จันทร์ซ่อนเงา

ตอนที่ 9 : ธรรม์ (อัพแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    1 ส.ค. 55

ตอนที่ ๙ ธรรม์

            โสมรู้สึกเหมือนกำลังหลงอยู่ในเขาวงกต ความหนักใจยิ่งเพิ่มทวีเมื่อไม่สามารถที่จะไว้ใจใครได้สักคน ธรรม์ไม่น่าไว้ใจตรงจุดยืนของเขา ส่วนราชันไพรสัณฑ์ไม่น่าไว้ใจตรงที่ไม่รับสั่งบอกความจริงแก่เธอทั้งหมด ฉะนั้นจึงทำให้ทหารภูตทุกคนไม่น่าไว้ใจตามไปด้วย แล้วอย่างนี้จะทำยังไงถึงจะแน่ใจว่าสิ่งที่คิดจะทำลงไปเป็นผลดีต่อกณวรรธน์นครโดยที่ไม่เอื้อผลประโยชน์ให้แก่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หลังจากเปลี่ยนตัวเองกลับมาอยู่ในคราบบุรุษแล้ว เธอพาตัวเองกลับที่พักโดยพยายามหลบเร้นจากสายตาของทุกคน

            “กำลังจะไปไหนรึท่านโสม” สุรเสียงคุ้นหูเอ่ยเรียกในความมืดทำให้หญิงสาวสะดุ้งตกใจ เธอหันหลังไปอย่างช้าๆ พบวรกายสูงใหญ่ก้าวออกมาจากความมืดเหมือนปีศาจราตรีจึงได้แต่ถอนใจ

คนที่คิดจะจะเลี่ยงที่สุดอยู่ตรงนี้เสียแล้ว

            “แหม... นึกว่าใคร ที่แท้ก็ราชันไพรสัณฑ์นี่เอง” โสมแสร้งทำเสียงอ่อนระโหย “ความจริงวันนี้มีอะไรดีๆ จะเล่าให้ฟังนะ แต่ตอนนี้เหนื่อย อยากไปพักที่เรือนพัก เอาไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกัน”

            พูดจบก็หมุนตัวเตรียมเผ่นอย่างเร็วรี่แต่กลับโดนพระหัตถ์ใหญ่กุมไหล่เอาไว้แน่นจนสะบัดหรือบิดไหล่ออกจากการจับกุมไม่ได้ โสมเชื่อว่าหนีไม่รอดเสียแล้วจึงต้องยกเรื่องที่เกี่ยวกับธรรม์มาพูดตอนนี้ทั้งที่สภาพอารมณ์ยังไม่พร้อมอย่างเลี่ยงไม่ได้

            “ท่านรู้จักสนิทสนมกับธรรม์ไหม” หญิงสาวสัมผัสได้ถึงกระแสอารมณ์ที่ถ่ายทอดมาจากพระหัตถ์ใหญ่ที่กุมไหล่เธออยู่ “วันนี้ฉันไปพบเขามา เขาพูดอะไรกับฉันมากมายจนฉันคิดว่ามีอีกหลายสิ่งที่ฉันไม่ควรด่วนตัดสินใจ”

            “ธรรม์ยอมพบกับเจ้ารึ” ราชันไพรสัณฑ์รับสั่งถามอย่างแปลกพระทัยนิดๆ

“ฉันว่าเราไปคุยกันที่พระตำหนักสุริยันดีกว่านะ” หญิงสาวเดินนำไปพระตำหนักสุริยันทันที

 เมื่อถึงพระตำหนักสุริยัน หญิงสาวขอร้องให้ราชันไพรสัณฑ์เสด็จเข้าพระตำหนักไปก่อนโดยเธออยู่ด้านนอกสงบจิตใจเงียบๆ สักพักเพื่อไม่ให้จิตใจสับสน หลังจากนั้นเธอค่อยเดินเข้าพระตำหนักจนกระทั่งทิ้งตัวลงนั่งบนแท่นเล็กใกล้พระแท่นของราชัน

            “ฉันจะไม่อ้อมค้อมล่ะนะ ความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับธรรม์เป็นอย่างไรกันแน่” หญิงสาวยิงคำถามตรงๆ

            “ไม่คิดจะให้ข้าถามเจ้าก่อนรึว่าไปพบกับธรรม์ได้อย่างไร” ราชันหนุ่มรับสั่งถาม นั่งชันพระชานุขึ้นหนึ่งข้างอย่างสบายพระทัย

            “มันไม่สำคัญเท่าความจริงที่ฉันเพิ่งรู้ว่าถูกท่านหลอกลวงมาตลอดหรอกราชันไพรสัณฑ์” โสมพูดเสียงเบาแทบจะเป็นกระซิบ

