Fanfic Harry Potter (Dramione) : แกล้งแต่งไม่แกล้งรัก

ตอนที่ 14 : ผจญนางเงือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    10 ก.ย. 61

     เฮอร์ไมโอนี่กำลังนั่งเช็คแผนที่อยู่ อัมบริดจ์ก็เดินเข้ามาหา

*อรุณสวัสดิ์ยามเช้าคุณเกรนเจอร์* เธอทักทายยามเช้าพลางสูดอากาศเข้าเต็มปอด

*อรุณสวัสดิ์ค่ะ* เฮอร์ไมโอนี่ทักตอบก่อนจะหันไปสนใจแผนที่ต่อ

*เราน่าจะไปถึงเกาะตอนเย็นๆ เตรียมอุปกรณ์ไว้จับนางเงือกรึยังจ๊ะ* อัมบริดจ์ถามขึ้นมา เฮอร์ไมโอนี่เลิกคิ้วสงสัย

*จับนางเงือกเหรอคะ* เธอถาม อัมบริดจ์มองเธอก่อนจะยิ้ม

*ใช่ ท่านนายกไม่ได้บอกเธอเหรอ ว่านางเงือกเป็นพวกเดียวที่รู้ว่าศิลาชุบชีวิตอยู่ไหน และถ้าเราอยากได้ศิลา เราก็ต้องจับเงือกให้ได้* เธอพูดพลางส่งยิ้มแสยะมาให้

 

     เสียงเอะอะของใครบางคนดังขึ้น ทำเอามัลฟอยที่นอนอยู่ตื่นด้วยความโมโห เขาเปิดประตูห้องออกมา ก็พบว่าแฮรี่กับรอนเองก็ตื่นจากเสียงเอะอะนั่นเหมือนกัน ทั้งสามเดินมาที่เสาเรือก็เห็น เฮอร์ไมโอนี่กำลังโวยวายอัมบริดจ์อยู่

*คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ นางเงือกเป็นปีศาจที่อันตรายมาก* เธอโวยเดินตามอัมบริดจ์

*ทำไมจะไม่ได้ล่ะจ๊ะ มันเป็นหน้าที่ของฉัน* เธอตอบกวนประสาท

*คุณไม่เข้าใจ เราจะพาพวกเขาไปตาย* เฮอร์ไมโอนี่พูดออกมา เมื่ออัมบริดจ์ต้องการให้ลูกเรือบางส่วนลงน้ำเป็นเหยื่อล่อให้นางเงือก เธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมกับคนอื่นๆ

*การเสียสละของพวกเขาจะถูกจารึกไว้แน่นอน ฉันสัญญา* เธอพูดไปยิ้มไป นั่นยิ่งทำให้เฮอร์ไมโอนี่เดือด

*แต่พวกเขาไม่สมควรมาตาย* เฮอร์ไมโอนี่ยังคงพูดต่อ

*งั้นเธอก็ช่วยพวกเขาสิจ้ะ เอางี้ลงเรือไปกับพวกเขาด้วยสิ เธอจะได้ปกป้องพวกเขาได้* อัมบริดจ์พูดแสยะยิ้ม เฮอร์ไมโอนี่นิ่งไป เธอเองก็กลัวเหมือนกัน อัมบริดจ์มองเธอรอยยิ้มที่แสนจะน่ารังเกียจในความคิดของเธอ

*เห็นไหม ถ้างั้นก็หุบปากซะ แล้วทำตามที่ฉันสั่ง* เธอพูดอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง ทิ้งไว้แต่เฮอร์ไมโอนี่ที่อยากจะกระโดดถีบหน้าเธอเป็นที่สุด

*เฮ้ มีเรื่องอะไรกัน* แฮรี่ถามออกมา เมื่ออัมบริดจ์เดินเข้าไปในห้องแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ไม่ตอบเขา เธอเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปที่ใต้ท้องเรือ ทั้งสามรีบตามเธอไป

