Fic. my. hero academia. (aizawa) ฮาเร็มรัก ของนายขี้เซา

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 สามพี่เบิ้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 469
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    28 ต.ค. 62

 @ช่วงบ่าย


"เอาล่ะ นักเรียน วันนี้ครูมีข่าวจะมาแจ้ง "


(เฮ้ย อย่าบอกนะว่า สอบเก็บคะเเนะอีกแล้ว)นักเรียนในห้องต่างพากันคิดเรื่องสอบเก็บคะเเนะ


"ข่าวที่ครูจะมาบอกคือ อาทิตย์หน้าทางยูเอจะจัดงานกีฬาสำหรับนักเรียน"


"ห๊าาาาาา งานกีฬาหรอ"นักเรียนในห้องต่างพากันอึ้งเรื่องข่าวที่อาจาร์ยบอกมา


"เออ งานกีฬา มันไม่เร็วไปหน่อยหรอค่ะ"เนมุริยกมือถามอาจาร์ยเรื่องจัดงานกีฬา


"ก็ ทางเบื้องบน เค้าบอกมาน่ะ ก็ขอให้เตรียมตัวกันให้ดี  เอาล่ะเตรียมตัวกลับบ้านได้"


"งานกีฬา ยูเอหรอ"ไอซาวะพูดพึมพำอยู่คนเดียว

 

"อ๋อออ ลืมไป ไอซาวะคุง งานกีฬาของปี1ของปีนี้ เธอกล่าวคำปฎิญานน่ะจ๊ะ ไปเตรียมตัวด้วยล่ะ"อาจาร์ย์บอกเรื่องกล่าวคำปฏิญานกับไอซาวะ ก่อนเดินออกจากห้อง


"

กล่าวคำ ......ปะ..ฏิ..ญาน งั้นหรอ น่าเบื่อที่สุด"ไอซาวะบ่นเรื่องที่ครูให้เขากล่าวคำปฏิญาน

 


"โอ้ววว โชตะนายได้กล่าวคำปฎิญานด้วยล่ะ เจ๋งไปเลย"ยามาดะหันมายินดีกับเพื่ิอน

.

."อ่าาา. ฉันรู้แล้วน่า"

.

.

.

.

"เฮ้ย!!!!!! พวกนายมาทำอะไรที่หน้าห้องของพวกเราเนี่ย"อีดะเปิดประตูออกไปก็พบพวกเด็กห้องอื่นมายืนดักรออยู่หน้าห้องa


"นั้นน่ะสิ มาทำอะไรกันเต็มไปหมด"เพื่อนๆในห้องaต่างพากันไถ่ถามเด็กห้องอื่นว่ามาทำอะไรกัน


" ฉัน วลาด จากห้องb ฉันก็แค่ จะมาดูเฉยๆว่าเด็กห้องaเป็นอย่างไร ได้ข่าวว่ามีคนเก่งๆอยู่เยอะ จะได้เตรียมตัวขยํ้าพวกแกไง"จู่จู่ชายคนหนึ่งก็ได้ตะโกน. พูดประกาศศึกออกมา


"หมายถึง มาสังเกตการ์ณศัตรูสินะ"ริวคิวได้พูดขึ้นมา


"คงประมาณงั้นล่ะ เตรียมตัวไว้ให้ดีเหอะเจ้าพวกห้องa "ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาอีกที



ไอซาวะแม้เห็นดังนั้นแต่ก็ไม่สนใจและพยายามจะแหวกฝูงชนออกไป



"เฮ้ย!!!จะทำอะไรเนี่ย ไอซาวะ นายจะทำให้พวกเราโดนเบื่อขี้หน้ากันหมดนะ อย่าทำตัวไม่เป็นมิตรกับคนอื่นนักสิ"อีดะรีบพูดพยายามห้ามไอซาวะ


"พวกนายน่ะ ถ้าตั้งใจที่จะไปให้ถึงระดับท็อป แล้วทำไมต้องเก็บเรื่องพวกนี้มาใส่ใจด้วยล่ะ"ไอซาวะหันหน้ามาพูดกับอีดะและเพื่อน


