{NIELONG} TEDDY BEAR | #คุณองติดสัมผัส

ตอนที่ 5 : สัมผัสที่ 04 : ไม่ซนไม่ดื้อ ครางชื่อให้ด้วย [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    14 ก.ย. 60

| TEDDY BEAR |

DANIEL x SEONGWOO

#คุณองติดสัมผัส

 

 

 




CHAPTER

04

 

 



06:30 .


            องซองอูในเช้าวันใหม่หลังจากผ่านประสบการณ์ขนหัวลุกมาหมาดๆ เมื่อคืนหลังจากที่เด็กผีสารภาพออกมาว่าสามารถแตะต้องตัวเขาด้วยวิธีแบบไหน



            มันคล้ายองซองอูกำลังถูกท้าชิงตำแหน่งคนจัญไร 2017



            เขาอยากจะแกล้งตายไปซะ แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่าถ้าตายไปคงจะได้เจอกับแดเนียลในรูปแบบผีเห็นผีและเด็กนั่นก็จะสามารถลวนลามเขาได้แบบไม่มีเงื่อนไข



            ซองอูจึงตกลงกับตัวเองใหม่ว่าจะไม่แกล้งตายแล้ว



            เพราะงั้นเมื่อคืนเขาจึงทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับหนีเด็กนั่นไปซะดื้อๆ



            ความจริงแล้วตื่นมาในวันใหม่เขาก็ยังไม่เข้าใจอะไรซักอย่างเกี่ยวกับทฤษฎีของผีเด็กที่แก่กว่าเขา พูดไปก็เข้าใจยาก



            องซองอูยังไม่ได้ตัดสินใจว่าตัวเองควรจะนับอายุของแดเนียลแบบโลกมนุษย์หรือนับแบบโลกของริวจิตสัมผัสกันแน่ แต่ไม่ว่าจะนับยังไงมันก็ล้วนสร้างความสับสนเหมือนกันหมดนั่นแหละ



            ดังนั้นองซองอูจึงตัดสินใจในตอนลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อครู่ว่า จะนับอายุของแดเนียลตามอายุขัยก่อนตาย เหตุผลง่ายๆเพราะเขาต้องการใช้อายุกดขี่ข่มเหงเด็กผีร้ายนั่น



            เอาล่ะนั่นคือแผน



            “แดเนียล”



            ….



            “แดน”



            “….



            “คุณแดน”



            เอาจริงๆซองอูก็ยังไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องตื่นมาเพื่อเรียกชื่อเด็กผีนี่ก่อนแปรงฟันล้างหน้าด้วย ก็แค่อยากจะเช็คให้แน่ใจนั่นแหละว่าแดเนียลจะไม่สามารถแตะต้องตัวเขาได้ หรือเขาอาจจะไม่เห็นผีร้ายนั่นด้วย



            “ไอ้เชี่ย!!



            ตุ้บ!!



            องซองอูในวัยยี่สิบห้าคิดว่าตัวเองอยู่จนถึงอายุหกสิบเขาก็ยังจะไม่ชินกับแดเนียลอยู่ดี



            อยู่ๆไอ้ลูกหมาตัวโตก็ปรากฏตัวบนเตียงข้างๆเขาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง ใบหน้าหล่อห่างกันแค่ระยะหายใจรดปลายจมูก ทำเอาคนที่นอนบนเตียงอยู่ก่อนตกใจเผลอขยับถอยหลังอย่างรวดเร็วจนร่างบางๆหล่นลงไปกองอยู่บนพื้นข้างล่าง



            มันเป็นเช้าที่แย่ทีเดียวแต่อย่างน้อยซองอูก็นึกขอบใจที่เด็กนี่มันหล่อ



            “วันหลังมึงจะมาก็หัดส่งเสียงบ้างดิวะ ตกใจหมด”เขาลุกขึ้นมานั่งแล้วโวยใส่ทันที



            “ผมต้องมาแบบไหนอ่ะ”



            “ส่งเสียงมาก่อนเป็นมั้ย ให้กูชินก่อนสิ นึกจะโผล่ก็โผล่แบบนี้มึงอยากเอากูไปเป็นตัวตายตัวแทนหรอ เด็กเวร!!



