เกิด​ใหม่​อีก​ครั้ง​ ทำ​ไมมัน​ยุ่ง​ขนาด​นี้​วะ​ มี E-Book​ แล้วนะคะ พร้อมตอนพิเศษ​2​ตอน​ค่ะ

ตอนที่ 19 : บทที่ 19 กำยาน​พิษ​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    31 ก.ค. 63




เช้านี้ที่เรือนอวี้หลิง



หลังจากที่เมื่อ​คืนตนและท่านแม่ทัพได้จัดเตรียมบ่าวไพร่รอบสุดท้ายให้ไปในอยู่ในที่ปลอดภัย​ โดยมีจิ้นไห่และซินเทียนคอยอารักขาหัวและหลังของขบวน แม่ทัพหยางอี้จึงต้องเข้าวังหลวง​ทันทีในคืนนั้น เพื่อปกป้องคุ้มครอง​หวงตี้และองค์ไท่จื่อให้ปลอดภัยอย่างเต็มที่​และเต็มกำลังของตน


"เจ้าระวังตัวด้วยนะหลุนเอ๋อร์ สามีเป็นห่วง​เจ้ามากนัก" ดึงร่างคนงามเข้าไปกอด แล้วหอมที่กลุ่มผมหอมกรุ่นของฮูหยินคนงามของตน



"ข้าจะระวังตัวขอรับ ท่านพี่โปรดอย่ากังวล ทำหน้าที่ของท่านให้ดีที่สุด อารักขา​และคุ้มกันหวงตี้และองค์​ไท่จื่อให้สมกับที่เป็นแม่ทัพคู่พระทัยของหวงตี้นะขอรับ" เฟิงหลุนเอ่ยยืดยาว ให้กับสามี แค่ก แค่ก


เขาไม่อยากให้หยางอี้เป็น​กังวล​ไม่เช่นนั้นจะเสียสมาธิ​เอาได้


" สามีเป็นห่วงเจ้ายิ่งนักหลุนเอ๋อร์" หยางอี้เป็นห่วงฮูหยินของตนมาก ไม่อยากจากไปเลย แต่เพราะมันคือหน้าที่ที่สำคัญ​ยิ่งของท่านแม่ทัพ​ แม่ทัพหยางอี้จำต้องไปอยู่ข้างพระวรกายของหวงตี้ คอยปกป้อง​คุมภัยให้พระองค์​ทรงปลอดภัย​



" ข้าจะระวังตัวและรอคอยท่านพี่กลับมา"ฮูหยินคนงามสวมกอดสามีแน่น ก่อนจะเขย่งปลายเท้ามอบจุมพิต​ลงที่กลีบปากของท่านแม่ทัพ​ ก่อนจะสอดลิ้นลงไปที่โพรงปากของสามีเพื่อปลอบขวัญ​


หยางอี้จูบตอบอย่างเต็มอารมณ์​รักใคร่ หวงแหน​ และความเป็นห่วง ทั้งคู่ยืนกอดกันและจูบกันต่อหน้าองครักษ์​และบ่าวไพร่ของเฟิงหลุน


ทุกคนหันหลังให้กับสองสามีภรรยา​ที่มอบความรักให้แก่กัน ก่อนที่หยางอี้จะกัดฟันข่มอารมณ์​ความรักและหิวโหย​ก่อนจะหายวับไปและตามด้วยองครักษ์​5คน



ตัดมาที่ภาพปัจจุบัน​



"อ้ากกกกกกกกก" เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น ทำให้เฟิงหลุนรีบให้บ่าวไพร่แต่งตัวให้ไวไว


ก่อนจะรีบวิ่งออกไปดู ตามหลังด้วย ชิงชิง อวิ๋น​ยี่ และลี่จิว



คนงามวิ่งมาก็ชะงักงัน​ เพราะยอดยุทธ​์ทั้ง8คนต่างเข้าโรมรันกับองครักษ์​ของท่านแม่ทัพที่เหลืออยู่ไม่ถึง15คน เพราะต่างก็ไปอยู่ในจุดที่ปลอดภัย​กันหมดแล้ว ซึ่งแน่นอนว่า ฝ่ายผู้บุกรุกที่เป็นยอดยุทธ์​นั้นสู้ไม่ได้ แต่กลับใช้ตัวเร่งนั่นคือ ผง!! ผงสีขาวขุ่นสาดซัดไปที่ร่างขององครักษ์​ ทำให้ร่างขององครักษ์​ปวดแสบปวดร้อนและถูกกัดกินและเปื่อยไปในที่สุด