*ฉันเกลียดเธอ นังแก่หนังเหี่ยว ทุเรศที่สุด* เฮอร์ไมโอนี่สบถพลางเดินเตะทุกอย่างที่ขวางทางเธอก่อนจะนั่งลงที่ ถังเสบียง ใบหน้าสวยงอเพราะความโกรธ

*ยัยนั่นทำอะไรเธอ เกรนเจอร์* มัลฟอยที่เดินตามมาถามขึ้น

*อัมบริดจ์น่ะ เธอบ้าที่สุด เธอจะให้ลูกเรือบางส่วนไปเป็นเหยื่อล่อให้นางเงือก* เธอพูดออกมา

*เลวเป็นบ้า* รอนบ่นพลางทำสีหน้ารังเกียจสุดๆ

*ยัยนั่นตั้งตัวเองเป็นหัวหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน* มัลฟอยเองก็บ่นเช่นกัน

*ฉันเกลียดเธอที่สุด* เฮอร์ไมโอนี่สบถก่อนจะกำมือแน่น แววตามีแต่ความรังเกียจเมื่อต้องนึกถึงหน้าของอัมบริดจ์

 

    

 

     แสงตะวันใกล้จะลับขอบฟ้า ทุกคนบนเรือดูตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า เลยน่านน้ำทะเลไปหน่อย เกาะสีดำตั้งอยู่กลางทะเล ความมืดที่เริ่มเข้าปกคลุมยิ่งทำให้มันดูน่ากลัว น่าเกรงขาม อากาศที่หนาวลงอย่างรวดเร็วอย่างไม่ทราบสาเหตุอาจเป็นเสียงเตือนของ เกาะต้องห้าม

*เอาล่ะ เร็วๆหน่อย ฉันต้องการขึ้นฝั่งก่อนจะดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้านะ* อัมบริดจ์สั่งลูกเรือ ให้เตรียมเรือเล็ก เพื่อที่จะลงไปที่เกาะได้  ไม่นานเฮอร์ไมโอนี่ มัลฟอย แฮรี่ รอน อัมบริดจ์และมือปราบมารอีกหลายคนก็ขึ้นฝั่งจนได้ ตามมาด้วยลูกเรืออีกหลายสิบคนที่ตามมา แต่มีเรือเพียง 2 ลำเท่านั้นที่ยังลอยคออยู่นอกอ่าวไปนิด นั่นคือเหยื่อล่อนางเงือกของอัมบริดจ์นั่นเอง

*เตรียมตาข่าย จัดให้สวยๆเตรียมต้อนรับสาวงามกันหน่อย* อัมบริดจ์สั่ง ลูกเรือเอาตาข่ายยาวลงน้ำกางกั้นแนวอ่าวไว้ พวกเขาถือตาข่ายรอเวลา เฮอร์ไมโอนี่ลอบมองอัมบริดจ์ด้วยความหมันไส้

*ไม่มีใครคอยอยู่บนนั้นเลยเหรอ* แฮรี่ถามออกมา เมื่อเห็นว่าเรือทั้งสองลำไม่มีมือปราบมารอยู่เลยซักคน

     และแล้วดวงตะวันก็ลับขอบฟ้าไปมีแต่ความมืดเข้าครอบครองท้องฟ้า ดวงดาวน้อยใหญ่ส่องสกายอยู่

*สั่งให้พวกเขาเปิดไฟ* อัมบริดจ์หันไปสั่งมือปราบมารคนหนึ่ง เขาทำสัญญาณโบกมือไปมา ลูกเรือที่เป็นเหยื่อล่อเห็นพวกเขาก็พากันเสกคาถา ลูมอส แม็กซิมั่ม เพื่อเปิดไฟใช้เป็นแสงสว่าง

*ดูนู่นแสงสว่าง* รอนชี้ เฮอร์ไมโอนี่ มัลฟอย และแฮรี่รีบหันมาดู แสงสว่างจ้าอยู่รอบๆตัวเรือทั้ง 2 ลำ

