เกิด​ใหม่​อีก​ครั้ง​ ทำ​ไมมัน​ยุ่ง​ขนาด​นี้​วะ​ มี E-Book​ แล้วนะคะ พร้อมตอนพิเศษ​2​ตอน​ค่ะ

ตอนที่ 14 : บทที่ 14 ส่งกลับ​สกุล​เดิม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

จ้อกแจ้กจอแจ!!?


เรือนอวี้หลิง ยามเฉิน(07.00-08.59​ น.)



"เสียงดังอันใดรึ พวกเจ้าไปดูหน่อยเป็นไร" ฮูหยินรองเฟิงหลุนแสนจะหงุดหงิด​ เสียงดังไรนักหนาวะ คนยิ่งเซ็งๆอยู่ หัดเขียนพู่กันจีนยากแสนยาก ยังจะมาเสียงดังขัดสมาธิ​อีก ฮึ่มมมม เดี๋ยว​เหอะ พ่อจะจัดหนักให้



"เจ้าค่ะฮูหยินรอง" ชิงชิงออกไปดู เฟิงหลุนจึงเริ่มฝึกใหม่อีกรอบ แต่ฮูหยินคนงามก็ยังไม่ทันได้ฝึกเขียน ชิงชิงก็หน้าตาตื่นเข้ามา พร้อมๆอนุฉีที่กล้ามาเยือนเรือนใหญ่



"ฮูหยินรองเจ้าคะ" อวิ๋น​ยี่เรียก



คนงามหันไปมอง ก่อนจะชะงัก อ้อ นี่คือต้นเหตุ​ของเสียงดังนั่นเหรอ แล้วองครักษ์​ด้านนอกปล่อยให้เข้ามาได้ยังไง




"เจ้ามีอันใดอนุฉี" เฟิงหลุนหันข้างไปมอง



ฉีจินเยวี่ยนเห็นท่าทีของเฟิงหลุนแล้วก็ชักจะเดือด



"ข้าต้องมีอันใดงั้นหรือ ข้าถึงจะมาที่เรือน​ใหญ่​ได้" ฉินจินเยวี่ยนเอ่ย พลางมองฮูหยินรองคนงามด้วยสายตากึ่งสมเพชและดูถูก



"ข้าถามว่าเจ้ามีอันใด เจ้าถึงมายุ่งวุ่นวายที่นี่ เรือนของเจ้ามันไม่ใช่เรือนฉูจู๋ร์หรอกหรือ หรือว่าข้านั้นจำผิด" อยากเล่นนัก ผมก็จะเล่นด้วยแล้วกันยิ่งเบื่อๆอยู่



" เฟิงหลุนเจ้าอย่าทำท่าทางเหมือนเจ้าครอบครองทุกอย่าง เพราะเกอต่ำๆเช่นเจ้า มือของท่านพี่เจ้าก็ไม่อาจจับได้" ฉีจินเยวี่ยนนั้นหงุดหงิด​เพราะคนของผู้ยิ่งใหญ่​คนหนึ่งส่งข่าวมาบอกว่า แผนการรั่วไหล ทำให้ตนนั้นถูกเพ่งเล็ง ไหนจะหยางอี้ ที่ได้ร่วมเสพสุขกันมาทุกคืนก็ทำท่าเฉยเมยกับตน เสพสมร่วมภิรมย์​เสร็จ​ แม่ทัพหยางก็จากไปอย่างว่องไว



แล้วแบบนี้จะไม่ให้ตนนั้นโมโห​ได้อย่างไร



"อนุฉีก้าวร้าวกับฮูหยินมากไปแล้วนะ" ลี่จิวเอ่ย ตาแข็งๆ



"ข้าจะก้าวร้าวแล้วเป็นเช่นไร ข้าเป็นนายของเจ้า เจ้าจะทำอันใดข้า ในเมื่อ​ข้านั้นเป็นอนุคนโปรดของท่านพี่" อนุฉีลอยหน้าพูด




"ข้าบอกเจ้าไปครั้งนึงแล้วนะ อนุฉี ว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์​เรียกท่านแม่ทัพว่าท่านพี่ หากไม่ได้รับอนุญาต​จากท่านแม่ทัพ ถ้าเจ้ายังเอ่ยอีกครา ข้าจะตบปากเจ้า" เฟิงหลุนเอ่ยสีหน้าเดือดๆ




" เจ้ากล้าทำอันใดกับข้า ท่านพี่ไม่ปล่อยเจ้าแนะ.." 