มันคือผงกำยานพิษ​แบบที่ท่านผู้เฒ่า​บอกกับเขานั่นเอง



"พวกท่าน ระวังด้วย มันเป็นผงกำยานพิษ รีบดึงพลังปราณ​รักษา​เร็วเข้า" ฮูหยินคนงามเอ่ยเตือนสติองครักษ์​ของท่านแม่ทัพ ก่อนจะหันมาทางบ่าวคนสนิทของตน


"พวกเจ้าเข้าไปเอาระเบิดมาให้ข้า ข้าจะต้องใช้งานมัน ถือมาดีๆนะอย่าให้ตกหล่นไม่เช่นนั้นมันจะระเบิดได้" สั่งการไป เหล่าบ่าวคนสนิทก็รีบกันเข้าไปที่ห้องนอนของท่านแม่ทัพ​ ที่ฮูหยินรองของพวกตนนอนอยู่ที่นั่น


ที่อยู่​กับเฟิงหลุนมีแค่อวิ๋น​ยี่และจูล่ง ที่ตอนนี้จูล่งขยับเข้ามาคุ้มกันอยู่ข้างกายของฮูหยินรองแล้ว


" ฮูหยินรองเจ้าคะ ระวังตัวด้วยนะคะ" อวิ๋น​ยี่เป็นห่วงนายตน


"ข้าไม่เป็นไร​หรอกอวิ๋น​ยี่ จูล่ง พวกเจ้านั่นแหละจงระวังตัวเอาไว้ให้ดี พวกมันบุกมาแน่" คนงามเอ่ยเตือนบ่าวของตน


เรื่องบ่าวไพร่ ตนนั้นไม่ห่วง เพราะทุกๆคนทยอยไปทางลับเพื่อหลบหนีตั้งแต่3คืนก่อนแล้ว


ตอนนี้มีแค่ตน องครักษ์​และบ่าวคนสนิท3คนและจูล่งเพียงเท่านั้น


ผู้บุกรุก​หันขวับ​มาเมื่อได้ยินเสียง ก่อนจะเปลี่ยนทิศ​ทางมาหาเฟิงหลุน



หึหึ มาเลยๆ อยากลองของอยู่


ผู้บุกรุกโหนทะยานเข้าหาเฟิงหลุน วิชาตัวเบาที่เป็นเลิศ​นั้น ไม่ได้ทำให้เฟิงหลุนตื่นตาตื่นใจ​อีกแล้ว เฟิงหลุนฝึกปราณทุกวัน เห็นพลังจิตและพลังปราณ​จนชินชา



เมื่อชินชาก็ไม่ได้สนใจผู้บุกรุกอีกต่อไป


มือเรียวสวยเหยียดตรง กำหนดลมหายใจ​ให้คงที่และกำหนดจินตันให้สงบ ก่อนโคจรพลังที่กระจายอยู่ทั่วร่างดึงปราณให้ขึ้นมาสู่ฝ่ามือของตน



เมื่อผู้บุกรุกโหนทะยานพุ่งมาหา มือเรียวสวยทั้ง2ข้างก็ซัดเข้าใส่ผู้บุกรุกทันที!!!!


เฟี้ยว​ววว!!! บึมมมมม!!!!



ฟาดมากแม่




"อ้ากกกกกก" ตกตะลึงกันไปทั้งองครักษ์​และผู้บุกรุก ต่างฝ่ายต่างไม่นึกว่าฮูหยินรองจะมีปราณถึงขั้นนี้เขาด้วย ปราณของเฟิงหลุนอยู่ในชั้นนภาวายุขั้น5 (มี1-5ขั้น และมีปราณหลายชั้น แต่ละชั้นจะมี5ขั้นเสมอ) แต่ไหนแต่ไรมา เฟิงหลุนผู้นี้เคยถูกทดสอบหาจินตันมาแล้ว