"นั้นสิน่ะ"ริวคิวเห็นด้วยกับคำพูดของไอซาวะ


"พูดได้สุดยอดมาก โชตะ "ยามาดะก็เห็นด้วยกับคำพูดของไอซาวะ


"โอ้วววว ไอซาวะคุงพูดได้ดีมาก เลยจ๊ะ" เนมุริเห็นด้วยกับคำพูดของไอซาวะ และเอ่ยชมเขา


"เฮ้ย...ยามาดะ ริวคิว เนมุริ เอากับเขาด้วยหรอ"อีดะพยายามจะห้ามพวกเขา


"เฮ้ย!!!!!ไอ้ผมดำ หยุดเดี๋ยวนี้"ชายคนเดิมได้ตะโกนให้ไอซาวะหยุด 

.

.

"เฮ้ย!!!!! เอะอะ อะไรกันนักหนา"จู่จู่ก็มีชายผมสีแดงเดินมาทางนี้ พร้อมด้วยชายอีกสองคน


"เฮ้ย!!สามพี่เบิ้ม นี่หว่าาา"ทุกคนพากันตกใจเรื่องชายสามคนที่เดินมาทางนี้

.

.

.

"เอะอะ อะไรกันไอ้พวกปี1 ประกาศศึกอะไรกันห๊าา"ชายผมสีแดงได้ไถ่ถามพวกเรา

.

.

"เฮ้ย น่ารำคาญ"ไอซาวะที่เห็นดังนั้นจึงรีบจะเดินออกไปจากสามพี่เบิ้มโดยไม่สนคำเตือนของเพื่อนๆ

.

.

"เฮ้ย!!แกจะไปไหน"ชายผมสีแดงได้ตะโกนถามไอซาวะ


"ก็กลับบ้านไง จะอยู่รอให้ใครมาตัดริบบิ้นล่ะ"


"ห๊าาา พูดจาให้มันดีๆหน่อย ไอ้เด็กน้อย"


"เฮ้ยยย. ไอซาวะ / ..โชตะ!!"ยามาดะและเพื่อนๆพยายามห้ามไอซาวะ

.


.

"้เอ๋ ไอซาวะคุงหรอนั่นน่ะ"โทชิโนริวิ่งเข้ามาหาไอซาวะ 


"ว่าไงไอซาวะคุง. มีอะไรกันหรอ"


"อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกครับ"


"เฮ้ย แกรูัจักด้วยหรอ"ชายผมแดงหันมาถามโทชิโนริ


"อืม. .....เขาชื่อ ไอซาวะคุงน่ะ "โทชิโนริเอื้อมมือตบบ่าไอซาวะเบาๆ


"เชอะขี้เกียจเถียงกับไอ้เด็กนี่ ชั้นไปดีกว่า ไร้สาระ"ชายผมแดงเดินหลีกออกไป


" นายคือเด็กคนที่ใช้ผ้าจับกุมสินะ ดูเป็นเด็กไม่ค่อยมีมารยาทเลยน่ะ ก้าวร้าวด้วย"ชายอีกคนเดินเข้ามาทักไอซาวะ. และพูดเรื่องนิสัยเสียของไอซาวะ. แต่ไอซาวะก็ไม่ตอบกลับและทำหน้านิ่ง


"..........................."


"เฮ้ย  เป็นเด็กไม่มีมารยาทจริงๆด้วย ฉันจะจับมาดัดนิสัยชะให้เข็ดเลย.  แต่ก่อนจะดัดนิสัยขอตัดผมนายเล่นก่อนได้ไหม"ชายคนนั้นได้เดินเข้ามาใกล้ไอซาวะและขอตัดผมให้ไอซาวะ พร้อมกับหยิบกรรไกรออกมา และขยับหน้าเข้ามาใกล้ กับหน้าของไอซาวะ ทำให้ทั้งสองคนถึงกับใจเต้นและหน้าแดงขึ้นมา ทำให้โทชิโนริและยามาดะที่ยืนมองอยู่เข้ามาขัดจังหวะ


