OUR JOURNEY | ONGHOON FANFIC COLLECTION #1373PROJECT

ตอนที่ 12 : บันทึกการเดินทางที่ 12 : Long Road Ahead by PPonD26 (@PPonD26)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

Long Road Ahead

by PPonD26 (@PPonD26)

 

 



          ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเหม่อมองไปบนท้องฟ้าที่ฉาบไปด้วยสีหมึก จุดสีขาวเล็กๆ ประปรายบนนั้นถูกกลบด้วยแสงไฟสว่างของเมืองหลวงที่ไม่เคยหลับใหล เขาอยู่ห่างออกมาจนเห็นวิวทิวทัศน์ที่แปลกตาทว่างดงามได้เด่นชัด ในวันนี้ภาพห่างไกลตรงหน้าดูสวยงามและน่าจดจำกว่าครั้งไหน ๆ

ได้แต่มองมัน และพยายามบันทึกลงในสมุดความทรงจำที่กำลังบิดเบี้ยวเต็มทน

 

ร่างสูงยืนอยู่บนสะพาน และเบื้องล่างเป็นแม่น้ำสายหนึ่งที่เขาไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ .. สีดำทมิฬนั้นลึกลับน่ากลัว จนไม่อาจหักห้ามความคิดและจินตนาการแง่ลบในหัวของตัวเองไว้ได้

 

หากโดดลงไป จะเป็นยังไงกัน ..

 

ตอนที่ความหนาวเย็นนั้นเสียดแทงไปทั่วทั้งร่าง มันจะเจ็บปวดมากมั้ย ..

            ตอนที่กำลังจะหายใจไม่ออกมันจะทรมานมากหรือเปล่า ..

 

เนื้อตัวเขาเย็นเฉียบไปหมด , ชายหนุ่มไม่รู้ว่าที่ขนทั่วทั้งตัวลุกเกรียวพร้อม ๆ กัน กับกล้ามเนื้อทุกมัดบนร่างกายที่เกิดแข็งเกร็งขึ้นมานั้นมาจากอะไร อาจเป็นเพราะลมหนาวที่พัดเข้ามากระทบผิวกาย และเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่สวมอยู่นั้นไม่สามารถให้ความอบอุ่นได้

เพราะความเครียดที่ทำให้เขารู้สึกปวดมวนในท้องจนเหมือนจะอาเจียน

เพราะสัมผัสเย็นเยียบของราวเหล็กที่เขายืนพิงอยู่

หรือแท้จริงแล้วมันเป็นเพราะความหวาดกลัวลึก ๆ ในหัวใจ ..

 

ได้แต่ขอให้มันไม่เจ็บปวดมากไปกว่านี้ ..

 

เพราะพอได้ลองมองย้อนกลับไป จากจุดที่ยืนอยู่ ..

          อง ซองอู ค้นพบว่า , คงไม่มีสิ่งใดทำให้เจ็บปวดได้เท่าการเป็นศัลยแพทย์แต่ไม่สามารถทำการผ่าตัดได้อีกแล้ว  

 

กลางปีที่แล้ว , ซองอูประสบอุบัติเหตุครั้งใหญ่ในชีวิต

 

เขาบาดเจ็บหนัก อาการโคม่า และต้องรักษาตัวในห้องไอซียูอยู่ร่วมเดือน ข่าวดีคือเขาไม่ตาย .. แต่ข่าวร้ายที่ทำให้เหมือนตายทั้งเป็นก็คือการตื่นมาพบกับความจริงที่ว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นได้พรากเอาความภูมิใจเดียวที่เขามีไปเสียแล้ว

มือซ้ายของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันไม่สามารถบังคับได้ดังใจ ซองอูเสียเงินมากมายเพื่อรักษาด้วยความหวังที่ว่าจะกลับมาเป็นศัลยแพทย์มือหนึ่งให้ได้ ..

แต่สุดท้าย , ไม่ว่าจะพยายามสักแค่ไหน มือซ้ายของเขาก็ไม่อาจกลับมาจับมีดผ่าตัดได้มั่นคงเฉกเช่นเดิมอีก

         

ใจสลาย , คงเป็นคำที่ใกล้เคียงจะอธิบายความรู้สึกนั้นได้ดีที่สุด เขามืดแปดด้านเสียจนไม่รู้ว่าตัวเองมายืนอยู่นอกรั้วกั้นนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ สองมือกำราวเหล็กด้านหลังเอาไว้เหมือนเป็นจุดยึดเหนี่ยวสุดท้าย เขาไม่อยากเหนื่อย ไม่อยากจมกับฝันร้ายเช่นนี้อีกต่อไปแล้ว  

 

ซองอูหลับตาลง ขยับเท้าอีกนิด จนปลายเท้าสัมผัสเพียงความว่างเปล่า เหนือสะพานสูงนั้น .. ตัวเขาสั่นสะท้าน และมือที่กำราวเหล็กแน่นจนขึ้นข้อขาวค่อย ๆ คลายออกอย่างช้า ๆ

 

อีกไม่กี่นาทีก็จะเข้าเช้าวันใหม่ ..

แต่เขาตัดสินใจแล้ว – มันจะไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับเขาอีกต่อไป

 

อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น อีกเพียงนิดเดียว เขาก็จะไม่ต้องพานพบความเจ็บปวดนี้อีกตลอดกาล ..

 

 

 

ติดตามเรื่องราวของการเดินทางครั้งนี้ฉบับเต็มได้ในรูปเล่ม

 

สั่งซื้อได้แล้วตั้งแต่วันนี้ – 10 มกราคม 2562

รายละเอียดการสั่งซื้อ https://goo.gl/D1MEey

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #6 SakuraWinter (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 21:33

    ใจกระตุกเลย...คนเราเวลามันหมดหวัง สิ้นหวังนี่น่ากลัวมากเลยนะ

    แต่อยากให้การที่ซองอูไม่ต้องเจอความเจ็บปวดนี้อีก เกิดจากการได้เจอกับจีฮุนนะ...จะเป็นแบบนั้นได้ใช่มั้ย?

    #6
    0