Fanfic Harry Potter (Dramione) : แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก

ตอนที่ 34 : End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    24 เม.ย. 59

     มัลฟอยเดินเข้ามาในห้องของบรรดาสาวๆลูกของเขา พร้อมกับเปิดผ้าม่านออกแสงยามเช้าลอดเข้ามาภายในห้อง

*เอ้า ตื่นๆ พ่อวางแผนวันนี้เรียบร้อยแล้ว* มัลฟอยพูดเสียงดัง พลางมองไปที่ ไดอาน่า มาเรียอาและมากาเร็ตที่ยังหลับไม่ตื่น

*เฮ้ สาวๆตื่นได้แล้ว* มัลฟอยตะโกนพลางตบมือเรียกเสียงดัง

*ไปให้พ้น/ยังไม่อยากตื่น* ไดอาน่ากับมาเรียอาสามัคคีพูดออกมาพลางเอาหมอนปิดตาบังแสงแดดที่ส่องเข้ามา มัลฟอยถอนหายใจหันไปที่ลูกสาวคนเล็ก

*มากาเร็ต ลูกตื่นมาเป็นเพื่อนพ่อได้ไหม* เขาถาม

*จะอะไรนักหนาคนจะหลับจะนอน* มากาเร็ตตอบกลับมาขณะที่ดวงตาสวยยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ มัลฟอยถอนหายใจเฮือกใหญ่ในความขี้เซาของลูกสาวสามคน

 

 

     มัลฟอยเดินลงมายังชั้นล่าง ก่อนจะมาชงกาแฟดื่ม แฮรี่ที่เดินลงมาพอดีเอ่ยทักเขา

*อรุณสวัสดิ์ มัลฟอย* แฮรี่ทัก

*อรุณสวัสดิ์ พ๊อตเตอร์* มัลฟอยทักกลับพลางชงกาแฟไป แฮรี่นั่งที่เก้าอี้เค้าน์เตอร์บาร์ตรงครัว

*เด็กๆยังไม่ตื่นเหรอ* แฮรี่ถาม มัลฟอยถอนหายใจ

*ตื่นแล้ว ลูกๆฉันตื่นเต้นกันมากเลย* มัลฟอยตอบประชด

*งั้นเหรอ หนุ่มๆอีกห้องนึงก็ตื่นเต้นมากเหมือนกัน* แฮรี่ว่า พลางนึกถึง วิลเลี่ยม สกอร์เปียส อลันและรอนเดอร์ที่ยังไม่ตื่นเลยซักคน

*ใช่ กระปรี้กระเปร่ากันน่าดู* มัลฟอยประชดอีกครั้ง แฮรี่หัวเราะเขาเข้าใจมัลฟอยดี

*สาวๆยังไม่ตื่นล่ะสิ* แฮรี่ว่า มัลฟอยพยักหน้า

*ใช่ พวกเธออาจจะหลับไปตลอดทริป ดีไม่ดียัยตัวเล็กอาจจะต้องให้หมอผีมาทำพิธีปลุก* มัลฟอยตอบ แฮรี่หัวเราะ

 

*ป๋าขา แล้วแม่เมื่อไหร่จะมาคะ* มากาเร็ตเอ่ยถามขึ้นมา ขณะที่มัลฟอยกำลังจะอุ้มเธอลงเรือแคนนู ในช่วงสายๆหลังจากที่เด็กๆตื่นกันแล้ว

*เดี๋ยวแม่ก็คงมานะคะ* มัลฟอยตอบ ก่อนที่จะนั่งลงที่เรือ

 *รอนเดอร์เธอจะนั่งเรือลำไหนล่ะ* จินนี่ถามขึ้นมา รอนเดอร์มองไปที่เรือก่อนที่จะขึ้นไปนั่งเรือลำเดียวกับ สกอร์เปียส รอนมองตามก่อนที่จะขึ้นมาบนเรือของมัลฟอย

ไดอาน่านั่งเรือกับมาเรียอา วิลเลี่ยมก็นั่งกับอลัน และแฮรี่กับจินนี่นั่งลำเดียวกัน

