ห้องเก็บความลับของซายูริจัง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 202 Views

  • 14 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4

    Overall
    202

ตอนที่ 8 : สิ่งที่เรียกว่า"เพื่อน" 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61

เพลงเปิดประกอบเพื่อความอิน(?):


ขอบคุณเพลงจาก:vww




.
.
.
.
.
.
......พวกคุณเคยรู้จักคำว่าเพื่อนไหม......

.....ฉันรู้น่ะรู้จักนะคำว่า"เพื่อน"น่ะ
อืมมม........จะพูดว่ายังไงดีละสิ่งที่เรียกว่าเพื่อนมันเป็นอะไรที่เข้าใจยากมากกกแต่มันก็มีอย่างหนึ่งที่ฉันรู้นะมีคำว่าเพื่อนแล้ว 
มันต้องมีสิ่งที่ตามมาคือ"มิตรภาพ" คุณแม่ของฉันเคยสอนไว้ว่าเพื่อนน่ะหาง่ายแต่เพื่อนก็มีหลายประเภทแบ่งออกไปมีทั้งเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว 
แต่เพื่อนที่หายากที่สุดก็คือเพื่อนที่จริงใจกับเราจริงๆหรือเรียกว่าเพื่อนตายนั้นแหละ 
หลายๆคนคงคิดว่าชีวิตนี้จะหาเพื่อนตายได้ไหมซึ่งฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นแหละ ฉันเคยคิดว่าตัวเองจะหาเพื่อนตายได้ไหมแล้วตอนนี้
ฉันก็ยังหาคำตอบนั้นไม่ได้เลยละ..........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"แพรๆๆเลิกเหมอก่อนนนนตอนนี้จะขึ้นรถแล้วนะ"แล้วจู่ๆกัลย์ก็ตะโกนเข้ามาที่หูของฉัน

"อะ..อืมโทษที....เอาละเอากระเป๋าไปที่รถกัน"ฉันพูด

"โอเค"แล้วกัลย์กับฉันก็ลากกระเป๋าที่รถของพวกฉันแล้วก็ส่งกระเป๋าให้กับลุงที่ขับรถแล้วก็ขึ้นไปนั้งข้างหลังกับกัลย์และแองเจิ้ล แล้วครูประจำรถก็ขึ้นมานั้งแล้วถามว่า

"ขึ้นมากันครบแล้วใช้ไหม"

"ขึ้นมาครบแล้วค่าาา"เพื่อนฉันตอบ

"งั้นไปได้เลยคะ"คุณครูบอกคนขับรถ แล้วรถก็ค่อยออกตัวจากโรงเรียนของฉัน

"แพรมากินคุ้กกี้กันนน"เพื่อนของฉันพูด

"อะไรกันรีบกินไปไหนรถพึ่งออกมาแค่10นาทีเองนะ"เพื่อนอีกคนหนึ่งของฉันพูด(แองเจิ้ล)

"เอาน่ามากินกันเถอะ"แล้วเพื่อนของฉันก็ฉีกซองคุ้กกี้แล้วกิน

อะ!ฉันลืมแนะนำตัวไปเลยฉันชื่อแพรตอนนี้ฉันกำลังมาเข้าค่ายกับเพื่อนๆในแก๊งอยู่คะในแก๊งของฉันมีสมาชิก6คนได้แก่.....แองเจิ้ลแต่ฉันชอบเรียกว่าเจิ้ลมากกว่าา
คนต่อมากัลย์เธอเพื่อนฉันอีกคนหนึ่งเธอมีนิสัยมโนสูงงงบ้าอนิเมะขั้นสุด
อีกคนหนึ่งมายด์ยัยนั้น่ะออกแนวสายบันเทิงมากกว่าเป็นคนพูดตรงๆ
นิสัยออกบ้านิดๆแต่ก็เป็นคนที่มีอะไรก็ปรึกษาด้วยได้
คนต่อมาจีโน่หมอนี้เป็นออกแนวสายฮาสะมากกว่า
และคนสุดท้ายธาวินคนออกจะเป็นคนเงียบๆแต่ก็ตลกบ้างในบ้างทีอะนะ......

