คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Black Flower] Bloody Flower

โดย RawiYa

ดอกไม้...ดอกไม้สีแดงสด ช่างเหมาะกับเจ้ามากจริงไหม เมแลนท์ (คาร์ซีxเมแลนท์)

ยอดวิวรวม

301

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


301

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ส.ค. 55 / 17:32 น.
นิยาย [Fic Black Flower] Bloody Flower [Fic Black Flower] Bloody Flower | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน(ทั้งด้านเนื้อหาและความ'สั้น')
ถ้าถามว่าจนป่านนี้ยังกล้าลงอีกเหรอ ขอบอกคำเดียวว่ากล้า!
 
อนึ่งเนื้อเรื่องอ้างอิงเนื้อหาถึงเล่ม1เท่านั้น
ขอบคุณที่อุตส่ากดเข้ามาค่ะ-/ \-

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ส.ค. 55 / 17:32


[Fic BF]  Bloody Flower
Paring :  คาซี  x เมแลนท์
Rate    : G

 

            เมแลนท์นั่งนิ่งมองท้องฟ้าใต้ต้นไม้พลางจินตนาการก้อนเมฆเป็นรูปร่างต่างๆตามแบบที่ตนเองเคยเล่นกับคาซี เพราะมีร่ามีธุระส่วนตัวที่ต้องจัดการกับออนน์สองคน จึงได้ปล่อยให้เขามานั่งรอคาซีฝึกญาณวิเศษเสร็จคนเดียว แม้เขาจะสงสัยเล็กน้อยว่าทำไมมีร่าถึงได้ต้องเน้นคำว่าส่วนตัวขนาดนั้น ขณะที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่นั้นก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างหล่นตุ้บลงบนหัว พร้อมกับเสียงหัวเราะสดใส

            ข้ามาแล้ว......เป็นคาซีนั่นเอง เขาพยักหน้ารับรู้อย่างดีใจ ก่อนจะเอามือไปคลำแล้วหยิบสิ่งที่ตกอยู่บนศีรษะ

            .............. เมแลนท์เอียงคอน้อยๆทอดตามองอย่างครุ่นคิด สิ่งที่อยู่ในมือนั้นมีรูปร่างเหมือนเถาวัลย์หลายๆเส้นที่ถูกนำมาพันเข้าด้วยกันเป็นวงกลมขนาดพอดีหัว มีดอกไม้ประดับอยู่ประปราย

            คาซีเห็นท่าทางแบบนั้นจึงเอามือเท้าเอวอธิบายด้วยท่าทางทรงภูมิ นี่คือมงกุฎดอกไม้ยังไงล่ะ

            มงกุฎ...ดอกไม้? เมแลนท์พูดทวนซ้ำ ส่วนคาซีก็พยักหน้า ทรุดตัวลงนั่งข้างๆแล้วฉวยมือเนียนละเอียดของเมแลนท์มาไล้กลีบดอกไม้ทีละกลีบ

            สวยมั้ยล่ะ.. รู้มั้ยข้าตั้งใจหาแต่ดอกไม้สีแดงโดยเฉพาะเลยนะ เพราะข้าคิดว่าสีแดงน่ะเหมาะกับเจ้าที่สุดเลย เขาพยักหน้าเห็นด้วย ถึงแม้ดอกไม้ที่ประดับบนเถาวัลย์... มงกุฏดอกไม้จะมีแต่สีแดง หากแต่ก็เป็นสีแดงที่ต่างกันออกไป ดูสวยมากๆ

            จากนั้นคาซีก็พาเขาไปที่ทะเลสาบ วางมงกุฎดอกไม้ลงบนหัวของเขาอีกครั้ง แล้วฉุดไปดูเงาสะท้อนบนผิวน้ำ พลางพูดอย่างภูมิอกภูมิใจว่า...

            เห็นมั้ยล่ะ สีแดงเหมาะกับเจ้าที่สุด

 

 

            หยาดเลือดสีแดงสาดกระเซ็นไปทั่วร่างของดอกไม้

            ทำไม... ดวงเนตรสีแดงคล้ำเบิกกว้าง พูดได้เพียงแค่นั้น...ร่างกายก็พลางหมดแรงทรุดลงไปดื้อๆพร้อมกับร่างของอีกฝ่าย แม้จะยังคงจับดาบแน่นเสียจนเล็บจิกฝ่ามือเป็นรอย ดาบ...ที่อาบไปด้วยเลือดของผู้ที่ตัวเองเคยสัญญาว่าจะปกป้อง!

