My Lady เกมรัก เเผนร้าย

ตอนที่ 17 : นางร้าย....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

ทำไมพลังแรงกายของฉันในตอนนี้แค่อยากเอาตัวเองออกห่างจากไอ้ผู้ชายพวกนี้ ในตอนนี้ทำยังลำบากมันพาฉันมาที่ไหนกันแต่จำได้ว่ามันไม่ได้อยู่ห่างจากร้านของฉันเท่าไหร่เลย ว่าแต่มันจับเรามาทำไมกันทีนี่ทั้งมืดมากๆมีไฟอยู่ไม่กี่ดวง

                ต้องการอะไร

                ต้องการอะไรเหรอ ต้องการตัวเธอไง

               ใครส่งแกมา

                ฉลาดนิใครส่งฉันมาไม่สำคัญรู้แค่ว่า เลิกยุ้งกับคนที่ชื่อ หนึ่งไปซะ

                (เลิกยุ้งกับพี่หนึ่งงั้นเหรอ เขามาเกี่ยวอะไรด้วย) เขามาเกี่ยวอะไรด้วย

                อ้อ....ลืมไปเธอเป็นคู่หมันนี่ ลากอีนี่ไป ตุบ!!!

ระหว่างสนทนาฉันก็โดนตบฟรีไปสองดอกแถมมันมาต่อยท้องอีก เจ็บ!!! ตบหญิงแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน..... เท่าที่คุยกับพวกมันมาฉันละโดนไปหลายทีแล้ว อย่าให้ฉันออกไปได้นะแม่จะเอาคืนให้สาสมมันมีปืน ลงเป้ามาที่เรากะจะฆ่าให้ตายจริงสิ

                       ถ้าแกไม่ฟัง แกได้ตายตรงนี้แน่

(ร่างการรับบาดแผลไม่ไหวแล้ว)

ยังก่อน.....นางนั้นเป็นของฉัน

ครับ นายหญิง

(นายหญิงเหรอ แสดงว่าคนนี้เป็นคนบงการสินะ เสียงคันหูมากเหมือนได้ยินมาก่อนเลยมองไม่ชัดมันมืดมากละ)

                แกไม่น่าเสี่ยตายอย่างนี้เลยนะลุก

ทำได้แค่ทำตามคำสั่งไปก่อนเรียวแรงของฉันเองเริ่มไม่ไหวแล้ว เธอดันตัวฉันให้มาหลังติดกำแพงที่ไม่ไกลมีเศษตะปูฝังติดอยู่ ภาวนาว่าจะไม่ไปตรงนั้นนะอย่างนั้นไปรอดแน่ จะสู้ต่อก็ไม่ไหว

                แกจะเข้ามาในชีวิตหมอหนึ่งทำไม

(พี่หนึ่งเหรอ) แสดงว่าเธอคือ.....

ไม่จำเป็น เลิกยุ้งหมอหนึ่งซะ

ทำไมฉันต้องทำตาม

จงใจถามด้วยความอยากรู้ความจริงในตัวฉันกับอีพี่หนึ่ง ว่าผู้หญิงคนนี้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วยกับต้องเรียกอย่างเต็มใจสินะประโยคว่าเป็นสามีของฉันน่ะ ไม่อยากจะพูดหรอกแต่มันก็เป็นเรื่องจริงอย่างช่วยไม่ได้สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดหมายถึงอะไรระหว่างนั้นเธอเดินตรงมาบีบคอเราอย่างแรงและนาน จนเราหายใจไม่ออก

                เพราะเขาเป็นของฉัน

                ไม่.....(ตอนนี้คนที่นึกถึงในหัวก็มีแค่อีพี่หนึ่ง ทำไม)

ฉันว่าเรามานั่งคุยกันดีๆนะน้องฟ้าจะได้ไม่เหมื่อย(หั่นไปสั่งลูกน้อง)เอาเก้าอี้มาสิ

                ร้ายกาจผู้หญิงคนนี้ภายนอกดูเป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่จิตใจภายในร้ายกาจมากเธอมาแอบชอบกับพี่หนึ่งเหรอชายคนนี้มีเสน่ห์แรงจริงๆจะไปทางไหนก็มีเหล่าสาวตามติดตลอด ในที่ทำงานก็ไม่เว้นลองคิดแล้วฉันต้องออกรบกับชะนีพวกนี้เหรอ คิดไปก็เหนื่อยไม่ล่ะฉันขอนั่งเฉยๆดีกว่า ลองมาคิดในมุมคนที่ต้องกลายมาเป็นหน้ากากป้องกันสาวๆประจำตัวของเขาอย่างฉันสิ จะทำตัวยังไงตัดภาพมาตอนนี้สิต้องมาตอสู้กับผู้หญิงคลายโรคจิตคนนี้

