Fic. my. hero academia. (aizawa) ฮาเร็มรัก ของนายขี้เซา

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 บอกรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    29 ต.ค. 62

แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาภายในห้องไป

กระทบเข้ากับเปลือกตาของชายผมทอง ทำให้

เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วค่อยๆลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับอาการมึนๆ เขาค่อยๆมองไปรอบๆห้อง.......


"นี่มัน..........อะไรกัน"


ฮาคามาตะมองดูรอบๆห้องก็ได้พบกับ สภาพห้องที่เละเทะไม่เป็นท่า....มีทั้งเศษเสื้อผ้ากระจัดกระจายปนกันไปหมดจนไม่รู้ว่าของใครเป็นของใคร...เขาได้มองไปด้านข้าง....ทันใดนั้นเขาก็ได้เห็น...รุ่นน้องที่นอนอยู่ใกล้ด้วยสภาพ....เปลือยกาย..และมีนํ้าขุ่นๆไหลออกมา............


"นี่เราทำ....อะไรลงไปเนี่ย....หรือ..หรือว่า"เมื่อฮาคามาตะได้เห็นสภาพรุ่นน้องเช่นนั้นเขาจึงรู้สึกผิดมากและพยายามนึกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวัน


".อือ..รุ่น...รุ่นพี่...พอเถอะครับ..ผมขอร้อง..คุณเป็นอะไรไป...รุ่นพี่..ผมเจ็บ..อือ"ไอซาวะได้ส่งเสียงละเมอขึ้นมา


"นี่อย่าบอก...นะว่าเป็นเพราะเข็มนั่น..โถ่วเว้ย....โช..โชตะฉันขอโทษ"ฮาคามาตะที่นึกเรื่องออกก็รู้สึกผิดมากเข้าไปอีก. เขาขยับตัวเข้าไปหาร่างของไอซาวะที่นอนอยู่เพื่อกระซิบขอโทษ


"ระ..รุ่น..รุ่นพี่..ไม่เป็นไร.มัน..ไม่.ใช่.ความ.ผิด.ของคุณ.."ไอซาวะเมื่อได้ยินเสียงของฮาคามาตะลืมตาขึ้นมามองเขาแล้วบอกว่าไม่เป็นไร


"โช...โชตะ.."ฮาคามาตะที่ได้ยินเสียงของไอซาวะก็รีบจับเขาเข้ามากอดให้แน่นๆทันที


"ผมรู้...ผมไม่..ว่า..คุณหรอก...รุ่น..พี่....แต่ผมเจ็บ"


"โชตะ.///ฉันขอโทษ...ขอโทษที่ทำแบบนั้นกับนาย..."เขารู้สึกผิดเพราะว่าเขาไม่สามารถควบคุมสติได้เลย 


"..ไม่เป็นหรอก...แต่...แต่ตอนนี้ผมรู้สึกง่วง....ผมขอนอนต่อ..ได้ไหม.....รุ่นพี่"


"ดะ...ได้..หลับให้สบายนะคนดี...เดี๋ยวฉันจะดูแลนายเอง...โชตะ........."เสียงทุ้มกล่อมสติของไอซาวะให้ดับวูบ ภายใต้อ้อมกอดของฮาคามาตะ


(ฉันรักนายนะ.......โชตะรักที่สุด)

___________________________

____________________________________________

.

.

.

.

.

.เวลา 17.56 น.


"อือ..อือ..รุ่นพี่..รุ่นพี่ครับ"ไอซาวะตื่นขึ้นมาก็เรียกหาแต่ฮาคามาตะ

.

.

"โชตะ.....ตื่นแล้วหรอ"ทันทีที่ฮาคามาตะได้ยินเสียงของไอซาวะเขาก็รีบลุกจากโชฟามาทันที

.

"อือ....ผมหิวข้าว~~"


"หิว...หิวข้าวหรอ..ได้เดี๋ยวพี่ไปหาให้..รอซักครู่น่ะ..."ฮาคามาตะเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รีบวิ่งออกไปเพื่อหาข้าวมาให้ไอซาวะทานเพราะเขาไม่ได้ทานข้าวตั้งสองเวลา

.

.

.8 นาทีผ่านไป


"นี่...มาแล้วครับ..โชตะ..ราเมงซุปมิโสะมาแล้ว..ครับ"ฮาคามาตะเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับราเมง1ชาม

.