            “ไม่ได้หลอกลวง แค่บอกไม่หมด” ราชันหนุ่มยังรับสั่งตอบด้วยพระสุรเสียงสบายๆ “เอาเป็นว่าข้าผิดที่ไม่บอกท่านทั้งหมดก็แล้วกัน แต่กระนั้นท่านก็ยังสามารถระแคะระคายแล้วเข้าถึงตัวธรรม์ได้ นับว่าท่านมีความสามารถ”

            โสมนึกอยากจะชกพระพักตร์ราชันหน้ากากภูตพระองค์นี้สักหนึ่งทีให้หายแค้นเคืองเพราะพระองค์ยอมรับออกมาแล้วว่าไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดให้เธอรู้ รวมถึงความจริงอีกข้อหนึ่งคือเธอถูกพระองค์ทดสอบอยู่ตลอดเวลา

            “ธรรม์เป็นอดีตทหารภูตที่ร่วมฝึกมากับข้า”

            โสมอ้าปากค้างอย่างไม่คาดคิด เธอหาเหตุผลไม่ได้ว่าเหตุใดอดีตทหารภูตที่ร่วมฝึกมากับราชันไพรสัณฑ์จึงกลายเป็นคนเลวไปได้และถ้าหากทั้งสองคนร่วมฝึกด้วยกันมาจริงๆ แปลว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองต้องใกล้ชิดในระดับหนึ่ง

            “ข้าเป็นทหารภูตที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา” ราชันไพรสัณฑ์เงียบไปคล้ายกำลังมีพระดำริถึงอดีตที่นานมาแล้ว “ตอนนั้นข้าเพิ่งเข้าพิธีโกนจุกอย่างฉุกละหุกที่ลานประหาร ทูลกระหม่อมพ่อก็ส่งข้าเข้าป่าไปฝึกวิชาเพื่อเข้าเป็นทหารภูต ธรรม์เป็นคนที่ดึงให้ข้าเข้ากลุ่มจนข้าสามารถเข้ากับทหารภูตทั้งหมดได้ในที่สุด”

            “เดี๋ยวก่อนสิ... ท่านบอกว่าเข้าพิธีโกนจุกที่ลานประหารงั้นหรือ ท่านเป็นถึงบุตรบุญธรรมของนลวรรณและคุณหมอกณวรรธน์ หากฉันคิดไม่ผิดตอนอยู่ที่นี่ทั้งสองคนมีอำนาจมากเลยไม่ใช่หรือ แล้วทำไม... หญิงสาวงงเป็นไก่ตาแตก นลวรรณเคยเล่าเรื่องของบุตรบุญธรรมให้ฟังว่ามีชีวิตอย่างไร แต่เรื่องเข้าพิธีโกนจุกที่ลานประหารเธอไม่ได้เล่าให้ฟัง เรื่องนี้น่าสนใจจนเธอละเลยไม่ได้

            ท่านบอกว่าคุณหมอ กณวรรธน์ อย่างนั้นรึ ราชันหนุ่มรับสั่งถามสุรเสียงสูงอย่างควบคุมไม่ได้ ชื่อนลวรรณเป็นชื่อที่ทูลกระหม่อมพ่อใช้เรียกทูลกระหม่อมแม่อย่างสนิทสนม อันนี้ข้ารู้ แต่คุณหมอ กณวรรธน์ที่ท่านบอกว่าเป็นบิดาบุญธรรมของข้า ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ไฉนคนผู้นั้นถึงได้มีชื่อเหมือนเมืองแห่งนี้

            อ่า... คือว่า หญิงสาวพยายามคิดว่าจะอธิบายให้พระองค์ฟังอย่างไรเพราะเห็นทีหากเธอไม่ตอบคำถาม พระองค์ก็คงไม่ตอบคำถามของเธอเช่นกัน ในที่ที่ฉันจากมา ทั้งสองคนได้ครองคู่เป็นสามีภรรยากัน คุณหมอกณวรรธน์ที่ฉันพูดถึงก็คือบิดาของท่านยังไงล่ะ

            ทูลกระหม่อมพ่อเป็นหมอและได้ครองรักกับทูลกระหม่อมแม่อย่างนั้นรึ สุรเสียงของราชันไพรสัณฑ์เต็มไปด้วยความยินดีและความอาวรณ์ ในที่สุดทั้งสองพระองค์ก็มีความสุขด้วยกันเสียที

