Fanfic Harry Potter (Dramione) : แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก

ตอนที่ 17 : พักผ่อนที่อลาสก้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    10 ก.ย. 61

           เฮอร์ไมโอนี่และมัลฟอยตื่นแต่เช้าพวกเขาจองตั๋วเครื่องบินไปอลาสก้า มัลฟอยที่ดูไม่พอใจกับความคิดนี้ซักเท่าไหร่ เขาไม่อยากนั่งเครื่องบินของพวกมักเกิ้ล แต่สุดท้ายเฮอร์ไมโอนี่ก็ลากเขาขึ้นเครื่องจนได้ เมื่อมาถึงอลาสก้า  มัลฟอยแบกกระเป่าลงมาเขาบ่นตลอดทาง เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจ

*นายหยุดบ่นซักทีได้ไหม* เธอว่าพลางเดินเท้าไปที่หน้าสนามบิน นาซิสซาร์จะมาคอยอยู่หน้าสนามบิน

*เธอให้ฉันมานั่งเครื่องบินของพวกมักเกิ้ลเกิดโคลนมันโดนตัวฉันจะทำไงห๊ะ* มัลฟอยบ่น  เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่

*มัลฟอยบนเครื่องบินไม่มีโคลนหรอกนะ แล้วอีกอย่างถ้านายยังความจำดีอยู่ นายมีภรรยาที่เกิดจากมักเกิ้ล* เธอว่า มัลฟอยหันไปมองเธอไม่พอใจ

*ใช่มีภรรยาทั้งทีแถมเกิดจากมักเกิ้ลอีกแล้วยังไม่เคยมีเซกส์กันสักครั้ง ให้ตายทำไมฉันโชคร้ายขนาดนี้* มัลฟอยแขวะพลางเดินนำหน้าไป เฮอร์ไมโอนี่ถลึงตาใส่เขา นี่เขากำลังประชดเธอใช่ไหม

     เมื่อเดินออกมาจากสนามบินก็เห็นนาซิสซาร์กับเพื่อนของเธอกำลังยืนรออยู่ มัลฟอยรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่ของเขา

*ไง เหนื่อยไหมลูก* เธอถามลูกชายสุดที่รัก

*ไม่ค่อยเท่าไหร่ครับ* มัลฟอยตอบ เฮอร์ไมโอนี่มายืนข้างเขา นาซิสซาร์สวมกอดเธอก่อนจะถอนกอด

*โอ้ว นี่คือเพื่อนของแม่เอง อะแมนด้า* นาซิสซาร์ผู้หญิงที่ยืนข้างเธอ เธอมีผมสีดำสนิทดวงตาสีดำสวย

*สวัสดีจ่ะ* อะแมนด้าทักทาย ทั้งสองยิ้มให้กับอะแมนด้า

*ไปกันเถอะ แม่เตรียมของว่างไว้ให้ด้วย* นาซิสซาร์ว่า ทั้งสี่เดินไปขึ้นรถ

     ไม่นาน รถก็ขับมาตามถนนลูกรัง สองข้างทางมีต้นไม้ขึ้นเป็นหย่อมๆ ที่พื้นมีหิมะปกคลุมเล็กน้อย อากาศที่นี่ค่อนข้างหนาว รถแล่นมาถึงแม่น้ำที่มีภูเขาน้ำแข็งรายล้อม

*เราต้องต่อเรือไปจ่ะ บ้านของอะแมนด้าอยู่ตรงภูเขาลูกนั้น* นาซิสซาร์อธิบาย มัลฟอยพยักหน้า ทั้งสี่คนพากันลงเรือพายลำเล็ก โดยเฮอร์ไมโอนี่นั่งไปเรือเดียวกับอะแมนด้า มัลฟอยนั่งลำเดียวกับนาซิสซาร์

     เรือทั้ง 2 ลำ พายผ่านน่านน้ำ และถ้ำน้ำแข็งลอดเข้าไป ภายในถ้ำไม่มีลมน้ำแข็งที่ก่อตัวเป็นผนังถ้ำมีสีขาวผสมกับสีฟ้าสะท้อนกับน้ำสวยงามเหมือนความฝัน เฮอร์ไมโอนี่มองไปรอบๆ ดวงตาสีน้ำตาลดูตื่นตา เมื่อลอดถ้ำผ่านมา ก็จะเห็นภูเขาที่มีหิมะปกคลุมอยู่ทั้งสองด้าน