     เรือแคนนูทั้งห้าลำแล่นออกมาจากทะเลสาบ ธรรมชาติโอบล้อมทะเลสาบไว้ อากาศเย็นสบาย สายน้ำสงบนิ่ง

*ที่นี่สวยจังว่าไหม มาเรียอา* ไดอาน่าหันมาถามน้องสาวตัวเองที่กำลังพายเรืออยู่ข้างหลังเธอ มาเรียอาพยักหน้า ดวงตาสีฟ้าเผลอไปมองวิลเลี่ยมที่กำลังพยายามเอาไม้พายตีน้ำใส่อลันที่กำลังนั่งอยู่ข้างหน้าเขา  วิลเลี่ยมหัวเราะก่อนจะหันมาทางเธอพอดี ดวงตาสีเขียวสบเข้ากับดวงตาสีฟ้าของเธอ

*มองอะไร* วิลเลี่ยมตะโกนถามเธอ มาเรียอาเชิดหน้าใส่

*นายไม่ไปนอนในโลงเหรอ พระอาทิตย์ขึ้นแล้วเนี่ย* มาเรียแขว่ะ วิลเลี่ยม ถ้าเธอไม่รู้จักเขาเธอคงคิดว่าเขาเป็นแวมไพร์ไปแล้วเพราะว่าเขามีผิวที่ขาว แถมยังผอมแต่ดีหน่อยตรงที่มีกล้ามเนื้อ นี่มันแวมไพร์ชัดๆ

*มาเรียอาว่านายเป็นแวมไพร์น่ะเพื่อน* อลันซ้ำเติมเขา วิลเลี่ยมเบ้ปาก

*ถ้าฉันเป็นแวมไพร์ เธอจะมาเป็นราชินีแวมไพร์ให้ฉันไหมล่ะ ยัยตัวซีด* วิลเลี่ยมตะโกนต่อ มาเรียอาไม่พอใจ ไดอาน่าหัวเราะ

*หุบปากไปเลย* มาเรียอาตะโกนกลับ อลันหัวเราะเยาะเพื่อนสนิท

*นายรู้สึกได้ไหมพ๊อตเตอร์* มัลฟอยมองการสนทนาของทั้งคู่จึงหันไปถามแฮรี่ที่พายเรืออยู่

*รู้สึกอะไรเหรอ* แฮรี่หันมาถามสงสัย

*กลิ่นตุๆระหว่างลูกนายกับลูกฉันไง* มัลฟอยตอบ พลางมองมาเรียอากับวิลเลี่ยมที่เถียงกันอยู่

*มัลฟอยหมายความว่า วิลเลี่ยมกับมาเรียอาอาจจะมีซัมติงกันน่ะสิ* จินนี่อธิบายแทน แฮรี่ร้องอ๋อทันที

*อ้าวเหรอ* แฮรี่ว่าพลางทำตาโตมองทั้งสองคน

*ความรู้สึกช้าจริง พ๊อตเตอร์* มัลฟอยว่าพลางส่ายหน้า แฮรี่หน้าเจื่อนๆ

 

     เรือทั้งห้าลำแล่นมาถึงเกาะกลางทะเลสาบที่มีหินสูงตั้งตระหง่านอยู่ กับต้นไม้หลายต้นที่ปลูกอยู่รอบๆเกาะ ทุกคนขึ้นมาจากเรือ

*เราจะปิกนิกกันที่นี่เหรอคะ* ไดอาน่าถามขึ้นมา

*ใช่ลูก เยี่ยมไปเลยใช่ไหม* มัลฟอยว่าพลางมองไปรอบๆ

*พ่อคะ หนูไปทางนั้นได้ไหม* มาเรียอาถามขึ้นมาพลางชี้ไปที่อีกฟากของเกาะ

*ได้สิลูก* มัลฟอยว่า มาเรียอาพยักหน้าก่อนจะเดินไป วิลเลี่ยมมองตาม อลันแอบเห็น

*ตามไปดิ* อลันพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ วิลเลี่ยมหันมามอง

