Fanfic Harry Potter (Dramione) : แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก

ตอนที่ 9 : ความบาดหมาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    10 ก.ย. 61



Hermione Talk

     คุณเคยรู้สึกไหม ว่าเหมือนชีวิตตกลงไปสู่จุดต่ำสุด มันเหมือนกับโลกนี้กำลังถูกเผาด้วยเปลวไฟร้อนๆในอุณหภูมิที่เกิน 1000 องศา

     ฉันรู้สึกแบบนี้ก็ตอนที่รู้ว่าตัวเองจะต้องมาแต่งงานกับ เดรโก มัลฟอย คู่ปรับสมัยเรียนที่ฮอกวอร์ต พวกคุณอาจะคิดว่าเวอร์แต่พวกคุณไม่รู้หรอกว่าเขาน่ะ ร้ายกาจแค่ไหน เขาชอบเรียกฉันด้วยถ้อยคำหยาบคาบ เลือดสีโคลน ใช่เขาดูถูกฉัน

     การแต่งงานบ้าๆที่ท่านนายกจัดขึ้นมันก็เหมือนกับการที่เรามีของกินดีๆอยู่ในมือ แต่อยู่ๆก็มีเด็กที่ไหนไม่รู้วิ่งมมาชนมันจนหล่นมือ ฉันเกลียดเขาและเป็นอย่างนั้นเสมอมา

     แต่พอหลังแต่งงานความรู้สึกของฉันมันแปลกไป นึกออกกันไหมแปลกไปน่ะ แต่ยังไม่ถึงกับเปลี่ยน ฉันเห็นเขาในมุมที่คิดว่าคงไม่มีใครเห็น และใช่ เขาน่ารัก ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เวลาที่เขามองฉัน รู้สึกเหมือน กำลังโดนบอกรักอยู่เลย เขาทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้น

     ดวงตาสีฟ้าของเขาทำเอาฉันละสายตาไม่ได้ เวลาที่เขาอยู่กับวิลเลี่ยม คุณไม่รู้หรอกว่ามันน่ารักมากแค่ไหน ฉันรู้ว่านี่มันบ้ามาก ใครจะเชื่อว่าคุณชายจอมจองหองอย่างเขา จะทำให้ฉันใจเต้นได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นรอนหรือไม่ก็แฮรี่นี่ก็ว่าไปอย่าง มันอาจจะฟังดูบ้า แต่ฉันคิดว่า ฉันกำลังตกหลุมรักเขา

End



     ร่างสูงของมัลฟอยกำลังนั่งอยู่ในผับ ดวงตาสีฟ้าเหม่อมองแก้วเบียร์ในมือ สาวสวยที่มากับเขาก็เกาะเขาไม่ปล่อย แอสโทเรีย

*เดรโก เราไปเต้นกันเถอะค่ะ* เธอกระซิบที่หูของเขา มัลฟอยขนลุกเล็กน้อยก่อนจะยอมเดินไปเต้นกับเธอ เขาเคลื่อนกายโยกย้ายไปตามจังหวะเพลง

*เป็นอะไรรึเปล่าคะ เดรโก เหมือนไม่ค่อยสบายเลย* แอสโทเรียถามพลางกอดคอเขาไว้

*ผมขอตัวก่อน* มัลฟอยรู้สึกเบื่อมาก เขาไม่เคยเบื่ออะไรขนาดนี้มาก่อน เขาถอยออกจากแอสโทเรียที่ยืนงง มัลฟอยกลับมาที่นั่งที่โต๊ะเดิมพลางใช้นิ้วเรียวคนปากแก้วอย่างเบื่อๆ เขาหลับตาเอาหัวพิงโซฟา

*มัลฟอย มัลฟอย* เสียงที่คุ้นหูของเฮอร์ไมโอนี่ กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าของเธอสวยใส ริมฝีปากฉีกยิ้มให้เขา เธอกำลังจับมือเขาแล้วดึงเขาเดินไปที่ทุ่งหญ้าสีเขียวอยู่

*เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง* เขาถาม เธอหันมาหาเขา พลางยื่นหน้าเข้ามาหาเขา มัลฟอยไม่เคยหัวใจเต้นแรงขนาดนี้มาก่อนในชีวิต เธอกำลังยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาสีน้ำตาลของเธอเปล่งประกาย แต่ก่อนที่เธอจะจูบเขา

*เดรโก เดรโก* เสียงของแอสโทเรียปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์ เธอมองเขาอย่างไม่พอใจ

*ถ้าคุณจะมาเดทกับฉันแล้วปล่อยให้ฉันเต้นอยู่คนเดียว ฉันจะกลับแล้ว* แอสโทเรียบันดาลโทสะ ก่อนจะสะบัดหน้าเชิดใส่เขาแล้วรีบเดินออกไป มัลฟอยถอยหายใจ

 

     เมื่อกลับมาถึงบ้านมัลฟอยล้มตัวลงที่โซฟา เขาเหนื่อยมากวันนี้ ว่าแล้วก็ขึ้นไปบนห้องและอาบน้ำ แต่เมื่อเปิดประตูห้อง เฮอร์ไมโอนี่นั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้ากระจกเธอมองเขาด้วยสายตาที่ไม่พอใจเท่าไหร่นัก