                      ไม่ ฉันไมนั่งกับเธอ

                     ได้งั้นไม่ต้อง

                    เข้าเรื่องเลย

                    มาเตือนเธอว่าอย่ามายุ้งหมอหนึ่ง

ตบยังไม่พอจะมาฉีกเสื้อผ้าเราอีกตอนนี้ร่างกายเริ่มรับไม่ไหวจนรู้สึกได้ ปวดหัวมากนางผมฉันเจ็บไปหมดบวกกับใบหน้ามันชาจนไร้ความรู้สึกหมดแล้ว ส่วนดวงตาตอนนี้แทบจะมองอะไรไม่เห็นเลยเห็นแค่รางมันไมโฟกัสอะไรได้แย่จริงดูร่างกายจะไม่ตอบสนองกับสมองแล้วสิ

••••••••••••••

[บันทึกพิเศษของ ทักษกร]

หลังจากที่ผมแยกตัวออกจากน้องฟ้าแล้วผมเก็บเอาคำพูดของเธอมาคิดประกอบร่างดู เธอบอกว่ามีคนตามหลังเรามางั้เหรอ?ใครกันแต่ที่ทำอะไรแบบนี้ ใช่ว่าผมเองจะไม่รู้สึกในระหว่างเดินเล่นช็อบปิ้ง ผมก็รู้ว่ามีคนเดินตามหลังเราสองคนเหมือกันตอนที่ผมอยู่คนเดียวไม่เห็นรู้สึกว่ามีคนตามแต่พอเป็นเธอ ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่ามันมีคนสะกดรอย  เป็นแบบนี้เริ่มไม่สบายใจแล้วสิ

ผมคิดมาตลอดทางมาจนถึงโรงพยาบาลมาถึง ผมเองก็ลุยงานต่อทั้งในส่วนของแพทย์คนอื่นและของตัวเองยาวไปจนใกล้ถึงเวลาเลิกงาน มีเวรหมอคนใหม่มาต่อเวรจากผมงานต่อไปที่ผมจะทำคืองานเอกสารไปทำที่ห้องทำงานชั้นบน ระหว่างนั้นผมได้เจอกับ หมอแพรวดาวเข้าพอดีผมก็ทักทายปกติแต่สังเกตเห็นว่าเธอมีท่าทีแปลกไปแววตาเธอดูเกล้ากราดมาก งานหมอคงเยอะเกินไป

                หมอครับ วันนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ

                ค่ะ... แล้วหมอล่ะจะกลับบ้านเลยไหม

                ยังครับ ผมว่าจะทำงานต่ออีกหน่อยแล้วค่อยกลับ

                แหม่.... ขยันจัง

                นิดหน่อยครับ....

                งานเยอะแบบนี้หาเวลาพักบ้างนะคะ เดี๋ยวจะไม่ไหวเอา

                ขอบคุณนะครับทีเป็นห่วง

                ยินดีค่ะ

                กลับบ้านดีๆนะครับ

                ค่ะ....

แล้วเธอก็เดินจากไปกลับมาให้ความสนใจไปกับเส้นทางที่ต้องเดินไปตรงหน้า (เดี๋ยวๆแค่เดินไปที่ห้องทำงานไหมมาเป็นประโยคเล่นเพลงเลย!!!) เออ เดินมาถึงซะทีนี่ ขนาดในตัวตึกโรงพยาบาลมีลิฟต์นะผมเองยังออกอาการเหนื่อย ผมเองก็เป็นคนออกกำลังกายนะ สงสัยวันนี้ทำงานเยอะแต่ส่วนมาเน้นกินมากกว่า เดินมาหน้าห้องของตัวเองก็พบพี่บัวเลขาคู่กายนั่งรอตลอด

                ยังไม่กลับเหรอ ครับ

                เจ้านายยังอยู่ พี่จะกลับยังไงล่ะ
                                ขนาดนั้นเลย....

                ใช่ค่ะ... วันนี้หมออยู่เวรด้วยนะ

                เออ....ผมลืม

                ตลอดอะ... เตรียมตัวเถอะค่ะ อีกหนึ่งชั่วโมง

                รับทราบครับ...

