OUR JOURNEY | ONGHOON FANFIC COLLECTION #1373PROJECT

ตอนที่ 9 : บันทึกการเดินทางที่ 9 : ในนามของพระเจ้าและบริทเจ็ต โจนส์ by kiki (@cheriiong)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61

ในนามของพระเจ้าและบริทเจ็ต โจนส์

by kiki (@cheriiong)


 

 

 

เราทุกคนในที่แห่งนี้ ต่างก็เป็นบุคคลผู้เป็นที่รักของเธอ ล้วนใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะของพี่สาว น้องสาว มิตรสหาย หรืออื่นใดก็ตามแต่ที่เราจะระบุสถานะแก่กัน เรามีเธอเป็นองค์ประกอบอันสวยงามในชีวิตของเรา ในทางกลับกัน เราก็เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่เรียงร้อยอยู่ในชีวิตของเธอเช่นกัน หากชีวิตของคนเรานั้นช่างแสนสั้นราวชั่วเวลาหิมะร่วงโรย แต่เปี่ยมไปด้วยส่วนผสมที่แตกต่างหลากหลาย ใครบางคนเคยกล่าวไว้ว่า เราเป็นผู้กำหนดเส้นทางชีวิตของเราเอง แต่หลาย ๆ ครั้ง สิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตอาจจะเป็นบททดสอบของพระผู้เป็นเจ้า และสิ่งนี้อาจจะเป็นบททดสอบสุดท้ายที่ทิ้งไว้ให้กับเธอ

เราทุกคนในที่แห่งนี้ ล้วนมาเพื่อแสดงความรัก ความปรารถนาดีสุดท้ายแก่บริตเจ็ต โจนส์ หญิงสาวผู้เป็นที่รัก เพียงหวังว่าเธอจะมีความสุขในเส้นทางแห่งพระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะน้อมรับเธอ และดูแลเธอดั่งบุตรของพระองค์ จวบจนถึงวันที่เราจะได้พร้อมหน้ากันอีกครั้ง แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น เธอจะเฝ้ามองเราด้วยความอ่อนโยนในแบบที่เธอเป็นเสมอ เพื่อให้เราตระหนักรู้ว่าเราจะระลึกถึงเธอ เราจะคิดถึงเธอ

 

หญิงสาวผู้เป็นที่รักงั้นเหรอ อ่อนโยนงั้นเหรอ

นังตัวแสบ

 

บริตเจ็ต โจนส์ หญิงสาวผู้แสนอ่อนโยน (ตามคำบอกเล่าของบาทหลวง) ทำงานเป็นผู้จัดการบาร์ พักอาศัยในอพาร์ทเม้นต์ขนาดสามสิบสองตารางเมตร และชอบมีความสัมพันธ์รูปแบบประหลาด ๆ กับคนรอบข้าง และอเล็กซ์ก็เป็นหนึ่งในนั้น

 

นอกจากนี้ เธอเป็นใครสักคนที่ส่งผลต่อชีวิตของอเล็กซ์เป็นอย่างมาก

นั่นทำให้เขารู้ดีว่าเธอน่ะห่างไกลจากคำว่า อ่อนโยน มากทีเดียว

 

สิ้นเสียงกล่าวของบาทหลวง พิธีที่แสนจะเรียบง่ายก็จบสิ้น กลุ่มคนที่ยืนรายล้อมรอบหลุมศพของบริตเจ็ตต่างโยนของที่ระลึกสำหรับการเดินทางไปสู่โลกหน้าของเธอ ไว้เพื่อระลึกถึง ไว้หวังจะช่วยให้คลายเหงา สิ่งของแทนใจของเราสอง และอเล็กซ์ย่อมรู้ดีว่าสิ่งที่ช่วยแก้เหงาให้เพื่อนสนิทของเขาน่ะคืออะไร

ห่อกระดาษสีน้ำตาลรูปร่างเหมือนแท่งอะไรสักอย่างถูกโยนลงไป น้ำหนักของมันทำให้เกิดเสียงยามกระทบฝาโลง ทำให้ทุกคนหันมองด้วยสายตาแปลกๆ จนเจ้าหนูเจมี่รู้สึกสงสัยใคร่รู้ ไอ้นั่นมันแท่งอะไรเหรอฮะแม่ชี้ชวนให้แมรี่ดูวัตถุรูปทรงแปลกๆ นั้น (และแน่นอนว่าแมรี่ไม่มีคำตอบสำหรับลูกชายของเธอ)

 

อเล็กซ์รู้สึกคล้ายว่าจะได้ยินเสียงหัวเราะของยัยนั่นลอยมาตามลม  เขาจำได้ว่าเสียงหัวเราะของบริตเจ็ตมันกวนประสาทเขามาก หล่อนน่ะจงใจจะทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งเวลาที่ได้ยินเสียงหัวเราะของเธอ แต่มันก็ทำให้คนบางคนตลกจนต้องหัวเราะตาม

 

อเล็กซ์กำลังนึกถึงคนคนนั้น ผู้ที่มีเสียงหัวเราะสดใสที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยินมา

 

และบุคคลที่ว่าก็มาในวันนี้ด้วย

 

อเล็กซ์ส่งยิ้มโง่ๆ ให้

 

สวัสดี เวอร์จิเนีย สมิธ

 

 


 

ติดตามเรื่องราวของการเดินทางครั้งนี้ฉบับเต็มได้ในรูปเล่ม

 

สั่งซื้อได้แล้วตั้งแต่วันนี้ – 10 มกราคม 2562

รายละเอียดการสั่งซื้อ https://goo.gl/D1MEey

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #9 SakuraWinter (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:44

    อ่านตอนแรกเหมือนจะเศร้านะ...แต่จริงๆคือเป็นตอนที่ตลกใช่มั้ยคะ?55555

    #9
    0