..........เอาละการเดินทางของพวกเราจะเริ่มต้นขึ้นแล้วละ..........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"ธาวินกินขนมมั้ง" ฉันพูดแล้วยิบขนมจากมือของธาวิน

"อย่าแย่งดิ"ธาวินพูด

"ธาวินกินด้วย"จีโน่ก็ยิบขนมจากมือของธาวินไปอีกคน

"เป็นกันทั้ง2คนเลย"ธาวินพูดแล้วกุบขมับ

"เอาน่ามันเรื่องปกติ"เจิ้ลพูด

"แล้วอีกไกลไหมถึงจะถึงจันทบุรี"แพรพูดออกมาขณะเล่นมือถือ

"น่าจะไม่เดิน2ชั้วโมงนะ"กัลย์พร้อมกับกินคุ้กกี้อย่างอร่อย

"ตั้ง2ชั้วโมงเราจะทำอะไรกันดีละเนี่ย"เจิ้ลพูดกับทำหน้าเซ็งๆ

"ก็กินขนมไม่ก็ฟังเพลงเล่นไปดิ"ฉันพูดออกไปแล้วทุกคนก็จดจอกับโทรศัพท์
แล้วเวลาก็ค่อยเดินไปอย่างช้าๆ....จนฉันค่อยๆหลับไป
.
.
.
.
.
.
.
.

"มายๆตื่นๆ"จู่ๆก็มีเสียงหมาที่ไหนมาเห่าใกล้ๆหูฉันพอฉันลืมตาไปก็คือคุณท่านจีโน่นั้นเอง

"โอ๊ยคนจะหลับจะนอนโว๊ยยย"ฉันพูดตะคอกใส่จีโน่

"อ่าวเองจะไม่แวะปั๊มหรอ?"จีโน่ พูดขึ้น

"อ่าวนี้ถึงปั๊มแล้วหรอ?"ฉันพูดขึ้นด้วยสีหน้างง

"ก็ใช้น่ะสิจะลงไหมคนอื่นเขาลงไปหมดแล้ว"

"ลงๆ"
(มายด์)

แองเจิ้ล Talk

สวัสดีค่าทุกคนฉันแองเจิ้ลเองตอนนี้ฉันกำลังมาค่ายสุดท้ายของเพื่อนชุดนี้คะตอนนี้พวกเราเดินทางกันมาถึงปั๊มข้างทางเรียบร้อยแล้วตอนนี้ฉันกับๆเพื่อนกำลังใช้จ่ายกับขนมต่างๆอยู่พอเสร็จแล้วก็ขึ้นรถกัน

"เจิ้ลๆนํ้าที่เขาฝากเองซื้ออยู่ไหนอะ"กัลย์พูดขึ้นขณะที่ฉันกำลังสำรวจขนมในถุงอยู่

"ออนี้เอาไปเลยย"ฉันพูดแล้วยื่นขวดนํ้าให้

"แต๊งกิวจ๊า"แล้วฉันแพรกัลย์ก็นั้งกินขนมของตัวเองอยู่บนรถอยู่สักพักแล้วพวกมายก็ขึ้นมา
"
อ่าวมายไปนานจัง"แพรพูดขึ้นขณะกินขนมอยู่

"พอดีลงช้าแล้วแถวยาวอีกกว่าจะซื้อเสร็จเลยนานนนน"

"งั้นหรอ"แพรหยุดแล้วไปตั้งใจกินขนมต่อไป
แล้วครูประจำรถก็เช็คจำนวนคนแล้วก็เริ่มเดินทางต่อ
แล้วพวกเราก็กินขนมกับไปสักพักคุยบ้างนิดหน่อยจนฉันรู้สึกเวียนหัวแปลกๆ

"เจิ้ลเป็นไรป่าวหน้าซีดๆอะ"กัลย์ถามฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง

"รู้สึกเวียนนิดหน่อยน่ะขอนอนสักงีบแล้วกันนะ"ฉันพูดไป

"อืม"แล้วกัลย์ก็กลับไปสนใจมือถือต่อ
แล้วตาของฉันก็ค่อยๆปิดลง.......
.
.
.
.
.
.
.
.