*ให้ตามยัยตัวซีดไปอ่ะนะ ไม่เอาอ่ะ* วิลเลี่ยมพูดพลางส่ายหน้า อลันหัวเราะ

*งั้นถ้านายไม่ตามไป ฉันจะตามไปนะ* อลันแกล้งพลางจะเดินไป วิลเลี่ยมตกใจดึงแขนอลันไว้ก่อน อลันหันมาก่อนจะกอดอกยืนหัวเราะ

*ฉันไปเอง* วิลเลี่ยมพูด ก่อนจะเดินไป 

 

     มาเรียอาเดินมาอีกฟากนึงของเกาะเธอมองผืนน้ำที่สงบนิ่งก่อนที่จะนั่งลงที่โขดหิน ดวงตาสีฟ้าสวย

มองออกไป เธอหายใจเข้าแรงๆก่อนที่จะมองไปด้านหน้า เธอหลับตา ผมสีบลอนด์ของเธอกลับกลายเป็นสีดำเข้ม เมื่อเธอลืมตาเธอจับเส้นผมของตัวเองดูก็พบว่ามันเปลี่ยนสีอีกแล้ว ใบหน้าสวยมีความกังวล

*ว้าว ไม่ยักรู้ว่าผมเธอเปลี่ยนเป็นสีดำได้ด้วย นึกว่าจะเปลี่ยนได้เฉพาะเวลาโมโหซะอีก* วิลเลี่ยมพูดขึ้น มาเรียอาหันไปมองตกใจ

*นะนาย* เธอพูดตะกุกตะกัก วิลเลี่ยมเดินลงมานั่งข้างเธอ

*ตกใจอะไรนักหนา* วิลเลี่ยมถาม พลางมองที่เส้นผมของเธอที่ตอนนี้เป็นสีดำอยู่

*ผมสวยดีนะ* วิลเลี่ยมทัก เมื่อมาเรียอามีผมสีดำแบบนี้เธอก็ดูสวยคมไปอีกแบบ

*นายไม่มีอะไรไปทำรึไง* เธอถามเขาไม่พอใจ

*ทำไมถึงไม่บอกพ่อเธอล่ะ เรื่องสีผม* วิลเลี่ยมถาม มาเรียอาชะงักไป เธอนิ่งเงียบก่อนที่จะตอบเขา

*ฉันเหมือนตัวประหลาดของบ้าน ฉันไม่ชอบสีผมแบบนี้* มาเรียอาตอบเขา

*ตั้งแต่ตอนเด็กที่ฉันเป็นแบบนี้ ฉันก็รู้สึกเกลียดตัวเอง ทำไมฉันถึงไม่เหมือนแม่มดคนอื่นๆ เพื่อนที่ฮอกวอร์ตมองว่าฉันเป็นตัวประหลาด* มาเรียอาระบายความในใจของเธอ วิลเลี่ยมพยักหน้าเข้าใจ เมื่อมองใบหน้าสวยที่มีแต่ความเศร้าเขาก็อดสงสารเธอไม่ได้

*เธอไม่ได้เป็นตัวประหลาดนะ ยัยตัวซีด ตัวประหลาดบ้านไหน สวยขนาดนี้บ้าง*

วิลเลี่ยมว่า มาเรียอาหันมามองเขาด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ วิลเลี่ยมชะงักหน้าแดง

*หมายถึงตัวประหลาดก็คือตัวประหลาดไง* วิลเลี่ยมว่า มาเรียอาร้องอ๋อ ก่อนจะมองไปทะเลสาบข้างหน้า

*มันสวยว่าไหม* วิลเลี่ยมถามขึ้นมา เมื่อมองไปที่ทะเลสาบ มาเรียอาพยักหน้าก่อนจะหันมาหาเขา

*เวลาฉันโมโห ผมฉันจะเปลี่ยนเป็นสีชมพู แต่ตอนนี้มันเพิ่มมาอีกสีแล้วซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันเป็นเพราะอะไร* มาเรียอาพูด ก่อนจะจับผมของเธอ วิลเลี่ยมยิ้มก่อนจะเอื้อมมือไปจับผมของเธอ มาเรียอาตกใจ