สรุปแล้วตารางของผมวันนี้ผมมีตรวจคนไข้แบบยาวไปสินะ เย็นนี้ไปอยู่เวรต่ออีกผมรู้สึกถึงอะไรแปลกรอบตัวล่ะสิแถวผมยังลามไปห่วงคนข้างตัวอย่างคนตัวเล็ก ยิ่งวันนี้เธอบอกกับผมว่ามีคนสะกดรอยตามเธออีกเพราอย่านี้ผมก็ เริ่มมีห่วงซะแล้ว นี่สินะที่เขาบอกกันว่าห่วงคนข้างหลังไม่มีใครทำได้อย่างผู้หญิงที่มีชื่อว่า ฟ้าใส ตั้งแต่ตอนเด็กจนโตปานนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้.....

ระหว่างรอตรวจคนไข้ต่อในต่อเย็นเหลือเวลาอีก 1 ชั่วโมงตอนนี้ผมเองก็มานั่งดูและเซ็นเอกสารที่กองเท่าภูเขาที่วางอยู่บนโต๊ะนี้ก่อนล่ะกันทิ้งเอาไว้นาน นานจนมันกองใหญ่อยู่บนโต๊นี่แหละ

ผ่านไป 1ชั่วโมง....

                หมอคะ ได้เวลาแล้วค่ะ

                 ครับ.....

   เชิญคะ

                           นำหน้าไปก่อนเลยครับคุณเลขาคนสวย....

ได้เวลาออกตรวจรอบเย็นแล้วสินะ เราเป็นฝ่ายแลกเวรกับบรรดาหมอในแผนกศัลยกรรมอย่างเต็มใจเองนิถ้าเราจะทำงานมาตั้งแต่เช้าจนดึกแบบนี้มันก็ไม่แปลก เป็นหมอกฎอยู่ว่าห้ามป่วย ห้ามเจ็บ ห้ามตายโดยเด็ดขาดยังไงก็สู้โว้ย!!!.... เริ่มออกตรวจจากแผนกรวมก่อนล่ะแล้วค่อยไปประจำแผนกทั่วไปจนถึงเวลาที่มีคนมาเปลี่ยนแทนประจำห้อง และการเดินตรวจจะมีเลขาประจำกายเดินตามตลอด

•••••••

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกผมมานั่งอยู่ห้องตรวจนี่นานเท่าไหร่ แล้วก็ไม่รู้อีกที่หลังผมยึดไปหมดแล้วปวดไปหมดเลยวันนี้คนไข้เยอะนะเล่นเอาก้นติดเก้าอี้อะ คิดดู..... อยู่ๆโทรศัพท์มีสายเข้า

(หมอคะ!!! ผ่าตัดด่วนค่ะ)

(ออ....เดี๋ยวผมไป)

                วิ่งสิ.....งานนี้วิ่งให้เร็วที่สุดตรงไปห้องฉุกเฉินทันที ที่มาถึงห้องฉุนเฉินภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้ามีแต่คนเจ็บป่วยเต็มห้องไปเจ็บมากบ้าง น้อยบ้างแต่ก็ดูไปตามอาการของคนไข้แต่ละคนเตียงที่มีทั้งพยาบาลหลายรุทอยู่มันจะต้งเป็นเตียงนั้นแน่

                                คนไข้เป็นยังไงบ้าง....

                                (นักศึกษาแพทย์คนหนึ่งในกลุ่ม รายงานประวัติของคนไข้)

                                สอดท่อ(mouth gag) แล้วเตรียมห้องผ่าตัดด้วย เครสนี้ต้องผ่าตัดด่วน

                เท่าที่เห็นในตอนนี้ภายนอกดูร่างกายไม่มีความเสียหายอะไรนอกจากหัวแตก มีแผลที่หัวแตกนิดหน่อยแต่กดซวงอกคนไข้มีอาการตอบสนอง แสดงว่าปัญหาที่เกิดมันต้องอยู่ภายในร่างของคนไข้แต่ตอนนี้มีอาการหมดสติไปเรียบร้อย เวลามีเหลืออยู่ทางออกเดียว คือการผ่าตัดเปิดหน้าอก

                                ทีมแพทย์ทุกคนที่เกี่ยวข้องไปเตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัด

                                ครับ/ค่ะ

ได้เวลาเข้าห้องผ่าตัดแล้วการเข้าห้องเป็นการใช้ระยะเวลา ไม่ใช่น้อยของการทำงานแต่ละเครสอย่างไม่ต่ำไม่กว่า4ชั่วโมงต่อคน ระหว่างหมอและทีมแพทย์ผ่าตัดครั้งนี้พาคนไข้ไปที่ห้องผ่าตัด ผมไปเตรียมตัวเป็นแพทย์นำการผ่าตัดก่อนดีกว่า ทำไมรู้หน่วงเจ็บหน้าอกกันนะ มันเจ็บจนผมเดินอยู่พร้อมพยาบาลเดินตามหลังต้องหยุดชะงักไปพร้อมกัน

                โอ้ย.....!!

