DAY6 #babribearfic

ตอนที่ 4 : [OS] US (Youngk x Sungjin)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

 (3) US 

 





 

คิดจะยืนอยู่ตรงนั้นไปถึงเมื่อไหร่ 

 

เดินมานี่

 

...”

 

หรือต้องให้ลากมาคุย

 

ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง

เสียงแผ่วเอ่ยตอบ เขาแค่อยากรู้ว่าถ้าหากเจกลับลงมาข้างล่างแล้วบอกคนตรงหน้าว่าไม่ได้รู้สึกพอใจอะไรในตัวเขาเลย ยองเคจะโกรธไหมหรือจะไม่พอใจอะไรอีกรึเปล่าเท่านั้น นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้คนตัวขาวรีบก้าวตามเจลงมาอย่างเงียบเชียบ

 

แล้วได้ยินอะไรบ้าง

ยองเคนั่งไขว่ห้างมองตรงมา ใช้สายตาดุๆ คาดคั้นเอาคำตอบเหมือนที่ชอบทำ 

 

ซองจินก้มหน้านิ่ง มือเล็กกำชายเสื้อไว้แน่น ในใจได้แต่พร่ำบอกว่าไม่อยากถูกทำเหมือนของเล่น ที่จะปั่นหัวหรือหาความสนุกจากตัวของเขายังไงก็ได้อีกต่อไปแล้ว น้ำตาที่กักเก็บไว้ไหลลงอาบแก้มนวลอย่างยากที่จะห้าม เสียงสะอื้นเปล่งออกมาแทนคำตอบจากคำถามทั้งหมดทั้งมวลที่คนสิ้นหวังแบบซองจินจะตอบได้ในเวลานี้

 

ผมเกลียดคุณ

 

ผมเกลียดคุณ

 

ได้ยินมั้ยว่าผมเกลียดคุณ!

 

แม้แต่ยองเคก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแผลงฤทธิ์ใส่เขาแบบนี้ มือขาวทุบรัวใส่แผงอกยองเคไม่ยั้ง ชายชุดดำที่กระจายตัวอยู่ตรงมุมห้องขยับตัวนิดหน่อยเพื่อรอคำสั่งจากเจ้านาย คลื่นอารมณ์ของซองจินยังคงซัดซาดไม่ยอมหยุด แต่ยองเคไม่เพียงจะอยู่เฉยๆ ยอมให้อีกคนโถมตัวลงมานั่งบนตักพร้อมกระหน่ำกำปั้นน้อยๆนั่นลงมา แต่ยังปรายตาส่งสัญญานไปถึงลูกน้องทุกคนให้หยุดนิ่งอยู่ที่เดิม

 

ฮึก...

 

เขาไม่เจ็บหรอก แต่คนที่เจ็บดูเหมือนจะเป็นเจ้าของดวงตาบวมช้ำนี่ต่างหาก

 

ยองเครวบตัวคนที่ร้องไห้จนอ่อนแรงไว้กับอก ลุกขึ้นแล้วตรงไปที่ห้องที่คุ้นเคย อย่างน้อยเจ้าตัวก็ร้องจนไม่มีแรงจะขัดขืนอะไรได้อีกแล้ว มือใหญ่วางซองจินไว้กับเตียงของเขา ผิวสีน้ำนมตัดกับผ้าปูสีน้ำเงินเข้มเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับว่ามองเมื่อไรก็ยากที่จะเบื่อ

 

ยองเคปลดไทด์ตัวเองพับแขนเสื้อเชิ้ตสีเข้มขึ้นถึงศอก ขณะที่ทาบทับคนที่ยังคงนอนสะอึกสะอื้นใต้ร่างเขาเอาไว้ จมูกกับปากเป็นสีแดงจัดอีกฝ่ายตัดกับผิวแก้มขาวอย่างน่าหลงไหล ดวงตาสวยแดงช้ำ แต่มองโดยรวมแล้วยองเคแทบจะอดทนไม่ไหวอีกต่อไป

 

เจ้าของดวงตาสวยเริ่มขัดขืนขึ้นมาตอนที่เขาฝังจมูกลงบนซอกคอขาวเรื่อยไปจนถึงแนวแก้ม ซองจินทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แต่กลับมีความรู้สึกอะไรบางอย่างอยู่ในแววตาที่สั่นไหวนั่น

 

