My Lady เกมรัก เเผนร้าย

ตอนที่ 9 : ของโปรด ของ เเมวเหมียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

[บันทึกพิเศษของ ทักษกร]

                หลังจากที่ผมอุ้มฟ้าไปส่งที่ห้องเรียบร้อยผมก็ทำการโทรรายงานพ่อและแม่บังเกิดเกล้าของตัวเองบ้างเพือบอกท่านว่า วันนี้ขอพักอยู่ที่คอนโด พวกท่านก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร นี่ก็เป็นเวลาเกื่อบจเที่ยงคืนแล้ดูผู้หญิงที่นอนบนเตียงสิ หลับสนิทเลย

พี่กลับมาแล้วนะ เห็นแล้วไม่อยากให้หนูไม่ดื้อกับพี่แบบนี้ตลอดไปเลยได้ไหมนะ แมวน้อยตัวแสบของพี่

ก่อนทีผมจะเดินออกจากห้องของเธอ ได้ทำการตรวจในจุดต่างๆและก่อนออกจากห้องได้ล็อกประตูเพื่อความปลอดภัย และเดินมาที่รถคิดอยู่ในหัวตลอดทางเดินว่า ผมจะทำอาหารเช้ามาให้เธอดีไหม? เพราะดูจากที่เธอเป็นในตอนนี้ พอตื่นมาตอนเช้าเธอคงไม่อยากจะทำอะไรแน่ๆ

                                ทำอะไรดีล่ะ?

                ขับรถไปพรางคิดเรื่องนี้ไปด้วยจะใกล้ถึงซุปเปอร์ใกล้คอนโด พรุ่งนี้จะกินอะไรไปดูของก่อนล่ะกัน ขอคิดว่าของโปรดขนมที่น้องเขาชอบกินมันคืออะไร?

 พอจะจำได้ว่าเธอชอบกินปลา ส่วนผักน้องเขาก็กินได้ทุกอย่างแต่อันที่ชอบที่สุดคือมะเขือเทศ

                อืม.... ได้วัตถุดิหลักมาล่ะพอจะคิดออกแล้วว่าพรุ่งนี้ผมจะอไรไปให้เธอ เดินหาของเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยเป็นอันใช้ได้ เดินจนได้ของครบผมมุ้งหน้าขับรถไปที่คอนโดทันที

ถึงคอนโดผมจัดการนำของสดที่ซื้อมาแช่ในตู้เย็น และขอเวลาจัดการตัวเองก่อนเข้านอน ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ผมกะว่าก่อนนอนมีงานที่ต้องเคลียร์อีกนิด

@@@___@@@

                เช้าวันใหม่

                                วันนี้เป็นวันหยุดผมเลยสามารถที่จะตื่นสายได้นิดหน่อย ประมาณอีกหนึ่งชั่วโมงหลังจากที่ตื่นประจำ ก็หมายความว่าขณะนี้เป็นเวลา07.00น. นี่แหละหลังจากตื่นขอจัดการทำธุระส่วนตัวสักเป็บ แล้วค่อยลงครัวไปทำอาหารเช้า

                ใช้เวลาไม่นานในการจัดการตัวเอง และได้เวลาเข้าครัวทำอาหารเช้าแบบง่ายๆกัน สิ่งที่ผมจะทำเป็นเมนูของเข้านี้คิดว่าทำแซนวิชที่เลือกทำอันนี้เหรอคลเพราะเป็นเมนูที่ทานง่ายมากแต่ถ้าแซนวิชธรรมดามีหวังตัวผมต้องโดนตอบกลับมาว่า

                                ธรรมดาๆแบบนี้ฉันทำกินเองก็ได้!!!

ผมว่าจะเปลี่ยนแป้งห่อให้มันดูน่าสนใจ คือเปลี่ยนจากแผ่นขนมปังธรรมดามาเป็นแป้ง ทาโก้ และกระหน่ำใส่ผักโดยเฉพาะมะเขือเทศเยอะๆ และใส่เนื้อปลาชิ้นใหญ่ของโปรดชองน้องฟ้าเขา ผักเหลือทำไงดีทำสลัดหน่อยดีกว่าเสร็จแล้วจัดใส่กล่องอย่าสวยงาม จะว่าไปเรื่องการทำอาหารเพราะตอนที่อยู่อเมริกาบ่อยครั้งที่ผมต้องทำอาหารกินเองเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายแค่นี้สบายมาก ว่าแล้วโทรหาตัวแสบหน่อยดีกว่า

ตื่นรึยังจ๊ะที่รัก

                                ที่รัก บ้านนายสิโทรมามีอะไรไม่ทราบ

                                ดุจังภรรยาผมเนี้ย

                                ยัง  จะบอกได้รึยังว่าโทรมาทำไม?

