OUR JOURNEY | ONGHOON FANFIC COLLECTION #1373PROJECT

ตอนที่ 5 : บันทึกการเดินทางที่ 5 : The Sound Of Silence by ssenelyned (@_Ssenelyned)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61

The Sound of Silence

by ssenelyned (@_Ssenelyned)

 


 

ดวงตาสีดำจับจ้องไปยังสรีระเปล่าเปลือยของมนุษย์ที่พิงแผ่นหลังของตัวเองกับขอบของบานหน้าต่าง สูดเอาอากาศบริสุทธิ์ริบหรี่ในห้องปิดที่อบอวลไปด้วยควันบุหรี่สีหม่น ริมฝีปากนั่นอ้าออก ปล่อยมันให้ลอยพ่นออกมาอีกระลอกอย่างไม่แยแส มองดูผู้ที่กำลังขยับปลายนิ้วเท้าที่หยัดยันอยู่บนเนื้อไม้ แสงแดดอาบไล้ใบหน้าที่ผินมองความขุ่นมัวของกระจก

 

สีหน้า ไร้ซึ่งสิ่งใดที่พึงแสดงออก ไร้ซึ่งสายลมพัดไหว ไร้ซึ่งเสียงใดขับขานให้จิตใจรู้สึกยวบไหว องซองอูมองมันด้วยสายตาอันไร้ซึ่งสิ่งที่พึงเป็นความหมาย

 

แผดเผาเหมือนกับเปลวไฟ ร่วงหล่นเป็นผุยผง อ่อนโยน

 

 

 

 

ใครสักคนที่ไม่รู้ว่าใครเคยกล่าวเอาไว้ว่าความเงียบเป็นสิ่งอัศจรรย์

 

มันเสมือนกับพื้นที่ว่างเปล่า ที่ไม่ปรากฏสิ่งใดนอกจากสีขาวปลอด  เปิดโอกาสให้แก่ความเป็นไปได้ทั้งปวง ยามปรกตินั้นมนุษย์เรามักละเลยซุ่มเสียงที่อยู่รอบกาย รวมถึงเสียงในจิตใจของตัวเอง  หากเมื่อความเงียบร้องตะโกน มันปลดปล่อยความเป็นอิสระให้แก่ทุกสรรพสิ่ง  ซุ่มเสียงที่เคยถูกเพิกเฉยกลับชัดเจน ในระดับที่ลึกซึ้งจนเกิดการประจักษ์แจ้งในตัวของเราเอง

 

 

 

บรรยากาศเงียบจนได้ยินเสียงหายใจ หน้าปัดความเร็วที่หยุดนิ่งเรืองแสงสีแดงตัดกับทุกสิ่งทุกอย่างที่กลายเป็นสีดำเพราะความมืดมิดยามค่ำคืน ที่ปัดน้ำฝนเคลื่อนไหวสลับไม่ช้าไม่เร็ว ปัดเอาละอองสีขาวออกจากหน้ากระจก  อุณหภูมิภายในยานพาหนะนี่เย็นเฉียบจนเขารู้สึกหนาวที่ปลายจมูก มันขึ้นสีแดงจางๆ พัคจีฮุนกระชับเอาเสื้อคลุมตัวนอก เหมือนกับลูกสัตว์ขดตัวปกป้องตัวเองจากอากาศเย็นยะเยือก 

 

ดวงตากลมจับจ้องไปยังภายนอก เพียงไม่นานก็ปรากฏร่างของเขาหลังจากเสียงปิดประตูท้ายรถดังขึ้นหนึ่งครั้งและเงียบไป เกิดเสียงอีกทีคือเสียงเปิดของประตูฝั่งที่นั่งคนขับ  ปรากฏรอยยิ้มโชว์ฟันเขี้ยวขึ้น ดาวสามดวงเปล่งประกาย องซองอูผู้ยิ้มจนตาหยีพร้อมกับช่อดอกลิลลี่สีขาวในมือช่อใหญ่ ห่อด้วยกระดาษสีอ่อน ตัดกับโบว์สีน้ำเงินเข้ม ลมหายใจถูกพ่นเป็นไอขาวเพราะอากาศด้านนอก

 

“สุขสันต์วันครบรอบแปดปี”

 

“ผมนึกว่าพี่จะลืมไปแล้วซะอีก”

 

จีฮุนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม มือเล็กเอื้อมไปรับช่อดอกไม้นั่น เสียงปิดประตูดังขึ้นหลังจากที่อีกฝ่ายเข้ามานั่งด้านใน  ขยับตัวจัดเสื้อผ้าท่าทางเล็กน้อย “พี่จะลืมได้ยังไงล่ะ” เอ่ยประโยคต่อมาด้วยท่าทีสบายๆ  “แล้วนี่ปิดเพลงทำไม” เลื่อนมือไปเร่งเสียงเครื่องเล่นเสียงที่ดูเหมือนจะถูกหรี่จนไม่ได้ยิน เกิดท่วงทำนองเพลงสากลฟังสบาย

 

“ผมไม่ชอบเพลงนี้นี่”

 

เขาหยุดชะงัก ซองอูสบตาอีกฝ่ายเล็กน้อย ระบายยิ้มอ่อนบาง

 

 

 

ติดตามเรื่องราวของการเดินทางครั้งนี้ฉบับเต็มได้ในรูปเล่ม

 

สั่งซื้อได้แล้วตั้งแต่วันนี้ 10 มกราคม 2562

รายละเอียดการสั่งซื้อ https://goo.gl/D1MEey

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #13 SakuraWinter (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:56

    ต้องเป็นตอนที่ต้องเตรียมใจมาอ่านมากมั้ยคะ? รู้สึกเหมือนจะโรแมนติกแบบเศร้าๆ...."ผมไม่ชอบเพลงนี้นี่" เป็นประโยคที่น่าคิด

    #13
    0