แต่ก็พบว่าจินตันนั้นมีเพียงเล็กน้อยและกระจายทั่วร่าง ไม่สามารถ​รวมเป็นจินตันจุดเดียวได้ และไม่สามารถ​สร้างปราณได้แน่ แต่เหตุใด​ฮูหยินของท่านแม่ทัพถึงมีพลังปราณทำลายล้างได้กันเล่า องครักษ์​ของท่านแม่ทัพเองก็งง จากที่โผทะยานตามหลังผู้บุกรุก​ก็กลายเป็นค้างเติ่งกลางอากาศ​ อึ้งที่ผู้เป็นฮูหยินของพวกตนมีอันใดให้พวกตนแปลกใจไม่วายเว้น


"ฮูหยินเจ้าคะ ระเบิดมาแล้วเจ้าค่ะ" อวิ๋น​ยี่และชิงชิงยื่นระเบิดให้ฮูหยินคนงาม



เฟิงหลุนรับมา ก่อนจะลูบๆลูกระเบิดที่ทำจากดินเหนียวและน้ำมัน​เบนซิน​ อันนี้เฟิงหลุนดัดแปลงเอาเพราะที่นี่ยุคโบราณ​จะไปเอาของที่ดีๆไกลๆเอาแบบโลกที่เขาจากมามันก็คงเป็นไปไม่ได้ เฟิงหลุนจึงดัดแปลงการทำระเบิดขึ้นมา โดยใช้ดินเหนียวนี่แหละ ใช้ได้เหมือนกัน แถมอานุภาพ​ไม่ใช่เล่นๆ เมื่อได้ลูกระเบิดมาแล้ว ฮูหยินคนงามก็จะใช้งานกันหล่ะนะ


"ท่านองครักษ์​ถอยมาทางข้าก่อนขอรับ ข้าจะใช้งานลูกระเบิด​นี้แล้ว" เหล่าองครักษ์​กรูกันเข้ามาที่เฟิงหลุนอยู่ ทุกคนเคยเห็นมาแล้วว่าลูกกลมๆจากดินเหนียวนั่นฤทธิ์​เยอะเพียงใด



เฟิงหลุนตาจับจ้องไปที่คนร้าย ก่อนที่จะโคจรพลังอีกครั้ง กำหนดให้ปราณนี้พาระเบิดไปตกที่ผู้บุกรุก



เมื่อกำหนดจิตกำหนดลมหายใจเรียบร้อยแล้ว คนงามก็โยนออกไปทันที 2ลูก!!



เฟี้ยว​ววววว!!!!!!!!!



บึมมมมมมมม!!!!! แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่นไปหมด


อานุภาพที่ทรงรุนแรง มณีเจ็ดแสงอิทธิฤทธิ์​เหลือร้าย อ้าวไม่ใช่ๆ คนละเรื่อง



"อ้ากกกกกกกกกกกก" เสียงร้องอย่างโหยหวนของผู้บุกรุกทำให้เฟิงหลุนยิ้มๆ ก่อนจะเห็นว่ามีขวดเล็กๆ1ขวดกลิ้งหลุนๆออกมาจากกองมนุษย์​ที่บุกรุก



ฮูหยินคนงามเดินไปหยิบมาสำรวจก่อนจะพบว่ามันคือผงกำยาน​พิษ​ที่ท่านผู้เฒ่า​เคยบอกไว้ เมื่อได้ผงกำยานพิษ​แล้วต้องพิสูจน์​ว่ามันเป็นของแท้รึว่าของปลอม เฟิงหลุนเดินไปที่ผู้บุกรุกที่นอนร้องครวญคราง​อย่างเจ็บปวด​ทรมาน ​อย่างช้าๆ เมื่อ​ไปถึงก็จ้องมองผู้บุกรุก​ด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะเปิดฝาขวดนั้นขึ้น​ แล้วเทผงขาวขุ่นนั่นลงไปเพียงเล็กน้อยแล้วก็ปิดฝาทันที​ เมื่อผงขาวขุ่นได้ถูกผิวหนังก็เกิดปฏิกิริยา​ทางเคมีขึ้น



"อ้ากกกกกกกกกก" เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง จากที่เจ็บเพราะระเบิดก็มาเจ็บเพราะผงกำยานพิษ​นี่


องครักษ์​ และบ่าวไพร่ต่างก็ตกตะลึง​เมื่อได้เห็นจะจะตาว่าผงนั้นน่าหวาดกลัว​เพียงใด