                                อะ บอกก็ได้ผมจะถามคุณว่า วันนี้คุณจะไปที่ไหนรึเปล่านอกจากไปที่ร้าน

                                อืม ก็ไม่ได้ไปไหนนะ

                                ยังดีเลย เดี๋ยวผมมีงานที่โรงพยาบาลทั้งเช้า บ่ายผมว่าจะไปกลับคุณแล้วไปทำงานพร้อมกัน

                                เอาอย่างนั้นเลยเหรอ?

                                ช่าย เดี่ยวไปรับนะ

ฟังจากที่คุยกันผ่านโทรศัพท์เหมือนยังมีแรงที่จะเถียงผมต่ออีกเยอะ ยั้ยตัวแสบ ว่าแล้วผมรีบไปดีกว่าเพราเดินทางออกจากคอนโดของผมไปที่คอนโดของเธอความจริงมันใช้เวลาไม่นานหรอกถ้าจารจรไม่ติดนะแต่ถ้าติดก็ว่ากันอีกเรื่องหนึ่ง


......

หลังจากที่เธอขึ้นรถมาดูท่าทางว่าเธอจะหิวข้าวพอดูผมเลยอนุญาตให้เธอกินอาหารบนรถได้ ผมดูจากเวลาถ้าเกิดรถติดกว่าจะไปถึงร้านอาหารในกล่องคงหมดพอดี

                                นี่มัน......ของที่ฉันชอบทั้งนั้นเลยนี่ นายยังจำไดเหรอ?

                                ไม่มีวันไหนที่ผมจะลืมเรื่องของคุณได้หรอก

นั้นคือเรืองจริงนะเพราะว่าระหว่าที่ผมเรียนอยู่ที่นั้นสาวๆมีก็เยอะ แวะมาในชีวิตระหว่างที่เรียนก็แยะผมไม่เคยไม่ยุ่งและไม่คิดที่จะเข้าไปยุ่งกับพวกเขาด้วยซ้ำอะนะ

ในที่สุดก็มาถึงร้านกาแฟของเธอสักที จอดรถผมสังเกตเห็นว่ามีคนกลุ่มหนึ่งที่มานั่งรอเธออยู่ภายในร้านอยู่แล้ว คงเป็นกลุ่มเพื่อนของเธอผมหันหน้ากลับมาทางเธอพอว่าเธอพร้อมลงจากรถเต็มที่ ผมจึงออกปากว่าจะไปส่ง ตมคาด เธอไม่ยอมผู้หญิงคนนี้เคยยอมใครที่ไหน ไม่ได้ล่ะอย่างงี้มันต้องใช้สิทธิ์ผมเดินตามเธเข้าร้านไปโดยไม่พูดอะไรสักคำและนั้นทำให้ผมได้รู้จัก เพื่อนของเธอหนึ่งในสามคนผมเองคุ้นๆหน้า แต่ก็จำชื่อไม่ได้ ใกล้ถึงเวลาที่ต้องเงานแล้ว

ผมบอกที่ข้างหูของฟ้าก่อนออกจากร้านว่า...   

แล้วเดี๋ยวช่วงตอนบ่ายผมจะมารับ

ไปทำงานก่อนดีกว่านี่มันก็สายมากแล้วถึงโรงพยาบาลผมมุ่งตรงไปที่ชั้นบนสุดของตังตึก จะมีห้องทำงานของผมอยู่ต้องเข้าไปดูงานเอกสารก่อนทุกครั้งก่อนลง ตึกตรวจคนไข้เข้าตึกมาก็เจอผู้คนมากมายทั้งคนไข้ที่รอการรักษาและ บรรดาญาติคนข้ หมอ  พยาบาล อีกหลายคน ระหว่างทางเดินผมก็ได้พบกับ หมอทัดดาวเฮอเป็นหมอผาตัดอีกคนมีฝีมือมากพอดู

ผมโบกมือทักทายเธอว่าเป็นอันรู้กัน เราสนิทกันตั้งแต่วันแรกที่ผมเข้ามาทำงานที่นี่ เธอเป็นคนที่มีนิสัยที่ดีคนหนึ่งเลยแหละ ดูเป็นมิตรส่วนหน้าตาเหรอถึอว่าดีเลยสงสัยว่าอาจจะมีชายมาขายขนมจีบให้บ่อยก็เป็นได้

 

สวัสดี หมอพราว

เข่นกันค่ะ หมอหนึ่ง

วันนี้อยู่เวรเหรอ?

