดี หน้าตาธรรมดา แถมไม่มีผู้ชายคนไหนเหลียวแลเลยสักคน นายคงกล้ารับฉันเป็นแฟนหรอกนะ -0-
               "... "
               เงียบไปเลยแฮะ...สงสัยคงกลัวคำท้าของฉัน หึ! นายมันก็แค่เด็กจะไปเข้าใจอะไร -0-
               ฉันหันหลังเดินออกมาจากตรงนั้น ไม่ต้องรอคำตอบจากอีกฝ่ายฉันก็พอจะเดาได้ว่ามันจะออกมาในรูปแบบไหน ใครมันจะไปสนใจยัยขี้เหร่อย่างฉันกันล่ะ -0-
               แต่พอเดินมาได้ครึ่งทางเท่านั้น... 
               "พูดแล้วห้ามคืนคำนะครับ!"
               เอ๋? เสียงไอ้เด็กนั่นนี่หว่า? ตะโกนมาซะไกลเลย -_-
               ฉันหยุดเดินแต่ไม่หันกลับไป เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็ไม่เห็นว่าจะมีความจำเป็นอะไร
               "... " 
               เอาเป็นว่ารอฟังเขาพูดก่อนแล้วกัน...
               "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเราสองคนเป็นแฟนกันแล้วนะครับ!"
               เสียงรอบข้างเงียบกริบ เหมือนทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหว เหมือนโลกหยุดหมุน เหมือนเวลาหยุดเดิน เหมือนตัวเองกำลังจะหยุดหายใจ...จากที่คิดว่าไม่จำเป็นจะต้องหันไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย แต่กลับต้องหันไปมองเพื่อความแน่ใจในหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะเสียงหัวใจที่เต้นแปลกๆ ในตอนนี้
               "เราเป็นแฟนกันแล้วนะครับ^^"
               แล้วจะพูดย้ำเพื่อ!!!!! 
               "นี่!"
               เมื่อฉันหันไปก็เจอกับลองของที่ก้มหน้าเข้ามาใกล้จนจมูกของเราสองคนแทบจะชนกัน -///-
               เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่?! 
               "ครับ ^-^"
               ไอ้เด็กนี่ยิ้มรับอย่างหน้าชื่นตาบาน...หรือว่าช้างจะออกลูกเป็นลิงจริงๆ =0=
               "น่ะ...นาย...พูดเรื่องอะไร ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย -0-" ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปซะเลยเรา
               ลองของยกนิ้วชี้ขึ้นมาวางทาบไว้บนริมฝีปากของตัวเองแล้วเอ่ยคำที่น่าหมั่นไส้ที่สุดในเวลานี้
               "จุ๊ๆ ไม่เอานะครับ...โตๆ กันแล้ว ห้ามพูดล้อเล่นนะครับ...มันไม่น่ารัก^^"
               ตบเด็กคว่ำเสียค่าปรับเท่าไหร่ -_-^

*****************************************************************************************************************
               ความกวนประสาทของลองของ(เอ๊ะ! ชักงง)จะมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่าเพิ่งหนีหายกันนะคะ ^0^ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #10 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 23:51
    เด็กอะไร ช่างกล้า
    #10
    1
    • #10-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2559 / 09:55
      ฮ่าๆๆ อยากลองของ^^
      #10-1
  2. #3 Pond9915 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 17:18
    นางเอกโดนลูกบาสซ้ำซ้อน 55 อ่านไปอ่านมาได้แต่นั่งฟิน^^
    #3
    1
    • #3-1 moodang_lovely(จากตอนที่ 2)
      31 ตุลาคม 2559 / 17:32
      จ้า...แต่โดนบ่อยก็ส่งสารนางเอก^^(ตัวเองเขียนเอง)
      #3-1