            “อ๊ะ อ๊าาา ซี้ดดด พี่ซองอู อื้ออออ~



            บอกตามตรงว่าเสียงทุ้มต่ำในตอนที่ครางชื่อเขามันทำให้ซองอูรู้สึก….



            อยากจะกระทืบผีร้ายให้ตายรอบสองนี่แหละ



            “ซี้ดดดด พะพี่ซองอู อื้อออ”



            ไม่ใช่ส่งเสียงแบบนี้สิโว้ย!!



            องซองอูคิดว่าเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของคนปกติคงเข้าใจคำว่าส่งเสียงมาก่อน แต่แดเนียลจัดอยู่ในประเภทหนึ่งเปอร์เซ็นต์หลัง เพราะเด็กนี่ส่งเสียงด้วยการครางชื่อเขาพร้อมทำหน้ากวนประสาท ยักคิ้วตบท้ายเสียงกระเส่านั้นด้วย



            “แดเนียล



            เมื่อเห็นว่าไอ้ลูกหมาเริ่มสนุกกับการครางชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่ถูกดัดให้แหลมเล็กคล้ายเสียงผู้หญิง ซองอูจึงส่งสายตาไปขู่พร้อมกดเสียงต่ำเรียกชื่อเด็กผีเป็นเชิงบอกให้หยุด ก่อนที่เขาจะไปเชิญหมอผีมาทำพิธีไล่ไอ้ลูกหมา



            “ก็พี่บอกให้ผมส่งเสียงมาก่อน”



            “ถ้ามึงครางชื่อกูมาก่อนทุกครั้ง กูว่าชาตินี้คงไม่อยากมีเมียเพราะเสียงครางมึงเนี่ยแหละ”เขาลุกขึ้นแล้วโยนผ้าห่มใส่เด็กแดเนียล แต่มันกลับผ่านร่างเด็กนั่นไปเหมือนแดเนียลเป็นแค่อากาศ



            ว่างเปล่า



            ไม่สามารถสัมผัสได้



            ซองอูชะงักนิดหน่อย เขารู้สึกผิดมากทีเดียวที่แดเนียลไม่สามารถแตะต้องสิ่งของได้ แต่ก็นึกโล่งใจเพราะอย่างน้อยๆเขาก็มั่นใจว่าจะไม่ถูกจูบในวันนี้



            “จริงๆพี่ไม่ต้องมีเมียก็ได้นะพี่มีผมแล้วอ่ะ”



            “อย่ามายัดเยียดความเป็นเจ้าของให้กูได้มะ สงสารอนาคตที่สดใสของกูบ้างเถอะ”



            แดเนียลกระตุกยิ้มนิดหน่อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาด้วยสายตาที่ดูอันตรายซะจนไม่กล้าสบสายตาคู่นั้นตรงๆ



            “พี่อย่าเผลอแล้วกัน ผมปล้ำพี่แน่”



            เด็กผีมันร้าย!!



            ซองอูเริ่มสำนึกได้ว่าควรไปขอน้ำมนต์จากหลวงพี่มาปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายออกไปจากห้อง ยกตัวอย่างสิ่งชั่วร้ายเช่น แดเนียล



            “สาบานตรงนี้ว่ากูไม่มีทางเผลอเด็ดขาด”



            เดินไปหยิบกระเป๋าตังค์บนโต๊ะคอมพร้อมกับเสื้อฮู้ดสีเทามาสวมพร้อมๆกับเหลือบมองเด็กแดเนียลที่นอนอยู่บนเตียงจ้องเขาตาไม่กระพริบ



            แต่ก็นั่นแหละซองอูหิวเกินไป



            เขาจำเป็นต้องลงไปหาอะไรยัดใส่ท้องเพื่อให้มีแรงมาเถียงกับไอ้ลูกหมา



            “มึงอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยเดี๋ยวกูจะแวะใส่บาตรให้ด้วย”