            ทำไม..ถึงไม่หลบเขาพยายามเอ่ยถามคาซีด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ในตอนนั้น...ตอนที่เขาพุ่งดาบออกไปเพื่อที่จะปกป้องเหล่าใบไม้ที่อยู่ข้างหลัง ทั้งที่ฝีมืออย่างคาซีสามารถหลบดาบได้อย่างง่ายๆ ที่ฟันออกไปนั้นเพียงเพราะเขาแค่ต้องการถ่วงเวลาเล็กน้อยเท่านั้น หากแต่ร่างสูงกลับยืนนิ่งปล่อยให้ดาบแทรกผ่านผิวเนื้อเข้าไปอย่างหน้าตาเฉย

            ชายหนุ่มหัวเราะออกมา เมื่อเห็นสีหน้าของดอกไม้เมแลนท์ที่รักของข้าคิดว่าข้าไม่รู้หรืออย่างไรว่าสิ่งใดที่ทำให้เจ้าเจ็บปวดทรมานที่สุด มือใหญ่สีขาวซีดเปื้อนเลือดเอื้อมไปไล้ใบหน้างามเสียจนเปรอะเปื้อนไปหมด ก่อนจะแสยะยิ้มอย่างวิปราต

            ใช่แล้วล่ะ... นั่นก็คือการที่เจ้าฆ่าอย่างไรล่ะ การที่เจ้าเป็นต้นเหตุในการที่ทำให้คนที่เจ้ารักถูกฆ่าอย่างไรล่ะมือที่ละไล้ดวงหน้าของดอกไม้อย่างแผ่วเบาดูราวกับว่าจะอ่อนแอลง และสุดท้าย...ก็ร่วงหล่นลงไป

            ฉะนั้น...เจ้า..จะต้อง...มีชี..วิต ต่อไปคาซีพูดด้วยน้ำเสียงติดขัด ลมหายใจขาดออกเป็นห้วงๆ และเปลือกตาก็ค่อยๆปิดลงไป

.....ในตอนนั้นเมื่อเวลาผ่านไป แล้วข้ากลับมาย้อนคิด ทำไมกันนะ..ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะปิดลงไปชั่วนิรันดร์ เขากลับเห็นแววของความเจ็บปวดและขอโทษในดวงตาคู่นั้น.....

 

 

            ดอกไม้กำลังเหม่อลอย ใบไม้ที่เดินตามอยู่ข้างหลังต่างสังเกตเป็นเช่นนั้น หลังจากที่มีมือสังหารมาขวางทางที่จะหลบหนีไปยังดินแดนแกวนด์ และดอกไม้ได้ลงมือสังหารชายผู้นั้นแล้ว... ดอกไม้ก็มีอาการเหม่อลอยเช่นนี้เป็นต้นมา

            “...!...”เมแลนท์รู้สึกได้สติอีกครั้ง เมื่อมีใบไม้ตนหนึ่งมาบอกให้เขาไปชำระล้างร่างกายด้วยความเป็นห่วง เขาเดินทางไปที่ลำธารด้วยการนำทางของใบไม้ตนนั้น ดูเหมือนใบไม้ตนอื่นจะทำกิจกรรมส่วนตัวเสร็จแล้ว และกำลังทานอาหารกันอยู่

            เมแลนท์ชะงักงัน เมื่อเงาของตนเองสะท้อนบนผิวน้ำใส

.......ดอกไม้กำลังกรีดร้อง ใบไม้ทุกตนต่างรู้ดี แม้จะไร้ซึ่งเสียงหรือกิริยาท่าทางใดๆ แต่ใบไม้ก็สามารถรับรู้ได้

เสียงกรีดร้องยังคงก้องกังวาน แสนเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน ราวกับจะขาดใจ

 

สีแดง...สีแดง...

ทุกสิ่งทุกอย่างถูกอาบย้อมไปด้วยสีแดง

เลือดของคนคนนั้น...

เห็นมั้ยล่ะ สีแดงเหมาะกับเจ้าที่สุด

คำพูดของคนคนนั้นเมื่อวันวาน

บัดนี้ช่างแสนเจ็บปวด...

ราวถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทง

 

...สมใจเจ้าแล้วสินะ วอร์ คาซี แทนติส...

ผลงานอื่นๆ ของ RawiYa

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 15:11
    เห จบอย่างงี้เบย แต่ก็เป็นภาษาที่ดีน่ะ
    #2
    0
  2. วันที่ 6 กันยายน 2555 / 20:49
    อ้าว ตกลงคาซีโดนเมแลนท์ฆ่างั้นเรอะ!?//ยังไม่ได้อ่านเล่ม 2 = =???? ภาษาสวยใช้ได้ค่ะ เข้าถึงอารมณ์ได้ดี(มั้ง) แต่สั้นไปหน่อย........//เรื่องมากเหลือเกินนะเรา - -b
    #1
    0