"อะแอ่ม!!!!รุ่นพี่"

"อะแอ่ม!!!!ฮาคามาตะ"


โทชิโนริและยามาดะทำเสียงไอขัดจังหวะของไอซาวะและฮาคามาตะ. ทำให้ฮาคามาตะต้องถอยหน้าออกมา ส่วนไอซาวะที่หน้าแดงและใจเต้นไม่หยุดก็ได้วิ่งหนีออกไปจากพวกรุ่นพี่


"เฮ้ยยย โชตะ!!!รอด้วย"


"ไอซาวะคุง!!!!"


(กลิ่นหอมมากเลยเจ้าเด็กคนนี้ ทำไมใจเราถึงเต้นไม่หยุดเลยนะ หรือ....ว่า......เรา..จะ...ชอบเจ้าเด็กนี่เข้าชะแล้ว)ฮาคามาตะที่ใจเต้นและหน้าแดงไม่หยุด ได้คิดอะไรออกมามากมาย

________________________

_______________________________________

ไอซาวะที่วิ่งออกมาจากอาคารและวิ่งเข้าไปในห้องนํ้า และล้างหน้าอย่างรวดเร็ว


"โถ้เว้ย. ไอ้รุ่นพี่บ้า อยู่ๆก็เอาหน้าเข้ามาใกล้ฉันแบบนี้  .......ชิ"เมื่อไอซาวะล้างหน้าเสร็จแล้วก็กำลังจะออกไปเปิดประตู  โครม!!!!!


จู่จู่ก็มีคนเปิดประตูออกมาโดยกระทันหันทำให้ทั้งสองคนชนกันและล้มลงไป ไอซาวะล้มลงไปนอนทับชายคนนั้นไว้


"เฮ้ยย. !!!!!!!ไอ้เด็ก. ////"ชายคนที่ไอซาวะนอนทับอยู่ก็คือ โทโดโรกิ เอ็นจิ รุ่นพี่ที่ทะเลาะกันไปเมื่อตะกี้


"เฮ้ย!!!!ขอโทษ"ไอซาวะเห็นดังนั้นจึงรีบลุกออก

แล้วขอโทษ และจะเปิดประตูออกไป แต่เขาก็โดนจับมือไว้โดย รุ่นพี่โทโดโรกิ เอนจิ


"เฮ้ยเดี๋ยว ชื่ออะไร"


". เออออ .....ไอซาวะ โชตะ"


"ฉัน โทโดโรกิ เอนจิ "เอนจิได้เเนะนำตัวให้ไอซาวะฟัง


"อ๋อครับ รุ่นพี่โทโดโรกิ"


"ให้เรียกฉันว่า เอนจิ"


"อ๋อ ครับรุ่นพี่เอนจิ ผม..ผม..ขอตัวก่อน"หลังจากที่เเนะนำตัวกับรุ่นพี่เสร็จไอซาวะจึงวิ่งออกจากห้องนํ้า ด้วยความเขินอาย


"ก็ไม่ได้เป็นเด็กกวนตีนนี่หว่า. แต่....แต่...น่ารักมากกว่า"เอนจิพูดไปยิ้มไป


_________________________________________

___________________________________________.


"เฮ้ย!!!!โชตะ"


"ไอซาวะคุง"


ยามาดะและโทชิโนริวิ่งออกตามหาไอซาวะรอบโรงเรียนแต่ก็ไม่เจอ เพราะไอซาวะได้หนีกลับบ้านไปก่อน ทำให้ทั้งสองคนต้องเดินกลับบ้านไปกันเอง

____________________________________

____________________________________

ตลอดทั้งคืน ไอซาวะนอนไม่ค่อยจะหลับเพราะเห็นแต่หน้าพวกรุ่นพี่และยามาดะลอยมาในหัวอยู่เสมอ


"โอ๊ยยย ทำไมต้องคิดถึงพวกเขาด้วยเนี่ย"