            เนี่ย นอกจากจะเป็นคนนิสัยหล่อแล้วยังนิสัยดีอีกด้วย



            ร้อยวันพันปีไม่เคยตื่นขึ้นมาใส่บาตรหรอก แต่วันนี้การใส่บาตรมันเป็นหนึ่งในแผนการหลอกล่อผีร้ายให้ซาบซึ้งใจในบุญคุณก่อนจะหาทางให้แดเนียลมาเป็นผีรับใช้ของเขา



            ฉลาดล้ำจริงๆ



            “อืมมม”แดเนียลลากเสียงยาวทำท่าคิดหนักกับคำถามของเขา



            “อย่าคิดนานดิ หิวเนี่ย”



            แล้วแดเนียลก็ฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีในแบบฉบับของลูกหมาก่อนจะตอบเขา



            “อยากกินพี่ ใส่บาตรมาให้ด้วยนะ ตัวพี่อ่ะ”



            ….



            จนถึงตอนนี้องซองอูเข้าใจแล้วว่าเขากับแดเนียลคงไปกันไม่ได้จริงๆ




            ไอ้ผีทะเล!!










10.30 .



            สรุปว่าการมัวมาทะเลาะกับผีร้ายทำให้เขาไปทำงานไม่ได้ในวันนี้



            องซองอูคิดว่าสาวๆในบริษัทคงนั่งทำงานไปน้ำตาไหลไปเพราะผู้ชายที่หล่อที่สุดในบริษัทอย่างเขาตัดสินใจลางานหนึ่งวัน



            ถ้าถามว่าองซองอูแผนกไอทีหล่อแค่ไหน



            ก็ใช้เงินฟาดหัวเลี้ยงเหล้าหลายแสนอยู่กว่าพวกพนักงานจะยอมรับว่าเขาหล่อที่สุด



            ความจริงแล้วที่เขาลางานวันนี้ไม่ใช่เพราะไม่สบายป่วยหนักใกล้ตายเหมือนที่โทรหาแจฮวาน แต่เป็นเพราะไอ้เด็กผีแดเนียลตามติดชีวิตเขาไปจนเกือบจะถึงบริษัท



            ซองอูไม่เห็นไอ้ลูกหมาด้วยตาตัวเองหรอก



            แต่ก็แน่ใจว่าสาวๆที่มองเลยเขาไปแล้วยิ้มให้คนข้างหลังทั้งๆที่เขาเดินคนเดียวนั้นพวกหล่อนคงไม่ได้ยิ้มปลื้มปริ่มกับแมลงวันรอบตัวเขาแน่ๆ มันค่อนข้างน่ารำคาญมากทีเดียวที่โดนทักว่าคนที่มาด้วยคือใครตั้งแต่ออกจากห้องยันขึ้นแท็กซี่ไปที่บริษัท



            เพราะฉะนั้นวันนี้องซองอูเลยตัดสินใจว่าจะป่วย



            นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงกลับห้องมานอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงเหมือนเมื่อเช้าไม่มีผิด ข้างๆกันมีเด็กแดเนียลที่ปรากฏตัวให้เขาเห็นอีกครั้งหลังจากโทรลางานเรียบร้อย



            “พี่เปลี่ยนเปิดหน้าถัดไปเร็ว มันค้าง”



            เด็กผีร้ายออกปากสั่ง ดูจะตื่นตาตื่นใจกับการ์ตูนวันพีชที่ใช้เขาให้เป็นคนพลิกหน้ากระดาษเปลี่ยนหน้าให้ หากเด็กนี่แตะตัวเขาได้คงไม่ต่างอะไรกับการนอนหนุนตักไอ้ลูกหมาที่นั่งพิงหัวเตียงอ่านหนังสือการ์ตูนโดยมีเขาเป็นคนถือตั้งไว้บนอกรอเปิดหน้าใหม่ให้



