My Lady เกมรัก เเผนร้าย

ตอนที่ 12 : ตััวช่วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 พ.ย. 61

ยั้ยพรัม: ช็อปปิ้งกันหน่อยไหม

ห้าง VLOG

                นีคือเหตุผลที่ฉันเดินทางมายื่นรอเพื่อนสาวที่ห้าง VLOGแห่งนี้ปกตินางไม่ชวนมาทำอะไรอย่างนี้ ปกติเจอนางได้ตามร้านหนังสือ แต่วันนี้คิดไงนัดฉันออกมาซ็อปปิ้งคงมีอะไรสักอย่าง

                ไงจ๊ะ.....ว่าที่เจ้าสาว

                ห๊ะ......สาวเจ้าที่ไหนละนั้น    (แซวอยู่ได้ ขอมองบนที่หนึ่งได้ม่ะ)

                5555 ไปกันเถอะ ก็ไม่จริงเหรอ

                มันก็จริง แต่ไม่ชอบแบบนี้ แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไหมล่ะเนี้ย

                                พามาซื้อของเข้าห้อง

                (มันน่าแปลใจอยู่นะ ปกตินางพรีมถ้าไม่ได้สนใจหนังสือก็จะ เธอก็จะทำกิจกรรมอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่การเดินช๊อปปิ่งไปเรื่อยๆแบบนี้ ซื้อของเข้าห้องยังพอว่า แต่นี้เล่นเดินซื้อเสือผ้าใหม่ด้วยนี่นะ มาแบบมีเลห์แต่ก็รอดูกันต่อไป)

 

[บันทึกพิเศษของ พรีม}

                ฉันเป็นเพื่อนกับ ยั้ยฟ้า มาตั้งสมัยมัธยมทำไมจะไม่รูว่าในใจของเธอคนนี้กำลังคิดอะไร รวมถึงเรืองระหว่างเพื่อนสาวกับชายหนุ่มที่เธอแอบปลื้ม ตั้งแต่ตอนอดีตมาจนปัจจุบันนี้อย่าง พี่หนึ่ง คนที่กำลังจะกลายมาเป็นสามีของเธอในไม่ช้านั้นแหละ และก่อนที่ฉันจะมายื่นอยู่ตรงนี้มันก็จะมีเสียงเอ๋ยปากขอร้องจาก ชายหนุ่มคนนี้นั้นแหละทำให้ก้าวเท้ามาอยู่ตรงนี้

                                ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ พี่หนึ่ง

                                เช่นกัน.... สวยขึ้นเยอะเลยนะเรา ไม่เจอตั้งหลายปี

                                แน่นอน งั้นเจอกันครั้งแรกพี่จะจำหนูได้เหรอ

                                นั้นสิ....

                                ว่าแต่พี่เรียกหนูออกมาคุยข้างนอกมีอะไรรึเปล่าคะ

                                พี่มีเรื่องให้เราช่วยหน่อย เรื่องของ ฟ้าใสน่ะ

                ตอนแรกที่ฉันเองได้ยินแบบนั้น ก็มีข้อสงสัยอยู่นะที่คนที่รู้เรื่องของคู่ของเขาแทบทุกมุม อยู่แล้วเขายังจะมีอะไรให้ฉันต้องค่อยช่วยอีเหรอ น่าแปลก

                                พี่อยากให้เราช่วยทำให้ฟ้าใสเขาไม่เครียดหน่อย ช่วงนี้พี่แอบเห็นว่าเธอทำหน้ายุงตลอดเลย

                                แล้วจะให้หนูช่วยยังไงล่ะ

                                เออ....พาเขาไปทำกิจกรรมอะไรก็ได้ จะไปซื้อของ รึอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เรื่องงาน

                                (มองไปลึกๆในใจของคนที่นั่งอยู่ตงหน้าฉัน ก็จะเห็นว่าผู้ชายคนนี้ทั้งรักและเป็นห่วง เพื่อนของฉันอย่างจริงใจจริงๆไม่ได้หลอกลวงคนที่เขารัก ไม่สิ....พวกเขาสองคนเขาดูแลกันแบบนี้มาตั้งแต่สมัยตอนเรียนแล้วนินะถ้าพี่เขา จะดูแลเพื่อนฉันอย่าเปิดเผยมันจะเป็นไรไป เอ๋.... แต่สิ่งที่พี่เขากำลังทำอยู่นิก้ำม่ต่างจากการทำอะไรลับหลังนิ)

                                พี่ฝากด้วยนะ...