"ทั้งรุ่นพี่ยางิ ไอ้รุ่นพี่บ้า รุ่นพี่เอนจิ ยามาดะ ทำไมฉันต้องคิดถึงคนพวกนั้นด้วยน่ะ"

___________________________________

________________________________


@บ้านโทโดโรกิ

"นี่ เอนจิ เป็นอะไรของลูกนะ นั่งยิ้มอยู่ได้"คุณนายโทโดโรกิ สังเกตการว่าลูกชายของตนนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน


"ไม่มีอะไร หรอกครับคุณแม่////(ให้ตายสิทำไมตนนี้หัวเรามีแต่ภาพของเด็กนั้นเต็มไปหมด แถมมานั่งยิ้มเหมือนคนบ้า อีก)


_________________________________

/________________________________

    ตอนกลางคืน     ฮาคามาตะนอนกระสับกระส่าย

เค้านอนไม่หลับ เพราะใบหน้าของไอซาวะ โชตะ ยังคงลอยอยู่ตรงหน้า หลับตาลงทีไรก็เห็นแต่ภาพของไอซาวะ โชตะ


"เป็นบ้าอะไร....ของเราเนี่ย"ฮาคามาตะพึมพำ เขาไม่เคยเป็นอะไรแบบนี้มาก่อน  ฮาคามาตะพยายามสะลัดภาพของ รุ่นน้องจอมไร้มารยาทออกแล้วข่มตานอนในที่สุด///

_____________________________________

________________

โทชิโนริ นอนไม่หลับเพราะในหัวของเขามีแต่ของไอซาวะคุงของเขาลอยมาตลอด เขาจึงลุกขึ้นมา วาดรูปเล่น. แต่เขาดันไปวาดรูปของไอซาวะชะงั้น

เค้าวาดรูปไปตลอดทั้งคืน

"เฮ้ย........จะใช้ได้ไหมเนี่ย"


________________________________

..

..

..

@เช้าวันใหม่

ไอซาวะเดินมาโรงเรียนตามปกติ  เจอยามาดะทักทายตามปกติ .....แต่ทำไมวันนี้ยามาดะ มองเขาแปลก แถมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วย


"แกมองอะไรว่ะ"ไอซาวะถาม


"เปล่า!!!....ไม่มีอะไร"ยามาดะตอบเสียงสูง


"โชตะเมื่อวาน ทำไมรีบกลับจัง"ยามาดะถามเรื่องเมื่อวาน


"ฉันแค่......เหนื่อยนิดน้อย เลยรีบกลับ "ไอซาวะตอบ


"อ๋อ งั้นหรอ งั้นรีบเข้าห้องเรียนกันเถอะ"ยามาดะเอื้อมมือมาจับแขนไอซาวะแล้ววิ่งเข้าห้อง

.

.โทชิโนริที่ยืนแอบมองดูห่างๆ โดยไม่กล้าออกไปทักระหว่างที่ไอซาวะและยามาดะจับมือกันเข้าห้อง

.

.

ช่วงพักกลางวัน

 

ไอซาวะและยามาดะที่กำลังหาโต๊ะทานอาหารอยู่นั่น ก็มีคนๆหนึ่งเรียกหาไอซาวะ


"เฮ้ย!!!ไอ้เด็กเวร มานั่งกับฉันก็ได้"ชายคนนั่นเรียกให้ไอซาวะไปนั่งที่โต๊ะที่เขานั่งอยู่


"เออ รุ่นพี่เอนจิ"


"มานั่งเถอะหน่า จะยืนกินรึไง"


"ครั.....ครับ".ไอซาวะและยามาดะได้ไปนั่งโต๊ะเดียวกับรุ่นพี่คนหนึ่งซึ่งเขาก็คือ โทโดโรกิ เอนจิ


"เฮ้ย!!!!ของกินน้อยจัง เอาของฉันไปเพิ่มหน่อยก็ดี !!อ่ะ "เอนจิเมื่อเห็นของกินของไอซาวะน้อยจึงจะหยิบจะแบ่งให้


"เออ ไม่เป็นไรครับ ผมทานไม่เยอะหรอก "


" โชตะ เอานี่ไหม"ยามาดะขัดจังหวะไอซาวะและเอนจิ พร้อมกับหยิบเทมปุระให้ไอซาวะ


 "เฮ้ย เอนจิ กินเสร็จยังว่ะ "พวกพี่ๆปี3ต่างพากันเดินมาหารุ่นพี่เอนจิ  


"(เชอะ.....มาขัดจังหวะทำไมว่ะ)เออๆ ไปแล้ว "เอนจิลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินไปกับพวกเพื่อนๆ

.