*นั่นไงจ๊ะ บ้านของอะแมนด้า* นาซิสซาร์ชี้ไปที่ภูเขาทางซ้าย ปรากฏเป็นกระท่อมเล็กๆตั้งอยู่ที่บริเวณตีนเขา ใกล้แม่น้ำ

 

     เมื่อลงจากเรือ อะแมนด้าก็พามาที่บ้านของเธอ มันเป็นกระท่อมเล็กๆ หญิงสาวหน้าสวยกำลังยืนอยู่หน้ากระท่อม

*นี่คือ อลิส ลูกสาวฉันจ่ะ* อะแมนด้าแนะนำ อลิสมีผิวซีดขาวมากกว่ามัลฟอย หน้าตาสวย ดวงตาสีฟ้าสวย ผมสีบลอนด์สว่าง

*หวัดดีค่ะ ฉันฟังเรื่องของคุณสองคนมาเยอะมาก* อลิสทักทายพลางเดินเข้ามาจับมือของเฮอร์ไมโอนี่ด้วยความยินดี เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มตอบ

*หวัดดีค่ะ* เธอทักทายกลับ

*ฉันดีใจที่ได้เจอพวกคุณมากเลย* อลิสพูดก่อนจะจูงมือเฮอร์ไมโอนี่เข้าบ้าน

มัลฟอยงงเล็กน้อย สนิทกันเร็วขนาดนั้นเลย

เมื่อเข้าบ้าน ข้างในกว้างและใหญ่ แต่มัลฟอยไม่ได้แปลกใจอะไร ก็นะคงเป็นผลของเวทมนตร์

     อาหารเย็นเฮอร์ไมโอนี่กับมัลฟอยมานั่งทานข้าวที่โต๊ะ เฮอร์ไมโอนี่ถูกใจรสชาติของปูอลาสก้าตัวใหญ่มาก อะแมนด้าลอบมองเธอก่อนจะยิ้ม

*อร่อยใช่ไหมจ๊ะ* อะแมนด้าเอ่ยถาม เฮอร์ไมโอนี่หันไปมองเธอหน้าแดง ในมือของเธอถือก้ามปูอยู่ มัลฟอยลอบยิ้ม

*ค่ะ อะ อร่อยมากเลยค่ะ* เธอตอบหน้าแดงก่อนจะวางก้ามปูลงกับจาน

*พวกลูกสบายดีกันรึเปล่า เป็นยังไงบ้าง* นาซิสซาร์ถามออกมา มัลฟอยพยักหน้า

*ก็ดีครับ พึ่งกลับมาจากเกาะต้องห้าม* มัลฟอยตอบ อลิสตาโต

*เกาะต้องห้ามเกาะที่มีนางเงือกน่ะเหรอค่ะ* อลิสถามตาโต

*ใช่ นางเงือกปีศาจร้ายในคราบสาวสวย* มัลฟอยตอบ อลิสยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

*เยี่ยมไปเลย อยากลองไปที่นั่นซักครั้งจัง* อลิสว่า

*ลูกสาวฉันอลิส เธอเรียนที่โบซ์บาตงน่ะจ่ะ เธอชอบอ่านหนังสือ* อะแมนด้าว่า

*เหรอค่ะ แล้วเธออ่านเกี่ยวกับอะไรบ้างล่ะ* เฮอร์ไมโอนี่ถามออกมา

*ฉันอ่านทุกอย่างค่ะ ตั้งแต่พืชสมุนไพรไปจนถึงพวกกวีนิพนธ์ของพวกมักเกิ้ล* อลิสตอบ เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้ายิ้ม

*กวีนิพนธ์ของใครเหรอ* เฮอร์ไมโอนี่ถาม

*วิลเลี่ยม เช็คสเปียร์ค่ะ* อลิสตอบ เฮอร์ไมโอนี่ตาโต

*จริงเหรอ ฉันก็อ่านเหมือนกัน* จากนั้นเฮอร์ไมโอนีก็คุยถูกคอกับอลิสไปแล้วเรียบร้อย

*โอ้ดีจัง เมียผมเจอหนอนหนังสือเหมือนกันแล้ว* มัลฟอยบ่นพลางเอามือเท้าคางมองทั้งสองคุยกัน