"ตื่นเถอะคราบบบบบเพื่อนนน"อะไรวะเนี่ยใครแม่งตะโกนโลกแตกรึไงฮะ

"อะไรเนี่ยยยย"ฉันพูดแล้วค่อยๆลืมตาขึ้น

"ไม่ต้องมาบ่นเลยครับคุณเพื่อนจะถึงโรงแรมแล้ว"กัลย์มาบ่นอะไรก็ไม่รู้ต่อหน้าฉัน

"ค่ะๆๆว่าแต่เรามาถึงจันทรบุรีแล้วหรอ"ฉันพูดคำถามที่ตัวเองสงสัยออกไป

"ใช้แล้วเอาละตั้งสติเตรียมจะลงเช็คของในรถโอเคร"กัลย์พูด

"จ๊ะๆ"แล้วกัลย์ก็หันไปสนใจมือถือต่อไป


กัลย์  Talk 

สวัสดีค่าาาฉันกัลย์เองตอนนี้ฉันนั้งดูอนิเมะอยู่พอผ่านไปสักพักครูประจำรถก็บอกว่า

"ทุกคนใกล้จะถึงโรงแรมแล้วเตรียมเก็บของและเช็คว่าลืมอะไรรึเปล่า"
แล้วทุกคนคนรถก็พูดว่า

"โอเคค่า/ครับ"

และตอนนี้ทุกคนก็กำลังเช็คของและเก็บของของตัวเอง
ฉันค่อยๆปิดมือถือที่อยู่ในมือและเตรียมเก็บของให้เหมือนชาวบ้านเขา
พอทุกคนในรถเก็บของเสร็จรถก็ค่อยๆจอดที่หน้าโรงแรมและทุกคนก็ค่อยๆลงและพอพวกคุณครูนัดกำหนดการอะไรต่างๆเสร็จฉันก็นำของของฉันมาเก็บที่ห้องพร้อมกับเพื่อนๆและไปที่ห้องประชุม
และพวกเราก็ทำกิจกรรมกันต่าง
.
.
.
.
.
พอมาถึงช่วงเล่นนํ้าทะเลตอนเย็นก่อนจะรับทานอาหารเย็น
 
ณ ทะเล

พวกเรานั้งเล่นทรายกันอยู่อย่างสนุกสนานแล้วจู่ๆแองเจิ้ลก็พูดขึ้นมาว่า

"พรุ่งแล้วสินะที่เราต้องแยกจากกันจริงๆ"แองเจิ้ลพูดพร้อมกับหน้าตาเศร้า

"ไม่เป็นไรหรอกน่าาพวกเราก็คุยกันทางไลน์ก็ได้นิน่า"กัลย์พูดด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

"ใช่ๆ"มายด์ พูด

"แต่ในไลน์กับพูดกันตรงๆมันไม่เหมือนกันนินา"แองเจิ้ลพูดด้วยหน้าเศร้า×2

"เอาน่ายังได้พบก็ต้องมีจากมันเป็นเรื่องปกติ"แพรพูดด้วยสีหน้านิ่งๆ

"แพรจะไรรู้อะไรละความรู้สึกที่ต้องแยกจากเพื่อนมันเป็นไงมันน่าเศร้าขนาดไหน!!"แองเจิ้ลพตะโกนพร้อมนํ้าตาที่ค่อยๆไหลออกมา

"ใจเย็นน่าทั้ง2คน"มายด์พูดห้ามทั้ง2คน

"ทุกคนไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันเลย!!!"เจิ้ลตะโกนใส่ทุกคนแล้ววิ่งหนี้ออกไป