                                จัดไป

                นี่แหละ...มันก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องมายื่นอยู่ตรงนี้ ใช่ว่าฉันจะไม่เต็มใจหรอก แต่คิดไปคิดมาปล่อยให้เพื่อนสาวสักวันหนึ่งก็ดีเหมือนกัน เห็นรอยยิ้มของเพื่อนบ้างมันจะเป็นไร ดูสิ...ซื้อของทีหยิบใส่รถเข็นใหญ่เลยเดินเข้าร้านนู้น ออกร้านนี้ไม่หยุด ระหว่างนั้นฉันมีความรู้สึกว่ามีใครบ้างคนกำลังสะกดรอยตามเราสองคนอยู่ มองดูไกลๆมันไม่น่าจะใช่คนที่ฉันรู้จัก รู้สึกว่าตามหลังมาสักพักใหญ่แล้ว เป็นใครกัน หักลับมามองเพื่อนสาวของเราเธอกลับไม่รู้อะไรเลยที่ว่า มีคนสะกดรอยตามเราอยู่

                                (ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย แต่ก็ดีแล้วล่ะนะ)

ไม่แน่ใจว่าคนคนนั้นกำลังติดตามใครอยู่กันแน่ แต่ตอนนี้ตอนพาเพื่อนไปในฝูงชนก่อนล่ะเพื่อความปลอดภัย เอายังไงล่ะ ก้มมองดูนาฬิกายังพอมีเวลาลากเธอไปดูหนังล่ะกัน

                แกๆ ไปดูหนังกันไหม

                ห๊ะ...อย่างแกนี่นะดูหนัง

                มาเถอะน่า

ไม่พูดมากให้ยาวประโยคฉันลากเธอตรงไปที่จุดขายตั๋วหนัง แรกๆก้ขัดพอตอแยเข้าก็ยอมไปด้วยกันโดยดีเลือกหนังที่มีคนดูเยอะหน่อยจะได้ไม่ต้องค่อยที่จะเป็นจุดสังเกตของคนพวกนั้น ปลอดภัยระดับหนึ่งล่ะนะ ไปโทรรายงานผู้ปกครองของเพื่อนหน่อยดีกว่า แต่จะออกห่างจากตรงนี้ยังไงดีล่ะออกไปก็เป็นห่วงเพื่อน เอาไงดี...... ซื้อของที่ใช้ประกอบการดูหนังก็ครบแล้ว ออกตัวว่าไปเข้าห้องน้ำหน่อยคงดี

                แก....ขอไปเข้าห้องน้ำเป็บนะ

                เออ...

ออกมาได้ก็ดี ทีนี้ล่ะวิ่งอย่างเร็วตรงไปที่ห้องน้ำเลยค่ะ ไม่รอแล้วเร็วกว่านี้ไม่มีแล้ว ถึงสักที....ห้องน้ำ กดค่อสายไปหาพี่หนึ่งหน่อยดีกว่า

                สวัสดีค่ะ พี่หนึ่ง

                ว่าไงเรา........โทรมาหาพี่ทีอะไรรึเปล่า

                อ้าว...ก็จะโทรมารายงานน่ะสิค่ะ

                เรื่อง.....

                ก็เรื่องที่พี่ช่วยไง จำไม่ได้รึไง

                อ้อ ขอโทษทีๆ งานเยอะน่ะลืมสนิทเลย

(ลืมจริงรึแกล้งเนี้ย แต่อย่างว่าคนที่ทำงานเป็นหมอจะงานยุ่งแทบจะไม่มีเวลา เป็นของตัวเองว่าไปสองคนนี้ก็เหมาะกันดีนะขั้นบ้างานกันทั้งคู่ คนนึงนอกจากเรียนยังเปิดร้านกาแฟอีก ส่วนอีกคนเป็นหมองานหนักจนไม่มีเวลาพักขอให้สองคนนี้ไม่พากันป่วยไปก่อนที่จะเจอเป้าหมายขอกันและกันนะ ถ้าเกิดมันไม่เป็นอย่างนั้นล่ะแย่แน่)

แล้วได้เรื่องอะไรบ้างล่ะ

คือ......วันนี้หนูพา ฟ้ามาซื้อของเข้าห้องค่ะ เธอก็ดูดีนะจนตอนนี้ เดี๋ยวเราจะไปดูหนังกันต่อค่ะ แต่หนูสังเกตเห็นว่ามีคนมาสะกดรอยตามเราอยู่ คงไม่ใช่พี่ที่ส่งคนมาตามหรอกนะเห็นเดินตามมาตั้งแต่เช้า

ไม่ดิ.....พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยแล้วตอนนี้เป็นไงบ้าง

