เหมืองสวาทมาเฟีย (reup มี ebook) - นิยาย เหมืองสวาทมาเฟีย (reup มี ebook) : Dek-D.com - Writer
×

    เหมืองสวาทมาเฟีย (reup มี ebook)

    “แล้วถ้าฉันไม่เต้นจะเกิดอะไรขึ้น” อรสินีทำใจกล้าถามต่อ “ผมก็จะได้จับคุณโยนขึ้นเตียงเร็วขึ้น ล่ามโซ่ไว้กับเสาเตียงจากนั้นก็จะปล้ำจูบอย่างหนัก ฉีกทึ้งชั้นในชุดสวยของคุณจนขาดวิ่น ก่อนจะจับคุณอ้าขา...”

    ผู้เข้าชมรวม

    8,986

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    95

    ผู้เข้าชมรวม


    8.98K

    ความคิดเห็น


    7

    คนติดตาม


    81
    หมวด :  รักสีเทา
    จำนวนตอน :  24 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  21 ส.ค. 63 / 19:50 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูรายการอีบุ๊กทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ



    'เลอันโดร' นายเหมืองหนุ่มเจ้าของฉายา 'หมาล่าเนื้อแห่งคาราฮัส'
    ถูกลูกแมวน้อยตาใสอย่าง 'อรสินี' หักหน้า ด้วยการปฏิเสธดินเนอร์หรูกลางเมืองมิลาน
    ก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่เขาจะต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ
    ..................................

    “อยู่ตรงนี้” เลอันโดรบอกก่อนฉกริมฝีปากลงบดขยี้เรียวปากนิ่มหนักๆ แล้วผละไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่ หมุนควงห่วงโซ่ในมือเล่น
    “เต้นรำเป็นไหม”
    “ไม่” ตอบแบบไม่ต้องคิดเลย
    “แซมบ้านะ เริ่มเลย”
    “ไม่” ครั้งนี้ส่ายหน้ายืนยัน
    “โอเค” ตบเข่าฉาด “งั้นก็ไปที่เตียง”
    “เอ่อ... เดี๋ยว” หญิงสาวพยายามตั้งสติ คิดหาหนทางหลบเลี่ยง เธอเคยรอดเงื้อมมือผู้ชายคนนี้มาแล้วตั้งสองครั้งสองครา ทำไมจะมีครั้งที่สามไม่ได้
    “ฉัน... เอ่อ... ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย เหนื่อยด้วย หนาวด้วย ที่นี่มีน้ำอุ่นอาบไหม”
    “ไม่มีน้ำอุ่น แต่มีอ้อมอกอุ่นๆ อยู่ตรงนี้” เปิดวงแขนโชว์อ้อมอกกว้าง “มา จะได้หายหนาว”
    “ไม่ล่ะ ขอบคุณ” ปฏิเสธเสียงอ่อยพลางมองหาลู่ทางใหม่
    “ไม่ต้องพยายามคิดหาวิธีหลบเลี่ยงหรอกนิออน ครั้งนี้ผมจะไม่แกล้งใจอ่อนอีกแล้ว ยังไงซะวันนี้คุณก็ต้องเป็นของผม”
    กระตุกโซ่เส้นยาวกระตุ้นเตือนคนยืนนิ่ง
    “เต้นเร็ว ผมจะเคาะจังหวะให้” แล้วปลายนิ้วทั้งห้าบนพนักเท้าแขนก็เริ่มขยับเคาะจังหวะ
    “แล้วถ้าฉันไม่เต้นจะเกิดอะไรขึ้น” อรสินีทำใจกล้าถามต่อ
    “ผมก็จะได้จับคุณโยนขึ้นเตียงเร็วขึ้น ล่ามโซ่ไว้กับเสาเตียงจากนั้นก็จะปล้ำจูบอย่างหนัก ฉีกทึ้งชั้นในชุดสวยของคุณจนขาดวิ่น ก่อนจะจับคุณอ้าขา...”
    “พอแล้ว! ฉันไม่อยากฟัง”
    “ถ้าไม่เต้น ก็ไปขึ้นเตียง”
    “แล้วถ้าฉันยอมเต้น ก็ไม่ต้องขึ้นเตียงใช่ไหม”
    ดวงตาสีสนิมเหล็กตวัดมองคนทำใจกล้าปากเก่งทั้งที่หยาดน้ำตายังอาบแก้ม คำถามของอรสินีทำให้เขาเผลอกระทุ้งปลายลิ้นเล่นในอุ้งปาก
    “ใช่ ถ้ายอมเต้น ก็ไม่ต้องขึ้นเตียง”
    เพราะสำหรับผม ที่ไหนๆ ก็ได้ทั้งนั้น!


    * นิยายรีอัปเพื่อโปรโมทอีบุ๊ค และ ตอนติดเหรียญ *







    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น