*พวกเขาตายแน่ แสงสว่างจะล่อพวกมันมา* เฮอร์ไมโอนี่พูดออกมา

*อะไร ฉลามเหรอ* รอนถาม

*ร้ายกว่าฉลามซะอีกรอน พวกนางเงือกจะมาในครึ่งชั่วโมง* เธอตอบใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความกังวล

*ได้ยินมาว่า จุมพิตนางเงือกป้องกันการจมน้ำได้* แฮรี่พูด

*นางเงือกทุกตัวหน้าตาสวยหยดย้อยราวกับความฝัน แต่พอถึงฤดูผสมพันธุ์ พูดก็พูดเถอะ แม่ก็จะลากคนลงไปใต้น้ำปู้ยี่ปู้ยำแล้ว กิน* เฮอร์ไมโอนี่พูด ทั้งสามคนขนลุกในความน่ากลัวของเหล่าสาวงาม

 

     ครึ่งชั่วโมงผ่านไป คนบนเรือ ก็นั่งเงียบไม่พูดอะไรกัน แล้วก็มีบางอย่างเกิดขึ้น ผิวน้ำข้างเรือเกิดระลอกคลื่น หากมองดีๆจะเห็นบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวใต้น้ำทางซ้าย ทุกคนบนเรือหันไปมองทางซ้าย บางอย่างนั้นว่ายวนรอบเรือลูกเรือหันไปมองข้างหลัง ก็เห็นหญิงงามราวกับเทพธิดา เกาะขอบเรือยู่ ใบหน้าหวานสวย ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลมีเสน่ห์ เส้นผมสีน้ำตาลที่เปียกน้ำลูบไปกับลำตัว หน้าอกเต่งตึงที่ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดและที่สำคัญมีขาเป็นครีบสีเขียวมรกตกำลังแหวกว่ายอยู่ในน้ำ

     ทุกกคนบนเรือนิ่งตะลึงในความสวย ก่อนที่จะมีลูกเรือคนหนึ่งค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้นางเงือกสาว

*เจ้าชื่ออะไร* เงือกสาวถามขึ้นมาเธอยิ้มให้เขา

*ฉันชื่อ ฟอเรส* ลูกเรือคนนั้นตอบ นางเงือกยิ้มหวานก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้

นางเงือกอีกหลายตัวค่อยๆลอยขึ้นมาจากน้ำ ใบหน้าชวนฝันของพวกเธอทำเอาลูกเรือเคลิ้มไปตามๆกัน

*ข้าชอบชื่อเจ้านะ* เธอยิ้มให้เขาอีกครั้ง ลูกเรือคนนั้นเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เขาค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปหาเธอ และทำปากยื่นหวังจะจุมพิตนางเงือก

     แต่แล้ว ใบหน้าสวยราวเทพธิดาก็แปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่ชวนสยอง ฟันแหลมคนหลายซี่ และดวงตากลมโตสีดำขนาดใหญ่ ก่อนที่จะกัดเข้าที่คอของลูกเรือคนนั้น เลือดสาดกระจาย ลูกเรือคนอื่นๆตื่นตกใจก่อนจะเริ่มใช้ไม้กายสิทธ์ตอบโต้นางเงือก

     นางเงือกทุกตัวเริ่มเคลื่อนไหว เธอแหวกว่ายหลบคาถาจากลูกเรือที่เสกใส่เธอ ก่อนที่จะจู่โจมทันที เลือดที่เกิดจากการถูกจู่โจมกระเด็นไปทั่ว อย่างกับอยู่ในปาร์ตี้บุฟเฟต์เลือดยังไงยังงั้น

     แสงสว่างวาบอยู่ที่เรือทั้ง 2 ลำ เฮอร์ไมโอนี่รู้ทันทีว่าพวกเขาถูกโจมตี เธอกำไม้กายสิทธิ์แน่น พวกคนที่ยังอยู่พยายามพายเรือ 2 ลำเข้าหาฝั่ง หนีตาย นางเงือกก็ยังจู่โจมลูกเรืออย่างไม่ลดละ อัมบริดจ์ยิ้มพอใจ