"ขอบคุณครับ...จะทานแล้วนะครับ"


"อา..เดี๋ยว...เดี๋ยวพี่ป้อน..."ฮาคามาตะแย่งตะเกียบจากไอซาวะมา


"เออ......ก็ได้ครับ"


"อ้า......."ฮาคามาตะคีบเส้นราเมงใส่ช้อนพร้อมตักนํ้าซุป...ขึ้นมาเป่าแล้ว..ป้อนใส่ปากให้ไอซาวะ

.

.



_________________________________________

.ทุกๆวันของการฝึกงานไอซาวะได้ฝึกฝนตนเอง ออกกำลังกาย เดินตรวจตราภายในเมืองในทุกๆวัน

.


.

.

.

วันสุดท้ายของการฝึกงาน


"ขอตัวก่อนนะ....ครับ"


"แล้วเจอกัน..ที่โรงเรียนน่ะ..โชตะ"


"อืม.......ไว้มาใหม่น่ะ" 

ไอซาวะขอตัวลาและขอบคุณ..รุ่นพี่ฮาคามาตะและทุกๆคนในที่ทำงาน วันจันทร์หน้าเป็นวันเปิดเทอมที่2เขาต้องเตรียมตัวเข้าสู่ช่วงสอบใบอนุญาติประกอบอาชีพฮีโร่  แต่ก่อนหน้านั้น


.

"นี่ไอซาวะคุง  วันนี้เรามาฉลองวันฝึกงานวันสุดท้ายกันน่ะ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง. มาที่ร้านxxxนะทุกคนรออยู่"โทชิโนริโทรหาไอซาวะให้ไปเลี้ยงฉลองกันกับทุกคน ไอซาวะรีบไปในทันที

.

.

.

.

 @ร้านxxx


"โย่ว.....ไอซาวะคุงทางนี้"โทชิโนริที่เห็นไอซาวะเดินเข้าในร้านก็รีบโบกมือเรียกทันที


".  งั่ดทั้งงั่ดทั้งงั่ด โชตะะะ!!!มาฉลองกันเถอะะะ!!!!"ยามาดะที่ร้องคาราโอเกะอยู่ได้เรียกไอซาวะด้วยเสียงที่ดังจนคนรำคาญ


"อย่าตะโกนดิ......ไอ้บ้า"ไอซาวะตะโกนด่ายามาดะ


"ยามาดะคุง....เบาๆหน่อย"โทชิโนริพยายามห้ามยามาดะ


"ส่งเสียงน่ารำคาญ ร้องเพลงก็ร้องไปสิ"เนมุริด่าใส่ยามาดะ



"อ๋อ.....ขอโทษ...ลืมตัว"


"นี่......ไอซาวะคุง.....ผมสั่งไว้ให้เยอะเลยมากินกัน"


"อ่อ....ครับ...ขอบคุณมากครับ///"

.

.

.

_________________________________________

หลังงานฉลอง


"ฉันไปก่อนน่ะ บาย"เนมุริขอตัวลาเพื่อกลับบ้าน


"โย่ว ฉันกลับบ้านล่ะเด้อ บายบาย กูดไนท์"ยามาดะขอตัวลาอีกคน

.

.

"งั้นไอซาวะคุง เดี๋ยวผมเดินไปส่งนะ"โทชิโนริอาสาขอเดินไปส่งไอซาวะ


"อ๋อ....ก็ได้ครับ///"

.

.

.

 ระหว่างทางเดินกลับบ้าน


"ไอซาวะ....คุง..วันนี้พระจันทร์สวยจังเลยน่ะ ว่าไหม"


"อือ...สวยมากเลยครับ"

.

.

"เออ..ไอซาวะคุง......น่ารักจังเลยนะครับ"


"เอ๋.........งั้นหรอครับ"ไอซาวะถึงกับเขินหน้าแดง

.

._________________________________________

@สำนักงานฮีโร่อันดับ3


"เฮ!!...ฮาคามาตะจะไปไหนหรอลูก ถือตุ๊กตาแมวไปทำไม"สึนากุเอ่ยถามลูกชายว่าจะไปที่ไหน.


"อ๋อ.......เดี๋ยวผมมา..ขอตัวก่อนนะครับพ่อ"ฮาคามาตะวิ่งออกจากสำนักงานด้วยท่าทางรีบๆพร้อมถือตุ๊กตาแมวตัวโตไปด้วย


(.โชตะคุง..ต้องชอบแน่ๆ...)