*ไม่ว่าผมสีไหน เธอก็สวยอยู่ดี* วิลเลี่ยมพูด *เธอเหมาะกับทุกสี* เขาพูดต่อ 

     มาเรียอาหัวใจเต้นแรง เธอไม่เคยหัวใจเต้นแรงขนาดนี้มาก่อน เมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาสีเขียวสวยนั่นเธอเหมือนกับ ตกหลุมรัก

*ขอบใจที่ชม* มาเรียอาพูด พลางหันไปมองทางอื่นหน้าแดงไม่รู้ตัว

      มาเรียอากับวิลเลี่ยมเดินกลับมายังจุดปิกนิก พูดคุยกันอย่างสนิทสนม จนทุกๆคนเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง คงมีแต่อลันเท่านั้นที่นั่งยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่คนเดียว

 

     เมื่อกลับมาจากเกาะ ก็พบว่าเวลาเย็นแล้ว ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แต่ที่แปลกใจคือ แสงไฟจากบ้านที่ส่องลอดออกมา ทุกคนสงสัยก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านที่ประตูไม่ได้ล๊อค มัลฟอยเดินเข้ามายังห้องโถง ร่างเล็กที่คุ้นเคยในชุดเดรสสีแดง ผมลอนสีน้ำตาลสวย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่มองเตาผิงอยู่ 

เฮอร์ไมโอนี่

*ที่รัก* มัลฟอยเรียกเสียงเบา เฮอร์ไมโอนี่หันมาตามเสียงเรียกก่อนจะดีใจที่เห็นมัลฟอย มัลฟอยแทบจะร้องไห้เขารีบเดินเข้ามากอดเธอทันที

*พระเจ้า ฉันคิดถึงแทบแย่* มัลฟอยพึมพำกอดเธอแน่น เฮอร์ไมโอนี่กอดตอบสามีอย่างคิดถึง ก่อนที่ดวงตาสีน้ำตาลจะเบิกกว้างเมื่อเห็นลูกๆของเธอเดินเข้ามา

*แม่* มากาเร็ตตะโกนก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหาเฮอร์ไมโอนี่ เธออุ้มลูกสาวคนเล็กขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน

*ไงลูกแม่ โอ้แม่คิดถึงลูกจังเลย* เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางหอมแก้มของมากาเร็ต สกอร์เปียส ไดอาน่าและมาเรียอาเดินเข้ามา เมื่อเห็นผู้เป็นแม่จึงวิ่งเข้าไปกอดทันที ทั้งห้าคนกอดกันกลม

*หนูคิดถึงแม่จังเลยค่ะ* มาเรียอากอดแน่น เฮอร์ไมโอนี่ลูบหัวลูกสาวคนที่สาม ที่ชอบอ้อนเธอเป็นประจำ

*แม่ก็คิดถึงลูกจ่ะ* เธอว่าก่อนจะหอมแก้มลูกของเธอทุกคน

*แหม อบอุ่นจังเลยนะ* ลูน่ากับเนวิลล์เดินเข้ามา อลันยิ้มดีใจก่อนจะวิ่งเข้าไปหาพ่อแม่ รอนหันมามองรอนเดอร์ที่ยืนนิ่ง

*ไงลูน่า เนวิลล์ ดีใจที่มานะ* แฮรี่ทัก ทั้งสองยิ้มให้ มัลฟอยเข้ามากอดลูกๆกับเฮอร์ไมโอนี่

     รอนเดอร์ออกมานั่งข้างนอก ดวงตาสีเทาของเขามองไปยังด้านหน้า เขาไม่เคยรู้สึกถึงความอบอุ่นแบบนั้นมาก่อน เขาเองก็ยังตกใจไม่หายอยู่ดีๆเขาก็พึ่งรู้ว่าตัวเองมีพ่อ แถมพอเจอตัวจริง รอนพ่อของเขาก็ไม่ใช่ในแบบที่เขาต้องการซักเท่าไหร่