            ไม่เท่าไหร่ก็โดนใช้อย่างกับเมียทาส



            มันชักจะเฮี้ยนขึ้นทุกวัน



            “เลิกอ่านได้ยังเมื่อยเนี่ย”



            บ่นรอบที่ล้านและแดเนียลก็ทำแค่เลิกคิ้วก้มลงมาเป่าลมใส่หน้าเขา สัมผัสได้ถึงลมเย็นๆที่รินรดแต่ไม่รับรู้ถึงริมฝีปากของแดเนียลที่ประทับตามลงมาเหมือนที่เด็กนี่กำลังทำเป็นว่าจูบหน้าผากเขา



            “ไม่อยากเมื่อยก็ยอมให้ผมปล้ำดิ”



            “มึงอย่ามาล้อกูเล่นได้มะ มึงเป็นผีประเภทไหนถึงปล้ำกูแล้วแตะต้องตัวกันได้ มึงช็อคตายเพราะดูหนังโป๊ใช่มั้ย จิตใจถึงหมกมุ่นแบบนี้อ่ะ”



            เอาจริงๆก็ไม่เชื่อหรอกกับเหตุผลบ้าบออย่างเช่นว่า ต้องปล้ำก่อนถึงจะแตะตัวได้ นี่ไอ้ลูกหมาเป็นผียุค 4.0 หรอ ถึงได้อัพเกรดเวอร์ชั่นมาได้วิปริตขนาดนั้นน่ะ



            “ก็ตอนที่พี่มีเซ็กส์มันคือช่วงที่พี่มีความสุขไม่ใช่หรอ”



            “แล้วตอนที่มีเซ็กส์มึงเคยทุกข์มั้ยล่ะ”



            “ก็ไม่นะ ยิ่งตอนที่มีเซ็กส์กับพี่ผมยิ่--



            ไม่รอให้เด็กแดเนียลพูดจบประโยค เขาปิดหนังสือการ์ตูนในมือแล้วโยนใส่เด็กผีทะเลทันที แต่มันก็ไม่มีผลอะไร หนังสือการ์ตูนเล่มนั้นแค่ผ่านทะลุตัวไอ้ลูกหมาไปกระทบกับหัวเตียงเท่านั้น



            “เซ็กส์เหี้ยไรล่ะ กูแค่ฝันมึงไม่ได้เอากันกับกูจริงๆซักหน่อย”



            “พี่ฟังผมนะ”แดเนียลเว้นจังหวะพูด ปรับสีหน้าเข้าสู่โหมดจริงจังแล้วขยับเข้ามานั่งจ้องหน้าเขาระยะใกล้ แน่นอนว่าถ้าหากสามารถแตะตัวกันได้เด็กผีร้ายก็คงหอมแก้มเขาไปแล้วล่ะ



            ซองอูรู้สึกขอบคุณที่วันนี้แดเนียลล่องหน



            ยิ่งอยู่ด้วยก็ยิ่งเสี่ยงต่อการเสียตัวมากขึ้นเรื่อยๆเนี่ย



            แต่ก็อีกนั่นแหละแม้จะแตะตัวไม่ได้แต่สายตาเวลาที่แดเนียลจ้องมานี่คุกคามสุดๆ มันคล้ายเด็กผีร้ายมีความสามารถมองทะลุเสื้อผ้าได้หรือไม่ก็สามารถใช้สายตาบังคับให้เขาถอดเสื้อผ้าเพราะอยู่ๆซองอูก็รู้สึกอยากจะแก้ผ้าแล้วแหกขาให้ไอ้ลูกหมาคร่อมขึ้นมาซะอย่างนั้น



            จัญไรชิบหาย!