            ความจริงแล้วนลวรรณคิดถึงท่านนะ คุณหมอกณวรรธน์เองถึงแม้ไม่พูดอะไรตอนที่นลวรรณเล่าเรื่องท่านให้ฟัง แต่ดวงตาของคุณหมอก็มีท่านอยู่ เพียงแต่ว่าทั้งสองคนไม่สามารถมาหาท่านได้เท่านั้นเอง อะไรก็ไม่ทราบทำให้เธออยากจะปลอบใจราชันผู้เงียบเหงาพระองค์นี้ นั่นสินะ... ชีวิตของพระองค์ทรงอุทิศให้ตำแหน่ง ราชัน อยู่บนยอดเขาสูงเสียดฟ้าเพียงพระองค์เดียว เมื่อนลวรรณและคุณหมอกณวรรธน์จากไปก็คงเหงาและว้าเหว่มาก เหมือนความรู้สึกของเธอตอนที่พ่อพฤกษ์จากไป

            ข้ารู้ แล้วก็ทรงนิ่งไปราวกับกำลังปลาบปลื้มตื้นตัน ทำให้โสมตื้นตันไปด้วย

            ว่าแต่ท่านจะเล่าได้รึยัง ว่าทำไมถึงไปเข้าพิธีโกนจุกที่ลานประหารได้

            วันนี้ข้ายังไม่สะดวกใจที่จะเล่า เอาไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน ราชันหนุ่มปฏิเสธดื้อๆ ทำให้คนที่ตั้งความหวังไว้เต็มที่แทบจะอ้าปากถึงพื้น

            “ถ้าอย่างนั้นท่านและธรรม์เป็นสหายกันใช่ไหม”

            “ข้ามุ่งมั่นไว้แล้วว่าจะสำเร็จวิชาแล้วออกจากป่าให้เร็วที่สุดเพื่อกลับไปรับใช้ทูลกระหม่อมพ่อและทูลกระหม่อมแม่ เมื่อข้าเห็นธรรม์ซึ่งเก่งกาจทุกสรรพวิชาก็เกิดความชื่นชมในตัวเขา ยึดถือเขาเป็นแบบอย่าง” สุรเสียงของราชันหนุ่มคล้ายแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างจะว่าชิงชังก็ไม่ใช่ จะขื่นขมก็ไม่เชิง “แต่ครั้นเราสำเร็จสรรพวิชาในสองปีต่อมา ธรรม์ได้หลบหนีราชการแต่ข้าตามเขาไปจนทัน เขาบอกว่าที่เข้ามาฝึกวิชาของเหล่าทหารภูตมิใช่เพื่อปกป้องราชัน แต่เพื่อปกป้องคนสำคัญ เขาขอให้ข้ากลับไปเสียเพราะหากถูกขัดขวางเขาจะไม่ลังเลที่จะฆ่าข้า”

            ราชันไพรสัณฑ์นิ่งไปนิด แล้วก็รับสั่งต่อ “ก็คล้ายกับที่เจ้าว่ามา ตัวข้าซึ่งหมดศรัทธาในตัวเขาก็เลยปล่อยเขาไปแล้วโกหกว่าตามไม่ทัน หน้าที่ตามทหารหนีราชการจึงถูกส่งไปให้สารวัตรทหารจัดการ แต่หลังจากนั้นธรรม์ก็เงียบหายแล้วก็เพิ่งจะออกมาทำการเช่นนี้เมื่อปีที่แล้ว คนที่เขาฆ่าล้วนเป็นบรรดาคนของเหล่าข้าราชการที่ต้องการโค่นล้มข้า คนเหล่านั้นถูกส่งเข้าไปเจรจากับธรรม์เพื่อให้มาสนับสนุนฝ่ายพวกเขา”

            “ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าธรรม์ก็เป็นพวกเดียวกับท่านนี่นา” หญิงสาวพูด “แล้วทำไมท่านถึงได้ทำเหมือนไม่ไว้ใจเขาอย่างไรอย่างนั้น”

            “สิ่งที่เขาทำก็แค่ส่งผลดีกับเราเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าเขาอยู่ฝ่ายเรา ธรรม์ถึงกับยอมเสียคำสัตย์สาบานที่จะจงรักภักดีต่อประเทศชาติเพื่อไปปกป้องคนสำคัญของเขา หากวันหนึ่งคนสำคัญของเขาโลภขึ้นมา ก็ไม่แน่ว่าเขาจะร่วมมือกับข้าราชการทรพีพวกนั้น”

            “พวกท่านไปยึดถืออะไรกับคำสัตย์สาบานกันล่ะ มันก็แค่ลมปากที่มนุษย์พ่นออกมาเพื่อให้พ้นจากสถานการณ์ที่ถูกกำหนดไว้ให้ต้องทำก็เท่านั้นเอง” โสมส่ายหัวไม่ยอมรับ