_________________________________________

__________________________________________

.ตัดมาที่ทางไอซาวะ


"ไอซาวะคุง...ไปฝึกงานมา เป็นอย่างไรบ้าง"โทชิโนริทักถามไอซาวะ


"อ๋อ...ก็ดีน่ะครับ...พวกเขาใจดีมากๆเลย แล้วรุ่นพี่ล่ะ"ไอซาวะตอบกลับอย่างเรียบง่าย พร้อมส่งรอยยิ้มให้โทชิโนริ


"เออ....ของผมน่ะหรอครับ...อาจาร์ยเขาใจดีสุดๆไปเลยผมมีความสุขมากๆเลย"


"งั้นหรอ....ครับ. 555+"

.

.

.

"ผมน่ะ...ชอบเวลาไอซาวะคุงยิ้มแล้วก็หัวเราะมากๆเลย ไอซาวะคุง?"



"มีอะไร......หรอครับ"



"ไอซาวะคุง.....คบกับผมได้ไหม"



"อืมม.....แต่ว่า///"ไอซาวะถึงกับเขินเมื่อโดนโทชิโนริบอกรัก

.

.

.


"คบกับผมเถอะน่ะ...ไอซาวะคุง..ผมชอบไอซาวะคุงมากเลย...ตั้งแต่แรกที่พบ"

.

.

.

"ได้ครับ..ผมตกลงคบกับรุ่นพี่"

.

"ไอซาวะคุง...."โทชิโนริเมื่อได้ยินคำนั้นก็รีบคว้าตัวไอซาวะเข้ามาเพื่อจุมพิตปากต่อปากของไอซาวะทันที

.

.

.

..

"เฮ..โช!!!"ฮาคามาตะที่วิ่งเข้ามาเห็นขณะไอซาวะที่กำลังจูบกับโทชิโนริและบอกรักกันอยู่....เขาถึงกับยืนอึ้ง......ขยับตัวไม่ได้

.

.นี่มันอะไรกัน !!!!!!!


(ทำ....ทำไมกัน...... โถ่วเว้ย .ช้ากว่าหมอนั่นก้าวหนึ่งอีกแล้ว....ทำไมกัน)"ฮาคามาตะทนเห็นสองคนนั้นไม่ไหวเลยโยนตุ๊กตา ทิ้งแล้ววิ่งออกไปจากตรงนั้นอย่างเสียใจที่เขามาบอกรักไอซาวะช้าไป

เขาเสียใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน..........

.

.

ตัดมาทางไอซาวะ


"ขอบคุณไอซาวะคุง.....ขอบคุณที่ให้โอกาสผมได้ดูแลคุณ"ไม่แน่ใจว่าจะเอ่ยความรู้สึกนี้ออกมาได้อย่างไร ทำได้แค่ขอบคุณเท่านั้น ทั้งที่จริงแล้วอยากจะบอกรักและปกป้องดูแลตลอดไป....


"ครับ.....รุ่นพี่"


_____________________________

____________________________________________

.

.

.

.

.

.

.

.

.

3 ปีต่อมา




หลังจากจบจากยูเอ ไอซาวะได้ไปทำงานในออฟฟิศที่สำนักงานของคุณสึนากุ ฮีโร่อันดับที่3

 และเป็นฮีโร่มืออาชีพหน้าใหม่ ในสำนักงานนี้อีกด้วย ตั้งแต่เขาคบกับโทชิโนริมาเขาก็มีความสุขทุกครั้งที่อยู่ด้วยแต่ถึงแม้ว่าช่วงนี้โทชิโนริจะมีงานเยอะก็จริง. 


@สำนักงาน


"เฮ!!!อิเรเชอร์ มานี่หน่อยเร็ว"สึนากุเรียกไอซาวะให้ไปหาเขา


"ครับ....มีอะไรหรอครับ"


"วันนี้ฉันไปเดินตรวจตราไม่ได้เพราะติดประชุมตอนนี้...เธอช่วยไปเดินตรวจตราด้วยน่ะ..."


"อ๋อ...ได้ครับ..."

.

.ครืด


"สวัสดีครับ....คุณพ่อ"ฮาคามาตะเปิดประตูเข้ามาในสำนักงานเขาพบคุณพ่อและรุ่นน้องที่เขาแอบรัก


"อ่าว ....ฮาคามาตะ..มาแล้วหรอไปเดินตรวจตรากับอิเรเชอร์ด้วยนะ"


"ครับ.......ไปกันเถอะ"ฮาคามาตะตอบรับคำสั่งแล้วเดินนำหน้าไอซาวะออกไป

.