*จับตาข่ายให้แน่น จับให้ได้ซักตัวนึง* อัมบริดจ์ตะโกน ลูกเรือที่จับตาข่ายอยู่เตรียมพร้อมรับในการจู่โจม เฮอร์ไมโอนี่เองก็เตรียมพร้อมเช่นเดียวกับ มัลฟอย แฮรี่และรอน

     เรือเข้าใกล้ฝั่ง พอเริ่มเข้าใกล้โขดหิน ลูกเรือทุกคนกระโดดลงว่ายน้ำเข้าฝั่งหนีตาย มือปราบมารพยายามเสกคาถาใส่นางเงือกที่จู่โจมลูกเรือ เหตุการณ์เริ่มชุลมุนเมื่อนางเงือกทยอยมาอีกเป็นร้อยตัว ยังมีลูกเรือบางส่วนที่ยังว่ายน้ำอยู่

     เฮอร์ไมโอนี่ตกใจเธอรีบวิ่งไปช่วยลูกเรือคนหนึ่งที่ ถูกนางเงือกกัดเข้าที่ไหล่แผลเหวอะหวะเลือดสีเข้มไหลไม่หยุด เธอถอดเสื้อกันหนาวมาซับเลือดที่ไหลไม่หยุดให้เขา

*สตูเปฟาย* เฮอร์ไมโอนี่เสกคาถาใส่ นางเงือกตัวหนึ่งที่กำลังจะกระโดดทำร้ายเธอ นางเงือกตัวนั้นกระเด็นไปไกล เฮอร์ไมโอนี่พยายามดึงลูกเรือคนนั้นขึ้นจากน้ำ

*สตูเปฟาย* มัลฟอยพยายามเสกคาถาใส่พวกนางเงือก เขามองหาแต่เฮอร์ไมโอนี่

*อะวาดา เคดาฟรา* แฮรี่เสกคำสาปพิฆาตใส่นางเงือกไม่ต่างกับรอน

*ขึ้นมาจากน้ำ เร็ว เอาชีวิตรอด* รอนตะโกน ลูกเรือรีบวิ่งขึ้นฝั่งอย่างไม่คิดชีวิต

*กลับลงไปในน้ำเดี๋ยวนี้ เราต้องจับให้ได้ซักตัว* อัมบริดจ์ตะโกน แต่ไม่มีใครฟังเธอเลยซักคน

     เฮอร์ไมโอนี่วิ่งไปช่วยลูกเรือที่ได้รับบาดเจ็บ นางเงือกตัวหนึ่งกำลังจะพุ่งเข้ามาทำร้ายเฮอร์ไมโอนี่ ที่ไม่ทันระวังตัวเธอมัวแต่ช่วยลูกเรืออยู่ นางเงือกตัวนั้นจับเข้าที่ขาของเฮอร์ไมโอนี่แล้วดึงลงไปในน้ำทันที เฮอร์ไมโอนี่สำลักน้ำที่ไม่ทันระวัง

     นางเงือกดึงเธอลงไป เธอพยายามกลั้นหายใจมือกำไม้กายสิทธิ์แน่น ก่อนที่จะชี้ไม้กายสิทธิ์ไปที่นางเงือกตนนั้นและ

*อินเซนดิโอ* น้ำเสียงเล็ดลอดไรฟันของเธอเสกคาถาจุดไฟ เปลวไฟสีแดงเพลิงพุ่งออกมาจากไม้กายสิทธิ์ นางเงือกตนนั้นรีบหนีไป เธอหันไม้กายสิทธิ์ไปทางที่นางเงือกตัวอื่นๆกำลังโจมตีลูกเรือกับมือปราบมารบนฝั่ง เปลวไฟก็พุ่งไปทันที นางเงือกตกใจในความร้อนรีบว่ายน้ำหนีไปทันที เฮอร์ไมโอนี่รู้สึกถึงอุณหภูมิของน้ำที่ค่อนข้างร้อนเพราะเปลวไฟจากไม้กายสิทธิ์รวมกับน้ำในทะเล

 

