มาเฟียร้ายคืนใจรัก(รีไรท์)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 15,373 Views

  • 55 Comments

  • 155 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8

    Overall
    15,373

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    6 ต.ค. 61


  เพียงอ่านด้วยความสุข

คิดเสียว่าเธอคือฉัน  ส่วนเขานั่นคือคุณ


ปัจจุบัน


      “อ้าโอ้ฉันชอบมันจังค่ะ My Big Dragon ของฉัน

      พูดจบเธอก็ลูบไล้เจ้า Big Dragon  ของผมไปมาราวกับว่าหลงใหลไปกับไซส์ของมันเสียนักหนา  แวบหนึ่งของความรู้สึกผมอยากจะบอกกับเธอนักว่ามันไม่ใช่ไอศครีมนะคร๊าบบบบบคุณผู้หญิง  แล้วผมก็ต้องหลับตานิ่งกัดฟันแน่นเมื่อเจ้าหล่อนไม่ยอมปล่อยแถมยังเคลื่อนไหวเปลี่ยนท่า

      “โอ้ก๊อด

      เสียงผมครางอย่างลืมตัวและปลดปล่อยไปกับความรู้สึกแสนวาบหวามเสียวสั่น  จากนั้นเธอก็สวมใส่เครื่องป้องกันให้กับเจ้า Big ของผม

      ราตรีพิศวาสผมกำลังสนุกอยู่บนเรือนร่างอันแสนเซ็กซี่อวบอัดของสาวสวยคัพอีที่ผมคว้าตัวเธอมาจากสวีทผับ  สถานเริงรมย์ผ่อนคลายในยามราตรีกาลที่ซึ่งผมเป็นเจ้าของของมันนั่นเอง นี่เป็นกิจกรรมยามว่างที่ผมคุ้นชิน  สาวสวยเวียนบินมาแล้วก็ไปไม่ซ้ำหน้าบนเตียงใหญ่ของผมแห่งนี้ แต่มันกลับเป็นวันที่ไม่ได้มีเซอร์ไพรส์หรือมีความแตกต่างจากวันอื่นใดเอาเสียเลย   ผู้หญิงก็เหมือนกันหมดพวกเธอเพียงต้องการกระดาษแผ่นเดียวจากผมกระดาษที่ลงท้ายด้วยสัญลักษณ์ $ หลังจากนั้นพวกเธอก็จะกลับไปเป็นตัวของตัวเอง

 

      ผมลุกขึ้นอย่างเอื่อยอาดเพื่อเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบกายท่อนล่างเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ตามสบายสไตล์ครูส  อย่างน้อยเจ้า Dragon ของผมมันก็ไม่โล่งและเย็นจนเกินไป  สาวสวยคนเมื่อคืนน่ะหรือหล่อนหายไปแล้วอย่าได้ถามหา  แม้แต่ชื่อของเธอผมยังไม่รู้จักเลยหลังจากพวกเราเหนื่อยอ่อนจากกิจกรรมในร่มผมก็อนุญาตให้เธอกลับได้โดยดี  ผมเป็นโรคจิตอยู่อย่างหนึ่งคือไม่ชอบตื่นขึ้นมาแล้วเจอกับพวกเธอนอนอยู่บนเตียงกว้างของผม  ไม่รู้ซิมันให้ความรู้สึกเสมือนเป็นเครื่องผูกมัดชนิดหนึ่งสำหรับผม  ดังนั้นผมจึงมักจะอนุญาตโดยดีให้พวกเธอกลับทันทีหลังจากร่วมรักกับผมเสร็จสรรพ  รายไหนที่ติดใจรสสวาทไม่ยอมกลับเอาง่ายๆ  ผมก็จะใช้วิธีให้สมุนน้อยใหญ่มาเชิญเธอออกจากห้องของผมไปอย่างละมุนละม่อม  มันมักจะเป็นแบบนี้อยู่เรื่อยมาไม่มีอะไรตื่นเต้นแม้ว่าผมจะมีลูกเล่นหรืออุปกรณ์เสริมนานาชนิดแล้วก็ตามที  แล้วตอนนี้ผมเริ่มเบื่อและความเบื่อเริ่มมากขึ้นทุกวัน  ทุกวัน 