"อ่าวไปสะแล้ว"จีโน่พูดขึ้นด้วยหน้าที่งง

"อ่าวแค่เรื่องแค่นี้คนเราเจอกันมันก็ต้องจากนิมันเป็นเรื่องปกติ"กัลย์ พูด

"ใช่แต่เจิ้ลคงจะรับไม่ได้มั้ง"แพร พูด

"น่าจะนะ"ธาวินเสริม

"เดี้ยวก็กลับมาเองแหละพวกเราไปที่จุดรวมใตัวกันเถอะ"มายด์พูด
แล้วทุกคนก็ไปที่จุดรวมตัวที่คุณครูนัดเอาไว้........
.
.
.
.
พอทำกิจกรรมไปเรื่อยๆแองเจิ้ลและพวกแพรก็ยังไม่ได้คุยกันเลยจนกระทั้งหมดกิจกรรมคุณครูก็ปล่อยทุกคนไปห้องพักพอแองเจิ้ลกลับมาถึงห้องก็หมกตัวอยู่คนเดี่ยวไม่ยอมคุยกับใคร
.
.
.
.
.

จนออกจากโรงแรมไปเที่ยวสถานที่ต่างๆก็ไม่ยอมคุยกับใครจนกระทั้ง
มาถึงโรงเรียนและคุณครูก็ปล่อยนักเรียนทุกคนกลับแต่แองเจิ้ลเดินไปที่ริมแม่นํ้าพวกกัลย์เห็นเลยลองตามไป
ตอนนี้พวกกัลย์แอบอยู่ด้านหลังแองเจิ้ล
แพรเลยตัดสินใจเดินไปหาแองเจิ้ล

"แองเจิ้ลขอโทษนะที่พูดแบบนั้น"แพรพูดขณะที่พวกกัลย์คอยดูอยู่ห่างๆ

"อืมฉันก็ต้องขอโทษที่พูดจาเห็นแก่ตัวแบบนั้นไป"แองเจิ้ล พูด

"ฉันขอโทษจริงๆนะทั้งที่พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว..แต่ฉันทำให้บรรยายกาศดูแย่ไปหมดเลย.....ขอโทษจริงๆนะ"

"ไม่ต้องขอโทษหรอกยังไงพวกเราก็เป็เพื่อนกันได้นะ"

"อืมขอบคุณมากน่าา"แองเจิ้ลพูดแล้วพวกกัลย์เลยเดินเข้าไปหาแพรกับแองเจิ้ล

"ใช่แล้วละยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันนิ"กัลย์ พูด

"ใช่ๆไหนๆเราก็จะจากกันแล้วมากอดคอแล้วกระโดดกันไหม"มายด์ เสนอ

"เอาดิ/แล้วแต่เลย"จีโน่กับธาวินพูด

"งั้นมาเริ่มทำกันเลย"กัลย์ พูด
แล้วทุกคนก็มากอดคอกันเป็นวงกลม

"12....3"แองเจิ้ลพูดให้สัญญา

แล้วทุกคนก็กระโดดพร้อมกัน
.
.
.
.
.
.

"เอาละคราวนนี้เราต้องจากกันจริงๆแล้วนะ"แพร พูด

"เอาละงั้นบ๊ายบาย/ลาก่อน"ธาวินกับจีโน่พูดพร้อมกับเดินจากไป

"งั้นฉันไปก่อนนะบ๊ายบาย~"มายพูดแล้วเดินตามพูดธาวินไป

"งั้นเอาไว้เจอกันใหม่นะแล้วก็ลาก่อน"กัลย์พูดแล้วเดินไป

"งั้นคราวนี้ต้องจากกันจริงแล้วนะ"แพร พูด

"อืมงั้นบ๊ายบายนะ"แล้วแองเจิ้ลก็ค่อยเดินไปพร้อมนํ้าตา
พอแองเจิ้ลเดินไปได้สัดพักก็หันหน้ากลับมา

"แพรขอบคุณสำหรับ3ปีที่ผ่านมามากน่าาฉันมีความสุขมากเลยและก็ลาก่อนน่าา!!"แองเจิ้ลตะโกน

"อืมลาก่อนน่าา"แล้วแพรก็โบกมือให้เจิ้ล

ลาก่อนนะทุกคนขอบคุณมากสำหรับ3ปีที่ฝากมาฉันมีความสุขมากเลย
แล้วแองเจิ้ลก็ค่อยๆเดินจากไป......

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

END









B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น