ห้องเก็บความลับของซายูริจัง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 202 Views

  • 14 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4

    Overall
    202

ตอนที่ 2 : ความฝันแห่งคณิตศาสตร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

แนะนำตัวละคร
 
<โฮชิโนะ(แปลว่า:ดวงดาว)   ยูเมะ(แปลว่า:ความฝัน)>
   นิสัยและประวัติ:ยูเมะเป็นลูกสาวของอาณาจักรเร็นกิมีท่านพ่อชื่อเรียวอิจิและท่านแม่ชื่อว่าซากุระโกะ
ชื่อของยูมะมีความหมายว่าความฝัน  ส่วนเรื่องการเรียนยูเมะก็ทำได้ดีทุกวิชาแต่มีวิชาหนึ่งที่คะแนนน้อยที่สุดและวิชาที่เกลียดที่สุดคือ....คณิตศาสตร์.....ถ้าเป็นเรื่องสมการละก็จบกันเลยละ  ยูเมะเป็นคนที่อ่อนคณิตศาสตร์มากกก  นิสัยแก่นๆและไม่มีความเป็นเจ้าหญิงเอาซะเลย
อายุ

             ชื่อ:คุมะ(แปลว่า:หมี)                           ชื่อ:???????
            พ่อแม่:???? /นิสัยและประวัติ:????????/อายุ:???????
 