*นาย ไป ไหน มา* เธอถามเน้นเสียง ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมาที่เขาเขม็ง

*ฉันติดงานน่ะ* เขาตอบ ก่อนจะนั่งลงที่เตียง

*โกหก* เธอตะโกน ก่อนจะเดินมาที่ตัวเขา มัลฟอยตกใจ

*โกหกอะไรเกรนเจอร์* เขาถาม เธอกอดอก *นายไปกับแอสโทเรียมา*  คำตอบของเธอทำเอามัลฟอยอึ้งไป

*เธอรู้* เขาพึมพำ เฮอร์ไมโอนี่มองหน้าเขาก่อนที่เธอจะ

เพี๊ยะ

     เธอตบเขาเต็มๆที่แก้มซ้าย มัลฟอยตกใจเขารู้สึกชาไปทั้งแก้ม หันมามองเธอด้วยสายตาที่คาดไม่ถึง

*นายมันทุเรศที่สุด นายไม่ให้เกียรติฉันเลย ฉันเป็นภรรยานาย แต่นายดันควงผู้หญิงคนอื่นไปเที่ยวเนี่ยนะ* เธอพูด แววตาเสียใจ มัลฟอยหน้าเสีย

ฉันขอโทษเกรนเจอร์* เขาพูด เธอส่ายหน้า

*นายทำเหมือนฉันไม่มีค่าอะไรเลย นายดูถูกฉันเกินไปแล้ว* เธอบอกก่อนมองไปทางอื่น

*ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะ เกรนเจอร์* มัลฟอยปฏิเสธ เฮอร์ไมโอนี่หันมามองเขา เธอยิ้มแสยะ

*ช่างเถอะ ยังไงนายมันก็แค่เลือดบริสุทธิ์ที่มีจิตใจที่ต่ำตม ไม่เคยแคร์ใคร ไม่เคยเห็นค่าใคร ฉันเป็นผู้หญิงนะ นี่ถ้าฉันไม่ไปหานายที่บริษัทก็คงไม่รู้ว่านายแอบมั่วกับผู้หญิงคนอื่น* เธอพูด ดวงตาสีน้ำตาลเหมือนจะมีน้ำตา แต่มันไม่ได้ไหลออกมา ในตอนนี้เฮอร์ไมโอนี่รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่ เป็นผู้หญิงที่เขาไม่เคยสนใจ เขาถึงได้กล้าทำเรื่องบัดสีขนาดนี้ เขาหักหน้าเธอ เขาทำแบบนี้ถือเป็นการดูถูกเธออย่างมาก

*ฉันไม่เคยคิดว่าเธอเป็นแบบนั้นเกรนเจอร์* มัลฟอยที่เริ่มโมโหพูดออกมา

*รู้ไหมว่านายไม่ได้ทำตัวให้สูงส่งเหมือนเลือดในตัวนายเลย มัลฟอย ฉันสมเพศและขยะแขยงนายที่สุด* เธอว่าด้วยความโกรธ มัลฟอยโกรธสุดขีดเขากระชากเธอเข้าหาตัว

*หยุดพูดเดี๋ยวนี้เกรนเจอร์ เธอดูถูกฉันมากไปแล้ว* เขาว่า เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มเยาะ

*หึ รู้สึกแล้วเหรอว่าการที่โดนคนอื่นดูถูกมันรู้สึกยังไง* เธอพูด พลางสะบัดตัวออกจากเขา

*ฉันเคยคิดนะว่านายเป็นคนดี แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว นายมันชั่ว* เธอตะโกนใส่เขาก่อนจะเดินออกไปจากห้องทันที  ทิ้งไว้แต่เดรโกที่หัวเสียอย่างมาก

 

 "ฉันขอโทษ"

by มัลฟอย

    

 เฮลโหลววววว ตอนใหม่อัพแล้วววว 

ตอนนี้รู้สึก เข้าใจเฮอร์มี่นะ ทำเหมือนเราไม่มีค่า กระซิก TT

แต่ก็สงสารเดรโกด้วยอ่าาาา ตอนต่อไปจะเป็นยังไงติดตามนะคะ 

ปล.รู้สึกไม่ชินที่สองคนนี้ผิดใจกัน5555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #142 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:28
    เดรนะ ยังไปเที่ยวกะหญิงอื่นอีก
    #142
    0
  2. #19 JACKAPPLE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 17:05
    เอาแอสโทเรียไปเก็บด่วนๆ เลยนะ
    #19
    0
  3. #9 NAMADA-SAN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:36
    เหย คือไรอ่ะ555 เเอสโทเรียตกกระป๋อง ??? อุ๊บส์555 อย่าผิดใจกันนานนะ เดรโกก็รับไปง้อซะล่ะ>< เดี๊ยวหนูเฮอร์ไม่รักนะ=///= สู้ๆค่ะไรต์ ^^
    #9
    0