            “สิ่งศักดิ์สิทธิ์รับรู้ในคำสาบานและจะลงทัณฑ์ผู้ผิดคำสาบานอย่างสาสม” ราชันไพรสัณฑ์อธิบายอย่างจริงจัง

            “แล้วที่ผ่านมาธรรม์โดนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ลงทัณฑ์รึยังล่ะ ฉันก็เห็นเขายังมีชีวิตอยู่” หญิงสาวแย้ง

            “มีชีวิตอยู่อย่างไรล่ะ เท่าที่เห็นคืออยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ รึไม่”

            เธอครุ่นคิดนิ่งงัน การมีชีวิตอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ คือทัณฑ์ของผู้ผิดคำสาบานอย่างธรรม์งั้นหรือ

            แต่ทำไมทุกฝ่ายที่นี่ต้องการตัวธรรม์กันนักล่ะ

            “ถามหน่อยเถอะนะ ธรรม์เป็นใครกันแน่ทำไมคนพวกนั้นถึงต้องการตัวเขาขนาดนี้ แล้วคนสำคัญของธรรม์เป็นใคร ผู้หญิงรึเปล่าเพราะน่าจะเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ผู้ชายยอมทำได้ถึงขนาดนี้”

            “ธรรม์สามารถร่ายอาคมสร้างเมืองลับแลดั่งเช่นสถานที่ฝึกทหารภูตได้ เขาสร้างเมืองลับแลของเขาขึ้นมาเพื่อคนสำคัญคนนั้น แล้วรวบรวมกำลังคนฝึกวิชาเฉกเช่นวิชาของเหล่าทหารภูต หากใครได้การสนับสนุนจากกองกำลังของเขา ย่อมมีกำลังต่อกรกับทหารภูตของข้าอย่างทัดเทียมกัน” ราชันหนุ่มทอดพระเนตรโสมนิ่งๆ “แต่ถ้าหากทหารภูตของเรามีวิชาการต่อสู้อันร้ายกาจพิสดารของท่าน เราย่อมชิงความได้เปรียบได้ในระดับหนึ่ง”

            “เดี๋ยวก่อนสิ ท่านพูดเหมือนกับว่าธรรม์จะหักหลังเราเข้าสักวันหนึ่งอย่างนั้นแหละ” โสมท้วงติง

            “ธรรม์ไม่ได้หักหลังเราเพราะเขาไม่ได้สนับสนุนเราแต่ก็ยังไม่ได้สนับสนุนฝ่ายใดเช่นกัน ตัวข้าในฐานะราชันจำต้องระแวงเขาเอาไว้ พร้อมทั้งหาวิธีลดทอนความได้เปรียบของเขา” ราชันไพรสัณฑ์รับสั่งสุรเสียงเคร่งขรึม “และข้ารู้จักธรรม์ไม่ดีพอ ทั้งยังไม่รู้จักคนสำคัญคนนั้นของธรรม์ด้วย ข้าไม่อาจวางใจได้ว่าพวกเขาจะไม่คิดยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้”

            “ข้าให้หิรัญไปซุ่มสอดแนมหาเมืองลับแลแห่งนั้นหลายครั้ง แต่ก็ต้องคว้าน้ำเหลวเพราะประตูเข้าเมืองมักสลับสับเปลี่ยนไปทุกครั้ง ไม่อาจรู้ได้ว่าเวลาใดประตูอยู่ที่ใด มันบ่งบอกให้รู้ว่าวิชาอาคมที่ธรรม์ได้ร่ำเรียนมาตอนฝึกทหารรุดหน้าขึ้นมาก ข้าจึงต้องขอให้ท่านช่วยหาเมืองลับแลนั่นแล้วทำลายอาคมของธรรม์ ข้าจะนำเขาออกมาที่สว่างเสียที จะได้วางใจสักนิดหนึ่งว่า เมื่อพวกเขาเคลื่อนไหวไม่ว่าจะทิศทางใดมันจะอยู่ในสายตาของข้า”

            “ทำไมท่านไม่ใช้วิธีที่ตรงไปตรงมาล่ะ บอกเขาถึงเหตุผลที่ท่านต้องการให้เขาออกมาสู่ที่สว่างไปเลย จะได้วัดใจเขาด้วยไงว่าเขาจะเลือกจุดยืนไหน”

            “เจ้าคิดว่าธรรม์เป็นบุคคลที่ติดต่อด้วยง่ายๆ รึ เขาไปมาไร้ร่องรอย แม้ข้าจะส่งหิรัญที่เชี่ยวชาญการสะกดรอยก็ไม่เคยได้เข้าถึงตัวเขา”