*เฮ้ ทำไมไม่เข้าไปในบ้านล่ะ* รอนถามขึ้นก่อนที่จะเดินมานั่งๆข้างเขา

*ไม่ ผมไม่อยากเป็นส่วนเกิน* รอนเดอร์พูด รอนนิ่งไป

*ไม่ ลูกไม่ได้เป็นส่วนเกินเลย ลูกคือลูกของพ่อ* รอนพูด รอนเดอร์หันมาเลิกคิ้วใส่

*จริงเหรอ* เขาถาม รอนพยักหน้า

*พ่อเองก็ตกใจมากเหมือนกันที่อยู่ดีๆก็มารู้ว่าตัวเองเป็นพ่อคน มันกะทันหัน ใช่ และพ่อก็ตั้งตัวไม่ทัน แต่ถ้าพ่อรู้ตั้งแต่แรกว่าพ่อมีลูก ลูกก็คงจะมีความสุขมากกว่านี้* รอนพูดเสียงเศร้า นึกด่าตัวเองว่าทำไมเขาถึงได้โง่ขนาดนี้ เขามีลูกกับลาเวนเดอร์แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลย

*ใช่ผม ก็ตกใจมาก* รอนเดอร์พูด พลางยิ้มให้กับรอน รอนยิ้มตอบ ดวงตาทั้งสองประสานกันเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่าย

 

*เอ่อ ทุกคนฉันมีข่าวจะแจ้งให้ทราบ* เฮอร์ไมโอนี่ยืนขึ้นพลางยิ้ม ทุกคนนั่งฟัง

*อะไรเหรอ* มัลฟอยถามพลางเลิกคิ้วสงสัย เขายกแก้วเหล้าพลาสติกขึ้นมาดื่ม

*ฉันมีปัญหาเกี่ยวกับฮอร์โมนส์* เฮอร์ไมโอนี่พูด ทุกคนยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่

*ฉัน ท้องง* เฮอร์ไมโอนี่ตะโกนดีใจ มัลฟอยบีบแก้วเหล้าที่เป็นพลาสติกในมือแตกกระจาย ในขณะที่ทุกคนยินดีกับเฮอร์ไมโอนี่

*ได้ไง ตอนไหนที่...โอ้ พระเจ้า* มัลฟอยที่จะถามว่าตอนไหนที่ เขาไปทำเธอท้องแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเขานึกออก

*พ่อไม่ดีใจเหรอคะ จะมีน้องแล้ว* มาเรียอาถามขึ้น มัลฟอยหันไปมอง

*ดีใจสิลูก แต่พ่อก็ตกใจบ้างไม่ได้รึไง* มัลฟอยถาม ทุกคนหัวเราะ

*รู้ไหม หนูก็มีเรื่องที่ต้องบอกทุกคนเหมือนกัน* มาเรียอาพูดขึ้น ทุกคนหันมามองเธอ รวมถึงวิลเลี่ยมด้วย

*คือ หนู เอ่อ สีผมของหนูมันเปลี่ยนได้อีกสีแล้ว* มาเรียอาตอบ ทุกคนอ้าปากค้าง

*สีอะไร* มัลฟอยถาม

*คราวนี้เปลี่ยนเป็นสีดำ หนูไม่รู้ทำไมมันถึงเปลี่ยนสี* มาเรียอาตอบ เฮอร์ไมโอนี่ลูบหัวลูกสาว

*ยอดเลย ลูกตองสวยมากแน่ๆเวลาที่ผมสีดำ* เธอปลอบ มาเรียอายิ้มบางๆ

*ใช่ครับ สวยมาก* วิลเลี่ยมต่อท้าย ทุกคนหันไปมองเขาสงสัย วิลเลี่ยมชะงักไป

*เอ่อ หมายถึง ผมน่ะ* เขาแก้ตัว อลันหัวเราะ

*ดูสิ ผมเธอเปลี่ยนสีอีกแล้ว* มากาเร็ตชี้ไปที่ผมของมาเรียอาที่เปลี่ยนเป็นสีดำ ทุกคนตกใจ

*อารมณ์ไหนกันล่ะเนี่ย* สกอร์เปียสถามขึ้นมาอย่างงงๆ อลันยิ้ม

*อาจจะเกิดจากการเขิล มั้งครับ* อลันว่าทฤษฏี มาเรียอาหน้าแดง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมเธอเปลี่ยนสีเพราะอะไร