"ครับ"


__________________________________________

ระหว่างเดินตรวจตรา


"เออ..รุ่น....เออ..เบสส์จี...นิส..ครับ"ไอซาวะทักทายฮาคามาตะ


"เรียกรุ่นพี่...เหมือนเดิมก็ได้"


"เออ.....ครับรุ่นพี่..คือ..เรื่องที่ผม..คบกับรุ่นพี่โทชิโนริคุณคงรู้แล้วสินะครับ"


"อ่า..ฉันรู้นานแล้วล่ะ..แต่ฉันก็จะไม่ยอมแพ้

หรอกน่ะ...เพราะว่าใจฉันมันมีให้นายคนเดียวเท่านั้น......ฉันรักนายไปแล้ว"ฮาคามาตะหันมา

บอกกับไอซาวะด้วยนํ้าเสียงที่จริงจัง

.

.

"มี......มีแต่ผมงั้นหรอ....รุ่นพี่"


"ใช่....ก็ฉันรักนายไปแล้วจะให้ทำยังไงเล่า.."


" รุ่น..รุ่น....รุ่นพี่"

____________________________________________

หลังจากที่เดินตรวจตราเสร็จรุ่นพี่ก็กลับไปพักที่ห้องส่วนตัวส่วนไอซาวะก็เดินทางกลับบ้านไปพักผ่อนเพราะวันนี้เขาไม่ได้ไปลาดตะเวน


/ไอซาวะคุง วันนี้ผมไปหาที่บ้านนะ. พอมีเวลาเจอกันไหม/โทชิโนริส่งข้อความมาหาไอซาวะ


/ตอนนี้ผมอยู่ที่บ้านน่ะครับ หวังว่าจะไม่เบี้ยวน่ะครับ/

.

.

.

1 ชั่วโมงผ่านไป


"นี่ไอซาวะคุงผมซื้อขนมมาฝาก"


"ทีหลังไม่ต้องซื้อก็ได้ครับ ผมไม่ว่าอะไรหรอก"


"คิดถึงจังเลย"โทชิโนริกระซิบ ตั้งแต่คบกันมา3ปีก็ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงกันเลย


"คิดถึง....เหมือนกันครับ..วันนี้เป็นยังไง..บ้างเหนื่อยไหม"ไอซาวะถามคนตัวโตที่ยังกอดเขาแน่นอยู่


"ผมไม่ค่อยมีเวลาให้คุณเลย ขอโทษนะ"


"คุณก็แบ่งเวลาสิครับ..ตื่นให้เช้า"


"เเหะๆผมจะพยายามแบ่งเวลานะ อ้ะ!!ไอซาวะคุงช่วงนี้ก็ระวังหน่อยนะ ผมได้ข่าวว่ามีการรวมตัวแก๊งของพวกวิลเลิน  ไอซาวะคุงชอบทำงานกลางคืนด้วยยิ่งอันตราย ระวังตัวด้วยนะ"



"เออ...ไอซาวะคุง..วันเสาร์นี้ผมไม่ว่างเพราะต้องไปฮอกไกโดกับอาจาร์ย ผมคงไปเที่ยวคาเฟ่แมวด้วยไม่ได้ ผมต้องขอโทษด้วยนะ"ชายผมทองทำหน้าเศร้าๆ



"อีก...แล้วหรอ"ไอซาวะทำหน้าเจื่อน เพราะว่าเขาอยากจะไปเที่ยวกับโทชิโนริอีกแต่คงต้องเลื่อนอีกแล้ว


"อื้อ เอางานก่อนก็ได้ ส่วนเรื่องออกสื่อผมไม่ห้ามคุณหรอกนะครับ"เพราะช่วงหลังๆเห็นโทชิโนริทำงานออกสื่อทุกครั้ง เพราะดูเหมือนเขาจะชอบ

ส่วนไอซาวะตรงข้ามกันเลยเพราะเขาชอบทำงานอยู่เบื้องหลังมากกว่าจะมีชื่อเสียง


"พรุ่งนี้ผมต้องไป ฮอกไกโด ไอซาวะคุงอย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะ  ผมเป็นห่วง"


.

.

_______________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #7 Natnicharhor (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 22:53
    อยากให้คบกับเบสจินีสมากกว่าอะ...
    #7
    0
  2. #5 SM.paypay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:24
    ผมแนะนำให้เปลี่ยนชื่อเรื่องนะครับ จากรักใสใส ของนายขี้เซา เป็น รักฮาเร็มของนายขี้เซา
    เพราะมันไม่น่าจะใสตั้งแต่5ตอนแรกแล้วนะครับ -_-
    ปล. ผมล้อเล่นครับ
    #5
    0