            ตายล่ะ! ท่านหิรัญตามสะกดรอยธรรม์อยู่งั้นหรือ แล้วพระองค์จะทรงรู้ไหมว่าวันนี้เธอออกไปพบธรรม์ในคราบผู้หญิง ความลับเธอแตกแล้วรึยัง     

            โสม พยัคฆ์ดำรงจ้องหาคำตอบจากราชันไพรสัณฑ์อย่างไร้ประโยชน์เพราะหน้ากากภูตปิดบังพระพักตร์มิดชิดแม้กระทั่งพระเนตร ตอนนี้เธอไม่อาจรู้ได้เลยว่าราชันดำริอะไรและทรงรู้อะไรบ้าง

            “ฉันไงล่ะที่ติดต่อเขาได้ เรื่องนี้ฉันจะลองพูดกับเขาเอง” โสมตัดสินใจเปิดเผยเพียงบางส่วนเพื่อลองเชิงราชันไพรสัณฑ์ “แต่ท่านห้ามส่งใครมาติดตามฉัน เขาไม่ทำร้ายฉันหรอก ฉันต้องการพูดกับเขาเพียงลำพังเพื่อให้เขาเชื่อมั่นว่าฉันจริงใจ”

            “อะไรทำให้ท่านคิดว่าเขาจะไม่ทำร้ายท่าน”

            “ฉันก็เสี่ยงเอาเหมือนกัน เงื่อนไขแรกในการร่วมมือกันก็คือความไว้วางใจไม่ใช่หรือ ฉันถึงต้องแสดงให้เขาเห็นว่าฉันไว้วางใจในตัวเขา” โสมอยากจะถอดหน้ากากเพื่อปาดเหงื่อที่เริ่มซึมไปทั่วใบหน้านัก เห็นเงียบๆ ไม่ค่อยรับสั่งอะไร แต่พอรับสั่งมาแต่ละก็ทีเล่นเอาเธอเหงื่อตกไปเหมือนกัน

            “แค่นั้นจริงหรือ” ราชันหนุ่มจ้องนิ่งมาที่โสมที่ใจหายวูบ ระแวงหนักมากขึ้น

            “ท่านระแวงอะไรฉันหรือราชันไพรสัณฑ์” หญิงสาวปั้นเสียงเรียบเย็นถาม “หากท่านคิดอะไรพูดออกมาตรงๆ จะดีกว่า ฉันตรงไปตรงมากับท่านมาตลอดไม่ใช่หรือ”

            “ไม่ได้ระแวงอะไร” รับสั่งตอบด้วยสุรเสียงเรียบเย็นยิ่งกว่า “เพียงแต่สงสัยว่าท่านมีอะไรดีนัก ธรรม์จึงได้ยอมพบกับท่าน”

            “ฉันมีอะไรดี ตัวท่านเองก็รู้ไม่ใช่หรือ” โสมพูดเสียงระรื่นขึ้นมานิดหนึ่ง “อย่างน้อยไอ้อะไรดีๆ ในตัวของฉันก็ทำให้ท่านยอมย้ายให้ฉันมาอยู่ใกล้ตัว หรือไม่จริง”

            ราชันไพรสัณฑ์แย้มสรวลเบาๆ โสมเกือบจะโล่งอกว่าสามารถแก้ไขปัญหาไปได้หนึ่งเปลาะ หากไม่เอะใจคำพูดของตัวเองเสียก่อน การที่ราชันมีพระประสงค์จะให้ธรรม์ออกมาจากที่มืดมาที่สว่างก็เพราะระแวงในตัวธรรม์ แล้วการที่ราชันนำตัวเธอมาอยู่ใกล้ตัว จะหมายความว่าพระองค์ก็ระแวงในตัวเธอเช่นเดียวกันใช่หรือไม่

            “ตกลงตามนี้นะ ฉันจะลองคุยกับเขาดู แต่ตอนนี้ฉันเหนื่อยมากแล้ว ขอตัวไปพักผ่อนเงียบๆ ที่บ้านพักหน่อยแล้วกัน” โสมตัดบทด้วยความปวดหัวกับเล่ห์เหลี่ยมของราชัน ร่างสูงเพรียวเตรียมเผ่นจากไปโดยเร็วหากแต่ไม่เร็วพอ