*เกรนเจอร์เธออยู่ไหน* มัลฟอยถามตะโกน หลังจากที่นางเงือกพากันหนีกลับไปหมดแล้ว ดวงตาสีฟ้ามองหาเธอ เขาเดินไปทั่วๆและร้องเรียกชื่อเธอ แฮรี่กับรอนก็ทำเช่นเดียวกัน

*คุณอัมบริดจ์ครับ เราจับได้ตัวนึง* มือปราบมารคนหนึ่งพูดขึ้นมาขณะลากหางของนางเงือกขึ้นมาบนพื้นทราย เมื่อขึ้นมาจากน้ำ หางของนางเงือกก็กลับกลายสภาพเป็นขาคน เธอส่งเสียงขู่

*เยี่ยมเลย เอาตัวไป ฉันจะต้องสอบถามอะไรซักหน่อย* อัมบริดจ์ยิ้มพลางมองใบหน้าสวยของนางเงือกและฟังเสียงขู่จากเธอ

*บ้าเอ้ย เกรนเจอร์* มัลฟอยเขามองหาเฮอร์ไมโอนี่ไม่เจอ หัวใจของเขาเริ่มรู้สึกกังวลและกลัวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไปไหน จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอรึเปล่า

*มัลฟอย* เหมือนเสียงเรียกจากสวรรค์ดังขึ้น ข้างหลังเขา เฮอร์ไมโอนี่อยู่ในสภาพตัวเปียกทั้งตัว มีคราบเลือดของลูกเรือที่เธอช่วยชีวิตติดอยู่ที่เสื้อผ้าที่สวมใส่

*เกรนเจอร์* มัลฟอยเรียก เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มให้เขาเมื่อเธอก้าวจะเดินเข้ามาหาเขา ร่างของเธอก็ทรุดลงแต่ก่อนที่จะถึงพื้น มัลฟอยก็พุ่งตัวเข้าไปรับตัวเธอไว้ก่อน

*เกรนเจอร์ทำใจดีๆไว้* มัลฟอยพูด เฮอร์ไมโอนี่มองเขาก่อนจะยิ้มแม้ดวงตาจะเริ่มพร่ามัว

*ดีใจที่นายปลอดภัย* เธอพูดประโยคสุดท้ายก่อนที่จะสลบไป มัลฟอยอุ้มเธอขึ้นมาก่อนจะเดินไปหาแฮรี่กับรอนที่วิ่งหาพวกเขา

 

 

"ดีใจที่นายปลอดภัย"

by เฮอร์ไมโอนี่



ทักทายกันตอนดึกๆจ้าาา

ตอนใหม่อัพแล้ว ตอนนี้อาจจะงงๆนิดนึง เหมือนเดิมไรต์ก็ปั่นงานอยู่5555555

อาจมีคำผิดน้า ออภัยด้วยไม่มีเวลาแก้ แล้วก็อยากจะขอบคุณที่ติดตามเข้ามาอ่าน 

คอมเม้นกันเยอะๆน้าา ฝันดีนะค้าาา จุ๊บๆ


CrPirates of the Caribbean: On Stranger Tides 

นางเงือกจากเรื่องนี้บอกเลยงานดีทุกคน ^^



แถมๆ รูปไม่เกี่ยวกับนิยาย555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #147 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:45
    ดุเดือดมากอะ
    #147
    0
  2. #26 NAMADA-SAN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 07:08
    โอ๊ยยย~~ ลุ้นมากมาย555 สู้ๆนะคะ^^
    #26
    1
    • #26-1 18092539(จากตอนที่ 14)
      10 เมษายน 2559 / 00:11
      ขอบคุณจ้า ตอนใหม่อัพแล้ว
      #26-1
  3. #25 JACKAPPLE (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 03:39
    เฮอร์มี่จะเปนไรมั้ยอ่ะ ลุ้นๆ รีบอัพนะคะ สู้ๆ
    #25
    1
    • #25-1 18092539(จากตอนที่ 14)
      10 เมษายน 2559 / 00:12
      ขอบคุณจ้า ตอนใหม่อัพแล้วน้าา
      #25-1