      ผมเดินไปเท้าแขนแกร่งเข้ากับผนังกระจกใสของห้องสุดไบร์ที่สุดห้องหนึ่งของโรงแรมแห่งนี้   แน่นอนมันอยู่ชั้นสูงสุดและสามารถมองลงไปเห็นทิวทัศน์ของเมืองซานฟรานซิสโกได้เกือบตลอดรอบทิศ   แสงไฟสว่างกระจ่างจากสะพานแขวนอันเป็นสัญลักษณ์ของเมืองยังทอประกายสาดแสงแข่งกับละอองหมอกยามรุ่งเช้าอย่างน่าหลงใหลงดงาม  ราวกับภาพวาดเส้นทางเดินในสรวงสวรรค์  มันเป็นภาพที่ชวนมองขณะเดียวกันมันก็เป็นภาพที่ชินตาผมเหลือเกิน  นี่คือข้อดีของการได้ห้องนี้มาครองในฐานะหุ้นส่วนที่สำคัญที่สุดของโรงแรมแห่งนี้   ดังนั้นหากจะกล่าวว่าที่นี่ผมสำคัญที่สุดเห็นจะไม่เข้าข้างตัวเองมากจนเกินไปนัก

      ผมเดินมายกหูโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงนอนขนาดคิงไซส์และกรอกคำสั่งง่ายๆ ลงไปอย่างเช่นเคย  ใช่..มันไม่มีอะไรแปลกใหม่เข้ามาในชีวิตของผมเลยจริงๆ

      “ริชาร์ด  เอสเปรสโซ่แก้ว”  

      แล้วก็เดินกลับไปยืนกอดอกมองออกไปยังทิวทัศน์เบื้องล่างอีกครั้ง  หลายชีวิตกำลังเริ่มต้นวันใหม่อย่างขะมักเขม้น บ้างก็เดิน บ้างก็วิ่ง บ้างก็ปั่น บ้างก็ขับ ขวักไขว่ไปมาอยู่บนสะพานแขวนรูปทรงสามเหลี่ยมต่อกันแห่งสีส้มนั้น  พวกเขาก็คงไม่ต่างอะไรจากผมนั่นก็คือเช้ามาก็ต้องเริ่มต้น

      เสียงเปิดประตูเข้ามาพร้อมก้าวที่คุ้นตา  เอสเปรสโซ่ถ้วยเก่า ถ้วยเดิม  กลิ่นหอมของกาแฟเดิมๆ  และคนนำมาก็คนเดิม  ริชาร์ด อันฟา สหายคู่หูผู้รู้ใจที่สุดเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ หลังจากเหตุการณ์ลอบปองร้ายในวันนั้น   ผมยังจำมิมีลืมเลือน  วันนั้น..วันที่ผมต้องสูญเสียมือขวากลางทะเลลึกอย่างไม่มีวันหวนคืนกลับ  ผมหลับตาลงอย่างต้องการควบคุมอารมณ์  ความสูญเสียที่ไม่ควรปล่อยให้ไอ้วายร้ายผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ลอยนวลอยู่ต่อได้ ไม่ควรปล่อยไว้เลยจริงๆ  หลังจากเหตุการณ์วันนั้นผมมารู้สึกตัวอีกทีก็ปรากฏว่าตนได้นอนอยู่ในโรงพยาบาลชื่อดังของเมืองแห่งนี้แล้ว  ริชาร์ดบอกกับผมว่าพวกเขาที่นี่กลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับผมอยู่พักใหญ่  ก่อนที่มิสเตอร์ปาร์ค มาติน เนส บิดาของผมจะนำตัวผมเข้ารับการรักษาอย่างเร่งด่วนกับแพทย์สมองที่ฝีมือดีที่สุดของสหรัฐอเมริกา

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 619746 (@619746) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 15:27

    น่าหนุกนะครับhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-02.png

    #1
    0