            “ก็พักเสียที่นี่” ราชันหนุ่มคว้าเอาข้อมือที่เล็กกว่าของพระองค์เอาไว้ได้

            “ฉันอยากอยู่คนเดียวมากกว่าน่ะ” โสมบิดข้อมือออกแต่ไม่พ้นเพราะศิษย์ตัวโข่งที่เรียนรู้วิชาของเธอไปสามารถกำข้อมือเธอเอาไว้ได้แน่นและรัดกุมนัก

            “ข้าก็ไม่ได้จะไปนอนกับท่าน แต่ท่านต้องนอนที่นี่ อยากอาบน้ำหรืออยากกินอะไรก็สั่งมหาดเล็ก ถ้าจะนอนพักเมื่อไหร่ก็ไปนอน” ราชันหนุ่มไม่ยอมให้อีกฝ่ายปฏิเสธ

            “นี่ท่านจะไม่ปล่อยฉันเลยรึไง ไม่ผูกตัวฉันติดกับตัวท่านไปเลยล่ะ อาบน้ำ กินข้าว แล้วนอนด้วยกันเลยดีไหม!” โสมประชดอย่างหงุดหงิด

            “หากจะอาบน้ำ กินข้าว แล้วนอนด้วยกันจริงๆ ท่านจะกล้ารึท่านโสม” ดูเหมือนราชันไพรสัณฑ์จะพอพระทัยที่ยั่วโมโหโสมได้เพราะสุรเสียงระรื่นจนน่าหมั่นไส้ “ถ้าทำอย่างนั้นจริงๆ ท่านมิต้องกลายมาเป็นเมียของข้ารึ”

            “อย่าพูดเหลวไหล ฉันจะไปเป็นเมียท่านได้ยังไง ราชันไพรสัณฑ์ชอบพอบุรุษรึไง” หญิงสาวทำตาเขียวใส่

            “ข้ามิได้ชอบพอบุรุษสักนิด แต่ท่านเสนอตัวให้ข้าเหลือเกินนี่ท่านโสม ข้าต้องถามท่านมากกว่าว่าแอบคิดอะไรเกินเลยกับข้ารึไม่” บทจะยั่ว พระองค์ก็ทรงยั่วได้เก่งนัก

            “ไม่คิดอะไรทั้งนั้นแหละ ท่านให้อยู่ที่นี่ฉันก็จะอยู่ หมดเรื่องแล้วรึยัง!” เธอยกธงยอมแพ้เพราะขืนปล่อยให้ราชันพูดต่อไปเธอได้สติแตกโดยสมบูรณ์แน่

            ราชันไพรสัณฑ์ไม่ตอบแต่ทรงพระสรวลเสียงดังแล้วยอมปล่อยข้อมือของเธอ เธอเดินตึงตังเข้าไปในห้องพระบรรทมแล้วกระแทกตัวลงนอนบนเตียงเอาแขนก่ายหน้าผากด้วยความหงุดหงิดและคิดหนัก ราชันหนุ่มเองก็เจ้าคิดเจ้าแค้นนักเพราะเสด็จตามมา โฉบ ให้เธอได้เห็น เธอจึงลุกขึ้นเอาม่านเตียงลงอย่างโมโห พระองค์ก็ทรงพระสรวลยั่วมาให้อย่างไม่ยอมปล่อย

            นลวรรณ... คุณหมอกณวรรธน์ หากฉันตีหัวลูกชายของพวกคุณแตก พวกคุณจะโกรธฉันไหม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

4,215 ความคิดเห็น

  1. #4169 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2555 / 15:40
    เจ้าถั่วงอกกับธรรม์ดุแล้วแต่ล่ะคนมีจุดยืนที่แตกต่างกัน  คนหนึ่งทำเพื่อบานเมือง  คนหนึ่งทำเพื่อน้องชาย  น่าจะจูนเข้าหาและกลับมาเป็นเพื่อนกันได้  ไม่อยากให้ต้องฆ่ากันเลย  โสมรีบช่วยด่วน
    #4169
    0
  2. วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 23:24
    กรี๊ดด นึกถึงฉากสวีทเจ้าไพร แล้วพอมาอ่านตอนกวนๆนี่หมั่นเขี้ยวจริงจริ๊ง
    #4153
    0
  3. #3440 chokywing (@chokywing) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 22:48
    ตอนนี้ฮาแตกไม่ไหวแล้วพี่หัท
    เจ้าถั่วงอกช่างร้ายกาจนัก ชอบใจ
    แหมยั่วดีจังนะพ่อถั่วงอก
    #3440
    0
  4. #3276 su suzi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 21:52
    “ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าธรร(ม์)ก็เป็นพวกเดียวกับท่านนี่นา
    #3276
    0
  5. #3103 chiwawa_jk (@chiwawa_jk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2553 / 22:55
    ท่่านราชันช่างยียวน กวนดีแท้
    หาเรื่องแกล้งโสมได้ตลอด
    #3103
    0
  6. #2895 SUPHAP@RN (@S_Samatan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 00:37