*ที่นี่สวยจังเลยนะ* เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้นมาขณะกำลังจัดของ ของเธอกับมัลฟอยให้เรียบร้อยอยู่ในห้อง

*อืม ก็ว่างั้น* มัลฟอยตอบพลางมองวิวด้านนอกผ่านทางหน้าต่าง

*ดีเหมือนกันเหมือนได้มาพักผ่อน ฉันนี่ยังปวดเมื่อยจากเกาะต้องห้ามไม่หาย* เธอยังคงพูดต่อ มัลฟอยหันมามองเธอ

*เกรนเจอร์ เมื่อไหร่เราจะมีเซกส์กัน* จู่ๆ มัลฟอยก็ถามขึ้น เฮอร์ไมโอนี่หันขวับมามองเขาทันที มัลฟอยส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้

*ถ้าเรามีเซกส์กันท่ามกลางแสงเหนือที่นี่ คิดดูสิเจ๋งขนาดไหน* มัลฟอยพูด เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า

*ทุเรศจริง ใครอยากจะมีเซกส์กับนาย* เธอว่า มัลฟอยฮึดฮัด

*เฮ้อ ตามใจ อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน* เขาว่าพลางเดินกระแทกกระทั้นออกจากห้องไป ทิ้งไว้แต่เฮอร์ไมโอนี่ที่ส่ายหน้าเอือมระอาอยู่

 

 

     เฮอร์ไมโอนี่กำลังนั่งคิดเรื่องที่มัลฟอยพูด พวกเขาก็แต่งงานกันได้ 3 เดือนกว่าๆแล้ว แต่ยังไม่เคยมีอะไรกันสักครั้งเลย มันจำเป็นรึเปล่านะ เซกส์น่ะ เธอควรจะทำยังไง มัลฟอยคือศัตรูอันดับหนึ่งของเธอที่ฮอกวอร์ต อยู่ดีๆก็ได้มาแต่งงานกับเขา  คิดแล้วก็ปวดหัว

*ตื่นเช้าจังนะคะ* อลิสที่เดินลงมาพอดีเอ่ยถามขึ้น

*อ่อ คือฉันนอนไม่ค่อยหลับน่ะ* เฮอร์ไมโอนี่บอก

*มีเรื่องที่ไม่สบายใจรึเปล่าคะ* อลิสถาม เฮอร์ไมโอนี่เงียบไป

*ฉันถามอะไรหน่อยสิอลิส เซกส์เนี่ยมันจำเป็นไหม* เฮอร์ไมโอนี่ถามออกมา

อลิสหันมามองเธอตกใจ

*อืม เท่าที่ฉันลองอ่านหนังสือมา ฉันว่ามันก็จำเป็นนะคะ มันเป็นเรื่องพื้นฐานของชีวิตคู่อยู่แล้ว* อลิสตอบ เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าคิดตาม

*ถ้าสามีภรรยาไม่มีเซกส์กัน ชีวิตคู่คงจะจืดน่าดูนะคะ ฉันว่า แล้วคุณเกรนเจอร์ถามทำไมเหรอคะ หรือว่า* อลิสตาโตตกใจจะอ้าปากพูด เฮอร์ไมโอนี่รีบปิดปากเธอไว้

*อย่าเสียงดังสิอลิส* เฮอร์ไมโอนี่ปรามอลิสพยักหน้า เฮอร์ไมโอนี่เอามือออก เธอถอนหายใจ

*ไม่ได้นะคะ แต่งงานกันแล้วยังไม่มีอะไรกัน มันเป็นไปไม่ได้* อลิสพูดพลางส่ายหัวไปด้วย เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่

*มันเป็นไปแล้ว และฉันก็ไม่อยากมีอะไรกับเขาด้วย เราถูกจับคลุมถุงชน ไม่ได้รักกันซักหน่อย* เฮอร์ไมโอนี่พูด

*เหรอคะ แต่ทำไมฉันมองตาคุณมัลฟอยแล้วฉันไม่เห็นรู้สึกแบบนั้นเลยล่ะ* อลิสพูด เฮอร์ไมโอนี่เลิกคิ้วสงสัย