            “รีบพูดสิ ฟังอยู่”เขาเร่งเมื่อเห็นว่าถูกโลมเลียทางสายตามากเกินไปแล้ว



            “คืออย่างนี้ช่วงเวลาที่พี่มีความสุขมันคือช่วงที่พลังงานในตัวพี่จะเพิ่มสูงขึ้นด้วย”



            “แล้วยังไง”



            “เอาตรงๆ การที่ผมชักจูงพี่ในห้วงความคิดแล้วยัดเยียดความเป็นผัวให้มันทำให้พี่มีความสุข พลังงานในตัวพี่ช่วงนั้นจึงเยอะเป็นพิเศษผมเลยสามารถใช้พลังจากตัวพี่ได้อ่ะ”



            การอธิบายอย่างยาวเหยียดของไอ้ลูกหมา ถ้าถามว่าเข้าใจมั้ย



            ตอบเลยว่า ไม่!



            ทำไมเรื่องของแดเนียลถึงได้ทำความเข้าใจยากและซับซ้อนยิ่งกว่าตอนที่เขาซ่อนไฟล์หนังโป๊ไว้ในเครื่องคอมที่ออฟฟิศขนาดนี้วะ



            “แสดงว่าที่กูตื่นมาแล้วรู้สึกไม่มีแรงนี่เพราะมึงหรอ”



            “เพราะพี่เสียตัวเลยลุกไม่ขึ้นเองต่างหาก อย่าโทษผมดิ”



            แล้วไอ้ลูกหมาพาเขาจริงจังได้ไม่ถึงสามนาทีก็วกเข้าสู่ความเวิ้งว้างแสนจัญไรได้อย่างธรรมชาติ ตอนนี้ซองอูนึกอยากจะสัมผัสแดเนียลได้อีกครั้ง



            สาบานเลยสิ่งแรกที่เขาจะทำคือถีบเด็กนี่ลงไปจากเตียงซะ!!



            แต่ก็ได้แค่คิดนั่นล่ะเพราะถ้าแตะต้องตัวกันได้ สิ่งแรกที่เขาจะโดนกระทำคือโดนปล้ำอย่างสมยอม ดังนั้นองซองอูจึงทำได้แค่นั่งเอียงคอขมวดคิ้วจ้องหน้าแดเนียลใช้สมองเชื่อมโยงเหตุผลต่างๆที่เด็กผีร้ายอธิบายมา



            “สรุปนะครับคุณแดน



            ซองอูพยายามพูดสรุปอย่างใจเย็นเพื่อทวนเรื่องราวทั้งหมดอีกรอบ



            “อย่าเรียกคุณแดนดิ พี่ทำผมเขิน”



            “โอเค สรุปนะครับไอ้สัส!



            เด็กแดเนียลหันขวับมามองหน้าเขาทันที ซองอูได้แต่ฉีกยิ้มกว้างส่งกลับไปให้ ยิ่งพอเห็นไอ้ลูกหมาขมวดคิ้วไม่พอใจเขาก็ยิ่งอยากจะแกล้งแรงๆแล้วขยี้กลุ่มผมสีคาราเมลปลอบทีหลัง



            แดเนียลน่ะเหมือนลูกหมาตัวโตๆที่กำลังดื้อกับเขาเลยแฮะ



            “สรุปนะครับคุณแดน ที่แตะต้องตัวกูได้เนี่ยเพราะมึงข่มขืนกูแล้วดูดพลังไปหรอ”



            “อ่าห้ะ”



            “มึงมันเอเลี่ยน!!



            เขายกนิ้วชี้หน้าทันทีที่ไอ้ลูกหมาพยักหน้ารับก่อนจะขยับถอยกรูไปชิดหัวเตียง



            เล่นดูดพลังได้แบบนี้มันไม่ใช่ผียุค 4.0 แล้ว นี่มันเอเลี่ยนที่คิดจะเอาผู้ชายหล่อที่สุดในโลกมนุษย์อย่างเขาไปทดลองผสมเทียมแล้วแพร่พันธุ์ในดาวอังคารแน่ๆ



            นี่เขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนดาวอังคารหากินตามมีตามเกิดเพื่อสร้างเผ่าพันธุ์ใหม่แบบเหงาๆมองไปทางไหนก็เจอแต่หน้าตัวเองอย่างงั้นหรอ ไม่ยุติธรรม!