    ก๊ากกกกกก  5555

    ขำค่ะ

    เหล่าทหารภูติก็ยังมาตอบรับเป็นลูกคู่ว่า "ยำให้เละ" อีกเนาะ

    5555

    #2895
    0
  7. #2874 Chii_Elda (@digital_lady) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 21:14
    เกิดเป็นโสมนี่กลุ้มเนอะ
    #2874
    0
  8. #1724 Rezehn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2552 / 13:53
    อึ๊ยยยย...สนุกจิงๆค่ะ



    หนูโสมนี่เสน่ห์แรงจิงๆเรยนะค่ะ
    #1724
    0
  9. #1461 หนอนชาแดง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2552 / 00:21
    ถ้าโสมใส่ชุดทหานภูตและสวมหน้ากากภูติอยู่แล้วสาว ๆ จะรู้ได้ไงว่าคนนี้คือท่านโสม ไม่ใช่ทหารภูตคนอื่น สาวคนแรกอาจจะรู้เพราะเล่นดักรอหน้าห้อง แต่สาว ๆ ที่เหลือละรู้ได้ไงว่าไม่ผิดตัว
    #1461
    0
  10. #1275 joyo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 15:34
    พวกผู้หญิงนี่น่ากลัวจังเลย (เหมือนตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงอย่างนั้นแหละ..อิอิ) แต่ว่าราชาถั่วงอกจะจูบโสมจริงๆเหรอม่ายยยยย...น้า....(ก็โสมเป็นผู้ชายนิ) รับไม่ได้ราชาถั่วงอกเบี่ยงเบน
    #1275
    0
  11. #1274 แม่หมู (@nok1977) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 04:58
    ไม่รู้จะบอกอะไรดี... แต่ข้างในกายดันแทรกมาว่า " อยากเกิดเป็นโสม " ( ให้ได้ยังงี้สิ เสน่ห์เหลือใจ ทำไมไม่เป็นเราบ้า ถั่วงอกจ๋าาาา...จุ๊บๆ ) ไวตามินเพิ่มแรงหื่นค่ะ ( หื่นนี้คนอ่านคนเดียว เพราะจินฯไปไกล555+ ทั้งที่ยังไม่รู้อนต่อไปเลย555+ )
    #1274
    0
  12. #1273 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 22:23

    กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ท่านราชาถั่วงอกรุกแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว.......555555+
    อึ้งสิคับ..  ท่านโสม..
    ว่าแต่ธรรม์อยู่ไหนนิ มาแย่งซีนคืนด่วน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    #1273
    0
  13. #1271 artista (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 19:29
    เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! O_O!!!!!

    เอาจริงอ่ะ ตาถั่วงอก ทำงี้เข้าข่ายเป็นเกย์ไปโดยปริยายเลยนะเนี่ย

    โอ้....แม่เจ้า เจ๊จะเป็นลม เหอ เหอ



    ว่าแต่...

    โสมนี้ก็เสน่ห์แรงใช่ย่อย แต่ทำไมไม่ปฏิเสธไปเหมือนที่ตาถั่วงอกสอนล่ะ

    นิสัยไม่ดีเลยเนี่ย รับของเค้าไว้หมด นี่ถ้าเป็นผู้ชายจริงๆ ต้องโคตะระเจ้าชู้ตัวพ่อแน่ๆ เลย



    แต่ว่าอีกเรื่องนะคะคุณหัท

    ไม่รู้เราคิดมากไปเองรึเปล่า แต่ใช้คำว่า "ร้องไห้เป่าปี่" เนี่ย มันน่าหวาดเสียวอยู่นะคะ

    แล้วก็เล่นย้ำคำว่า "เป่าปี่" ซะตั้งหลายเที่ยวแน่ะ อ่านไปก็หัวใจจะวาย

    เราไม่มีเจตนาจะต่อว่านะคะ เพียงแต่อยากสะท้อนให้รู้ว่า ยังมีคนอ่าน ที่อ่านแล้วรู้สึกยังงี้อยู่เหมือนกัน ^-^
    #1271
    0
  14. #1270 _faie_ (@faie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 01:09
    หวัดดีค่ะ ในที่สุดก็มีโอกาสได้เข้ามาอ่าน หลังจากที่อ่านเล่มแรกจบ(เรื่องของตัวแม่)