*ยังไงเหรอ ฉันไม่เข้าใจ* เธอถาม อลิสหันมาส่งยิ้ม

*สายตาที่คุณมัลฟอยมองคุณเกรนเจอร์ มันเหมือนกำลังบอกรักไงคะ ถึงฉันจะเป็นคนนอกแต่ฉันก็รู้สึกได้เลยล่ะ ก็สายตาเขามันฟ้องขนาดนั้น* อลิสพูด เฮอร์ไมโอนี่อ้าปากค้าง สายตาของมัลฟอยน่ะเหรอ แต่ก็นะ เธอเคยคิดว่าเวลาที่เขามองเธอมันเหมือนกับเขากำลังบอกรักเธออยู่ ดวงตาสีฟ้าของเขาเวลาที่มองมาทำเอาหัวใจเธอเต้นแปลกๆ

    ในตอนกลางคืนมัลฟอยกำลังยืนพิงริมหน้าต่างอยู่ ดวงตาสีฟ้าของเขาจับจ้องไปที่แสงเหนือสีเขียวมรกต มีสีฟ้าแซมบ้างเป็นบางช่วง สวยงามเหมือนกับกาแล๊คซี่ เฮอร์ไมโอนี่เปิดประตูเข้ามาก

*เอ่อ นายทำอะไรอยู่เหรอ* เฮอร์ไมโอนี่ถามออกมาน้ำเสียงตะกุกตะกัก

*ถามแปลกๆ ก็ยืนไงเกรนเจอร์* มัลฟอยตอบกวนๆ เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้า

*อ่อ ใช่ๆ ยืนจริงๆด้วย* เธอว่า รู้สึกประหม่าตัวเองยังไงไม่รู้ ตั้งแต่คุยเรื่องเซกส์กับอลิสเธอก็เอาแต่คิดเรื่องนี้ทั้งวัน

*เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอ* มัลฟอยถามออกมาพลางเดินเข้ามาหาเธอ เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้

ตึก ตึก ตึก

     เสียงหัวใจของเฮอร์ไมโอนี่เต้นแรงโครมคราม เธอจ้องเข้าไปในดวงตาสีฟ้าของเขา มันสวยซะจนละสายตาไม่ได้

*เฮ้ ถามไม่ได้ยินเหรอ* มัลฟอยตะคอกเธอพลางทำหน้าไม่พอใจ

*อะ เอ้อ ได้ยินๆ ฉันสบายดี* เฮอร์ไมโอนี่ปฏิเสธก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป ทิ้งไว้แต่มัลฟอยที่ยืนงง

     เมื่ออาบน้ำเสร็จ เธอเดินออกมาก็เห็นมัลฟอยกำลังนอนหลับอยู่บนเตียง เฮอร์ไมโอนี่มองเขาก่อนจะถอนหายใจ ล้มตัวลงนอนข้างเขา เขาหันหลังให้เธอ แผ่นหลังของเขากว้างน่าซบเป็นที่สุด กลิ่นหอมจากตัวของเขาทำเอาใจเธอสั่น เฮอร์ไมโอนี่นึกถึงคำพูดของอลิส

สายตาที่คุณมัลฟอยมองคุณเกรนเจอร์ มันเหมือนกำลังบอกรักไงคะ ถึงฉันจะเป็นคนนอกแต่ฉันก็รู้สึกได้เลยล่ะ ก็สายตาเขามันฟ้องขนาดนั้น

เฮอร์ไมโอนี่สูดอากาศหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะค่อยๆขยับร่างกายเข้าไปใกล้ๆเขา แล้วก็

หมับ

     เธอสวมกอดเขาจากทางด้านหลังเธอเอาหน้าซบไปกับแผ่นหลังของเขาซึมซับความอบอุ่นเอาไว้ ถึงเธอจะรู้สึกแปลกๆที่ทำแบบนี้ก็เถอะ แต่ทำไมเธอถึงชอบมันล่ะ

