OUR JOURNEY | ONGHOON FANFIC COLLECTION #1373PROJECT

ตอนที่ 2 : บันทึกการเดินทางที่ 2 : มะลิซ้อน by adoseofdream (@_adoseofdream)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61

มะลิซ้อน

by adoseofdream (@_adoseofdream)

 


 

วันนี้คือวันอังคารสีชมพูสดใสที่เขาไม่มีเรียนเช้า

 

วันอังคารจัดว่าเป็นวันที่นายอาชาชอบและรอคอยที่สุด ถ้าไม่นับวันหยุดสุดสัปดาห์อย่างวันเสาร์และอาทิตย์ เพราะมันเป็นวันเดียวที่เขาไม่ต้องรีบตาลีตาเหลือกไปเช็คชื่อให้ทันก่อน 9 โมง 15 นาที แถมการนอนอืดตอนเช้าวันอังคารยังเป็นรางวัลชั้นดีหลังจากที่ทุกคืนวันจันทร์เขาจะต้องแหกตาตื่นปั่นงานจนสว่างคาตาอยู่เสมอ

 

และในเช้าวันอังคารที่แสนจะน่ารักปุ๊กปิ๊กนี้ นายอาชาที่โต้รุ่งสร้างกรุงโรมมาทั้งคืนจนเสร็จสิ้นในเวลาแปดโมงยี่สิบนาทีจึงตัดสินใจให้รางวัลตัวเองด้วยการออกมาหาน้ำเต้าหู้พร้อมปาท่องโก๋กินก่อนนอน

 

มื้อเช้าเบาๆ ของเขาก็จบลงในเวลาเกือบเก้านาฬิกา ถึงแม้มันจะกินเวลานอนไปประมาณครึ่งชั่วโมง แต่รสชาติและความสุขที่ได้มันช่างคุ้มค่าเหลือเกิน คุ้มเสียจนคนตัวสูงที่นั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์เตรียมขี่กลับไปนอนต้องยอมควักโทรศัพท์ขึ้นมากดทักไลน์เพื่อนอีกคนเสียเล็กน้อยเพื่อบอกเล่าความสุขที่มันเอ่อล้นในใจ ไม่ได้สนใจสักนิดว่าเพื่อนน่าจะกำลังวุ่นวายกับสร้างนครวาติกันอยู่ไม่ต่างจากเขาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้

 

แต่จะต้องสนใจไปเพื่ออะไร ในเมื่อ เขา สร้าง เสร็จ แล้ว โว้ย!

 

นิ้วยาวกดจิ้มแป้นพิมพ์ทักไปอย่างอารมณ์ดี โดยใจความทั้งหมดของการแชทครั้งนี้มีแค่การอวดว่าน้ำเต้าหู้เจ๊วรรณที่อยู่ในพุงนุ่มๆ ของเขาตอนนี้มันอร่อยแค่ไหน อุ่นท้องสบายใจไม่เหมือนไฟเดดไลน์ที่เผางานเพื่อนเขาอยู่แม้แต่นิด ยิ่งได้อ่านชื่อสารพัดสัตว์ที่เพื่อนส่งมาด่าระบายอารมณ์ก็ยิ่งสะใจจนหุบยิ้มไม่ได้

 

กวนส้นตีนคนอื่นน่ะ งานถนัดนายอาชาเลยครับ

 

เมื่ออ้อนเท้าเพื่อนจนพอใจก็กดล็อคหน้าจอโทรศัพท์เตรียมจะสตาร์ทไอ้โฉบเฉี่ยวลูกรักเพื่อทะยานกลับหอไปนอน แต่ต้องชะงักเกร็งเมื่อจู่ๆ ก็มีแรงกดเบาๆ ที่ไหล่เหมือนมีคนใช้เป็นหลักในการทรงตัว ยังงงไม่ทันหายก็ได้สะดุ้งจนเกร็งไปมากกว่าเดิมอีกเมื่อมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาที่ท้ายรถอย่างกะทันหัน ขายาวรีบเหยียดลงไปยันพื้นเอาไว้พร้อมจับแฮนด์มอเตอร์ไซค์ให้แน่นกันล้มคว่ำลงไป

 

“พี่ครับ! รีบไปเลยนะ! ผมสายแล้ว วันนี้มีควิซ​ด้วย ขอขี่ร่อนแว๊บว๊าบแบบคันหลังด่าพ่อเลยนะพี่! เดี๋ยวผมเกาะแน่นๆ เอง เชื่อใจกัน!”

 

 

 อะไรวะ...?

 

 

“ขอหมวกกันน็อกด้วยพี่ เซฟตี้เฟิร์สท์!

 

 

อะไรวะ...??

 

 

“เรียบร้อยปลอดภัยไม่กลัวตายแล้วครับ ซิ่งเลย ไปครับพี่!!

 

 

อะไรวะ...!?!

 

 

“ออกรถดิพี่ รอไร คณะบัญชีตามหมุดเลยครับ ไปๆๆๆๆ!!”

 

 

อ ะ ไ ร ว ะ ?

 

 

ถึงจะงงแค่ไหนไอ้มือไม่รักดีมันก็ดันเอื้อมไปหยิบหมวกกันน็อกสำรองที่ติดรถเอาไว้แล้วยื่นให้คนที่ร้องขอไปตามสัญชาตญาณแบบหน้าโง่ๆ ทั้งๆ ที่ยังไม่เข้าใจอะไรสักอย่างด้วยซ้ำ

 

ยังไม่ทันจะได้ถามอะไรออกไปให้รู้เรื่องก็โดนผู้โดยสารตัวดีแย่งพูดจนไม่มีช่องให้แทรก ซ้ำยังเอามือฟาดเข้าที่ไหล่ของเขาดังปั่กๆๆๆๆ ตามคำว่าไปที่เจ้าตัวพูดย้ำ จนสุดท้ายคนโดนประทุษร้ายต้องยอมเปลี่ยนเกียร์แล้วออกตัวไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

ติดตามเรื่องราวของการเดินทางครั้งนี้ฉบับเต็มได้ในรูปเล่ม

 

สั่งซื้อได้แล้วตั้งแต่วันนี้ – 10 มกราคม 2562

รายละเอียดการสั่งซื้อ https://goo.gl/D1MEey

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #16 SakuraWinter (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 22:07

    ซิ่งเลยนะพี่!!!! โอ้ยยยยน้องสายตาไม่ดีหรอลูก ทำไมเห็นพี่คนหล่อๆเป็นพี่วินไปได้55555

    #16
    0
  2. #3 ppanyee riin'z (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:24
    เอ่า555555555 พี่วินก็มา!!
    #3
    0