สบายดีค่ะ เออ หนูทิ้ง ฟ้า เขาอยู่คนเดียวนานแล้วไม่รู้ว่าเป็นยังไง

                ถ้าไม่ใช่คนที่พี่หนึ่งส่งมาแล้งเป็นใครกันนะ เริ่มไม่ปลอดภัยแล้วสิเป็นห่วงฟ้าแล้วอ่ะ ทิ้งไว้นานแล้วปานนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ รีบไปดูดีกว่าอีกอย่างปานนี้หนังที่เลือกไว้มันคงจะฉายมาสักพักแล้ว ขืนไปสายกว่านี้จะได้โดนบ่นหูชาจากเพื่อนข้างตัวแน่

                ไหนๆก็ให้เวลาเพื่อนคนนี้มาตั้งแต่เช้า จนมันมาถึงตอนนี้นี่ก็ใก้ลจะเย็นแล้ว มาขนาดนี้แล้วจะทำให้เพื่อนเรามีความสุขไม่เครียด สิ่งที่ทำอยู่ทำแล้วต้องเอาให้สุดแล้วไปหยุดที่หูชา เออ ไม่ใช่ๆช่างเถอะรีบไปดีกว่าก่อนที่ทุกอย่างมันจะช้าไปกว่านี้รีบเดินจะได้ถึงเร็วๆ

                [จบบันทึกพิเศษของ พรีม}

 

หายไปไหนนะ นานเกินไปแล้ว ตั้งแต่ยั้ยพรีมชวนฉันมาเดินที่ห้างนี้เธอเองก็ทำตัวยังไงพิกล ตั้งแต่เช้าแถมมาชวนมาถูกหนังอีกแล้วต่อไปเพื่อนคนนี้จะพาฉันไปไหนอีก ทำตัวแปลกๆเหมือนไปรับคำสั่งจากใครมา

                ไปไหนมาละเธอ

                ไปเข้าห้องน้ำมา รอนานไหม

                นาน มาก ค่ะ

                เอ้าดูหนังกันดีกว่า ล้วงเวลามานานล่ะ

2 ชั่วโมงผ่านไป

 

หนังที่เลือกมามันก็สนุกดีอยู่หรอก ส่วนที่ไม่ดีก็ตรงที่มีเพื่อนสาวหลับเป็น งูแมวเซา หลับสนิท สงบตั้งแต่กลางเรื่องไปจนถึงจบเรื่อก็ยังไม่ตื่น เริ่มสงสัยแล้วนะว่าก่อนมาดูหนังไปกินยานอนหลับมารึไง หลับเป็นตายขนดนี้สภาพนี้นะจะชวนฉันมาดูหนัง เวลาอ่านหนังสือเคยสลบแบบนี้บ้างไหม

                แก ตื่นหนังจบแล้ว

                หึม....อ้าว จบแล้วเหรอ

                หลับตั้งแต่กลางเรื่อง จะรู้อะไรล่ะปล่อยฉันดูอยู่คนเดียวเลย

                คนมันง่วงอะ ป่ะๆ ออกไปข้างนอกก่อนเถอะก่อนที่จะมีพนักงานมาเรียก

พูดจบก็ลุกออกจากเก้าอี้ของใครของมันแล้วเดินออกจากโรง เอ้าวันนี้เราให้ ยั้ยพรีมเป็นคนพาเราเที่ยว ดูสิ...ว่านางจะพาฉันไปไหนอีกแต่ดูท่าคนนำทางพาเที่ยวสภาพจะไม่ไหวเอานะ เฮ้อ... วันนี้จะรอดไหมเนี้ยยิ่งวันนี้นางทำตัวแปลกว่าทุกที่ด้วย จะพาไปไหนต่ออีกล่ะ

                                แก....เดี๋ยวเราไปสบากันไหม

                                คนอย่าแกเนี้ยนะไปสบา วันนี้แกทำให้ฉันแปลใจหลายเรื่องแล้วนะ

                                ยังไงอะ อ่านหนังสือจนเมื่อยกันบ้างสิ นี่ คนนะคะไม่ใช่หุ่นยนต์

                                เหรอ....

                                อืม ใช่

                                เอาเป็นว่าฉันไม่ขัดศัคธาหล่อนล่ะกัน

ลงมาแบบนี้จะรออะไรค่ะ จัดสิ... นานๆทีเราสองคนจะว่างตรงกันก็ออกตัวเที่ยวกันในแบบของสาวๆ หน่อยแล้วกันไหนก็มาขนาดนี้แล้วจะไปก็ไปให้สุดเลยแล้ว ทำตัวฟรีบ้างมันคงจะไม่มีใครมาจับผิดเราได้หรอก

@@@____@@@

ร้าน สปาsyer

                [บันทึกพิเศษของ พรีม}

                ระหว่างดูหนังก็ค่อยสังเกตคนที่ตามเรามาอยู่แทบจะตลอด มันจะไม่ตลอดก็ตอนที่เผลอหลับไป ตอนกลางเรื่องแถมหลับสนิทด้วยพอดีอ่านหนังสือเยอะไปนิด ตกมาอีกวันก็เป็นแบบนี้เผลอนิดหน่อยเป็นหลับ แต่พอตื่นจากการปลุกของฟ้า ก็เห็นว่าผู้ชายคนนั้นไม่ได้หายไปไหนเลย ยังอยู่ที่เดิมทำตัวมีพิรุจมาก เขาคงคิดอะว่าไม่มีใครเห็น อืม....มันจะรอดสายตาฉันเหรอ

                                แก....