    พอมาเรื่องของตัวลูก ก็สนุก(ฮา)ดีค่ะ เป็นอะไรที่ต่างกับเรื่องของหนูวันเลย

    ของหนูวันจะออกเน้นไปทางหวาน แต่ของเจ้าถั่วงอกนี้ออกแนวฮาแฮะ 

    ว่าแต่เจ้าไพจะทำอะไรน่ะ!!!! แน่ใจนะว่าเจ้าไพไม่รู้ระแคะระคายเรื่องโสมเป็นผู้หญิงน่ะ แล้วก็เจ้านี่ไม่กลัวเรื่องข่าวลือบ้างรึไงนะ เหอๆ แค่นี้ข่าวก็มาแรงแล้ว

    แล้วจะรออ่านต่อค่ะ อัพต่อเร็วน๊า
    #1270
    0
  15. #1269 kikujung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 23:30
    โสมรอดจากนางกำนัล แต่จะถูกถั่วงอกจูบแทนเปล่านี่ อัพๆ
    #1269
    0
  16. #1267 may (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 09:44
    กรี๊ด!!!!!!!!!!!!

    อ๊า~ จะบ้าตายแล้ว นี่มันอะไรกานนนนนนนนนนนนน

    ใจชาน เต้าเป็นเพลงร๊อก แล้วนะ (>///<)
    #1267
    0
  17. #1266 aey_nit@hotmail.com (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 17:43
    จูกจริงเปล่าน่ะ ไม่น่าเชื่อราชัน จะทำไปได้
    #1266
    0
  18. #1265 phrom99 (@phrom99) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 14:10
    เจ้าถั่วงอก กำลังทดลองจูบ เพื่อพิสูจน์ใจตัวเองรึเปล่า

    อาจกำลังสงสัยว่าตัวเองหลงรักเจ้าโสม ทั้งที่มันเป็นชายอยู่ก็ได้นะ

    รีบมาต่อเร็วนะครับ มันค้างงงงงงงง
    #1265
    0
  19. #1264 เสี่ยวหลงเปา (@XiangJaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 13:26
    ีค้างอย่างแรงเลย
    แล้วเจ้าถั่วงอกไปจูบโสมทำไมเด๋วก็โดนหาว่าเป็นเกย์หรอก
    หรือว่าราชันรู้แล้วว่าโสมคือผู้หญิงถึงได้จูบโสมอะ

    ถ้าไม่ได้คำตอบเราจะคลั่งให้ดูเลย
    มาเร็วๆนะค่ะ
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1264
    0
  20. #1263 pukpui55 (@pukpui55) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 12:52
    กรี๊ด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ค้างอย่างแรงงงง รีบ ๆ มาต่อนะคะคุณน้อง ได้โปรด plzzzzzz
    #1263
    0
  21. #1262 นัท^o^ (@natty0407) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 12:43

    อ้ากกกกกกกกกกกก

    ขออีกที

    อ้ากกกกกกกกกกกก

    ราชันย์เจ้าขาาาาาาาาาาาา

    #1262
    0
  22. #1261 ~๐*ZombiE_FullmooN*๐~ (@ammilk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 12:29
    กร๊ากกกกกกกกกกก ค้างๆๆๆ
    มาต่ออย่างด่วยนะค่ะคุณน้อง
    มิเช่นนั้นคุณจะมิซื้อจันทร์ซ่อนเงาตอนรวมเล่มออกมานะค่ะ


    ฮ่าๆๆ(จะทำใจไม่ซื้อได้ไหมเนี้ย)


    555+ม่ายรุละมาต่อด่วนเลยนะ
    #1261
    0
  23. #1260 ปารี (@icefar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 00:42

    เฮ้ยเอาจริงอ่ะ ท่าราชัน โสมเอ๋ยทั้งราชันทั้งนางกำนัล งานเข้าเเล้ว นึกว่ามีเมียเเล้วจะรอดรึ อาการหนักกว่าเดิมอีก เหอๆ

    #1260
    0
  24. #1258 oss-spy (@oss-spy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2552 / 20:11
    เฮ้ย ... ถั่วงอกเอาจริง

    โสมเค้าจะเป็นอะไรมั้ยเนี้ย


    ปล. ผู้ชายน่ากลัวแบบนี้ทุกดคนเลย   ชอบเล่นทีเผลอ
    #1258
    0
  25. #1122 eeeyen (@eeeyen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 10:37
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  ซาหนุกมาก โสมชีช่างทำไปได้ แต่แหมหนอนชาแดง ก็โสมนะไปกินข้าวที่เรือนโภชนาก็ไม่สวมหน้ากากนะแถมยังหว่านเสน่ห์ใส่สาวๆที่นั่นด้วย
    #1122
    0