เขาสังเกตว่าคนตัวขาวเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างขณะที่มือของซองจินก็พยายามจะดันช่วงอกของเขาไว้ไม่ให้โน้มตัวลงไปใกล้มากเกินกว่านี้

อย่า...อื้อออ

 

หลุดเสียงห้ามมาหนึ่งคำ ยองเคก็กดจูบปิดปากไปหนึ่งที รสสัมผัสหวานล้ำจนซองจินรู้สึกสายตาพร่ามัวไปชั่วขณะ รู้สึกตัวอีกทีเสื้อผ้าบนร่างสีน้ำนมก็หลุดลงไปที่พื้นข้างเตียงเสียแล้ว

ลึกๆซองจินย่อมรู้ดีแก่ใจว่าเขาไม่มีวันทัดทานผู้ชายตรงหน้านี้ได้เลย ต่อให้โดนทำให้ผิดหวัง เสียใจมากแค่ไหน แค่ถูกสัมผัสที่คุ้นเคยร่างกายเขาก็พร้อมที่จะทรยศไปเสียทุกที นึกแล้วก็ทั้งโกรธตัวเองทั้งละอายแก่ใจ 

 

น้ำตาใสร่วงหล่นหยดซึมลงบนหมอนหยดแล้วหยดเล่า เขาเกลียดยองเคมากแค่ไหนก็รู้สึกเกลียดตัวเองมากยิ่งกว่านั้น

 

ต้นขาขาวถูกจัดให้พร้อมรับกับช่วงตัวของอีกคนตรงหน้า ซองจินไม่ได้ต่อต้านอะไรอีกแล้ว เขาเผยสัดส่วนทุกอย่างเท่าที่อีกคนต้องการจะเห็น มือขาวทึ้งผ้าปูเตียงไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวเพียงอย่างเดียวในตอนนี้

 

ยองเคมองคนที่เอียงหน้าหลบเขาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบเจลสีใสมาไว้ในมือ จัดการตัวเองเสร็จจึงเอ่ยเรียกร่างที่นอนอยู่เบื้องหน้าให้หันกลับมา

ตั้งใจฟังให้ดี เพราะฉันจะไม่พูดซ้ำ

 

แววตาวูบไหวปรากฏแต่เพียงความไม่เข้าใจ คนตัวเล็กเกร็งช่วงท้องไว้ด้วยความเจ็บปวดจากการแทรกตัวเข้ามาของยองเค แม้จะไม่ได้โถมเข้ามาแต่เพราะขนาดก็ทำให้เขาหลุดเสียงสะอื้นออกมาอีกครั้ง แม้จะพอรู้สึกได้ว่าคนข้างบนผ่อนแรงลงแล้วแต่ก็เหมือนจะไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่นัก

 

ฉันไม่ชอบคนที่ขัดคำสั่ง...หรือพวกอวดเก่งที่คิดว่าตัวเองแน่

 

ดวงตาสวยตวัดมองคนพูดอย่างน้อยใจ เสียงห้าวหวานเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่บาดหัวใจตัวเองจนไม่เหลือชิ้นดี

 

เรายอมแล้ว...ยอมคุณทุกอย่างแล้ว ฮึก อย่าให้เราไปอยู่กับคนอื่นเลยได้มั้ย...อ๊าาา อึก ยองเค...ยองเค ลึก เกินไปแล้ว อาาา

 

ซองจินเจ็บปวด แต่เขาไม่รู้ว่าเจ็บปวดเพราะโดนทำร้ายจิตใจและร่างกาย หรือเจ็บปวดที่ความรู้สึกบางอย่างไม่เคยส่งไปถึงใจของคนตรงหน้าได้เลยกันแน่

 

เอวสอบสอดประสานจนคนใต้ร่างไหวคลอน จังหวะเนิบนาบเน้นย้ำเปลี่ยนเป็นดุดันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ปลายเท้าสองข้างลอยขึ้นเหนือพื้นเตียง แม้แต่เสียงหวานเครือก็ไม่อาจหยุดยั้งอะไรได้อีก

 .

.

.

.

.