*แต๊ะอั๋งฉันรึไงเกรนเจอร์* มัลฟอยที่ยังไม่หลับดีถามขึ้นมา เขายังไม่ได้หันมาหาเธอ

*เปล่าซะหน่อย* เธอปฏิเสธแต่กลับกอดเขาแน่นกว่าเดิม

*กอดแน่นขนาดนี้ยังปฏิเสธอีก* มัลฟอยว่าก่อนจะพลิกตัวหันมาหาเธอ ดวงตาสีฟ้าจ้องมาที่ดวงตาสีน้ำตาลของเธอ ก่อนที่จะค่อยๆขยับใบหน้าเข้าใกล้เธอ จนริมฝีปากของทั้งสองแตะกัน มัลฟอยจูบเธออย่างดูดดื่ม จูบชวนฝัน

*นอนได้แล้วล่ะเกรนเจอร์ ฉันรู้ว่าเธอยังไม่พร้อม* มัลฟอยพูดพลางหลับตา

*แล้วถ้าเกิดว่าฉัน พร้อมแล้วล่ะ*

พรวด

มัลฟอยลุดพรวดขึ้นทันทีมองเฮอร์ไมโอนี่ด้วยดวงตาที่เปล่งประกายกว่าเดิม เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดง

*เธอพูดจริงรึเปล่าเกรนเจอร์* มัลฟอยถามตาโต เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าช้าๆ มัลฟอยยิ้มดีใจก่อนจะก้มหน้าลงจูบเธอทันที

เฮอร์ไมโอนี่จมอยู่ภายใต้กระแสสวาท เธอครางในลำคอพึงพอใจ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมัลฟอยดึงเสื้อของเธอออกไปทั้งตัวแล้วกองไว้บนพื้น ก่อนที่จะบีบเคล้นทรวงอกของเธอ เฮอร์ไมโอนี่คราง มัลฟอยถอนจูบก่อนจะเปลี่ยนไปจูบที่เนินอกแทน

*มะ มัลฟอย* เธอครางชื่อเขาก่อนจะสะดุ้งเมื่อริมฝีปากของเขากำลังครอบครองในส่วนที่ไม่สมควร นั่นคือยอดทรวงอกของเธอ เขาทั้งดูดทั้งจูบทั้งสองข้าง ทำให้ร่างกายของเธอบิดเร้าสะเทิ้นสะท้านด้วยความสุขล้ำเหนือการควบคุม กระทั่งรืมฝีปากของเขาวนกลับมาที่ปากของเธออีกครั้ง เฮอร์ไมโอนี่ยกมือขึ้นโอบลำคอไว้ไม่รู้ตัว

*หืม ว่าไง* มัลฟอยว่าแต่ริมฝีปากของเขายังไม่หยุดจูบเธอ เฮอร์ไมโอนี่สะดุ้งเมื่อปลายนิ้วเรียวของเขาเลื่อนไปถอดกางเกงตัวเล็กจิ๋วของเธอออกได้อย่าง่ายดายก่อนจะลูดมันออกจากขาเรียวงามชั้นในตัวน้อยก็ถูกเอาออกไปด้วยเช่นกัน

*อ่ะ มัลฟอย* เธอสะดุ้งอีกครั้งเมื่อนิ้วของเขาลูบไล้ไปที่จุดใจกลางของเธอเขาลูบขึ้นลูบลง เฮอร์ไมโอนี่บิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน

*ฉะ ฉันจะไม่ไหวแล้ว* เฮอร์ไมโอนี่คราง มัลฟอยได้ยินเขาจังหวะนิ้วให้เร็วขึ้น เฮอร์ไมโอนี่ส่งเสียงครางเป็นระยะๆ  มัลฟอยพึงพอใจ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรไปมมากกว่านี้

ปึง

นาซิสซาร์ก็เปิดประตูพรวดเข้ามา มัลฟอยตกใจเอาผ้าห่มมาคลุมตัวของเฮอร์ไมโอนี่ไว้

*แม่เข้ามาทำไม* มัลฟอยตะโกนถาม นาซิสซาร์ยิ้มก่อนจะตอบ

*เอ่อ คือว่าอะแมนด้าให้แม่มาบอกลูกว่า พรุ่งนี้เราจะไปปิกนิกกัน* นาซิสซาร์ยิ้มหันมามองเฮอร์ไมโอนี่ที่แทบจะมุดหัวเข้าไปในผ้าห่ม