                                ห๊ะ....

                                เป็นอะไรรึเปล่า แกเป็นแบบนี้ตั้งแต่เช้าแล้วนะ

                                เปล่าๆ ไปสปาเถอะพนักงานบอกถึงติวล่ะ

                ครั้งนี้ก็รอดตัวไปกับสถานการณ์ตก็นัรงหน้า รอบหน้าจะแก้ตัวต่อไงดีล่ะ โอ้ย.... ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี้ย!!                 หั่นไปทางซ้ายก็เจอใครก็ไม่รู้ หั่นไปทางขวาก็เจอพี่หนึ่งถ้าไม่ทำตามคำสั่งก็จะมาบ่นฉันหูชาอีก ไม่ต่างจากยั้ยฟ้าเลย ทำไงได้ฉันนับถือพี่เขาเป็นพี่ชายไปแล้วนี่จะไม่ช่วยก็ดูแปลก เออ....

                                คุณพรีมาค่ะ เตียงพร้อมแล้วค่ะ

                พนักงานเรียกพอดีก็เดินขึ้นเตียงสิรออะไร หลังจากนั้นคงเดากันไม่ยากนะจะมีอะไรเกิดขึ้น คือการหลับยางไปก็แน่ล่ะสบาขนาดนี้มีใครบ้างล่ะ ที่จะไม่เคลิ่ม ตามคาดไปนานจนมีพนักมาเรียกว่านวดเสร็จแล้วนี่ก็เหนื่อยมามากพออแล้วหลังจากนั้น เราสองคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเอง

[จบบันทึกพิเศษของ พรีม}

 แยกออกจากยั้ยตัวแสบพรีมฉันจะกลับยังไงล่ะเนี้ย...ตอนมายังไงก็กลับอย่างนั้นล่ะกัน นั้นคือการนั่งแท็กชี่กลับบ้าน แถวนี้ มันจะมีที่เรียกแท็กซี่ไหมเนี้ย รถมันจะผ่านมาไหม โบกได้แล้วกให้เขาไปส่งที่บ้านระห่างรอก็ในสมองก็คิดอะไรไปเรื่อยจขับรถมาถึงที่หมาย

                รับมาแล้วค่ะ

                เอ้า รับมาแล้วเหรอ

                ค่ะ งั้นหนูขอขึ้นห้องก่อนนะ

                ถ้ากับข้าวเสร็จ ลงมาทานข้าวนะลูก

                ค่ะแม่

ในที่สุดก็ถึงบ้านซะที่ เหนื่อยจะตายแต่ขอบคุณนะเพื่อนรัก ไม่รู้ว่าสิ่งยั้ยพรีมทำในวันนี้จะเป็นพี่ฝีมือหนึ่งรึเปล่า ที่ค่อยเป็นเบื้องหลังของทั้งหมด อย่าคิดว่าจะไม่รู้ในใจฉันก็อยากให้ทุอย่างมันกลับไปเป็นอย่างเดิมเหมือนกันนะ

@@@____@@@

[บันทึกพิเศษของ ทักษกร]

                ผมรู้เรื่องทุกอยย่างจากน้องพรีมเรียบร้อยแล้ว ก็อดมี่จะห่วงไม่ได้ตอนเย็นนี้ผมเลยตามมาที่บ้านของเธอ เธอวันนี้ไปเที่ยวกับเพื่อนมาคงเหนื่อย นี่มันก็ค่ำแล้วจะเข้าไปบ้านเขาก็กลัวว่าน้องเขาจะไม่ลงมาเจอแน่ๆหวังว่าแถวนี้คงจะไม่มีใครมาเห็นสิ่งที่กำลังต่อไปนี้  มันคือการปีนระเบียงบ้านคนอื่น ผมไม่ได้ขโมยนะแค่จะมาดูคนห้องของเธอ ภาพที่เห็นคือเอกำลังเดินไปที่โต๊ะอ่านหนังสือ แล้วเธอก็สมุดบ้างอย่างออกมาจากลิ้นซักโต๊ะ คงมีความสำคัญมากเธอกอดสมุดแน่น

                                ที่ผ่านมาพี่ขอโทษนะ ต่อไปพี่จะทำทุกอย่าให้ดีกว่านี้

[บันทึกพิเศษของ ทักษกร]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น