 

 

ยองเครวบเอวคอดของอีกคนไว้ให้ช่วงหลังแนบสนิทกับแผ่นอก แล้วกดจูบลงแถวบ่าสีน้ำนมนั้น กลิ่นหอมเฉพาะตัวทำให้เขายอมรับว่าค่อนข้างหลงไหลมัวเมาอยู่มากพอสมควร มันค่อนข้างเหนือความคาดหมายอยู่บ้างแต่ก็ถือว่าทำให้คนในอ้อมกอดเลิกพยศและพูดความจริงออกมาเสียที ถึงแม้วิธีการมันจะดูเป็นการบังคับมากไปบ้างแต่ยองเคก็ยังรู้สึกพอใจ ที่การแสดงความรู้สึกแบบห่ามๆของเขาจะทำให้คนตัวขาวในอ้อมกอดกลายเป็นลูกแมวเชื่องได้

 

ถ้าไม่ชอบก็คงจะปล่อยไปตั้งนานแล้วนี่คือสิ่งที่คิด แต่ยองเคก็เป็นประเภทที่แม้ตัวเองจะชอบแค่ไหนก็ขี้เกียจเกินกว่าจะมานั่งอธิบายอะไรยืดยาว ด้วยวิธีแบบของเขาก็ดูจะได้ผลดีอยู่แล้ว และซองจินก็ยั่วโมโหเขาก่อนเองตั้งแต่แรก 

 

เอวที่เขากอดเอาไว้เริ่มขยับ ซองจินน่าจะรู้สึกตัวแล้ว กลางดึกที่เงียบสงัดได้ยินแม้กระทั่งเสียงหัวใจของอีกฝ่าย

 

ยองเคยังคงวางมือไว้ในตำแหน่งเดิม เมื่อมืออีกฝ่ายพยายามดึงมันออกแต่กลับไม่เป็นผล ซองจินหันหน้ามาเผชิญกับเขา แววตาวูบไหวจ้องมองอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนหัวทุยจะซบลงที่แนวไหล่พึมพำเสียงอู้อี้อยู่ในคอ

 

อย่าใจร้ายกับเราเลยนะ...” เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ หัวใจของซองจินคงจะรับไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว บ้านที่เขาอยู่กับน้าสาวก็ห่างไกลความเป็นบ้านมาตั้งแต่จำความได้ เขาไม่เคยถูกรักและไม่เคยสัมผัสความอบอุ่นของสิ่งที่เรียกว่าความรัก มีเพียงยองเคปีศาจร้ายที่คอยทำให้เขาเสียใจอยู่อย่างนั้น แต่ความรู้สึกบางอย่างกลับเล่นตลก เขาเผลอไผลให้กับความสัมพันธ์ทางกายกับคนที่แสนเกลียด คนที่เอาแต่ใจ คนที่คิดว่าเงินซื้อทุกอย่างได้บนโลกใบนี้

 

ลำคอซองจินตีบตันเพราะกล้ำกลืนก้อนสะอื้นเอาไว้ เขายอมทุกอย่างแล้วเพื่อที่จะไม่ต้องจากไป แต่ถ้ายองเคยังคงยืนยันจะขายเขาให้คนอื่นเหมือนเดิม ซองจินก็คงแหลกสลาย...

 

อยู่ตรงนี้นั่นแหละ นอนซะ

 

แม้คำตอบจะไม่ค่อยตรงกับคำถามที่ถาม แต่สำหรับคนสองคนที่อยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันตรงนี้กลับมีความหมายมายมายนัก

 

ซองจินไม่เอื้อนเอ่ยอะไรอีก ยองเคดึงร่างขาวนุ่มนิ่มเข้ามาในอ้อมกอด

 

 

 

คุณคือคุณ


 

ฉันก็คือฉัน

 

 

และที่มากกว่านั้นคือขอบคุณที่ทำให้เกิดคำว่าเราได้ในวันนี้

 

 




END

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #12 ChuChu'dog (@praewiizzpraew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:54
    แงงงงง ตอนซองจินบอกอย่าใจร้ายกับเราเลยนะ คือน่าเอ็นดูมากกกกก คิดภาพน้องตัวนุ่มๆจมูกแดงๆพูดแล้วน่ารักมาก น่ารักที่สุดในโลก //กรี้ดอัดโอ่ง ตาพี่ยองเคไม่หลงได้ไง พูดกับน้องดีๆหน่อย ถ้าทำน้องเสียใจอีกแม่จาไปตีๆๆ

    ---แงงง คือแบบอินมากเลยค่ะ55555 นึกว่าไรท์จะไม่คัมแบ็คแล้ว ดีใจที่กลับมานะคะ<3 ซารังเฮโยววววว
    #12
    0