*เขิล เหรอแล้วนี่ลูกเขิลใคร* มัลฟอยถามอย่างไม่เข้าใจ มาเรียอาหน้าแดงกว่าเดิมเธอไม่ยอมตอบเขา พลางหันหน้าหนีไปทางอื่น

 

     หลังจากที่ทุกคนพูดคุยกัน แต่ละคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน รวมถึงเฮอร์ไมโอนี่ด้วย มีเพียงแต่มัลฟอยที่นั่งอยู่ข้างล่างยังไม่นอนกับวิลเลี่ยม

*เอ่อ เดรกี้ฮะ* วิลเลี่ยมเรียกมัลฟอย เขาหันมามองชายหนุ่ม

*ว่าไง* เขาถาม วิลเลี่ยมมีท่าทีที่ไม่เป็นตัวเอง มัลฟอยสงสัย

*มีอะไรรึเปล่า วิลเลี่ยม* มัลฟอยถามอีกครั้ง

*เอ่อ คือ ผมอยากจะถามเกี่ยวกับ มาเรียอา* วิลเลี่ยมตอบ มัลฟอยขมวดคิ้ว

*มาเรียอา ทำไมเหรอ* เขาถามกลับ วิลเลี่ยมหน้าแดง

*คือ ผมต้องขอโทษล่วงหน้านะฮะ แต่ผมอยากจะบอกว่า มาเรียอาเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งมาก* วิลเลี่ยมพูดไปยิ้มไปเมื่อนึกถึงใบหน้าของมาเรียอา มัลฟอยขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม

*ใช่ ลูกสาวฉันน่าทึ่งอยู่แล้วล่ะ* มัลฟอยตอบ วิลเลี่ยมพยักหน้า

*จะเป็นไปได้ไหม ถ้าผมอยากจะ เอ่อ แบบอยากจะขออนุญาตคุณก่อน แบบว่า* วิลเลี่ยมพูดเสียงตะกุกตะกัก มัลฟอยจ้องเข้าไปในดวงตาสีเขียวไม่เข้าใจที่วิลเลี่ยมพูด

*อยากจะ อะไรเหรอ* มัลฟอยถามอีกครั้ง

*เอ่อ แบบว่า แบบ จีบ มาเรียอา* วิลเลี่ยมตอบ มัลฟอยอ้าปากค้าง นึกไม่ถึงว่า

วิลเลี่ยมจะพูดแบบนี้

*มะ หมายถึง จีบมาเรียอา ลูกสาวฉันเนี่ยนะ* มัลฟอยถาม วิลเลี่ยมหน้าแดง

*ใช่ฮะ ถ้าคุณไม่ว่าผมก็อยากจะ ขออนุญาตคุณก่อน* วิลเลี่ยมตอบ มัลฟอยอึ้งไปนิด เขาใช้เวลานานในการคิด วิลเลี่ยมนิ่งรอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

*ก็ได้ ฉันจะไปห้ามอะไรได้ล่ะ มีลูกสาวก็เหมือนมีศ้วมอยู่หน้าบ้าน* มัลฟอยตอบพลางยักไหล่ วิลเลี่ยมยิ้มดีใจ

*ขอบคุณฮะ เดรกี้* เขาว่า มัลฟอยพยักหน้า

*ขอแค่อย่าทำให้เธอเสียใจก็พอ* มัลฟอยว่า วิลเลี่ยมพยักหน้า

     อีกด้านนึงของบันได มาเรียอาแอบยืนฟังทั้งสองคุยกัน ใบหน้าสวยเผลอยิ้มออกมาไม่รู้ตัว เธอเดินขึ้นห้องไปอย่างมีความสุข ผมสีบลอนด์ของเธอตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีดำอีกแล้ว และมันคงจะเป็นสีของอารมณ์เวลาที่เธอมีความรักเป็นแน่