*โธ่ แล้วทำไมไม่เคาะประตูครับ* มัลฟอยถามอย่างหัวเสีย

*แม่ขอโทษ แม่เอ่อ แม่ลืมน่ะ* นาซิสซาร์ตอบ

*แล้วแม่มีอะไรอีกไหม* เขาถาม

*ไม่มีแล้วจ่ะ ราตรีสวัสดิ์* นาซิสซาร์ตอบก่อนจะรีบเดินออกไปโดยไม่ลืมปิดประตู

*โทษที แม่ฉันเป็นแบบนี้เสมอแหล่ะ* มัลฟอยหันมาบอกเฮอร์ไมโอนี่ เธอพยักหน้า

*แล้วเธอจะต่อไหม* มัลฟอยถามเฮอร์ไมโอนี่หน้าแดง หัวใจเต้นแรง

*คะ คือว่าฉัน* เธอจะตอบเขามัลฟอยก็พูดดักขึ้นมาก่อน

*ไม่เป็นไร ไว้วันหลังเราค่อยทำก็ได้* เขาว่าก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างเธอ แล้วเอามือสวมกอดเธอไว้

*มัลฟอย ฉันจะใสเสื้อผ้า* เฮอร์ไมโอนี่พูดพลางจะดึงมือเขาออก แต่มัลฟอยไม่ยอม

*ไม่ต้องใส่หรอก ปล่อยไว้แบบนี้แหล่ะดีแล้ว* เขาว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดง

*จะบ้าเหรอ ฉันจะใส่เสื้อผ้า* เธอว่าพลางผลักมือเขาออก

*ตามใจ* มัลฟอยว่า เฮอร์ไมโอนี่ผลักมือเขาออกก่อนจะพยายามใส่เสื้อผ้าโดยที่ตัวเองยังอยู่ในผ้าห่ม โดยมีมัลฟอยคอยมองและส่งสายตาเจ้าเล่หืมาให้เป็นระยะๆ

เมื่อใส่เสร็จเธอล้มตัวลงนอน มัลฟอยดึงเธอเข้ามากอดไว้

*คราวหน้าฉันต้องได้เธอแน่เกรนเจอร์* มัลฟอยกระซิบก่อนทีจะหลับตาลง เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม รู้สึกดีกับเรื่องที่ผ่านมาเมื่อกี้ถึงแม้ว่าขะถูกขัดจังหวะก็ตาม



"คราวหน้าฉันต้องได้เธอแน่เกรนเจอร์"

by มัลฟอย


ทักทายจ่ะ แถม 18+ เบาๆ 555555

เกือบไปแล้วนะเฮอร์ไมโอนี่ เดรโกนี่ก็หื่นไม่เบา


แสงเหนือที่อลาสก้า สวยมากจ้าาา



ขอบคุณทุกคนมาก คอมเม้นเป็นกำลังใจด้วยน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #207 Nas (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 00:08

    แ....................... ม่

    #207
    0
  2. #201 เจ้าเกิ้ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 22:52

    โห่วววคุณแม่!!!!

    #201
    0
  3. #189 Aum110440 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 15:31

    โธ่!!!!ขุ่นแม่!!!อดได้หลานแล้วมั้งงง 555+
    #189
    0
  4. #181 isabella♡ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 11:33
    โอ้ยยย ขุ่นแม่5566
    #181
    0
  5. #150 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:03
    แม่ เข้ามาทำไมนะ 555
    #150
    0
  6. #33 bb527 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 08:12
    ขุ่นแม่!!!!!!ผิดเวลานะคะ
    #33
    1
    • #33-1 18092539(จากตอนที่ 17)
      13 เมษายน 2559 / 14:11
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ่ะ ตอนใหม่อัพแล้วน้าาา
      #33-1
  7. #32 NAMADA-SAN (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 08:09
    เลือดกำเดานี่พุ่งปรี๊ดดดด555 ฟินมากๆค่ะตอนนี้=////= ยังไงก็สู้ๆนะคะไรต์
    #32
    2
    • #32-1 18092539(จากตอนที่ 17)
      13 เมษายน 2559 / 14:11
      ขอบคุณมากจ้าา ตอนใหม่อัพแล้วน้าาา
      #32-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #31 JACKAPPLE (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 01:39
    โอ๊ยยย ขุ่นแม่คะ!!! ทำลายบรรยากาศมากค่ะ 55555 แต่แอบสะใจอีเดรนะ 5555555
    #31
    0