                อุ้ย....เป็นอะไรรึเปล่าคะหมอ

                ไม่เป็นไรครับ ไปต่อเถอะ

                อาการแบบนี้ไม่เคยเป็นกับตัวของผมมาก่อนปวดหน้าอกหน่วงๆ นี่....มันเกิดอะไรขึ้นทำไมรู้สึไม่ค่อยดีเลย ในใจรู้สึกมีความกังวลอย่างบอกไม่ถูกตอนนี้นะ ผมเองขอภาวะนาอยู่อย่างเดียวขอให้คนที่อยู่รอบตัวผม ไม่เกิดเรื่องร้ายอะไรเลยนอกจากคนในครอบครัวแล้วก็จะมีคนตัวเล็กที่ชื่อว่า ฟ้าใส นี่แหละที่ผมยังห่วงไม่หาย

[จบบันทึกพิเศษของ ทักษกร]

                                เธอจะยอมถอยจากหมอหนึ่งใช่ไหม?

                                มันคงไม่ได้นะ ทั้งในใจก็อยากให้เขาไปไกลอยู่หรอก

                                ก็ไปซะสิ.....

                หึ.... มองดูเธอสิ ผู้หญิงคนนี้มองเข้าไปลึกๆทำสวยเป็นอย่างเดียวส่วนที่เหลือภายในจิตใจของเธอ ดูจะมีความอัมหิตถึงกับจะฆ่าคนตายแบบเงียบๆ ดูตัวอย่างจากไหนเหรอ?

                สภาพฉันในตอนนี้ไงที่แบบว่าใกล้จะหมดลมเข้าไปทุกที ตอนนี้ขอแค่ว่าใครก็ได้ช่วยฉันที....

                                (ตาฉันไม่เห็นอะไรแล้ว...)

                                ตกลงจะไม่เลิกยุ้งจริงๆใช่ไหม

                                         (………)

                                ในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้ล่ะนะ

                                เธอจะทำอะไร?

                                ฉันก็จะกำจัดเธอให้พ่นไปจากชีวิตหมอหนึ่งน่ะสิ

                                ทำไปเพื่อ.....?

                                เขาจะได้หั่นกลับมาสนใจฉันไง

                เฮ้อที่เธอทำร้ายตัวฉันทั้งหมดเหตุผลที่เธอกลับทำไปเพราะผู้ชายคนเดียวเนี้ยนะ และผู้ชายคนที่เธอต้องการมันกลับเป็นผู้ชายที่ฉัน(เคยรัก) และกำลังที่จะแต่งงานด้วยในไม่ช้า เออ...ควรดีใจใช่ไหมมีชะนี้ที่ไม่รู้จักมาแย่งผู้ชาย อีกด้านไม่รู้ว่าชายต้นเหตุเขาจะเขาจะเคยรักผู้หญิงคนนี้ตอบรึเปล่า.....

                                                 แค่นี้เหรอ?

                                ทำไมฉันจะต้องบอกเธอด้วย

                                ไม่เป็นไร

                                พอ..... เลิกยืดเวลาตายของหล่อนได้ล่ะ

                                เออ.....

                                ถึงเวลาตายขอแกล่ะ...

                เธอเอาปืนมาจ้อหน้าฉันอีกครั้งถามว่าตัวเราเองมีกลัวไหมบอกเลยว่า กลัวมาก... เอาไปเอามาฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่เขาทำทั้งหมด มันทำไปเพื่อความรักเพียงเดียวเท่านั้นเหรอความรักจากคนหนึ่งคน จะมีอนุภาพใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ สิ่งที่เคยเข้าใจในวันนั้นมันคือสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจในวันนี้

                                เธอคิดว่าพี่เขาไม่มีฉันแล้วเขาจะกลับไปสนใจเธอ

                                อย่างน้อย มันทำให้คนขางไปคนหนึ่ง

                                แค่นี้เหรอ

                                พอ.....ได้เวลาตายแกล่ะ

[ปัง......]

                โดนยิงแล้วเหรอเวลาเพียงครู่แต่มันมำชาให้จุกอกใช้ได้ ก่อนที่จะหมดสติขอจำใบหน้าหรือโครงหน้าก็ยังดี

                                เดี๋ยวเธอก็สบาย

                                (......)