"ขอแค่อย่าทำให้เธอเสียใจก็พอ"

by มัลฟอย


ในที่สุดฟิคเรื่องนี้ก็จบซักที แหะๆ หลายคนอาจจะรู้สึกว่าเหมือนมันยังไม่สุด

ไรต์ตัดตอนออกไปเยอะเลย เพราะไรต์จะลงเรื่องใหม่แล้วให้ทันก่อนสอบ ไฟนอล

เพราะไรต์จะหายไปนานมาก อ่านสอบ TT

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ คอมเม้นเป็นกำลังใจด้วยน้า 

คอมเม้นเยอะ ไรต์จะมาแถมตอนพิเศษให้ด้วยนะ


พล๊อตต่อไป พล๊อตที่ 3 ชนะนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะลงให้อ่านกัน



มาเรียอา เหมือนตุ๊กตามากเลย ไรต์ชอบ ><



 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #196 Queenratifa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 12:02
    คุณพ่อคุณแม่ตระกูลมัลฟอยขยัยผลิตลูกจังเลยค้าา ><
    #196
    0
  2. #184 isabella♡ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 12:40
    จบแล้วววว ชอบรูปเดรกะเฮอร์ที่มีเด็กๆ อยู่
    #184
    0
  3. #168 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 14:31
    555 เดรลูกสาวเยอะไง เรยวุ่นหน่อย
    #168
    0
  4. #132 yutsutatip (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:41
    สนุกมากเลยค่ะขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านนะคะคู่นี้ครบเครื่องมากค่ะขอบคุณค่ะ
    #132
    1
  5. #130 Fern_tm9 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 04:20
    มาอ่านคืนเดียวจบเลยค่ะไรท์ได้ อรรถรสมากๆไม่หลับไม่นอนกันเลยทีเดียว
    5555 หืมมมมม ไรท์ต่ออีกหน่อยได้ไหม แบบ อลันกับไดอาน่างี้ ใหนจะมีมัลฟอยน้อยอีกคน แลดูแบบตกใจไปทางแบบหืออีกคนหรอ ลูกดกจริงๆพ่อคุณ ใหนจะรอนที่ยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกะลาเวนเดอ ให้รอนเดอร์ได้รู้สึกอบอุ่น
    ถ้าไม่ต่อเอาฉากที่ตัดมาใส่ก้ได้ไรท์ ไม่สุดจริงๆ
    ทั้งนี้ทั้งนั้นจะติดตามต่อไปนะคะ สู้ๆ ^^
    #130
    1
    • #130-1 18092539(จากตอนที่ 34)
      15 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:49
      ขอบคุณมากน้าค้าาที่เข้ามาชอบ ดีใจมากเลยที่ตัวเองชอบ
      จริงๆว่าจะแต่งภาค 2 แหล่ะค่ะ แต่ยังคิดพล๊อตไม่ค่อยออกเลย มีอะไรแนะนำเขามั้ย55555
      #130-1
  6. #104 ˋSweet Bubble Tea ✄ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:42
    ฮืออออ ชอบมากกก ครบรสเลย 555555555 ละนี่คือ เป็นความสัมพันธุ์ยาวนานต่อไปเรื่อยๆเลยนะเนี่ย จากเพื่อนจะกลายเป็นญาติรึเปล่า 555555555
    #104
    1
    • #104-1 18092539(จากตอนที่ 34)
      26 เมษายน 2559 / 20:39
      ขอบคุณมากน้าค้าาา เป็นความสัมพันธุ์ที่ยาวนานมากๆเลยล่ะค่ะ 5555555555
      #104-1
  7. วันที่ 24 เมษายน 2559 / 08:35
    โอโน้ท้องอีกแล้วหรอ... เดรนายอึดมาก เฮอร์มีลูก5คน เรื่องใหม่มมาเร็วๆนะ อยากได้แบบที่3
    #99
    2
    • #99-1 18092539(จากตอนที่ 34)
      24 เมษายน 2559 / 23:12
      ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอดนะคะ เรื่องใหม่อัพแล้วจ้า
      #99-1
    • #99-2 ศิริลดา คุ้มล้อม (จากตอนที่ 34)
      27 กันยายน 2562 / 19:10
      โอ๊ยเสียดายจบเร็วเกินไป
      #99-2