ชิคิ
แฟรี่ประจำถ้ำที่ยูเมะหลงเข้าไป
   


      กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าหญิงองค์หนึ่ง ชื่อ โฮชิโนะ ยูเมะ
เธอมีอายุ16ปีแล้วตอนนี้ก็ถึงวันเรียนวันแรกขององค์หญิงยูเมะแต่คาบแรกเป็น คณิตศาสตร์ ซึ่งองค์หญิงยูเมะเกลียดวิชาคณิตที่สุด เธอจึงโดดเรียน และหนีไปยังป่า แห่งเวทมนต์จนถึงเวลาค่ำและเธอก็หลงทางเธอจึงเดินต่อไปจนไปเจอถ่ำแห่งหนึ่งในขณะนั้นฝนก็ตกพอดี
เธอจึงเข้าไปหลบฝนในถ้ำแล้วหลงทางในถ้ำ
“แย่ละหลงทางแล้วสิ”
และจู่ๆเธอก็ได้ยินเสียงแปลกๆ
“ตึ๊ก! ตึ๊ก!” 
“ใครน่ะ!........อ....ออกมาเดี้ยวนี้นะ”
“ฉันชื่อคุมะ...ยินดีที่ได้รู้จัก”แล้วก็มีหมีตัวหนึ่งปรากฎขึ้นมา
“ม...หมีพูดได้กรี้ดดดดดดด”
แล้วยูเมะก็สลบไป
ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในถ้ำ
“ตื่นแล้วหรอ”
“ห....หมีพูดได้!”แล้วหมีตัวนั้นก็พูด
“นี้เธอยังไม่ชินอีกหรอ”
“ค่ะๆๆ”
“ฉันพูดดีๆอย่าประชด”
“ค่ะๆ....ว่าแต่นายชื่ออะไรหรอ”
“ฉันชื่อ.....คุมะน่ะ”
“คุมะงั้นสินะ”
“ส่วนฉันชื่อโฮชิโนะ ยูเมะนะ”
“อายินดีที่ได้รู้จักยูเมะ”
“เออว่าแต่ฉันมาอยู่ที่ไหนหรอคุมะ”
“ที่นี้น่ะเป็นถ้ำที่ต้องแก้โจทย์สมการน่ะถึงจะออกไปได้”
“เออคุมะโจทย์สมการคืออะไรหรอ?”
“สมการ หมายถึงประโยคสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ ที่ใช้แสดงว่าสองสิ่งเหมือนกัน หรือเทียบเท่ากัน ที่เชื่อมด้วยเครื่องหมายเท่ากับยังไงละ”
“มายยยยยยยจริง....ฉันจะต้องตายแน่”
“ทำไมละ”
“ฉันนะไม่ได้เรื่องคณิตศาสตร์มากกกกกเลย”
“แล้วจะรอดไหมละเนี่ย”คุมะพูดพร้อมกับกุมหัว
“งั้นต้องเริ่มจากไหนก่อนละ”
“งั้นเดินตามฉันมานะ”
“อืม”แล้วยูเมะก็เดินตามคุมะไปจนมาถึงประตูบานใหญ่
“ลองเปิดดูสิ”
“อืม”แล้วยูเมะก็ค่อยผลักประตู
แล้วจู่ก็มีแสงสว่างจนทำให้ยูเมะต้องปิดตา
ร่างบางค่อยลืมตาขึ้นมาแล้วสิ่งที่ปรากฎอยู่ตรงหน้ายูเมะคือ........แฟรี่......
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะฉันชื่อชิคิเป็นแฟรี่ประจำถ้ำแห่งนี้จ๊ะยูเมะจัง”เธอพูดพร้อมกับยิ้มให้
“แฟรี่งั้นหรอ”ยูเมะพูดพร้อมกับทำท่างที่ตกใจ
“ค่ะ...คำถามจะมีทั้งหมด 3 ข้อนะค่ะ...งั้นมาเริ่มข้อแรกกันเลยดีกว่าแต่ห้ามตอบผิดเกินสามข้อนะค่ะ”
“เออเริ่มเลยงั้นหรอฉันยังไม่พร้อมเลยนะ”ยูเมะพูดพร้อมกับทำท่าทางทำตัวไม่ถูก
“ข้อแรก 2a=12 ค่ะคำตอบคือเท่าไรค่ะ”
“ฉันไม่เข้าใจเลยอะทำไงดี”ยูเมะพูดพร้อมกับจะร้องไห้
“งั้นฉันช่วยแล้วกัน”คุมะพูดขึ้น
“จริงหรอ”ยูเมะพูดพร้อมกับดีใจ
“แต่เธอต้องตอบเองนะ”
“ม่ายจริงงงง”ยูเมะพูดพร้อมกับกุมหัว
“เอาละฉันจะอธิบายต่อ......2 x a = 12 เราต้องหาค่าของ  a ก่อน โดยการเอา 2ไปหาร 12 เราก็จะได้คำตอบของสมการ.......ลองเอา 2 ไปหาร12สิ”
“อืม”แล้วยูเมะก็ยืนคิดอยู่สักพัก
“รู้แล้วละคำตอบก็คือ 6 ยังไงละ”
“ถูกต้องค่ะ”ชิคิพูด
“เอาละข้อต่อไป a ส่วน 3 = 3 คำตอบคือเท่าไรค่ะ”
“นี้มันอยากกว่าเดิมอีกนี้น่า”ยูเมะพูดพร้อมกับวิญญาออกจากร่าง
“งั้นฉันคงต้องช่วยอีกสินะ... a ส่วน 3 = 3 = aมีค่าเท่ากับ9 แล้วเอา9÷3แล้วจะได้คำตอบ”
“อืม”ยูเมะพูดพร้อมกับทำท่าคิดหนัก
“รู้แล้วคำตอบคือ 9 ยังไงละ”
“ถูกต้องค่ะ”
“เย้ๆๆๆ”ยูเมะพูดพร้อมกับกระโดดขึ้นด้วยความดีใจ
“เอาละข้อต่อไปค่ะ...x ส่วน 6 = 5คำตอบคือเท่าไรค่ะ”
“ฉันคงต้องช่วยอีกสินะ........x ส่วน 6 = 4เราต้องหาว่า x มีค่าเท่าไรแล้วเราต้องนำx÷6กันแล้วจะได้คำตอบเอาละลองเอา30÷6ดูสิ”
“เข้าใจแล้ว”แล้วยูเมะก็ยืนกอดอกคิดไปสักพัก
“คำตอบน่าจะ30มั้ง”
“ถูกต้องค่ะยินดีด้วยนะค่ะที่ตอบครบ3ข้อแล้ว”
“เย้ฉันทำได้แล้วละ”ยูเมะพูดพร้อมกับคว้าคุมะไปกอดทำให้คุมะหน้าขึ้นสีทันที
“ป...ปล่อยฉันลงได้แล้วละ”
“อืม”แล้วยูเมะพูดพร้อมกับปล่อยคุมะลง
“งั้นตามฉันมานะค่ะ”
“อืม”แล้วชิคิก็พาเราเดินทางออกจากถ้ำบ้าๆนี้
แล้วชิคิก็นำทางเราจนถึงทางออก
“ถึงทางออกแล้วค่ะ”ชิคิพูดพร้อมกับหายตัวไป
“ห...หายตัวไปแล้ว”
“ชิคิน่ะหมดหน้าที่ของเธอแล้วละ”
“งั้นหรอ.....ว่าแต่คุมะตัวของนายมันเปล่งแสงนิ”
แล้วจู่ๆตัวของคุมะก็เปลี่ยนร่างเป็นหนุ่มหล่ออายุน่าจะเท่าฉันได้มั้ง
ผมสีน้ำตาลตาสีน้ำทะเลรูปร่างก็โอเครวมแล้วก็หล่อนะ
“น...นายเป็นคนงั้นหรอ”
“ใช้ที่จริงฉันก็เหมือนกับเธอนั้นแหละแรกๆฉันก็เกลียดคณิตศาสตร์มากๆจนฉันหลงเข้ามาในถ้ำแห่งนี้แล้วฉันก็ตอบคำถามไม่ได้ฉันเลยกายเป็นหมีอย่างที่เห็นนี้แหละ”
“งั้นหรอ.....แล้วนายชื่อจริงชื่ออะไรหรอ”
“มาทากิ ซึบารุ ยินดีที่ได้รู้จักนะยูเมะแล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง”
แล้วพวกเราก็จับมือกัน
“แล้วนายจะทำยังไงต่อละ”
“ไม่รู้สิ”
“งั้นไปอยู่กับฉันสิ”
“ได้หรอ”
“อืม”ยูเมะพูดพร้อมกับยิ้มให้ส่วนซึบารุก็พยักหน้า
แล้วทั้งสองคนก็จับมือกันกลับไปยังปราสาท
.
.
.
.

END


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น