                                ลาก่อน

                เวลานี้แรงกายแรงสมองหายไปหมดแล้วรู้ชาทั้งหน้าและทั้งตัวสิ่งเดียวขยับได้ คือดวงตากร่องไปมาในหัวของฉันคิดถึงหน้าพี่หนึ่งและในใจขอใครก็ได้ทาช่วยฉันที

••••••••••

                [โรงพยาบาล]

                                ขอบคุณทีมแพทย์ทุกคนนะครับ

ค่ะ/ครับ

                สรุปการผ่าตัดครั้งนี้ใช้เวลากันไปทั้งหมดจำนวน 5ชั่วโมงถ้วนจากวันแรกมาถึงวันนี้การทำงานครั้งนี้มันกลายเป็นระยะเวลามาตรฐานของการผ่าตัด รีบเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้านดีกว่า

•••••••••••

                ขับรถมาได้สักพักทำไมคิดถึงคนตัวเล็กกันนะแถมอาการปวดหน้าอก ก็ยังหน่วงไม่หายเพราะอะไรกันเป็นห่วงฟ้าไม่น้อย นี่...ก็ขับรถมาใกล้ถึงร้านของ ฟ้าใสแล้วเนื่องจากเส้นทางนี้ เป็นทางกลับบ้านพอดีไปแอบดูหน่อยดีกว่า ว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ หรือเธอกลับบ้านไปก่อนแล้วขับรถมาถึงหน้าร้าน สิ่งที่ผมได้ยินคือความเงียบสนิทภายในร้านปิดไฟมืดสนิท จดรถไว้หน้ารักคงเตรียมกลับบ้านเจ้าของหายไปไหนล่ะมองจากในรถก็ไม่มีหายไปอย่างงี้เป็นห่วงล่ะสิ

•••••••••••

                หารอบร้านล่ะหายไปไหน!!!!ผมเริ่มเป็นห่วงคนตัวเล็กจับใจมันจะมีใครมาทำร้ายหรือเปล่า เงียบเลยอยู่ไหนไม่รู้ตัวเธอเองยิ่งพึ่งจะหายป่วยด้วย ยังซ่าได้อีกดื้อจริงๆ ดูจากGPSแล้วก็บิกว่าอยู่ที่นี่ นี่หว่าแล้วหายไปไหน.......

                                เอ๊ะ!! เดี๋ยวนะรองเท้าใครอะ

                                นี่.... มันรองเท้าคู่เดียวกับที่ ฟ้าใส ใส่เมื่อเช้านิมาอยู่ตรงนี้ได้ไง

                ผมหยิบรองเท้าที่พื้นมาดูก็สังเกตเห็นว่า รองเท้านี้มันมีเจ้าของที่ชื่อฟ้าใส ส่วนหนึ่งผมก็สังเกตเห็นเธอใส่เมื่อตอนเช้า ที่สำคัญมันตกอยู่ที่หน้าห้องที่มีความมืด

                                ห้องอะไร?

                ลองเดินเข้าไปหน่อยดีกว่าไหนๆก็มีความสงสัยทั้งที ผมก็เดินไปตามทางที่แสงสว่างเริ่มมีน้อยลงเรื่อยๆ จนในที่สุดผมก็เจอ เธอนอนจมกองเลือดเสื้อผ้าขาดวิ้นแทบไม่เหลือสภาพของ เด็กผู้หญิงแก่นๆต่อปากต่อคำกับผมเลยใครทำกับเธออย่างนี้เห็นนี่แล้ว ผมรู้สึกเจ็บปวดมากรีบวิ่งไปดูอาการของเธอทันที

                                ฟ้า...... ฟ้า ได้ยินพี่ไหม

                                ฟ้าอย่าเงียบสิ

                (ผมเรียกเธออยู่นานสิ่งที่ได้กลับมาคือความเงียบ.....)

                                นาย.....

                                ตื่นแล้วเหรอ....เจ็บไหมทนหน่อยนะเดี๋ยวเราไปโรงพยาบาลกัน

                ผมพยายามคุยไม่ให้เธอหลับตาลงไปอีกรอบ ถ้าเกิดเธอหลับตาอีกรอยคงไม่ดีแน่

                                ฉันว่าแล้วว่านายต้องมา (การตอบสนองยังดี)

                                แล้วเธอก็หมดสติไปอีกรอบ อย่าเป็นอะไรนะพาไปโรงพยาบาลที่พึ่งออกเวรมา

·        Oropharyngeal airway  (mouth gag), (airway)= อุปกรณ์เปิดทางเดินหายใจ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น