เพี๊ยะ!! 



ฉีจินเยวี่ยน พูดยังไม่ทันจบ ฝ่ามือเรียวๆของเฟิงหลุนก็ตบไปที่ริมฝีปาก​ของอนุฉี2ครั้งรวด!!!? ผลปรากฏ​ว่า ริมฝีปาก​ของอนุฉีเต็มไปด้วยเลือด



!!!!!!? 



อึ้งกันเป็นแถวที่ฮูหยินรองคนงามตบหน้าอนุฉี อนุคนโปรดของท่านแม่ทัพ



อ้าวเทียนกับซินเทียนโผล่มาพอดีก็เจอช็อตเด็ด​ ฝ่ามือตบของฮูหยินรองสร้างความตกตะลึงให้แก่ทุกชีวิต​ที่อยู่ในขณะนั้น



อดีตอนุ9ผู้แสนใจเย็น​ ยิ้มง่ายและอ่อนโยน​ มาวันนี้กลับไม่อ่อนโยน​เสียแล้ว



"นี่เจ้ากล้าตบข้างั้นหรือ อ๊ะ ซี้ดด​" ฉีจินเยวี่ยนหายจากอาการอึ้ง ก็ตะคอกใส่เฟิงหลุนด้วยความเดือดดาล​ เลือดกระเด็น​ไปทั่ว สีหน้าของอนุฉีฉายแววเจ็บปวด​ยิ่งนัก เหนือสิ่งใดคือความแค้นที่ถูกตบนั่นต่างหาก



"ข้าเตือนเจ้าแล้ว เจ้าไม่ฟัง กิริยามารยาท​ ตระกูล​เจ้าเคยสอนมาบ้างหรือไม่ แล้วนี่อันใดเจ้าถึงบุกมาที่เรือนใหญ่​ได้ มารดา​ของเจ้าสั่งสอนมาแบบไหนกันเจ้าถึงทำกิริยามารยาต่ำทรามเหมือนไม่ใช่คนตระกูล​ฉีเลยนะ" เฟิงหลุนเองก็ของขึ้นเหมือนกัน



"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร ฉีจินเยวี่ยน เป็นบุตรเกอของท่านเสนาธิการทหาร​แล้วเจ้าจะทำเช่นไรก็ได้หรอกหรือ" เฟิงหลุนเดินเข้าไปใกล้เกอสกุลฉี



" เจ้าคิดว่าแค่เจ้าได้ร่วมเสพสมกับท่านแม่ทัพเพียงแค่5คืน เจ้าจะยิ่งใหญ่​ถึงขนาดเจ้าไม่เห็นหัวใครอย่างนั้นหรือ" ยกมือขี้หน้าอนุเกอ



" ข้าเฟิงหลุนเป็นใครในเรือนใหญ่​นี่ แล้วเจ้าเป็นใครในเรือนฉูจู๋ร์ เจ้าจะไร้มารยาท​มากเกินไปแล้ว" เฟิงหลุนบีบที่คางสวยๆนั้นเต็มแรง ท่ามกลางสายตาของพยานปากเอกทั้งหลาย




" อวิ๋น​ยี่" คนงามเรียกสาวใช้



" เจ้าค่ะฮูหยินรอง" อวิ๋น​ยี่เสียงแผ่วๆเพราะไม่เคยเจอโหมดนี้ของเจ้านายของตนมาก่อน



" นำกระดาษ​และพู่กัน​มา แล้วเขียนไปถึงท่านเสนาธิการทหาร​ดังต่อไปนี้" ร้ายมาเฟิงหลุนร้ายกลับ ไม่โกงคร่ะ