.

 หลังจากที่เอนจิลุกไปได้ไม่นาน


"ไอซาวะคุง~~~ ขอนั่งด้วยคนนะ"โทชิโนริเดินเข้ามานั่งโต๊ะเดียวกับไอซาวะ




"กินน้อยจัง เอาของผมไปเพิ่มไหม ไอซาวะคุง"โทชิโนริแบ่งหมูทงคัตสึให้


"เอออ ขอบคุณครับ"


"กินเยอะๆน่ะไอซาวะคุง "


"ครับ///"นั่งกินข้าวไปคุยกันไปจนทำให้ไอซาวะเริ่มสนิทกับโทชิโนริมากขึ้น 

.

.

.

ตอนเย็นไอซาวะเดินกลับบ้านกับยามาดะตามปกติ

แต่มีรุ่นพี่โทชิโนริมาดักรอหน้าโรงเรียน


"ไอซาวะคุง~~ผมขอเดินกลับด้วยนะ"โทชิโนริยิ้มกว้างและพวกเขาก็เดินกลับบ้านไปด้วยกัน. และไม่นานไอซาวะต้องแยกทางกับยามาดะและโทชิโนริ

.

.

"งั้นแยกกันตรงนี้ นะครับ"ไอซาวะแยกตัวออกไปก่อนเพราะเขาจะแวะไปที่คาเฟ่แมว

.

.

ระหว่างทีไอซาวะจะเดินไปที่คาเฟ่แมว เขาก็โดนรถมอเตอร์ไซด์วิ่งมาดักหน้า คนที่ขับมอเตอร์ไซด์ถอดหมวกกันน๊อคออก ถอดแว่นกันแดดออก. เขาคนนั้นก็คือ รุ่นพี่ฮาคามาตะ


"นี่ไอ้รุ่นพี่บ้า อยู่ดีๆก็ขับรถมาดักหน้าชั้นทำไม ห๊าาา"ไอซาวะด่าทอรุ่นพี่ด้วยความโมโห


"เอออ แค่จอดรถดักหน้า แค่นี้ก็ไม่พอใจ แถมมาด่ากันอีก หัดมีมารยาทมั่งสิ"ฮาคามาตะเดินเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าไอซาวะ


"เชอะ......ไม่ต้องมาทำมาเป็นสอนฉัน หลีกไป"ไอซาวะสั่งให้ฮาคามาตะหลีกทางให้เขา


"ไม่หลีก!!!  บอกฉันมาก่อนว่าจะเดินไปไหน"ฮาคามาตะทำท่ากางเเขนออกกั้นไม่ให้ไอซาวะไป


"ชิ..จะไป...คาเฟ่...แมว"ไอซาวะบอกกลับฮาคามาตะว่าเขาจะไปคาเฟ่แมว


"คาเฟ่แมวหรอ 5555+ "ฮาคามาตะหัวเราะไอซาวะเรื่องที่จะไปคาเฟ่แมว


"หัวเราะทำซาก...อะไร"ไอซาวะทำหน้าบึ้งใส่ฮาคามาตะ


"ก็นะ ชัันไม่รู้เลยว่านายชอบแมว งั้นเดี๋ยวชั้นพาไป"


"เออ เอางั้นก็ได้"ไอซาวะขึ้นรถไปคาเฟ่แมวกับฮาคามาตะ. ระหว่างทางทั้งสองคุยกันไปคุยกันมาจนรู้จักกันมากขึ้น ถึงเเม้ว่ารุ่นพี่ฮาคามาตะมักจะชอบพูดเรื่องมารยาทกับไอซาวะ จนไอซาวะขี้เกียจฟัง

และไม่นานพวกเขาก็ถึงคาเฟ่แมว

.