ค่ะ  แล้วหมอล่ะมีเวรรึปล่า?

อ้อ..... ไม่มีหรอกผมว่าจะไปดูเอกสารบนห้องหน่อย เอาไว้เจอกันนะครับ

ค่ะ

รีบแบบด่วนจี้เลยผมรีบเดินขึ้นลิฟต์เพื่อไปที่ชั้นบนสุดของตึก งานกองเต็มโต๊ะแน่เลย ตายแล้ว ถึงเล้วรีบมุ่งตรงไปที่เลขาประจำตัวผมที่รออยู่หน้าห้องพอดี เธอชื่อพี่บัวเป็นเลขาที่ท่านพ่อของผมหามาให้ เพราะฉะนั้นก็ไมต้องถามเรื่องการทำงานเพราะเธอกินขาดไม่เคยพลาดเลย แบบนี้ไงผมเลยวางใจเวลาผมไม่อยู่

(ผมขอข้ามตรงที่เลขาขอผมรายงานเอกสารนะ เชื่อว่าทุกนคงไม่อยากรู้กันหรอก)

                               

                                ช่วงบ่ายผมมีอะไรต้องทำเพิ่มอีกไหมครับ?

                                มีตรวจคนใช้ธรรมดาค่ะ มีปรชุมของแผนกศัลยะกรรมค่ะ

                                ไม่มีผ่าตัดนะ

                                ไม่ค่ะหมอ

                (ดีเลย... คิดถูกนะที่จะพา ฟ้ามารอผมที่นี้ รอนิด รอหน่อยไม่เป็นไรมั่ง)

                .........

                ทำงานไปเรื่อยๆใกล้เที่ยงวันไปทุกทีพา ตัวแสบไปทานข้าวที่ไหนน้าปานนี้เธอคงหิวพี่บัวครับเที่ยงแล้วพักทายข้าวกันก่อนเถอะพักสมอง เเล้วเดี๋ยวเจอกันตอนบ่ายนะครับเอาล่ะตัวแสบ....

                มายื่นอยู่หน้าร้อนกาแฟของเธอแล้วพร้อมบอกกับ น้องพนักว่าผมมารอเธออยู่หน้าร้านแล้ว

                                รอนานไหมคะ?

                                ไม่เลย ว้าว! เค้กกับขนมร้านของหนูน่ากินดีนะ

                                แน่นอน

                                มั่นใจเชียวนะ ไปกันรึยังครับ

ความมั่นใจของหนูแบบนี้แหละที่พี่ต้องการจากตัวหนู คนเดิมของพี่กลับมาแล้ว ผมพาเธอกลับมาที่โรงพยาบาล เธอก็มีทีท่าอืดออดนิดๆหน่อยๆแต่สุดท้ายเธอก็เดินตามมาจนได้ ก่อนที่เธอจะไปหองทำงานก็ได้เจอกับเลขาประจำหน้าห้อง มาถึงก็ทักทายกันเลย มองแล้วขอแทรกตัวไปแนะนำหน่อยดีกว่า

                                ฟ้า  นี่เลขาผมนะ พี่บัว พี่บัวพายมือไปด้วย ฟ้าคู่หมั่นผมครับ

                                อ้อค่ะ ยินดีทีได้รู้จักนะคะ

                                เช่นกันค่ะ คุณฟ้า

                                เดี๋ยวถึงเวลาเรียกละกันนะ

                หลังจากที่แนะนำกันเสร็จก็พาเธอเข้ามาในห้อง ยื่นนิ่งอยู่พักหนึ่ง หึๆ คงอึ้งอยู่กับขนาดห้อง เออ ลืมว่าเมื่อคืนเธอกินค๊อกเทลนี้สภาพร่างกายตอนนี้จะเป็นยังไงนะ ขอเช็กหน่อยล่ะกัน

[จบบันทึกพิเศษของ ทักษกร]

 

                ห้องใหญ่มาก ก.ไก่ ล้านตัววิวดีแม้ว่ามันเห็นแต่ตึกก็เถอะ ตึกมุมสูงไปอีกผู้บริหารห้องต้องใหญ่ขนาดนี้เหรอ? อยู่ดีๆเขาก็เดินมาทางด้านหลังฉันแล้วถามว่า

ไม่สบายรึเปล่า     

                ไม่พูดเปล่าตัวฉันยื่นอยู่ที่หน้าต่างกระจกของห้อง เขาก็เดินเข้ามาใกล้มาแบบนี้คิดจะทำอะไร ของเขา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น