            ต้องโทรฟ้องนาซ่า!!



            “ที่ผมพูดไปนี่ไม่ใช้สมองประมวลผลเลยหรอ”เด็กผีร้ายทำหน้าเอือมใส่ ประโยคนั้นทำเอาความโดดเดี่ยวบนดาวอังคารที่อุตส่าห์จินตนาการไว้ถูกทำลายไป มันคล้ายกับเด็กผีร้ายด่าเขาว่าโง่โดยไม่มีคำว่าโง่ ดีหน่อยที่เขาฉลาดเลยประมวลผลได้ว่าแดเนียลกำลังด่า



            “กูไม่เชื่ออ่ะ มึงไม่ใช่ผีแน่ๆ คุณแดนต้องเป็นตัวอะไรซักอย่างที่มากกว่าผีดิ”



            “



            แดเนียลไม่ได้โต้ตอบเพียงแค่ถอนหายใจแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หันตะแคงข้างมาจ้องหน้าเขาเพื่อรอดูว่าองซองอูคนหล่อของโลกใบนี้จะวิเคราะห์เรื่องราวได้ฉลาดล้ำเลิศแค่ไหน



            ยืนยันตรงนี้ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางเชื่อคำอธิบายไร้เหตุผลของเด็กนี่เด็ดขาด



            ก็บอกแล้วว่าองซองอูเป็นคนฉลาด ทุกอย่างต้องมีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์มารองรับเขาถึงจะปรักใจเชื่อ เพราะฉะนั้นเขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องทดลองมัน



            “จนกว่าจะได้พิสูจน์”



            “อย่าบอกนะพี่--





            “แน่จริงมึงปล้ำกูอีกครั้งสิแล้วกูจะยอมเชื่อ”