."ขอบคุณที่มาส่ง"ไอซาวะกล่าวคำขอบคุณกับฮาคามาตะ


"ไม่เห็นต้องขอบคุณเลย ฉันก็อยากจะลองเที่ยวที่นี่กับนายเหมือนกัน"ฮาคามาตะใช้โอกาสนี้เพื่อที่จะอยู่กับไอซาวะ เพราะเขาสนใจในตัวไอซาวะมากขึ้นที่อยู่ด้วยกัน



ไอซาวะเปิดประตูร้านเข้าไป ด้านในมีแมวหลายสายพันธ์ุต่างๆเยอะมาก จนฮาคามาตะอึ้ง


"สวัสดีจ๊ะ ไอซาวะคุง วันนี้มาช้าจังเลยนะ"

เจ้าของร้านทักทายไอซาวะอย่างคุ้นเคย ไอซาวะโชว์บัตรสมาชิกวีไอพีให้เจ้าของร้านประทับตราเพื่อสะสมแตม


"นายมาที่นี่ บ่อยหรอ"ฮาคามาตะแอบชำเลืองมองบัตรสมาชิก


".........เออ..ครั.ครับมาบ่อย"


ไอซาวะวิ่งตรงเข้าไปหาแมวสีดำตัวโปรดของเขา

ทันทีที่มันเห็นไอซาวะมันรีบร้อง เมี๊ยวๆๆแล้วเดินเข้ามา คลอเคลียขาไอซาวะทันที  ฮาคามาตะที่นั่งเล่นกับแมวตัวอื่นอยู่  เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เจ้าเด็กไร้มารยาทจะชอบเข้าร้านมุ้งมิ้งแบบนี้


  น่ารักชิบหาย เจ้าเด็กไร้มารยาทเอ่ย!


"เอ๋ คุณมองผมทำไม"ไอซาวะหันมองก็เห็นฮาคามาตะนั่งมองเขาอยู่ 


" นายชอบแมวหรอ"ฮาคามาตะถามไอซาวะ


"อืม .....แล้วคุณล่ะชอบตัวอะไร"ไอซาวะตอบฮาคามาตะแล้วถามกลับว่าเค้าชอบอะไร


"ชอบบ...นา....อ๋อ...ฉันชอบ..หมาป่าน่ะ"


"เอ๋ ...หมาป่าหรอ...กะไว้แล้วว่าหน้าอย่างคุณต้องชอบสัตว์ประมาณนี้"


"งั้นหรอ ..เพราะว่าหมาป่าตัวนี้จะจับแมวอย่างนายมาฟัดไงล่ะ"ฮาคามาตะพูดพร้อมกับขยับตัวและหน้าเข้ามาใกล้ไอซาวะ


"เฮ้ยยย เอาหน้าออกไป////~~" ไอซาวะรู้สึกเขินที่ฮาคามาตะทำแบบนั้น


"5555+"


1 ชั่วโมงต่อมา ไอซาวะและฮาคามาตะได้เตรียมตัวกลับบ้าน


"ให้  ฉันไปส่งไหม"ฮาคามาตะบอกกับไอซาวะว่าจะให้ตนไปส่งที่บ้านไหม


"ไม่เป็น.ไร...ผม กลับเองได้ "


"งั้นก็กลับบ้านดีๆน่ะ เจ้าแมวน้อย อาทิตย์หน้าเจอกัน  ไปเตรียมตัวสำหรับงานกีฬาด้วยล่ะ ขอให้ได้ระดับท็อปน่ะ " 


"ครั....ครับ"

ทั้งสองคนจึงแยกทางกันที่คาเฟ่แมว และต่างคนต่างเดินทางกลับบ้านของตนเอง


                                สามพี่เบิ้ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น