"เจ้าจะทำเยี่ยงไร เฟิงหลุน อ่ะ!!! " เฟิงหลุนบีบคางแรงๆ ก่อนจะจ้องตาของเกอสกุลฉี



"ได้แล้วเจ้าค่ะ"




"เขียน​ตามที่ข้าพูด" 



"เรียนท่านเสนาธิการทหาร​ เนื่องด้วยตัวข้า เฟิงหลุน ฮูหยินรองของท่านแม่ทัพหยางอี้ มีเหตุที่จะต้องส่งตัวอนุฉีบุตรเกอของท่านกลับคืน



เนื่องจาก



1.ทำตัวไม่เหมาะสม​ ไร้มารยาท​ เหมือนกับตระกูล​ฉีที่ยิ่งใหญ่​ไม่ได้สอนมา



2.ก้าวล่วงล้ำข้าที่เป็นฮูหยิน​รอง​ของท่านแม่ทัพหยางอี้ ที่เป็นคนคุมจวนทั้งหมด



3. ไม่ให้เกียรติ​ข้า ที่เป็นถึงฮูหยินรองของท่านแม่ทัพ



4.กิริยามารยาท​ค่อนข้างต่ำทำตัวไม่เหมาะสม​ที่เป็นบุตรของท่าน ด้วยการนี้ข้าขอส่งอนุฉีคืนกลับไป ด้วยหวังว่าท่านผู้เป็นบิดาและมารดาคงจะอบรมสั่งสอน​บุตรของท่านได้แน่นอน กาลข้างหน้า ข้าจะคาราวะท่านเสนาที่เสียมารยาท​"เฟิงหลุนยิ้มเยาะ



" ลงตราประทับ​ของข้า พวกเจ้าอย่ากังวล​ไป ข้าจะรับผิดชอบ​เพียงผู้เดียว" เฟิงหลุนบอกกับคนข้างๆกายทุกคน เพื่อให้ทุกๆคนสบายใจ



" เสร็จ​แล้ว​เจ้าค่ะ"อวิ๋น​ยี่มอบให้ฮูหยินของตนเพื่อให้ฮูหยินตรวจดูว่าเรียบร้อย​ดีไหม 



เฟิงหลุนตรวจแล้วยื่นให้อ้าวเทียน



" ท่านอ้าวเทียน นำส่งเกอสกุลฉีกลับจวนท่านเสนาธิการทหาร​ อย่าให้มีแม้แต่รอยขีดข่วน​นะท่าน" สั่งงานเสร็จ​ก็หันไปหาฉีจินเยวี่ยน ที่บัดนี้หน้าขาวซีด ดวงตาแดงก่ำ ปากน้องบวม เพราะการถูกตบมา การที่ส่งอนุคืน นับว่าเป็นการลบหลู่​เกียรติ​สกุลฉีอย่างยิ่ง



"เจ้าช่างกล้านัก เฟิงหลุน" ฉีจินเยวี่ยนเค้นเสียง ตาแดงก่ำ เจ็บใจตนเองนัก ที่เดินหมากผิดแต้ม




" หึหึ ทำไมข้าจะไม่กล้า แค่นี้มันยังน้อยเกินไปด้วยนะ"เฟิงหลุนยิ้มเยาะ​



"แล้วเจ้าจะเสียใจที่เจ้าทำกับข้าเช่นนี้" ฉีจิน​เยี่ยนข่มขู่




"เสียใจอันใด เรื่องที่เจ้าคิดไม่ดีต่อข้าและหวงตี้​หรอกหรือ" เฟิงหลุนต่อให้



"จะเจ้าพูดอันใด ข้าไม่ได้ทำสิ่งใด อย่างที่เจ้าพูด" ฉีจินเยวี่ยนปฏิเสธ​ เฟิงหลุนชักรำคาญ



" เชิญ​ท่านอ้าวเทียนขอรับ" อ้าวเทียนก้มศีรษะ​ก่อนจะนำพาเกอสกุลฉีกลับเข้าสกุลเดิมต่อไป


__________________

สวัสดี​ค่ะ​ มาอัพบทใหม่นะคะ

ฝากด้วยเน้อ❤️





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น