เมื่อมันถูกที่ผิวหนังมันก็กัดกินเนื้อเยื่อ​อย่างรวดเร็ว​ จากที่ผิวดีๆก็กลายเป็นเปียกและเปื่อยจนกระทั่ง​ กระดูกก็ถูกมันกัดกร่อนจนหมดในพริบตา​


เฟิงหลุนหันไปมององครักษ์​ของท่านแม่ทัพที่ถูกผงกำยาน​พิษ​แล้วรีบถลาเข้าไปดู ก่อนจะพบว่ามันกำลังกัดกินร่างขององครักษ์​อยู่ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะองครักษ์​ใช้พลังปราณที่เฟิงหลุนร้องบอก​ในการรักษา​และขับไล่ มันจึงกัดกร่อนได้ช้า แต่ก็นำความเจ็บปวด​ทรมาน​ให้กับองครักษ์​ผู้นี้ที่สุดเช่นกัน


ฮูหยินคนงามเห็นแล้วก็สงสาร รีบทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิ​ทันที


บ่าวไพร่และองครักษ์​เห็นฮูหยินนั่งขัดสมาธิ​ต่างก็นั่งลงเหมือนๆกันอย่างงงๆไม่เข้าใจว่าฮูหยินของพวกตนนั้นจะทำอันใดกันแน่


เฟิงหลุนนั่งขัดสมาธิ​แล้วโคจรพลังปราณ​ กำหนดลมหายใจ​และกำหนดจินตัน เมื่อพลังปราณ​ไหลหมุนวนไปทั่วร่างเร็วขึ้นๆๆก่อนที่จะไหลมาที่จุดๆเดียวนั่นคือ กลางฝ่ามือทั้ง2ข้าง



เฟิงหลุนรับรู้ถึงความร้อนของพลังปราณ​ที่ไกลวยในร่างทุกขั้นทุกตอน



ฝ่ามือนุ่มๆของเฟิงหลุนปะทะเข้าที่แผ่นหลังขององครักษ์​จนร่างท่านองครักษ์​สั่นสะท้าน​


ร่างที่ถูกผงกำยาน​พิษ​กัดกร่อนมาเจอกับ พลังปราณ​ที่ไหลวนอยู่ทั่วร่างของเฟิงหลุน เมื่อพลังนั้นมีที่ออกมามันก็ทะยานไหลออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง​ พลังปราณ​นั้นไหลเข้าร่างองครักษ์​ของท่านแม่ทัพ ก่อนที่จะไหลไปเจอกับผงกำยานพิษ​ พลังปราณ​นั้นก็ไหลวนไปดูดพิษ​ของกำยานพิษ​นั้นจนหมด


ท่านองครักษ์​ก็พลันหายจากการสั่นเทา เพราะพิษ​จากกำยานถูกขับออกไป เหลือแค่โคจรลมปราณ​ ปรับพลังให้คงที่ต่อไป


เฟิงหลุนเช็ดเหงื่อ เขาใช้พลังในการโคจรและปล่อยพลังมากเกินไปแล้ว จึงค่อยๆลุกขึ้น แต่ด้วยความที่เพิ่งฝึกหัดการใช้จินตันและการใช้ปรานที่ลัดขั้นตอน ทำให้เฟิงหลุนปรับสภาพพลังไม่ทัน จึงเซไปด้านหน้า โดยที่เหล่าองครักษ์​และบ่าวไพร่จับไว้ไม่ทัน



"อูหยิน!!!!" เสียงตกใจของเหล่าบ่าวไพร่ ก่อนที่จะรีบถลาเข้าไปรับฮูหยินคนงามของพวกตน


แต่ก็ช้าไปกว่า เกอผู้หนึ่ง ที่ย่างก้าวเข้ามาแล้ว​ก็รับร่าง บางๆของฮูหยินรองไว้ได้ทัน



"เป็นอย่างไรบ้างขอรับ ฮูหยินรอง" เสียงหวานๆชวนขนหัวลุกของเกอคนงามดังขึ้นที่ใบหูของเฟิงหลุน



เฟิงหลุนเงยหน้าขึ้น ก่อนจะพบกับ


ฉีจินเยวี่ยน!!!!!!






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #6 Luke3139 (@fang3139) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 15:46
    น้ำมันเบนซินกลั่นอย่างไร ใช้ปราณ?
    #6
    0