            ทดลองทำมันกับแดเนียล

            อีกครั้ง





















LOADING...100%

ทฤษฎีพี่เค้าไม่ถนัด รอปฏิบัติเลยแล้วกัน

อิอิ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -




ขอบคุณทุกคอมเม้นทั้งในนี้และทวิตเตอร์ 

ตามอ่านตลอด ซอมเบิ่งอยู่เด้อ

เจอคำผิดสะกิดด้วย







อย่าลืมเม้น เฟ้บ โหวต ให้ด้วย รักเด้อ

สกรีมแท็กทางทวิต #คุณองติดสัมผัส

ทุกคอมแม้นคือกำลังใจ

เอ็นจอยรีดดิ้ง 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

1,470 ความคิดเห็น

  1. #1464 Note2545 (@lightgot7) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 02:34
    อูยยยยยยยยยยยยย
    ไม่แปลกที่อิพี่องจะหวั่นไหวอ่ะ เจ้าเน่วแค่มองหน้าก็อยากเสียตัวแร้วววววววว
    #1464
    0
  2. #1433 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 23:46
    แหนนนนนน่~~~~~~
    #1433
    0
  3. #1426 DIF I.F. (@millseKanbara) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 23:28
    อุ้วๆๆๆ อย่างงี้ต้องพิสูจน์=..=
    #1426
    0
  4. #1383 RamidaJumnongnit (@RamidaJumnongnit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 22:54
    แอ่แฮ่ อรุ่มเลยพี่ซองอู 555
    #1383
    0
  5. #1363 kanomgene (@SKKRonDaM) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:07
    ฮืออออออ กรี้ดดดดดดด เอาให้ลืมโลกไปเลยค่ะ TWT
    #1363
    0
  6. #1355 Babybozo (@babybozo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 07:43
    เอาให้เห็นความจริงไปเลยค่ะพี่!!!!
    #1355
    0
  7. #1349 the grl n her sunflower (@p_loveken) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:15
    ปล้ำเลยๆๆๆๆๆๆๆ ขำและเอ็นดูน้องแดนมาก
    #1349
    0
  8. #1332 Elllsaaaa (@KookKeng04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 19:56
    เอิ่มม คุณองงงงง
    #1332
    0
  9. #1180 inspirit cool (@suneerat-ice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 08:24
    ไปท้าเขานะคะคุณอง
    #1180
    0
  10. #1163 _Itsbenzz (@_Itsbenzz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 04:54
    gif คุณแดนนี่กร้าวใจ
    #1163
    0
  11. #1162 _Itsbenzz (@_Itsbenzz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 04:53
    ให้มันได้อย่างงี้
    #1162
    0
  12. #1161 _Itsbenzz (@_Itsbenzz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 04:53
    โว๊ยย5555555
    #1161
    0
  13. #1151 Seven Keangkrai (@seven42477) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 19:16
    เราเรียนวิทย์คณิตมาทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับสมมุติฐานครับเพราะฉะนั้นเราสนับสนุนให้คุณองซองอูของเรามำการทดลองใันอีกครั้งครับ
    #1151
    0
  14. #1127 katziiez (@katziiez) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 10:02
    เชื่อแล้วค่ะว่าเป็นเด็กสายวิทย์ จะทำอะไรก็ต้องมีข้อมูลเป็นหลักฐานรองรับสมมติฐานเสมอ...
    ก็บอกแล้วว่าคงได้เหนื่อยหน่อย(?) แต่ก็นะ แอบหมัั่นไส้เหตุผลของผีเด็กจริงๆ มีแต่ได้กับได้ป่ะว๊า ชิ
    แต่อย่ากระนั้นเลย คุณองก็ฟินเหมือนกันไหมยังไง เหอะๆ ไปค่ะพี่สุชาติ ทดลองวนไปค่ะ
    #1127
    0
  15. #1118 Lkim_หล่อลื่น (@ifn_l) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 23:25
    จริงๆมันเป็นของพี่องเว้ยยย55555555555
    #1118
    0
  16. #1094 HhSawitri (@sawitri1673) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 17:45
    บ้าไปแล้ววว5555
    #1094
    0
  17. #1093 creamy_ojkiyd (@creamy_ojkiyd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 17:44
    อิอง ไม่เนียนลู้กกกกก
    #1093
    0
  18. #1070 jimshix (@why_qky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 22:19
    รู้เลยนะคะว่าจุดประสงค์ต้องการอะไร แค่คุณแดนจ้องก็อยากจะถอดเสื้อผ้าประเคนร่างให้ขนาดนี้ บอกเลยว่าไม่เนียนค่ะคุณอ๊งงงงงง
    #1070
    0
  19. #1000 the little satan (@thelittlesatan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 22:09
    อมก อมก อมก~~~ คือคุณองงงง นี่คืออยากทดสอบหรือความหื่นมันครอบงำอีกกันแน่คะ!! บัดสีที่สุด!! แต่…เรารอนะ ฉากนั้นอ่ะ อิ๊อิ๊
    #1000
    0
  20. #998 Nebbianuvolaa (@Nebbianuvolaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:55
    เด็กผีร้ายแต่พี่ซองอูเค้าร้ายกว่านะคะอรืมๆๆๆๆ
    #998
    0
  21. #991 phamjsplus13 (@phamjsplus13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 03:15
    ใช่หรอองซองอู ใช่หรออออออ
    #991
    0
  22. #990 phamjsplus13 (@phamjsplus13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 03:15
    ใช่หรอองซองอู ใช่หรออออออ
    #990
    0
  23. #984 taeming (@taew2535) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 00:13
    ทำไมเราต้องยิ้ม บ้าจริงงง
    #984
    0
  24. #981 P'lu N'hun (@1330800294900) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 14:47
    ทฤษฎีไม่ถนัดของปฏิบัติเลยได้ป่าววว - ซองอูไม่ได้กล่าว
    #981
    0
  25. #962 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 12:12
    อ่ะจ้ะะ แค่ทดลองโน๊ะ เปล่ามีอารมณ์เลย5555555555
    #962
    0